Liber dantur ſuper articulis de quibus ꝑmiſſum ē. ⁊ format̉ ẜm circūſtātias cāe ⁊ ꝑquo.§. tēpeſtiuū. ij. q. i. ī primis. de ver.ſi. forus cū ſi. in teſtem ergo mul ſonaꝝ productaꝝ: ut ī dicto. c. lꝫ.§. i. sͣ. eo. cū cāꝫ. i. ⁊. c. per tuas. vnde datis ar to fortius nō recipiet̉ talis in principali per iura predicta. ticulis petit pars terminū ad danda interrogatoria: qui terminus taꝫ ex p̄dim ¶ Fuerat. ſi ergo illū ꝓcuratorē cōſtituit. ſed nō recipit mandatū tectis iuribus dari dꝫ ꝙͣ conſuetudine generali que eſt optima ⁊c̄. de legi. ſi m ſtificari poterit. sͣ. eo. dilecto. Idē in aduocato. ⁊c̄. h̓ ēt no. ff. eo. l. ulti. terpretatione. de ꝯſue. cum dilectus. Et fiunt interrogatoria hoc modo. Si di n ¶ In teſtē̄. ītelligas ꝓ ipſo appellāte: naꝫ ꝓ appellato bn̄ recipient̉ ẜꝫ xerit teſtis verū eſſe ꝙ primo ī ber. ⁊ modernos: tuꝫ qꝛ tentionis articulo continetur rō ꝓhibitionis ceſſat: cū Querat̉ ab eo quomodo ſcit: qꝛ nō reperitur ꝓhibitū obſeruari: ꝗ. ipſarum prelati cum facta ſigillatī ſpecificatiōeª criminū ⁊ ſi ibi p̄ſens erat: ⁊ ad ꝗd ibi ⁊ editū d̓ teſtibꝰ ꝓhibi⁊ alioꝝᵇ obiectorū ſibi in eiſdē ar primo ad eccleſias ipſas acceduntᶠ erat: ⁊ ſi vidit: potuit enim pͥcoriū eſt. ff. e. ti. l. i. Et ī ticulis cōtentorum. ¶ Si uero divel cum de recipiendisˡ ibidem no iſto caſu qn̄ ꝓcurator vl̓ ſens eſſe ⁊ nō vidiſſe. Itē quo uis canonicis agit̉: nec prelati adcti abbas ⁊ conuentusᶜ aliquos teanno menſe ⁊ die id fuit factū aduocatꝰ appellātis de mittuntur nec canonici aliter recipi ſtes coram te produxerint contra Itē in quo loco: qua domo: qͣ ponit pro appellato. di teſtes ab eiſdeꝫ priore ⁊ ꝯuentū ꝓ unt̉ in ipſis niſi iurēt ſtatuta ⁊ ꝯſue co ꝙ d̓pōet etiā pro apparte domus. ⁊ an domꝰ illa ſit terrena. uel ī ſolario et qui pellante qꝛ iurat ꝓ vtra tudines ipſarum eccleſiaꝝ ſcriptaducēdosᵇ iuxta articulos quos ip̄i erant ibi p̄ſentes. Itē ſi cogno qꝫ parte dicere veritatē abbas ⁊ cōuentus tibi ſuper repro ⁊ nō ſcripta īuiolabiliter obſeruar̄ ſcit illū de quo teſtificatur ⁊ cu ad hoc. sͣ. e. de teſtibꝰ in batione teſtium ꝓductorum prioInter laicos ēt in multis ciuitati ius eſt etatis ſtature ⁊ coloris .c. i. ij. ⁊. iij. ⁊. C. de que busᵖ caſtris: ⁊ terris ī ſuis ptātibꝰ ris ⁊ cōuentus in eadem ꝓduxerīt ⁊ his ſimilia ẜm ꝙ faciūt ad fa ſtionibꝰ. l. p̓deꝫ ⁊ dixi. jͣ. rectoribus vel officiabilibꝰ aſſumē recipere: ac eos vſqꝫ ad calēdas fe ctum. ⁊ hec interrogatoria d̓ de reg. iur. qd̓ ob gr̄aꝫ bruarij ꝓximoᵉ futuri diligēter exa dis ꝯſuctudinis morbuſ irrepſit ꝙ cōſuetudine ⁊ de iure nōdant̉ quid d̓ ꝓcuratoribꝰ ad parti aduerſe. ne poſſit ſuꝑ hiſ minare ꝓcures: ſimiliᵍ ſpecificatio ptātes rectores ⁊ officiales hmōi negocia: dic ẜꝫ Hoſtiē. inſtruere teſtes ſuos. ſed iudex ꝙ in negocio qd̓ ꝓcura ne criminū ⁊ alioꝝ que cōtra teſtes ad poteſtarias rectorias ⁊ officia per ſe uel ꝑ aſſeſſorem examiuit de conſenſu partiuꝫ eorundem prioris ⁊ ꝯuentus obie eadem niſi prius ſeruaturos ſe ſta nat illa: ⁊ ſi qua reperit ſuper pōt admitti: ſicut ⁊ iſte: tuta ipſorum locorum clauſaʸ iuracta fuerīt obſeruataᵖ: prius tn̄ preflua vel imꝑtinētia illa r̄ſecat ⁊ ſic̄ mediator ī auc̄. de ſtito iuramentoˡ a procuratore di uerint: nullatenꝰ admittant̉.¶ Qꝛ hic aūt nō habebit locū reſeca teſti.§. quoniā v̓o. col. ctorum abbatis ⁊ conuentus ꝙ ad vero ī ſtatutis ꝯſuctudinibꝰ ſupra tio: cuꝫ fuerit approbata ꝑ pa vij. in alijs admittet̉ ēt pā: ut d̓ articulis ſuperiꝰ dixi. hoc ex malicia non procedantᵏ. dictis interdū aliqua reꝑiunt̉ illici parte inuita: cum nec ꝓ a ¶ Specificatione. No. ꝓ ſpe hibeatur. ff. e. l. i. T Nnocentius quartꝰ in genera ta ſeu impoſſibilia vel obuiātia eccificatione obiectorū ad idē. sͣ. o ¶ Preſumptione. pu li concilio lugdunenſi. cleſiaſtice libertatiᶻ: ne ſub tali genee. li. de elec. ut circa. ta quia habet vnum te ¶ Aduocatus uel procurator pͥn ralitate iurādi ſic iurantibus peccā b ¶ Et alioꝝ. forte obijcieban ſtem. sͣ. d̓ procura. ex in cipalis cāe in cā appellatiōis teſtifi di occaſio prebeatur: cū iuramētū tur aliꝗbus nō crimīa: ſꝫ alia ſinuatione. xxiiij. q. iij. ſi cari nō pōt: iuramētū aūt p̄ſūptio non fuerit ut eēt iniquitatis vincu per que impediebant̉ teſtes eē habes. ff. de do. p̄lega. ne faciente pro appellāte ſibi defer puta ꝙ erāt uel fuerāt aduoca luꝫᵉ īſtitutū: hac generali ꝯſtitutōe .l. theopompus. ri nō dꝫ niſi iudici videat̉. h. d. do. p ¶ Perſonaruꝫ. ⁊ ipti uel ꝓcuratores ī cā. jͣ. c. ꝓx. aīarum periculis obſiſtereꝰ cupien uel qd̓ erāt mīores. iij. q. iij. c. ſius cauſe: qd̓ dic ut no. tes: precipimus: a ꝗbuſcūqꝫ ſciēti Omana eccleſia ⁊ īfra: in ap .i. uel his ſimilia. .sͣ. de iureiu. c. vlti. V. pellationisˡ cauſa is ꝗ appel bus contineri in predictis cōſuetu c ¶ Cōuentus. origīales acto Ontingit. lantis ꝓcurator uel aduocatꝰ ī podinibus ⁊ ſtatutis illicita impoſſibi res. Primo pōit ri iudicio fueratᵐ nō recipitur in te lia uel libertati eccleſiaſtice obuian d ¶ Producēdos. ad reproba thema circa ſtemⁿ. ¶ Neqꝫ indiſtincte ipſi ap tia iuramenta huiuſmodi aliquāte tionem teſtium productoruꝫ in clericos ⁊ lal principali. cos. Secund a ibi: quia pellanti preſumptioneº faciente ꝓ nus non preſtari. Et talia iuramēe ¶ Proximo. ītelligebat̉ ſi n̄ vero conſtitutionis cau eo deferat̉ etiā iuramentū ſed tunc ta ea ītētioneˣ faciēda uel facta vt fuiſſet appoſitum. ff. de verbo. ſam ⁊ cōſtitutionē circa cū īſpectis ꝑſonarūᵖ ⁊ ipſius cauſe ctiam illicita uel impoſſibiliaª: ſeu ob. eum qui calendis. vtroſqꝫ. Do. circūſtantijs id fuerit faciendum. eccl̓iaſtice libertati obuiātia obſerf ¶ Examinare. ẜm interroga q ¶ Cōſuetudine. ad h̓ Rubrica. De iureiurando. uentur cuꝫ etiā ſub tali intentiōe p̄toria prioris ⁊ cōuentus ſpecia .sͣ. eo. clericus. N Icolaus ſecundus. ſtari non poſſint: abſqꝫ diuine ma lis dignitatis: ut. sͣ. in ꝓxi. ca r ¶ Accedūt. in quo ac ¶ Prelati canonici rectores ⁊ of ſudictum eſt. ceſſu antiquas eccl̓ie cō ieſtatisᵇ offenſa decernimus in hu g ¶ Simili. de qua dictū ē. sͣ. ſuetudīes ſeruare debēt ficiales locorum qui iurant ſtatuta iuſmodi illicitis impoſſibilibꝰ ſeu proxi. ver. vt. sͣ. de prebē. dilecto. ⁊ conſuetudines loci uel eccleſie ſer libertati eccleſiaſtice obuiantibus h ¶ Obſeruata. hos āt teſtes s ¶ Recipiēdis. ad hoc uare: pretextu talis iuramenti non non ſeruanda: qui potius pro ani non licebit vlterius priori ⁊ cō vocari debēt abſētes. jͣ. obligantur ad illicita impoſſibilia marum ſalute: ſi ſub forma predide prebē. cū in eccleſijs uētui reprobare: ut. sͣ. de teſti. vel obuiātia eccleſiaſtice libertati. cta uel ſimili aliquos ignorantes licet dilectus. ni ſi conſuetudo eſſꝫ ī cō nec ad ea debet intentio ſua referri i ¶ Iuramēto. ſꝫ qͣre exigit̉ iu predicta illicita ſeu impoſſibilia trarium ut ibi. Io. an. ramētū a procuratore abbatis t ¶ Scripta. p̄t ſingula Io. an. uel libertati eccleſiaſtice obuiantia in hac reprobatōe ⁊ nō in pͥma ſingulis referre. iurari contigerit: ad obſeruanda Ontingit in nonnullis eccle v ¶ Ciuitatibꝰ. qͥ. mureprobatiōe quā facit pͥor ꝯtra dūtaxat licita poſſibilia et non ob ſijs de eorum conſuetudineᵇ pͥncipales teſtes abbatis. ſo. rorū ābitu terminātur potiꝰ p̓ſumit̉ ꝙ h̓ facit abbas .jͣ. de ſen. ex. ſi ciuitas. ex malitia ꝙͣ prior ꝗ primo rex ¶ Poteſtatibꝰ ꝗ gla dio vtunt̉ ad malefactoꝝ vindictā ⁊ laudē bonorū d̓ homicidio poſtula probauit teſtes ſuꝑ principali ꝓductos. quaſi ꝓuocatus velit vlciſci. ⁊ iō ꝑꝑ il laꝫ p̄ſumptionē h̓ exigit̉ iuramētū ſi. d̓ reſti. ſpo. lr̄as ẜm ber. ſed dic ꝙ hoc eſt ſti: d̓ maio. ⁊ obe. ſolite ⁊ tūc mīſter ē dei ut. xxiij. q. v. miles. ⁊. c. ſequē. in poteſtate iudicis ꝑ predictā decre. ⁊ per. c. de iura. calum. c. ij. in fi. sͣ. eo. lib. y ¶ Clauſa. in hoc erat morbus. ⁊ ſi iurauit ſolum ſeruare ſtatuta edita vnde ⁊ in pͥma poterit exigere ſi ſibi videbit̉. ⁊ in ſecunda omittere ſi ſibi vide ꝗd edenda ſacr̄o nō tenet̉: ut. sͣ. e. ti. c. pe. bitur: iſte aūt neceſſe habet mandatum pape ſeruare. z ¶ Libertati. ⁊ iō ſtatutarij excōicati ſūt: ſi īfra duos menſes ea de ſtak ¶ Procedāt. hēbāt olī ꝗdā h̓ plꝰ d̓ tex. ꝗdā n̄.ſ. ceteꝝ nobis ſb̓ ſigillo tuo ⁊c̄. tutis d̓leri nō fecerīt: ut ⁊ ꝗ tales ꝯſuetudīes uel ſtatuta ſeruare faciūt. Omana. Duo ſunt dicta huiꝰ decre. ⁊ breuia ⁊ iccirco eā non ſummo. ut. sͣ. d̓ ſen. excō. nouerit. ad hoc. jͣ. de īmuni. eccle. c. iij. iiij. ⁊. v. LIo. an. l ¶ Appellationis. fuit cā dubitatiōis: qꝛ alia videbat̉ cā ⁊ ¶ Uinculū. sͣ. eo. quanto. xxij. q. iiij. inter cetera. ad hoc. jͣ. de reg. iu. appellatiōis a pͥncipali ꝑꝑ aliū iudicē ⁊ aliū ꝓcuratorē ⁊ aduocatū: ꝗ freq̄nter ī malis. ⁊. c. nō eſt obligatoriū. Sed de appellationibus dicit̉. sͣ. d̓ ap. ī ipſa īterueniūt. qꝛ nō tenet̉ ꝓcurator uel aduocatus pͥncipalis cāe defendere ad noſtram. ⁊. c. cum ſpeciali. cāꝫ appellatōis: ut no. sͣ. de ꝓcur. non iniuſte. ⁊. ij. q. vj.§. poſt ſcd̓m. ⁊ facit qd̓ ꝯ ¶ Obſiſtere. ad hoc. sͣ. eo. li. de cōſti. c. i. jͣ. de ſepul. c. i. cū ſi. diti. sͣ. de iura. ca. c. ij. i. reſpōſo. ſed nō eſt alia: uel lꝫ ſit alia quo ad ꝗd tn̄ ꝓcu ꝝ ¶ Intētione. dr̄ ergo iuramētū illicitū ex aīo. ſic ⁊ ſnīa excōicationis rator uel aduocatꝰ in principali: in cā appellationis nō debēt teſtimoniū ferre sͣ. de ſen. ex. ꝑ tuas. ⁊. c. ſacro. ubi d̓ hoc. xi. q. iij.§. cū ergo. Io. an. ne memores ſui officij forte ꝯtrarium aſſererēt veritatis: ſicut ⁊ aduocatꝰ neꝗt a ¶ Impoſſibilia. ad hoc nullus pōt ſe obligare. sͣ. de pac. c. ulti. d̓ cōdi. eē iudex ne affectiōis ſue memor ⁊c̄. C. de aſſeſ. l. nemo. ī fi. Et iudex ī cā qͣ iudi appo. c. vlti. ff. de reg. iur. īpoſſibiliū. jͣ. de reg. iur. nemo pōt. Et ītelli cauit nō dꝫ eſſe teſtis. ij. q. vj. ſtatuēdū. ubi de hoc. qd̓ intellige ẜmdetermina go īpoſſibilia d̓ iure uel de facto: ut dixi ī predicta regula nemo poteſt. tionem d̓cre. sͣ. e. dilecto. ⁊. c. cum a nobis. in vno ergo ⁊ eodem negocio quis b ¶ Maieſtatis. quā peius eſt offendere ꝙͣ tꝑaleꝫ ut. sͣ. de here. vergē duplici officio tā ſuſpecto fungi non dꝫ. de cle. cōiug. diuerſis. ff. ad treb. ille a tis. ⁊. jͣ. de īmuni. eccle. C. de here. manicheos.
zum Hauptmenü