Liber. a ¶ Dictum tempus.ſ. x. dierum. ad plenum recepiſſe non videtur: ad hoc. ff. cōmo. l. iij. ij. rn̄. ⁊ idem cre ba Elegerit. tūc ergo det quā vult ⁊ ſit liberatꝰ: vt. ff. mādati. l. fideiuſſoreꝫ. do de decre. cum in cunctis.ſ. ꝙ ſi elapſum eſt tēpus de conſecrādis epiff. d̓ le. i. ſiꝗs filio.§. ſiꝗs plures. C. d̓ dona. ſiꝗs argentū.§. i. Et no. ꝙ in iſto ſcopis: vel iam eſt conſecratus: beneficia priora tenebit: ſi fructus epiſco caſu. ⁊ sͣ. ꝓxi. reſeruat̉ optio: tūc ſolū qn̄ ē eqͣlitas vt tūc in pͥmo caſu eligatur patꝰ alteri ex cā debeant̉ eadem ratione. ⁊ caute faciet epiſcopus qui tais ꝓ quo ſcribit̉: in ſcd̓o is ꝗ ꝯferre hꝫ. vn̄ nō puto ꝙ in pͥmo caſu qn̄ eſt ineqͣlem indulgentiam habet ſi beneficium vacans conferas alias beneficia litas poſſit ꝯferri minor: nec ī to: pone enī quod habeſcd̓o maior: ꝑinde eniꝫ eſt ac ſi re debeat fructus primi primo caſu papa expreſſiſſet d̓ equalitas in eiſdem: ad eam quam anni: primo anno habecertum tēpus in tua vacabūt dioc. maiori: ſcd̓o vero de minori: bit ftuctus ſecundi beneis ad queꝫ ipſoꝝ ſpectat collatio in ꝑcipere valeas pro ſoluendis d̓biſicut ergo ſi expreſſuꝫ eēt muficij: ſecūdo āno vacabit fra dictū tp̄sª elegeritᵇ poſtquā ſibi tisᵏ quibus eſt īua eccleſia onerata tari nō poſſet. jͣ. e. cui de non. primum: ⁊ tunc habebit huiuſmodi gratia erit nota decerbenenficium vacans poſtmodum ita nec hic cū hēatur pro expͥſfructus primi: ſi adhuc nimꝰ referendam. ¶ Alteruto quo curaꝫ hn̄s animarum annexam ali ſo per hāc declarationē. durat īdulgentia: ſꝫ q̄ro qꝫ ipſorum prout ad eum ꝑtinet in cui ſimile beneficiuꝫ obtinenti te b ¶ Elegerit.ſi. sͣ. de reſcrip. nunquid iſte teneat̉ īfra duobus. fra tempus debituꝫ eligere negligē cōferre contingat: equuꝫ eſt vt quā annum ꝓmoueri: ⁊ vr̄ ꝙ c ¶ Deuoluatur.ſi. sͣ. eo. lib. te: ad alium extunc electio libere de nō ꝑ iſtud. c. nec vr̄ poſ 7 diu fructꝰ ipſius ꝑceperis pͥmū nō de ꝯſue. c. vlti. in fi. ſeſſionē adeptꝰ vſquequa uoluaturᶜ. T Dem. debeat reputari vacariⁿ. ¶ Deꝫ. Um in eccleſia. qꝫ: nec integre. ⁊ facit. sͣ. ¶ Non debetur expectāti preben¶ Cū mādat̉ alicur ꝓuideri nō ſa ¶ Decidit caſum dubium de ele. cū in cunctis.§. cū da que ꝑ epiſcopi prebendarij mor cerdotalis vel ītegra vl̓ certi valo duplicē rōnem īterſerens. ⁊ ꝑ vero. ⁊ hoc ꝗdā tenēt aſtem vacat. h. d. ẜm zen. ma rō ibi ne ꝯtra. ſcd̓a ibi: ⁊ di ris cōferri prehenda: ſacerdotalis ſertiue. Sed ꝯͣriuꝫ credo ctus. Do. Uꝫ in eccleſiaᵇ tua q̄. xij. cano dimidia vi minoris valoris illi ēt ⁊ dico ꝙ bene currit tp̄s d ¶ Eccleſia. approbat̉ qd̓ no. nicoruꝫ ⁊. xiij. prebendarūᵉ ha ex quo hꝫ exercitium cure volenti cōferri non poterit. hoſti. sͣ. de ꝯceſ. preben. poſtu aīaꝝ libeꝝ ⁊ pacificū ad bet numerū conſuetudinēᶠ eſſe ꝓpo Ui de nōº ſacerdotali prebenlaſtis in fi. ⁊ ponit terminos in hoc. sͣ. eo. li. de elec. com nas vt ep̄us ꝗ eſt ꝓ tꝑe vocem hada prouideri mandatur ſibi eccleſia ebredun. hēs hic caſuꝫ miſſa.§. i. ꝑꝑ illud enim beat in capitulo tanquā canonicus etiaꝫ volenti ſacerdotalis auctoriquo vacat p̄benda: ⁊ nō debe ordinari dꝫ. Ad decre. licet canonicus non exiſtat: ⁊ vnaꝫ tur pͥmo expectāti: ⁊ d̓ hoc ditate mandati huiuſmodi conferri cum in cūctis.§. cum v̓o. ri. sͣ. eo. qꝛ ſepe in fi. de dictis prebendis ſicut vnus canequibit. ¶ Similiter ſi in eccleſia ibi eccleſiaſticoꝝ bonorū e ¶ Prebēdaꝝ: ē gͦ ī eccleſijs nonicus obtineat in eadem: certuꝫ in qua integre ac dimidieᵖ p̄bende adminiſtrationem ⁊c̄. di īterdū reꝑire maiorem nume eſt eum cui auctoritate apo. prouico ꝙ adminiſtrationem habentur: mandetur integra ꝯfer rū p̄bēdaꝝ ꝙͣ canonicoꝝ: vt h̓ iſte hꝫ: lꝫ fructus nō hēat deri mādetur de prebēda nulli alij ri prebenda: quāquaꝫ ille pro quo ⁊ sͣ. de magiſtris. c. pe. facit ꝓ hac ꝑte. sͣ. eo. lib. de iure debita proximo in ipſa ecſcriptū extitit dimidia velit eſſe ꝯtē f ¶ Cōſuetudinē. valꝫ talis cō d̓ elec. lꝫ canō. ibi vt gre cleſia vacatura: prebendam quam tus ei d̓ ipſa nō poterit prouideriᶠ. ſuetudo: vt ī p̄dcā d̓cr. poſtula gis ſibi crediti ⁊c̄. iteꝫ ꝗd ſtis sͣ. e. li. d̓ ap. a collatiōe. per morteꝫ epiſcopi vacare ꝯtīgit ¶ Idem cum iniungitur ꝓuideri dicēs in parochiali eccleg ¶ Dictam ꝯſuetudinē: not. ¶ Ne contra dictaꝫ cōſuetudinēᶠ alicui de prebendaᶠ certi valoris ut ſia vbi nō eēt aliꝗs reddi ar. ad qōnē mediolan̄. Cōſue cui ꝑ prefatum mādatuꝫ non intel in prehenda minoris valoris etiaꝫ tus: puta qꝛ dos eius caſ tudo ē mediolani ꝙ archiep̄s ligitur derogari futurus epiſcop mate vel alluuiōe perijſillo volente mandatum non poſſit ꝯfert bn̄ficia oīum clericoꝝ va ſet: nonne teneret̉ rector prebenda careat: ¶ Et dictus cāo adimpleri: non enī huiuſmodi mā cātia ꝑ vxorationē vl̓ īterfectō eiꝰ ꝓmoueri. Dicā igit̉ nicorum numerus amplietur hadata quoꝝ fines diligēterᵗ ſeruari nem ip̄oꝝ clericoꝝ. vl̓ pone ē ꝙ ꝗ tale beneficiū recipit bere non poſſe: ſed expectare debe ꝯſuetudo ī aliqͣ eccl̓ia ꝙ canooportet debent ad caſus alios qͣꝫ ſibi īputet. xci. di. clericꝰ nicus electus in ep̄ꝫ ꝯferat care quouſqꝫ vacet alia oportebit eū expreſſos extendi. I Deꝫ. victū. Sed oppones qd̓ nonicatū ſuū ⁊ p̄bendā: ē expe dem. ¶ Dem. ¶ Secundo beneficio curato effe qd̓ non ꝓcedit exquo hactāſ auctoritate apoſtolica: uxo ¶ Per adeptionem ſecūdi benebebat pͥmū beneficiuꝫ: ꝙ ctualiter adepto primū ꝯſimile eiꝰ ratur vel īterficit̉ clericꝰ: vt in ficij curati: cuius fructus alius ex cā retinet ſaltē rōne pͥmi ꝓpoſſeſſore irrequiſito conferri pōt pͥmo caſu: vel ꝓmouet̉ canoni mouere tenetur. Dico ꝙ ꝑcipit nō vacat primuꝫ. Io. an. nō āt eius poſſeſſio dari. ẜm zeno. cus ī epͥꝫ: vt ī ſcd̓o executor cō ꝓcedit: pone ꝙ pͥma ecCI tibi cōceſſoʰ a nobis vt frufert expectāti p̄bēdā: archiep̄s Icetª epiſcopusˣ beneficium cleſia curata ſit collegiavel ep̄s ꝯfert: q̄ritur ꝗs ſit po ctusⁱ beneficiorū que vſqꝫ ad qd̓ cū animarū cura tenebas ta: vt. sͣ. de elec. ſtatutuꝫ tior: ⁊ vr̄ ꝙ papa nō ītēdat de eo. li. vel ſuper illa fuerit rogare ꝯſuetudini: vt h̓: ⁊ ſic diſpēſatū: vel pone ſiml̓r nō valet executoris collatio ad h̓. sͣ. d̓ ꝯſti. c. i. Sꝫ certe ſatis credo ꝙ valeat qꝛ nō fecit ſe ꝓmoueri priuatꝰ ē pͥma: nūꝗd ⁊ ſcd̓a: vnde bn̄ ꝓcedit qō: ſpecia papa intēdit iſti ꝓuideri de p̓ma vacāte: ad quēcūqꝫ ſpectat collatio ſiue iure le igit̉ ſtatuit̉ in hac decre. ne clerici mēdicare cogant̉: ꝙ pͥmū beneficiū ſiue ꝯſuetudīe ſiue pͥuilegio: qd̓ ꝓbatur. sͣ. eo. dudū. ij. ⁊. jͣ. e. ꝙͣuis tibi: h̓ aūt ſil̓e nō vacet: ſꝫ ne pereāt aīe: nihilominꝰ ꝓmoueri tenet̉: vt. sͣ. dixi. duo ꝯcurrebāt: qꝛ īfringebat̉ ꝯſuetudo ⁊ augebat̉ numerus ⁊ rōne ꝯnexitatis Ui de non. Tria ſunt dcā ſcd̓m ibi ſil̓r. tertiū ibi: ideꝫ. ⁊ finis oīa illa p̄bēda debet̉ ep̄o. sͣ. eo. qꝛ ſepe. Credo aūt ſatis ꝓbari ꝑ hāc d̓cre. ꝙ ſi. xiij. ¶ Creſpicit. do. o ¶ Nō ſacerdotali. iſtud videbat̉ ī eiꝰ fauorē apſūt p̄bende ī eccleſia. ⁊. xij. canonici: qꝛ alteri annexū ē onus magiſtri: ꝙ ſi illa poſitum: vt nō compelleretur eē ſacerdos: ⁊ tn̄ in eiꝰ leſionē retorquetur p̄bēda vacat nō d̓beat̉ expectāti. Cōſuetudini gͦ ꝑ quā p̄bēda alteri debeat̉ nō ita ꝙ ēt ſi volet ſacerdotalem habere non poterit ⁊ rō eſt in fi. c. ⁊ vide ꝙ derogat̉. ſꝫ ꝯſuetudini ꝑ quā p̄benda ad collationē alteriꝰ ꝑtineat d̓rogat pa dixi. jͣ. de regu. iur. quod ob gr̄am. pa: vbi determinate nō ſcribit ad collationē talis: ad hoc. jͣ. eo. ti. c. vlti. p ¶ Dimidie. ſi vna p̄benda diuideret̉ ī duas: q̄libet ꝑ ſe diceret̉ ītegra I tibi. Ponit thema ex quo ſurgit dubitatio ⁊ illā d̓cidit ibi equū eſt: ⁊ sͣ. e. maioribꝰ. ⁊. c. vacāte. ſꝫ h̓ vna p̄bēda diuidebat̉ ī duas: vel erāt ibi ꝓ declaratiōe ter. pͥmitte qd̓ hēs. sͣ. eo. de multa. do. p̄bēde q̄ ſic vocabant̉ ītegre ⁊ dimidie: qꝛ medietatē reddituū forte hēbāt h ¶ Cōceſſo. emanauit hec decre. ad d̓clarationē d̓cre. d̓ multa. sͣ. eo. ti. reſpectu ītegraꝝ. q ¶ Integra. ꝗd ſi ſimpl̓r mandet̉ ꝓuideri de pͥ¶ Fructus. no. qꝛ alia ē iſta ꝯceſſio ab illa quā hēs. sͣ. eo. li. d̓ reſcrip. ſi gr̄oſe benda: dic ſi ille p̄bende dimidie ſūt diuiſe: qꝛ pars a toto iam ſeparata ibi.n. ꝯceſſuꝫ fuit de bn̄ficijs. h̓ aūt de fructibꝰ: hoc dico qꝛ ī illo caſu v̓tute innō eſt pars ſed totū: tūc de dimidia poterit ꝓuideri: vt ſic aliud ſit de in dulgētie nō vacāt bn̄ficia: hic vacāt: ⁊ neceſſe eſt illo d̓bito tꝑe ꝯferri: al̓s locū tegra ſcribere: ⁊ aliud ſimpl̓r ſcribere: ad hoc. jͣ. e. ti. ei cui. Sꝫ ſi al̓s nulhēret late. ꝯci. vt. sͣ. vt eccle. bn̄fici. vt noſtrū: ⁊ no. d̓ magiſtris. c. pe. ī vlt. gl. la eēt diuiſio: ſꝫ vna p̄bēda diuideret̉ ī duas: ſecꝰ crederē: cū tūc non de ⁊ hoſti. ī d̓cre. sͣ. d̓ v̓. ſig. c. penul. ⁊ ītellige ꝙ ſi aliqͣ ſint onera incūbentia: ille p̄bēda: ſꝫ de dimidia ꝓuideret̉. r ¶ Prouideri. vide. jͣ. nō. n. ⁊c̄. ꝗ fructus ꝑcipit hꝫ illa ſubire: qd̓ dic vt. sͣ. eodeꝫ lib. de of. ordi. pn̄ti.§. porro. s ¶ Prebēda. ⁊ tūc in pēſiōe ꝓuideri nō poterit: vt. sͣ. e. ti. ꝙͣuis.i. rn̄ſo. quos aūt fructꝰ talis hr̄e debeat ⁊ quot dies hēat annus hoc caſu dixi. sͣ. e. li. ¶ Diligēter. ff. mā. diligēter. ⁊ sͣ. de reſcrip. cum dilecta. de reſcrip. ſi ꝑꝑ. ⁊ ꝑ illū.§. porro ſatis videt̉ iſta decre. ⁊ eiꝰ rō eſſe ſuꝑflua: cuꝫ Icet. Duo facit. Primo beneficium dicit de iure vacās conferri miniſter debeat expēſas hr̄e: quare ergo nō vacat primum: exquo de ſcd̓a reci p̄oſſe poſſeſſore nō vocato. Scd̓o ī dāda poſſeſſione dicit illū de iu pit ſaltē victū. Sed potuit eē rō quā dixi in glo. qꝛ non eſt. re vocandum. Premittit ꝙ habens beneficium curatum: ⁊ obtinens ſe k ¶ Debitis. ad idem. sͣ. de v̓. ſig. c. pe. sͣ. eo. li. de reſcriptis: ſi ꝑꝑ: ⁊ idem ſi ꝓ cundum ipſo iure eſt pͥuatus primo ⁊ libere pōt ꝯferri. sͣ. e. de muīta. h̓ d̓ prer aliam cām. l ¶ Onerata. ad q̄ ſoluēda tenebat̉ ecleſia: ex quo nomīe clarat̉: ꝗd importet verbum libere. do. eccleſie: ⁊ ꝓ eius vtilitate erāt ꝯͣcta. sͣ. de ſolu. c. i. u ¶ Licet. edita fuit ad declarationē decre. de multa. sͣ. e. ti. ⁊ ad ꝓbatiom ¶ Te. vel aliū. qꝛ idē iuris: cū eadē ſit rō: ⁊ facit qd̓ dixi. sͣ. e. ti. ſi tibi. nem eoꝝ q̄ ibidem no. Inno. ⁊ hoſti. ⁊ q̄ no. guil. sͣ. d̓ elec. lꝫ canon. n ¶ Uacare. qꝛ nō ē adhuc adeptus plene̓: qꝛ lꝫ bn̄ficiū hēat fructus non hꝫ. ⁊ x ¶ Epiſcopus. vel quilibet alius ad quē collatio ꝑtinet: cuꝫ eadem ſit rō ſic n̄d videtur plene trāſlatus. xxij. q. ij. ſi quis iam tranſlatus: nam licet res ⁊ concilium indiſtincte loquitur. is quoqꝫ ad quem prioris decre. ⁊c̄. cui data ſit vacua poſſeſſio tradita non eſt. ff. d̓ vſur. ſi ſtipulatus.i. reſpōſo. ⁊ ſic verbo declaratiue venit hec decre. vt. sͣ. dixi.
zum Hauptmenü