Liber c. ij. ⁊ hic: ſed nō ſum auſus corrigere decre. preterea. ⁊ dico ab ea recedēdū ſotum apponit ibi: al̓s facta. do. r ¶ Clericus. ⁊ declarant̉ hic ⁊ corri lum in caſibus in ꝗbus hoc exp̄ſſum inuenio: vt hic. ⁊. jͣ. de inſti. c. ij. in alijs gunt̉ que no. compo. de reſcrip. mandatū. in glo. ij. in fi. ſalua maneat: ⁊ ẜm hoc intelligo decre. cum ex eo. s ¶ Poſtea.ſ. ꝓuiſo ſibi de p̄bēda: ⁊ hec eſt noua forma qͣ nō multū habꝫ a ¶ Oportet. vnde ſolet exprimi in lr̄is ẜm ſtilū curie: ita tn̄ ꝙ idem clericus ſe vſum curie: ſi aūt mādaſſet ſibi de canonicatu ſtatim ꝓuideri: ⁊ poſtea d̓ faciat ſtatutis a iure ⁊c̄. ⁊ perſonaliter ⁊c̄. p̄bēda qn̄ vacaret: ⁊ ꝓuiſuꝫ fuiſſet de canonicatu: tūc idē qd̓ in ſcd̓o caſu. b ¶ Reꝗrunt. ve iure cōi ꝯſue t ¶ Faceres. erat gͦ datꝰ tudine vl̓ ſtatuto eccl̓ie: ad hoc ī hͦ ad cōpellēdū: de quo qd̓ dixi. sͣ. de fil. p̄ſby. c. i. i. rn̄. y Oportetª vt tn̄ ipſi ad ordines ¶ Si clericus cui mandabatur ꝓ dic vt dicā. jͣ. de cōceſ. p̄c ¶ A iure. vt in quattuor tem bē. ſi capl̓o. ⁊. c. ſi ſoli. quos r̄quirūt collata eis beneficia uideri de prebenda primo vacante poribus anni: ⁊ in ſabbato ſctō v ¶ Debitā.ſ. primo vaſe faciant in ꝓximis ſtatutis a iureº negligit petere prebendam ſibi de vel ſabbato medie quadragecaturā: ⁊ intelligas nul tēporibus promoueriᵇ. T De. bitam: extincta eſt gr̄a. Si autē ſibi ſime. sͣ. de tē. or. c. ij. ⁊. iij. mili alij de iure debitaꝫ. ¶ Mandato alterius ſuper procollatus fuerit canonicatus: tūc ha nores aūt ꝯferri pn̄t in feſtiuis x ¶ Negligēter. deſidiouiſione facienda per papam īpleto diebus: vt ibi ⁊. e. ti. c. i. bebit prebendaꝫ duꝫ nullus eſt ibi ſus erat: vel execrabat̉ li d ¶ Promoueri. qd̓ ſi moniti prouiſio auctoritate pape intelligi expectans auctoritate apo. Io. an. tes vel ignorabat ius: qꝛ nō fecerīt: poterūt eiſdē pͥuari. tur eſſe facta. hoc dicit ẜm zen. credebat illā p̄bendā de Iclericusʳ ꝓ quo a ſede apo sͣ. de elec. cū in cūctis. hodie īberi pͥmo recepto aucto¶ I euꝫᵉ ſuꝑ cuius ꝓuiſiōe apoOſtolica recepiſti mādatū: vt ei ponit̉ noua pena ſeruatis anti ritate capl̓i vel īferioris ſtolice ſedis legatꝰ in certa ec de p̄benda ꝓximo vacatura in cer ꝗs penis: vt ī cle. de eta. ⁊ qͣli. a papa. Si aūt infirmicleſia ſuas lr̄asᶠ quibus obtempeta eccleſia ꝓuideres: eūqꝫ poſteaˡ in vt hi qui. ij. rn̄. Si aūt bn̄ficiū tate laborabat magna. ſit curatū priuatus eſt ipſo iuratum nō fuerat: deſtinarat: mancanonicum ipſiꝰ eccleſie recipi face vel alienatꝰ erat a mēte re niſi ſacerdos fuerit infra an demꝰ auctoritateᵍ noſtra in ipſa ec resᵗ ⁊ in frēm: p̄bendaꝫ ſibi debitāʸ vel captiuatus: vl̓ iuſta nū. sͣ. eo. li. de elec. licet canon cleſia in canonicuꝫ recipi ⁊ in fr̄eꝫ fi cā abn̄s: ⁊ ꝓcuratorē diquando vacat petere negligenter niſi eſſet eccleſia collegiata: vt biqꝫ prouideri d̓ prebēda iuxta ipſi miẜat: ꝗ mortuꝰ tūc erat omittat: ⁊ aliaꝫʸ poſtmoduꝫ in ip̄a sͣ. eo. ti. ſtatutuꝫ: vel habuerit vl̓ his ſil̓ia: tūc hoc caſu us legati cōtinētiam lr̄aꝝ: talis rece eccleſia vacaturaꝫ nequibit p̄textu iuſtū īpedimētū. eodē titulo cō p̄bēdaꝫ n̄ ꝑdit: ad hoc. sͣ. cepꝰʰ hmōi noſtri auctoritate man dcī mandati petere: nec tu de ipſa ſi miſſa.§. i. vel ſecū fuerit diſpē eo. lib. de elect. cōmiſſa. dati non legati ſed noſtra intelligit̉ bi poteris ꝓuidere. ¶ Cum fcā ei ſatū. eodē ti. cū ex eo. nō.n. p̄t dici negligēs ꝗ ☞Ieum. Duo facit. prieſſe auctoritate receptus. ¶ Et iō gr̄a ꝑ ipſius negligētiā ſit extinctaᶻ. ptāteꝫ experiēdi nō hūit: mo decidit caſum exquo īeſt in aſſecutione p̄bende oībꝰ poſt ¶ Uernm ſi prefatus clericus fuiſ ad hoc. sͣ. de elec. c. vltifert deciſionē alteriꝰ ibi. ⁊ ideo eum eademˡ auctoritate receptis in mo. ⁊ de cōceſ. p̄ben. ꝗa ſet auctoritate apoſtolica effectus e ¶ Si euꝫ. tracta fuit de exͣua diuerſitateꝫ. Qn̄ aūt di dcā eccleſia p̄ferēdus. I Deꝫ. ab initio canonicus in eccleſia p̄liba ganti que incipiebat dilectꝰ fi cat̉ negligens: arbitrio ¶ Mandatuꝫ alternatiue plures ta. ¶ Tūc cum remanſerit in ea ca. lius. emanauit ad declaratōeꝫ boni viri.i. iudicis relin collatores īcludens uerificat̉ ī pͥmo nonicus: dicta negligētiaˢ nō obſtā eoꝝ q̄ no. Compo. sͣ. de reſcri. quēduꝫ credo. ff. d̓ v̓. ob. vacante. Inſimul vero vacātibus capitulū in glo. qꝛ qōnes. ver. te: ac ꝑ ꝯſequens rōne canonicatus ꝯtinuꝰ.§. cū ita. Nec enī ſed pone ꝙ prior. ⁊ guil. ⁊ ſpe. ordo ſcripture ſeruat̉. h. d. ẜm do. ſit in alia prebenda nulli alij de iure dico ꝙ ſtatiꝫ poſt morteꝫ ti. de legato.§. nunc tractemꝰ neceſſe hꝫ petere: īmo ali Andatoᵏ noſtro ſub ea for debita ceteris preferendus: petere ver. ꝗd ſi per. Io. an. qd̓ tp̄s ſibi aſſignandū ē Ima tibi directo vt alicui pro poterit prebendaꝫ aliam proxime f ¶ Lr̄as. reſeruationis. nā lein quo deliberet an p̄bēuideas de bn̄ficio ad collationēˡ tuvacaturam. ¶ Dūmōᵍ non ſint ali gatus vacaturam nō ꝯfert: vt da ſibi debeat̉ de iure vl̓ am vel alteriꝰ ꝑtinente. ¶ De bene qui eademª auctoritate prebendas sͣ. eodē titulo dilectus filius. t. nō ad hoc. sͣ. e. li. de con ficio qd̓ pͥmo vacabitᵐ: ſiue ad tuā ſed bene reſeruat collationi ſue ī ipſa eccleſia expectātes. ¶ Et eidē ſue. c. vl. arbitrabit̉ gͦ iu⁊ ſuper ea ꝯferenda cū vacabit ſiue ad illius collationem pertinue de ipſa non ꝑ te cum mandatuꝫᵇ nō dex hoc tp̄s ẜꝫ qͣlitatē nedat executores: vt sͣ. eodeꝫ librit: ei ꝓ quo ſcribit̉ ꝓrouider̄ debegocij ꝑſonarū ⁊ loci: ad ſuſceperis ſuꝑ illa: ſed ꝑ eū ad quē de offi. le. c. iij. ⁊. iiij. ⁊. jͣ. c. ti. ſi hoc. sͣ. de elec. cupiētes. bis. Si vero plura bn̄ficia ad tu ſpectatᵗ in eadē eccleſia prebendaꝝ apoſtolice. ¶ Aliā. no. qꝛ ſi negleam ⁊ illiusⁿ collationeꝫ forſan ſpecollatio prouideriᵈ debebitᵉ. ¶ Ali g ¶ Auctoritate noſtra. littere xi petere debitaꝫ: ⁊ alijs ctātia ſimulʰ vacent: tunc ſcripture as fcā de prbenda huiuſmodi alte igit̉ gratioſe ſic miſſe faciēt illū collata eſt: aliā nō peto. ordinēᵖ ſeruare hēbis: vt illi ſoluꝫ cēſeri auctoritate apo. receptū. ri collatio in illius preiudicium eo ſed ſi neglexi petere debi exquo ſic expͥmit̉. ad hoc. sͣ. de ꝓuideas de illo beneficio quod ad ipſo viribus non ſubſiſtatᶠ. tā tn̄ adhuc nō ē alij colreſcrip. cū aliꝗbus in fine. lata dico ꝙ illam adhuc teq noſcitur ꝑtinere. ¶ Dem I Dem. h ¶ Receptꝰ. poſt īpartitaꝫ.n. poſſuꝫ petere. ad hoc. jͣ. auctoritatē a papa tal̓ gr̄a pae. ſi tibi abſenti. in fi. ꝑalis intelligit̉. jͣ. e. ſi apoſtolice. ⁊. C. de veteri iu. enu. l. i. ante mediū. z ¶ Extincta. ⁊ ſic extīcta dꝫ eē ptās executoris. ſic̄ ecōuerſo. d̓ of. lega. ſi i ¶ Eadem. nam ſi minori prefert̉ ēt prioribus: vt. jͣ. e. hi qui. ſuꝑ gr̄a. ad h̓. sͣ. e. ſuꝑ eo. jͣ. d̓ re. iur. acceſſoriū. cū ſuis ꝯcor. ⁊ merito eſt Andato. Primo ponit thema cuius dubium nō ſoluit diſtinguēdo. extincta ptās. cū.n. forma ſibi tradita fuerit ꝑ reſcriptū ſuꝑ vno bn̄ficio ¶ Lprimū membrum ibi de beneficio. ẜm ibi: ſi vero. Do. tm̄.ſ. pͥmo vacaturo ſibi debito: illo omiſſo nil ſuꝑeſt d̓ reſcrip. ad h̓. sͣ. de k ¶ Mādato. hec decre. ſatis plane tracta fuit de extrauagāti alex. iiij. qͥ inci offi. d̓le. ex ꝑte.i. exquo igit̉ ſciuit rē ſuā agi ⁊ ſe nō oppoſuit ſibi īputet: d̓ piebat ſua nobis ⁊ emanauit ad declarationē eoꝝ q̄ no. cōpo. sͣ. de reſcrip. care iudi. ꝙͣuis. al̓s ſeq̄ret̉ ꝙ ius hēret in pluribus p̄bendis qd̓ eſt abſurduꝫ pitulū. in glo. qꝛ qōnes.§. ſed ꝗd ſi in hac forma. Quidam tn̄ dicebant olim ꝯͣ ꝑꝑ intētionē mandātis ꝗ voluit illū p̄benl ¶ Collationē. de illo igit̉ qd̓ ꝑtinet ſolū ad pn̄tationē vel inſtitutionē nō po dā hr̄e: vn̄ ſi nō hꝫ pͥmaꝫ hēat ſcd̓aꝫ: ad hoc. sͣ. e. dilectꝰ. iij. sͣ. de cōceſ. pre terit talis ꝓuidere nec ecōuerſo. jͣ. e. ti. cū in illis.§. cū aūt. ben. cum ſuꝑ. nec dr̄ ius hr̄e in duabꝰ p̄bendis qꝛ deſinit ius habere in pͥ m ¶ Uacabit. intelligo ſine fraude: ꝑ decre. sͣ. e. li. de renū. c. ij. ma. ⁊ hoc putauit hoſti. in p̄dicta glo. magna equū. Io. an. n ¶ Illiꝰ. ē rō: qꝛ de pͥmo ꝓuidendū ē al̓s eadē rōne de cēteſimo: ad hoc. ff. de ⁊ ¶ Effectꝰ. qꝛ papa ꝯtulit vl̓ mandauit ꝯferre canonicatū in eccl̓ia qd̓ fa v̓. ob. eū ꝗ calēdis. de illo igit̉ ꝓuideat̉: ne videat̉ extīgui gr̄a. sͣ. e. eū cui. jͣ. e. ctū fuit. 9 ¶ Negligētia. qͣ neglexit petere p̄bēdā ſibi debitaꝫ ⁊ ſic fuit c. ꝓxi. qd̓ verū eſt niſi in lr̄is eēt clauſula: qd̓ duxerit acceptādū. jͣ. de cōceſ. pͥ alteri collata. x ¶ Dūmō. ꝑ iſtd̓ v̓bū ꝓbo: ꝙ nō p̄fert expectantibꝰ ꝗ ben. qꝛ in cunctis. ⁊. c. ne captāde. o ¶ Simul. pone moriuus vel ꝓmoīpetrauerūt poſt negligētiaꝫ. naꝫ d̓ his ꝗ an̄ negligētiaꝫ īpetrauerūt ditus ē clericus ꝗ hēbat illa duo bn̄ficia: vel duo clerici ſimul mortui: vel ꝓmoti ctū erat. sͣ. ibi nulli alij de iure debita: ſuꝑflueret gͦ h̓ lr̄a: niſi ⁊ de poſte vel renūciauerūt: nec apꝑere pōt ꝗs pͥmo. ad hoc. sͣ. eo. li. de reſcri. duobus. rioribꝰ ītelligeret̉: hoc ſonat ergo lr̄a ꝙ ꝙͣdiu erit ibi aliꝗs expectans au p ¶ Ordinē. ⁊ ē ſi. sͣ. e. de elec. ſi ꝗs iuſto.§. i. ī fi. xliij. di. ſic rector. ī fi. ff. d̓ vſuf. ctoritate apoſtolica: ſiue pͥus.i. an̄ negligētiaꝫ īpetrās: ſiue poſt: ille nel. quotiēs.i. rn̄. ad h̓ facit qd̓ dixi. jͣ. de reg. iur. in alternatiuis. ⁊ facit de le. ij. gligēs nō hēbit an̄ p̄bēdaꝫ. a ¶ Eadē auctoritate. p̄fert̉ igit̉ receptis cū pr̄.§. vlti. ⁊. ff. ad treb. l. hr̄des.§. fi. ⁊ vide qd̓ no. sͣ. d̓ reſcri. cū dilecta. auctoritate inferioꝝ. jͣ. c. ꝓxi. b ¶ Mādatū. cuiꝰ fines diligēter ẜuan q ¶ Ad te. al̓s eēt in ptāte illiꝰ cui ſcribit̉ ſe exonerare. dico ꝙ idē iuris eēt ī or di ſūt. jͣ. e. ti. cui de nō. ſed iſtud eſſet mandati fines excedere. dine ꝯuerſo.ſ. qn̄ ſcribit̉ ad alteriꝰ vel tuā ⁊c̄. qꝛ tūc ēt ſi ſimul vacēt ꝓuidebit d̓ c ¶ Spectat. quocūqꝫ iure cōi vel ſpāli. jͣ. ne ſe. va. c. vno. d̓ regula. c. vl. ſpectāte ad collatōeꝫ alteriꝰ ordinē ſcripture ẜuādo: vt. sͣ. dixi. ⁊ expōe ad te. i. cū ſil̓ibus. d ¶ Prouideri.ſ. de p̄benda de qͣ ſcriptū nō fuit. ad tui collationē. Et qd̓ dicit decre. h̓ ꝑ oīa veꝝ ītelligo cū ēt tertie ꝑſōe ſcribit̉ e ¶ Debebit. idē dicebant olī ꝗdaꝫ ī caſu decre. sͣ. e. li. de offi. dele. ſi ſuꝑ. puta mihi vt tibi ꝓuideā de beneficio ſpectāte ad collationē talis aut talis naꝫ vt ibi dixi. Io. an. f ¶ Subſiſtat. ītelligas niſi ēt negligēs eſſet in ip̄a tibi de primo vacante ꝓuideo: al̓s ſcripture ordinē ſeruabo eadem ratione. petēda qꝛ ⁊ tūc ꝑderet ius ī illa ſicut ⁊ ī ſuꝑioribꝰ caſibꝰ dcm̄ eſt. No. igit̉ I clericus. Soluit duos caſus dubios cierca illū ꝗ negligit ſuā gr̄am ꝙ plenior eſt gr̄a ſcd̓i reſcripti ꝙͣ pͥmi. Scd̓s ergo negligēs ī p̄bēda nō ꝓ M ꝓſequi. ⁊ pͥmo rōnē ſubdēs. ibi cū ſcā. ſcd̓o ſcd̓m ibi: verum rōnē diuerſita pterea amittit canonicatū quē iā hūerat. ſꝫ amittit potio ritatē ī p̄bēda re tis īterſerēs ibi: cū mādatū. qd̓ determīat ibi dūmō. ⁊ d̓clarat ibi. ⁊ eidē. ⁊ d̓cre ſpectu apl̓icoꝝ ꝙ duplici iure iuuant̉. nō auteꝫ reſpectu aliorū vt vidiſti.
zum Hauptmenü