Seite

Liber pe. ſubdelegatum pape. sͣ. de offi. deleg. ſi delegatus eo. li. t Ignorarēt. ſpāle ī hoc caſu cū alias reuocatio ꝓcuratoris ad nego­cia ad ip̄m ꝓcuratoreꝫ venire vebeat. de quo dic vt. sͣ. de reſcrip. ex ꝑte Aſſumet. ſi. C. de cura. furi. l. pe. ff. māda. qui mutuā.§. non ideo. decani. De reuocatiōe ꝓcuratoris ad iudicia dixi. sͣ. eo. c. ij. Secus.ſ. qꝛ nō aſſumet. ⁊. jͣ. declarat quare. ¶Ante litem. tunc reuocat̉ ſine cā ⁊ inuitus: vt. sͣ. eo. c. ij. cū ſuis ꝯcor. y Exiſtit. arg. ꝯtra. ff. de diuor. l. ſi peniteat. reuocatū ē ergo manda d Siue poſt. ad hoc. sͣ. eo. nō iniuſte. ff. e. l. pluribꝰ. ff. mā. ꝗ mutuaꝫ.§. non tu: lꝫ mādatariꝰ hoc ignoret: quāquā agat: ne ſine culpa ſua dāno affi­ideo minus. ſed ꝯͣ. sͣ. e. c. ij. vbi ciatur. ff. manda. ſi vero poſt lit. ꝯte. ꝓcurator nō reuo non remunerādi. ⁊. l. ſi cat̉. So. ꝗdā dicūt hunc caſuꝫ mandaſſem. procuratoris aſſumetª officium qn̄ hoc tn̄ caſu ꝑꝑ magnum quod ex addēdū.ſ. ꝙ ꝓcuratorē poſt li. x Nequiuit. xxvij. q. ij. cūqꝫ te ꝯtigerit abſentare. Se­facto tam arduo poſſet periculum ꝯte. a ſe n̄ reuocat dn̄s vt det .c. j. ⁊. ij. ⁊ per totum de īminere nō poterit deputareⁿ aliū cusᵇ ſi ſimpl̓r a te fuerit conſtitutꝰ: aliū procuratorem: ſi cām tra ſpon. cum locū. ⁊. c. tua. niſi hoc eidē ſpecialiter ſit commiſ tunc enim ſiue anteᶜ litem conteſta­ctat bene. Sꝫ ad hoc ꝯͣdicit fi­⁊ de deſpōſa. impube. c. tā ſiueᵈ poſt ad cām ipſaꝫ venias: ſumᵖ. Saneq ſi ꝓcurator an̄qͣꝫ nis ipſiꝰ decreta. que dicit ꝙ j. ⁊ eſt ratio qͣre furioſus nō vt ipſi ꝓcuratori aſſiſtasᵉ: ſꝫ vt ꝯtraxeritʳ: a dn̄o fuerit reuocatꝰ: adeſſe pōt. ſꝫ n̄ tractare: ⁊ ē ex­non ꝯtrahit: quia nō po preſſuꝫ. C. e. l. procuratoribꝰ. cām tractes eandē: tractādo ipſaꝫ teſt conſentire. xxxvij. q. ꝯtractū poſtmodū mr̄imoniuꝫ ab vbi habes ꝙ poſt cōteſtatiōeꝫ vij. neqꝫ. ⁊ sͣ. de ſpōſa. eū reuocare cenſeris: niſi dicas ex eodē: licet tā ipſe qͣꝫ ea cum qua cō a ꝓcuratore factam nō habet dilectus. preſſe ꝙ ipſuꝫ vis in officio procu traxit reuocationeꝫ hmōi penitus dn̄s ptāteꝫ ꝓſequēdi negociū Bſolutionis rationis hoc non obſtāte manere ignorarentᵗ: nullius momenti exi­dic ergo ⁊ veriꝰ ꝙ d̓cre. iſta ⁊ Due ſūt partes vel niſi ꝙ non aīo reuocandi hoc ſtitᵖ cū illius cōſenſus defecerit ſine ſupradicta iura loquūt̉ qn̄ do ſecūda ibi: ne au facias: ex aliquibus appareat cōie quo firmitatem habere nequiuitˣ. mino poſt lit. ꝯte. non ꝯͣdicit̉ li tem. Do. huiꝰ decre. fu tis aſſumptio: vt legi. ⁊ no. ff. cturis: vt ſi forſan aliquis immine it dubitatio qꝛ regulari ℟ica De his q̄ vi metuſue cā flunt. eo. ti. l. q̄ oīa. ⁊ iō illa lr̄a q̄ eſt ter que per metum fiunt at articulus in quo tu melius noſti Regorius decimus in cōcilio sͣ. eo. lib. c. ij. ibi ipſo nolente. valent ⁊ obligāt: quod veritatēᵍ: aūt ſi ſit procurator ipſe generali lugdun. ſoluit ꝯͣriū. ⁊ ita etiā tenēt pre dic ut no. xv. q. vj. aucto infirmus vel forſitan ſe abſentet Excōicationis ſuſpēſionis: vel dicti doc. ī d̓cre. petitio. sͣ. e. ſi ritatem. ⁊ sͣ. e. c. abbas. ſeu quicquid aliud accidatʰ ꝓpter interdicti abſolutio vel reuocatio autē ꝯͣdicit̉ tunc locum habet Fallit in caſibus ibi no. qd̓ ipſi cauſe tua ſit preſentia opor per vim extorta nō tenet. Secūdo decre. illa ꝙ cauſa cognita re ad quos adde iſtuꝫ. ⁊ qꝛ uocabitur. alias non. tunaˡ. L Dem. dicitur ꝙ extorquens excommuni ſicut iniuſta excōmuni­e Aſſiſtas. qd̓ pōt eo inuito tio ligat: ſic videbat̉ de catus eſt ipſo iure. Io. an. Tria dicit. Primo ꝙ procura .s. eo. ꝙͣuis. ī fi. ff. eo. l. paulꝰ. iniuſta abſolutōe. de pe. tor ad cōtrahendū matrimonium Bſolutionis bn̄ficium ff. de inoffi. teſta. ſi ſuſpecta. di. j. verbum. dꝫ habere ſpāle mādatū. Secūdo ab excommunicatiōis f Manere. ad idem. sͣ. eo. ſi y Excōmunicationis. ꝙ talis procurator non ſubſtituit ſententia vel quācunqꝫ duo. ⁊ no. pro proteſtatiōe: qꝛ ēt iniuſte humiliter de­niſi ad hoc mandatū habeat. Ter hec ſaluat ꝙ ſine ipſa ꝑderet̉: reuocationemᶻ ipſiꝰ aut bebat enim abſolutionē tio ꝙ ſi talis ꝓcurator reuocatus de hoc. sͣ. de ꝯſti. cū. M. ⁊ de ſuſpenſionisᵉ ſeu etiam interdicti petere: non per metum elec. cumana. xxvij. di. c. j. compellere quia ſenten etiam ignoranter contrahit: nō te per vimᶻ vel metum extortaª p̄ſen g Ueritateꝫ. ff. eo. l. ſi actor. tia paſtoris ſiue iuſta ⁊c̄. net matrimonium. Io. an. tis conſtitutiōis auctoritate omni­jͣ. de iudi. c. j. xi. q. iij. c. j. ẜm Guiliel. ☞ Rocurator nō aliter cēſetur nō viribꝰ vacuamusᵇ. Ne au h Accidat. puta quia vincu ⁊ Gar. idoneus ad matrimonium tem ſine vindicta violētie creſcatꝰ lis detinet̉. sͣ. eo. ꝙͣuis. z Reuocationem. dif­contrahendūˡ: qͣꝫ ſi ad hoc māda i Oportuna. pone procura­andacia: eos qui abſolutioneꝫ ſeu terentiam facit inter ab tor non habebat mādatū iurā tum hūerit ſpecialeᵐ. Et quā­reuocationem huiuſmodi vi vel ſolutionem ⁊ reuocatio di de calūnia: vnde oportuit uis alias is qui cōſtituitur ad nego nem: ⁊ poteſt dici abſolu metu extorſerintᵇ: excommunica venire dominū ⁊ iurare. jͣ. de tio ſolēnis que ſit iuxta cia procurator aliū dare poſſitⁿ: in tiōisᵉ ſententie decernimus ſubia iura. calū. c. vlti. formaꝫ eccleſie: reuoca­Rocurator. Tria ſūt tio verbalis ſine ſolēni­ dicta vt pꝫ in rubro. ſecū tate vel vbi tenuit excōi dum ibi: quāuis. tertium ibi. ſane. Do. catio locum habet abſolutio: vbi non tenuit reuocatio. vel refert̉ reuo­N Idoneꝰ. an ꝑ ꝓcuratorē poſſit ꝯͣhi mr̄imoniū. de hoc nō dubitat̉ ꝑ cano­catio ad abſolutionē ad cautelam. nē. xxxij. q. ij. honorant̉. sͣ. de ꝯuer. ꝯiug. ex ꝑte. ij. ⁊ ꝗcle. vel vo. c. veniēs. ad ⁊ Suſpēſionis. ītelligo indiſtincte vt loquit̉.i. ab officio ſiue a beneſt idē de matri. ꝯͣc. c. ij. ff. de ſpō. ſufficit. ⁊. l. vlti. ⁊. ff. d̓ ritu nup. l. mulieres. oēs cio ſiue ab īgreſſu eccleſie. jͣ. de ſen. excō. is cui. eniꝫ ꝯͣctus ꝗ ꝯſenſu ꝯͣhunt̉ īter abſentes contrahunt̉. ff. de ꝯͣhen. emp. l. j.§. eſt 9 Interdicti. iſta tria ſūt paria. qꝛ oīa ſub eccleſiaſtica cēſura ꝯtinent̉ aūt. ſed ꝯͣ. sͣ. de ſpō. du. c. j. ibi corde tn̄ ⁊ ore ⁊c̄. Sed dic ꝙ ſatis dr̄ore ꝯſen­⁊ ſecuꝫ trahunt executionē. vnde ſequēs appellatio non ſuſpēdit eaꝝ effe tire ꝗꝑ ꝓcuratorē ꝯſentit. jͣ. de reg. iur. ꝗ ꝑ aliū. Sed an ꝓcurator ille debeat ctū. sͣ. de appel. paſtoralis. ⁊. c. ad hec qm̄. jͣ. de ſen. excō. is cui. ⁊ in ſcri­ad hoc hr̄e ſpāle mādatū dubitabat̉. dicebamꝰ aūt ꝙ ſic ſicut ⁊ in alijs caſibꝰ ptis ferri debēt. jͣ. de ſen. excō. cū medicinalis.§. ⁊ hec eadem. quos no. sͣ. eo. li. ⁊ ti. ꝗ ad agēdū.§. vlt. ⁊ ad hoc facit. sͣ. de deſpō. īpu. c. j. īſti. z Uim. vis ē maioris rei īpetus cui nō pōt reſiſti. ff. eo. l. j. in fi. ⁊. l. ii. de nup.§. j. ⁊ expreſſum erat. ff. de ri. nup. l. generale. ⁊. l. mulierem. ⁊ quot modis ſumat̉ ⁊ quot actiōes vel interdicta inducat no. sͣ. eo. ad l Cōtrahēdū. nec ad cāꝫ mr̄imonialē agēdā: vt dixi. sͣ. eo. ꝗ ad agēdū.§. vl­audientiā. Metus autē eſt trepidatio mentis inſtātis vel futuri ꝑicu­ẜm Uin. ſꝫ hoc ꝯͣ. sͣ. e. ti. accedēs. ſed ſolu. vt ibi no. Ber. in fi. vlti. glo. li cā. ff. e. l. j. ⁊ exigit̉ ꝙ preſens ſit metus: licet futuꝝ ſit periculū. ff. eo. l. m Spāle. ſꝫ nūꝗd ſi hꝫ generale cū ꝗbuſdā exp̄ſſis cl̓a ſubſecuta: vt. sͣ. e. li. metum. ij. ⁊ quis metus excuſet. no. sͣ. eo. dilecti. ⁊ ti. ꝗ ad agēdū ꝯͣhere poterit. videt̉ ꝙ ſic ꝑ illud. c. ſed ꝯͣriuꝫ credo vt ibi dixi. a Extorta. ſic nec ſubditi electi a prelatis debēt trāſeundi licentiaꝫ ex dico enim ꝙ illa cl̓a generalis que ſequit̉ ſpālia expreſſa ſimilia includit. ſed torquere. sͣ. eo. li. de elec. quorūdam. nō longe maiora: vt eſt in caſu noſtro. notabil̓r eniꝫ tale concedi dꝫ: ⁊ hoc vo b Uacuamꝰ. ipſo iure hic vacuat̉ qd̓ ſit ꝑ metū: alibi per actionem qd̓ luit hec lr̄a. ad hoc. xij. di. nos ꝯſuetudinē. sͣ. de reſcrip. ſedes. C. de diuer. re­me. cauſa: alias ꝑ ꝯſtōneꝫ pͥncipū: alias ꝑ iudicis offm̄. qd̓ dic vt no. sͣ. ſcrip. l. i. ff. de vi. tri. ⁊ oleo leg. l. vlti. in fi. ⁊ ad hoc facit finis huiꝰ. c. maxīe cū eo. cū dilecti. Quid in excōicatiōe ꝑ vim vel mētū extorta videt̉ qd̓ ideꝫ reꝗͥrat̉ ſpāle mandatū. ⁊ de expreſſa perſona vt ſtatim dicā ſic ⁊ dubitatio nō .ſ. ꝙ ipſo iure nō valeat: qꝛ par ius ligādi ⁊ abſoluēdi dn̄s eē voluit. de ꝓcedit. Sed ꝗd dicēs: nūquid reꝗͥrit̉ ſpāle mādatū ad ꝯͣhendū. vel reꝗrit̉ ſpe pe. di. j. verbū. ad hoc. xi. q. iij. iniuſte. ſꝫ dic ꝯͣ ẜm Guil. xj. q. iij. qͣttuor. ciale de certa ꝑſona vel exp̄ſſa; videt̉ ꝙ nō reqͥrat̉ expreſſa ꝑſona. arg. sͣ. eo. c. pōt tn̄ ꝑ exceptionē elidi: vt ibi no. ar. ff. de fur. interdum.§. j. .j. ij. rn̄ſo. Sed dic ꝯͣ per. l. ff. de ritu. nup. l. generali. ad hoc. sͣ. de arbi. inno c Creſcat. nam ſi negligēter ea que male ⁊c̄. xxxv. q. ix. loci. sͣ. de vi. ⁊ tuit. cū concor. ⁊ que no. xxix. q. j. in ſūma. hone. cleri. vt clericorum. n Poſſit. libere ⁊ qn̄cūqꝫ. sͣ. eo. c. j. in fi. ⁊. ff. man. ſi procurator. d Extorſerint. ſi ergo metū intulit: ſed iudex abſoluere noluit non hꝫ o Deputare. ⁊ ſic fallit illa regula. ad idē. ff. de ritu nup. generali in pͥn. locū hec pena: qꝛ verba ⁊c̄. sͣ. d̓ cleri. nō reſi. relatū cuꝫ ſuis ꝯcor. ⁊ optīe p Cōmiſſuꝫ. ꝯcor. sͣ. e. c. j. ij. rn̄. sͣ. de offi. dele. is cui. ⁊. c. vlt.§. vices quoqꝫ. facit. ff. de in ius vo. l. ꝙͣuis. alias tn̄ puniet̉ inferens pro qualitate deli­q Sane. hoc qd̓ dr̄ hic notabat Io. lxiiij. di. tibi dn̄o. ⁊. xxx. q. v. nec illud. cti. ff. ad. l. aquil. ita vulneratus. r Cōtraxerit. mr̄imoniū dr̄ ꝯͣhi ꝑ mutuū ꝯſenſum. ⁊ eſt veꝝ in hoc caſu: ſe­e Excōicatiōis. no. excōicatū āpliꝰ excōicari. qd̓ dic vt nota. iij. q. iiij. cus in mr̄imonio ſpūali: qꝛ ex quo clerici elegerūt: lꝫ adhuc nō ſit ꝑ mutuum engeltrudā. ⁊ de iude. ita quorūdā. ſi aūt nō ipſe excōicatus ſed aliꝰ me electi ꝯſenſuꝫ mr̄imoniū ſpūale ꝯͣctuꝫ: tn̄ penitere nō poterūt. sͣ. de elec. publi tum inferat: nō excōicatus erit: ⁊ tunc nō ſumat̉ predictū arg. Sed nun cato. ⁊. c. cū inter canonicos. ⁊ facit ad hoc de tranſla. inter corporalia. quid hoc caſu ipſe excōicatus interdictus vel ſuſpēſus incurrit hanc pe­s Reuocatꝰ. vel vlterius ne ꝯͣheret. Quid ſi iurauerat dn̄s n̄ reuocare vel nam; dic ꝙ ſic ſi mādauit: vel eius nomine factū ratū habuit. sͣ. de elec. penitere. Itē licet ꝑiurus ſit ⁊ de hoc debeat ſibi penitētia imponi. de ſpon. ſi ſciant. jͣ. de ſen. excō. cū quis. nec dicaꝫ iſtos penā euadere: lꝫ abſolutor cūt. ⁊. c. ſi īter in fi. defuit eniꝫ ꝯſenſus: ⁊ ſic idē iuris cū eadē ſit ratio. Io. an. poſtea ratū hēat illd̓ qd̓ ab initio coactꝰ fecerat: qꝛ ſtatiꝫ ab initio ligat