Liber Ide columnia. Diuidit̉. cōtinet tria dicta que patēt ī rubro. ſecū pellationis ī auc̄. d̓ his qui īgre. ad ap.§. fi. col. viij. ⁊ pro eis faciūt oīa da pars ibi. ꝑꝑ. tertia ibi: ꝙͣuis. Do. Emanauit iſta d̓cre. ad d̓clara iura ꝑ q̄ ꝓbat̉ ꝙ eadē ſit cā ap. cū pͥma. xvj. di. habeo. ij. q. vj. ſi quis in tionē eoꝝ qͥ no. ber. de iureiur. ex lr̄is in ulti. glo. Inno. ⁊ Hoſt. sͣ. e. qͣcūqꝫ. C. ut ī una ⁊ eadē cā. l. i. ff. de iudi. ꝓpōebat̉. Io. Cre. Hu. Goſ. lr̄is. Abbas. sͣ. e. c. i. Guil. ī Specu. e. ti.§. i. ī pͥn. ⁊ ver. quartū. ⁊.§. ij. v̓ſi. ꝗd ⁊ ſupradicti doctores ꝯͣ: quorū hic approbat̉ opi. ꝓ eis. ut. q. iiij. oſiꝰ. et .ij. q. vj. ſi ep̄s. C. d̓ iudi. ꝓperandū in auc. ut li. iur. in prin. ibi tamen ſi nō. ⁊.§. reſtat. ⁊ Hoſti. in ſūma. e. ti.§. qn̄. ver. vnum tamen. Accu. tenet primaꝫ. ff. a ¶ Calūnia. euitāda. ſic. xiij. di. nerui. ibi: vnuſꝗſqꝫ hēat ſu de dam. īfec. qui bōa.§. aꝫ ꝑꝑ fornicationē.ſ. euitādā. pe. Io. an. I de calūniaª ſeu de ve ri iubemus calūnie iuramentumᵖ: b ¶ Ueritate. ꝙ ſoluꝫ olim in o ¶ Iuratū. propter h̓ idē in iuramento de veritateᵈ dicē ritateᵇ dicenda in primo ſpiritualibꝰ preſtabat̉ vt in fi erat dubitatio: qꝛ nō vi daq volumꝰ obſeruari. ¶ Pro litis exordio nō iuretur debatur tūc d̓bere iura ne videbis. curatoresʳ quoqꝫ ꝗ poſt iuramen ut dꝫ: poterit poſtmodū c ¶ Exiſtat. videbat̉ ꝯͣ: primo ri: ⁊ qꝛ bis iurandū non tū calūnia d̓putant̉ᶠ teneri volumꝰ ī qͣlibꝫ ꝑte litis iurari: cū hmōi iura ex ordine rubrice.sͣ. eo. ſcd̓o ex eſt: ⁊ qꝛ tunc ſuꝑfluū vi menta preſtari ab initio de ſubſtan debat̉ iuramētū: qd̓ faut calūnie vitet̉ ab ipſisᶻ ad ſubeū ordine illius lr̄e. sͣ. de elec. du duꝫ. ver. lite vero ⁊c̄. ⁊ erat ex ciēdū nō ē de iureiur. et dū hmōi iuramentūˣ: etiā ſi a ſuis tia ordinis iudiciarij non exiſtatᶜ. preſſum. C. e. l. ij. ī prin. sͣ. eo. ſi xp̄s de proba. c. ij. dn̄is ꝗd ponere aūt rn̄der̄ ſeu age ¶ Propterᵈ omiſſum quoqꝫ ta.c. i. ⁊. c. cū cam. ad hoc fac̄ lex p ¶ Iuramētū. ſed d̓ ca citeᵉ in totaᶠ cā calūnie iuramentuꝫ re debeāt ſint inſtructiʸ. ¶ In om que dicit qd̓ ꝓcurator an̄ liteꝫ lūnia iurari d̓bet ſtatiiudicialis proceſſus alias factus le nibusᶻ autem cauſis nedum ante: ꝯte. p̄ſtare dꝫ cautioneꝫ d̓ rato poſt lit. ꝯte. ut. sͣ. c. ꝓxi. gitīeᵍ nō ē nullꝰ: nec ēt ānullādꝰ ſꝫ ēt poſtquā lis fuerit conteſtata ſi ⁊ tūc ſi pͥſtita nō fuerit poſtea no. ergo argu. ꝙ facien ue de veritate ſiue de calūnia ſit iu ¶ Quāuis in cauſis ſpiritualibꝰ in nō preſtabit̉. ff. de ꝓcur. l. pōp. da ē lit. ꝯte. in cauſa ap .§. rati. ſꝫ ꝯtrariū eſt veꝝ: ut hͨ quibus dꝫ de veritate dicēda iura ratum in ipſis: pōt iudex a partibꝰ pellatiōis de hoc no. sͣ. vides. ⁊ ſic p̄dictoꝝ doctoꝝ cō de teſta. ca. Rainaldꝰ. exigere iuramentum malicieᵉ quo ri: canones nō īdicāt alicui calūnie probat̉ opinio. Et de iuramē ver. dilectus. iuramētumˢ: nos tamen qꝛ frequē tiēs viderit expedire. I Dem. to de veritate videbat̉ caſus d̓ q ¶ Dicēda. ſi talis eſt ¶ Procurator habens ſpāle ma̓ ter calūniari videmꝰ ī ipſisᵏ. vtile iureiū. ex lr̄is ad hoc. sͣ. d̓ fide cā ī qua iuret̉ de verita datum iurat de calumnia. Io. an. reputamꝰ qd̓ ſimul ſicut pleriqꝫ ob inſtru. cum Ioan. ver. verū. ⁊ te: ut in fi. c. dicitur. Ullā tibi iudex iniuriāᶻ feciſſeruantᵐ tā de veritate dicenda qͣꝫ jͣ. de teſti. preſentiū ad hoc. ff. r ¶ Procuratores. ema de dā. infec. qui bōa.§. pe. nec de calūnia vt via p̄cludat̉ calūnijs nauit iſte ver. ad d̓clara ſe cenſetur: ꝗ procuratorem enim ſemꝑ ordinē ſcriptur̄ ſer tioneꝫ glo. predictaruꝫ iurari debeat in eiſdēⁿ. L Dem. tui aduerſarijˢ conſtitutum ad cau uamus. ff. d̓ ſol. l. nec ordo. et Inno. Hoſtiē. Guil. ī ¶ In cā appellationis iurari dꝫ d̓ ſam habentem ſuper hoc ſpeciale .sͣ. de reſcrip. cām que: ⁊ cū ī ter Specu. e. ti.§. ſequit̉. ī calūnia ⁊ veritate dicēda: hoc primandatum admiſit ad preſtandū tū tacite omittat̉: ut. jͣ. ꝓxi. rn̄. fi. ⁊ eiꝰ h̓ approbat̉ opi. mo. Scd̓o dr̄ ꝙ ꝓcurator deputa in ea calumnie iuramentumª. multo fortius ad tēpus. Ad cō ⁊ reprobat̉ opi. Hoſti. tus poſt iuramentum calūnie iura Rubrica De reſtitu. ſpoliatorum. traria rn̄de verū eē id fieri d̓be qui tenebat contrariuꝫ. bit d̓ calūnia. Tertio ꝙ iudex quore: vt dicit hec lr̄a ſed ſi nō fiat T Nnocentius quartus. s ¶ Poſt. hec erat dunō propterea vitiatur qꝛ alijs tiens ſibi vr̄ exigit iuramentū mabitatio: qꝛ nō videbatur ¶ In ciuilibus non admittit̉ ſpo iuribus ſuſtinet̉: ut dixi ⁊ facit bis iurādū. C. e. ti. auc̄. licie: etiā ſi de calumnia uel verita liationis exceptio facta ab alio qͣꝫ qd̓ no. sͣ. de ſpō. du. tua in vlhodie. te iuratum ſit. Io. an. actore. In crimīalibꝰ admittit̉ fcā ti. glo. predicta lex pōponiꝰ.§. t ¶ Deputātur. ab ip̄is a tertio: dūmodo ſit d̓ tota ſb̓a vel N appellationis cā quāqͣꝫ in rati. ī alio caſu loquit̉ ⁊ ē illud prīcipalibꝰ. uel a procu maiori ꝑte: exceptio ꝓbari dꝫ īfra principali iuratūº fuerit preſta qꝛ ꝑ ꝯſtitutionē litis factus eſt ratoribus qui poſt litis ꝓcurator dominus litis. sͣ. de ꝯte. ſubſtituere poterūt procur. c. i. eo. lib. .sͣ. eo. lib. de procu. c. i. d ¶ Propter. declarat qd̓ no. sͣ. de teſti. tuis in vlti. glo. C. de iura. calum. l. ij.§. ſed quia. v ¶ Ab ipſis. no. ꝙ lꝫ ꝓcurator iuret in aīaꝫ dn̄i. xvij. q. iiij. metuētes e ¶ Tacite. expreſſe vero remitti nō pōt. C. de iura. calū. l. ij.§. ſꝫ qꝛ: nec valet c. di. optatū. lxiij. di. tibi dn̄o vbi de hoc. ⁊ sͣ. eo. li. de elec. ꝓcurator. ſacōſuetudo de ipſo non preſtando: de iura. calum. ceterum. crameniū tn̄ calūnie ⁊ ī aīam dn̄i ⁊ in propria p̄bet ut hic vides: al̓s āt f ¶ Tota cauſa. nedum in principio cauſe: ut. sͣ. proxi. rn̄. qͣre iuraret: ex quo dn̄s iurauerat: ⁊ in hoc caſu nō ē neceſſariū ſpāle mā g ¶ Legitime: puta libello dato lit. cōte. ⁊ iudice ſnīante in ſcriptis: ſedēdo et datū. de ſindico vero dic: ut. sͣ. eo. in pertractandis. ꝑ ſe recitando: qd̓ dic: ut. sͣ. de libel. ob. c. i. jͣ. de ſen. ⁊ re iudi. c. vlti. ⁊ nō die fe r ¶ Iuramētū. No. ad queſtionē qͣquerit̉: an heres vel ſucceſſor teneat̉ riato. sͣ. de fer. c. ultimo. Io. an. iurare: ex quo defunctus iurauerat. Et dic ꝙ ſic per hāc litterā et per h ¶ Annullādus. approbata eſt ergo opinio Ia. Bal. Io. Cre. Pilei. ⁊ ſeqͣ auc̄. C. e. ti. principalis. ⁊ per. l. ff. de dā. infec. qui bona.§. pe. potuit.n. cium. qui hoc dixerant: qꝛ tūc demū exactā p̄ſtari debeat. ff. de no. ope. nūc. de defanctꝰ habere bonā fidē: ⁊ heres uel ſucceſſor malā. ff. d̓ accu. ſi cui. ꝯͣ. pupillo.§. ꝗ opus. ff. de iureiu. iuſiurādū.§. ꝗ ius. ad hoc. ff. de ꝓcu. filiuſfa.§. de re. credi. generaliter primo reſponſo. licet quidam cōtra quia heres veterani. C. eo. ti. ita demū. ⁊ ad hoc. sͣ. d̓ ꝓba. qm̄ ꝯtra. ubi de iuramento nil ⁊ ſucceſſor eadem perſona cum defuncto cenſentur in auc. iuſiuran. qd̓ dixit. Et reprobata ē opi. Azo. ⁊ Mar. ꝗbꝰ ꝯſentit Hoſti. sͣ. e. ceterū. ⁊ in pre a moriente preſta.§. ij. dicta decre. tuis dicentes ꝙ etiā ſi tacite omitteret̉ nō valeat iudiciū.i. ſnīa. ij. y ¶ Inſtructi. in h̓ caſu recitabant predicti doctores non debere ꝓcura .q. vj.§. diffinitiua. C. de ſen. ⁊ inter. om. iu. ꝓlatā. quā intellige cū fuerit exa torem iurare: qꝛ qui faciunt per aliū ⁊c̄. de reg. iur. qui facit per aliuꝫ. ctū: ⁊ pro eis faciebat predicta decre. ceterū: ⁊ p̄dictus.§. ſed qꝛ vbi videt̉ ꝙ ex z ¶ In omnibus. declaratur per hoc qd̓ no. sͣ. de reſti. ſpo. litteras ī gl. diſſimulatione etiā nō poſſit omitti ſed expone ibi ſimulatione.ſ. cū ſimulāt ſe antepenul. ⁊ de proba. c. ij. ⁊ reprobatur qd̓ nota. de teſti. preſentiū. in nō calumnioſe agere: ut ibi dicit accur. glo. iuramentum. in fi. i ¶ Iuramētū. sͣ. e. ti. c. ii. Et erat rō qꝛ in ſpūalibꝰ p̄ſumebat̉ ꝙ ſemꝑ eēt deus t ¶ Malicie. lꝫ ergo ex quo iuratū ē de calūnia amplius in eadem cauin memoriā: ⁊ ſic nō calūniarent̉ litigātes ⁊ hoc probat lr̄a ſequēs. Reddebat ſa d̓ calūnia rurāduꝫ n̄ ſit: ut. C. eo. auc. hodie ab eodē. ⁊ sͣ. proxi. reſpō Inno. ī p̄dicto. c. tres rōnes. Prima qꝛ rigor ī ſpiritualibus n̄ ſeruat̉. de do. ſo. d̓ malitia tn̄ bn̄ iuratur: puta cum ſuſpicat̉ iudex ꝙ malitioſe propo⁊ ꝯtu. ca. i. Scd̓a qꝛ lꝫ iuramentū nō ſit peccatū cū ex frequēti iuratiōe ſepe ſe nat̉ exceptio petat̉ dilatio: ad hoc d̓ excep. paſtoralis d̓ teſti. ultra tertiā ꝗtur peccatū. sͣ. d̓ iureiū. ⁊ ſi xp̄s: maxime cū de credulitate ſit h̓ ſacr̄ꝫ. Tertia .C. de fi. inſtru. l. ulti. xxx. q. v. iudicantem. qꝛ h̓ iuramentū eſt a malo nō credētis. de elec. ſignificaſti. ſed parum valent Ullam tibi. Quia breue ē nō diuiditur. Do. emanauit ad d̓cla rationes: cum ī ciuilibus locum habeant. ¶ rationem eoruꝫ qͥlegunt̉ ⁊ no. C. eodē ti. l. ij.§. ſi aūt abfuerit. et ꝑ k ¶ In ipſis. ⁊ ſic equū fuit ex quo ceſſabat cā: ceſſaret ⁊ ꝯſtō. sͣ. d̓ ap. cū ceſſāte ber. sͣ. e. c. ij. ⁊. c. ceterum. ⁊ per Inno. ⁊ Hoſti. sͣ. eo. cum cam. ⁊ ꝑ guil. cum ſi. l ¶ Utile.i. neceſſariū. ff. qn̄ ap. ſit. l. i. ⁊. ij. q. vj. biduū uel dic ꝓ in Spec. eo. ti.§. reſtat. ver. quid ergo. Io. an. prie ut ſi iudex videat tales ꝑſonas de ꝗbꝰ nō ſit aliqua calūnie ſuſpitio exiget ꝯ ¶ Iniuriam. quā ſi inferret: iudex nō eſſet. sͣ. de ver. ſig. forus in fi. ſolum veritatis ſacramētum. primū tutius ⁊ verius reputo. ꝝ ¶ Aduerſarij. ⁊ ſic erat procurator ſingularis perſone. d̓ ſindico.n. m ¶ Obſeruāt. obſeruabat hoc dn̄s Guil. ut no. ī Spec. e. ti.§. i. ver. qͣrtum vniuerſitatis uel collegij nō dubitamus quin iuret.§. eodem in ꝑtrano. h̓ ber. equū eē. sͣ. e. c. ij. ut in predicta decre. ex litteris de iureiur. ctādis. ⁊ capitulo ſequenti. n ¶ In eiſdem ſpiritualibus cauſis. Nunquid in criminalibus iuretur d̓ caa ¶ Iuramētum. dicunt quidam ꝙ olim procuratores indifferenter iu lūnia dic ut no. C. eo. l. i. ⁊ sͣ. eo. c. i. rabāt. ff. d̓ dāno infec. qui bona.§. pe. ſed fuit poſtea ſtatutum ꝙ ſolum pͥncipales ꝑſone iurent. ff. eo. ti. l. ij.§. ſi aūt. ⁊ sͣ. eo. ti. c. i. qd̓ veruꝫ eſt N appellationis. Cōtinet tria dicta ut pꝫ ī rubro. ſcd̓m ibi: procurato res. tertiū ibi: in oībꝰ. Do. Per primū dictū d̓terminant̉ qͥ no. ꝑ Accu. niſi procuratores habeāt ſpāle mādatum ut h̓. ff. de iureiu. l. iuſiurādū C. eo. l. ij. in pͥn. ⁊ no. Inno. ⁊ Hoſti. Pe. ⁊ Abb. sͣ. e. c. i. ſuꝑ v̓bo quecunqꝫ qd̓ ad pecunias. Alij dicebāt ꝙ procurator priuati etiā cū ſpeciali man cā. Guil. ī Spe. eo. ti.§. ij. ver. quid de cā. Bar. brix. in qōne. veneriali qͥ īcidato ad iurandū non admittitur ꝑ prima iura ſed quia non expedit iupit querit̉ vtrū in cā. Et per predicta videre potes ꝙ hic reprobat̉ opi. Pla. ra corrigi: ut. sͣ. eo. d̓ elec. cū expediat: dic. l. qui bona. non eſſe correctā ⁊ Azo. ꝗ dicebāt ꝙ ex quo iuratū erat in principali non iurabitur ī cauſa apſꝫ loqui ī caſu decre. iſtius.ſ. cuꝫ habeat procurator ſpeciale mandatuꝫ:
zum Hauptmenü