Liber a ¶ Abſqꝫ ſe. apo. no. ar. pro illa opinione ꝙ in duobꝰ curatis ſolus papa diſ cum olim in fi. u ¶ Facienda. de electione eorꝝ per quoꝝ mortē ē penſet: ad idem. sͣ. eo. ti. non pōt. eccleſia viduata tm̄ habebamus in decre. qꝛ ꝑꝑ. Sed p̄dicta decre. cū olī b ¶ Annexi. in his caſibꝰ nulliꝰ diſpenſatio ē neceſſaria: cū hec duo ꝓ vno re in fine ibi pena oīum ꝗ pn̄tes fuerunt ⁊c̄. dicebant ꝗdam ī minoribꝰ bn̄fi putent̉. sͣ. de elec. dudū. ij. vbi d̓ hoc. sͣ. e. ti. ſuꝑ eo. ⁊. c. extripāde.§. ꝗ v̓o. cijs nō vocandos abn̄tes: qd̓ hic reprobat̉: vn̄ intelligimꝰ ibi p̄ſentes ꝗ c ¶ Teneat̉. inquātū poſſidet de facto: qꝛ de iure priuatus eſt. ſunt in loco. vnde debent vocari. C. d̓ p̄ſcrip. lon. tem. l. vlt. sͣ. d̓ maio. ⁊ d ¶ Libere. sͣ. e. lꝫ ep̄s. obe. c. vlt. vel ibi conſue e ¶ Niſi fecerit.i. ſi ſtatim oīo iudo erat abſentes ad ta non dimiſerit. abſqꝫª ſedis apoſtolice auctoritate lia nō vocari: vt ſeꝗtur. receptionē vel collationem abſenf ¶ Ineligibilis. ad ideꝫ. sͣ. de x ¶ Commode. ſic. sͣ. de p̄eſſe p̄ſumat. niſi forte unus ex eis tes monachi canonici nō vocentur elec. ꝗſquis. ⁊. jͣ. ī fi. c. exagge elec. qꝛ ꝓpter: ſiue ergo ab alio dependeat vel adinuicem niſi conſuetudo habeat eos nō vo ratur igitur pena religioſis ⁊ ſint in ꝓuincia ſiue extra ſint ānexiᵇ. Statuentes vt quicuncari. h. d. ẜm zen. merito: vt. sͣ. ī pͥn. ad hoc. xv. ꝓuinciam: ſi commode qꝫ ipſorum prioratum vel eccleſiaꝫ Um in eccleſijsᵗ canonicoruꝫ q. i. alia eſt cā. Sed nunꝗd h̓ vocari poſſunt: vocabun talem obtinens alium receperit: pͥerat ſtatutū per decretaleꝫ de receptio: aut prebendarū vel tur: alias non: de hoc. sͣ. multa. dicebat ibi hoſtiē. ꝙ in muꝫ quo ſit ipſo iure priuatus ſtatī beneficiorum collatio īminet faciē de electionibus: coram: prioratibus ꝯuētualibꝰ vl̓ cuoīno dimittere teneaturᵉ: per eum daᵖ abſentes canonici ſi cōmodeˣ fi ſed de ꝙͣ remoto loco vo ratis bene habebat locū d̓cre. centur: ſtatur conſuetudi ad queꝫ pertinuerit libere alteriᵛ cō eri valeat: ſunt vocādi. Niſi cō d̓ multa: vt religioſos reſpice ni eodē titulo in geneſi. ferendum: qd̓ niſi feceritᵉ: extūc eo ſuetudo habeat eos ad talia nō vo ret ī his a ꝗbꝰ ad volūtatē ab ⁊ dicebant quidaꝫ: ꝙ an ipſo efficiatur ineligibilisʳ: ⁊ tancari. Alioquin quod in eorū abſen batis remouent̉. videt̉ ꝙ pl̓es vocarentur: vel non: nō quā ambitioſus ab vtroqꝫ penitus tia fieri contigerit eis inſtantibꝰʸ ir poſſent habere: cū potiꝰ qͣſi cu ſtabitur cōſuetudini: qd̓ ſtodes eſſent ꝙͣ pͥores. īdiſtinrepellatur. ¶ Circa eos autem qui ritari debebit. non eſt verum: vt hic pa ¶ Dem. cte aūt intelligo hanc d̓cre. ēt plures prioratus vel eccleſias hutet. Sed poſſes dicere ꝙ ¶ Bn̄ficia morātiuꝫ etiaꝫ in loco ī oībꝰ prioribus ꝓut indiſtin hic non loquitur de eleiuſmodi nunc detinent prouidemꝰ vicino curie romane per duas die cte loquitur ⁊ approbatum eſt ctione prelatoruꝫ. ⁊ dicit vt infra menſeꝫᵍ poſtqͣꝫ preſens cō tas legales: vel ſede ipſa vacante hoc hodie ꝑ ꝯci. vien. de ſup. littera ad talia ⁊c̄. ſed diſtitutio perueneritʰ ad eoſdeꝫ vnuꝫ ibi cauſam domicilium vel origine. p̓la. qꝛ regulares ī fi. ⁊ hoc co ꝙ conſuetudo dat ius ex ipſis queꝫ retinere uoluerint reli nē non habētiuꝫ vel etiam habenti ſi erat ita clare ſtatutū ꝑ d̓cr. eligendi. ⁊ ita poteſt ind̓ multa. ⁊ pene ēt ſūt addite: quis dimiſſis eligereⁱ teneātur: alio uꝫ ſꝫ curialiuꝫ: ⁊ ibi rōane curie mo telligi de cauſa poſ. cum vt hic vides. quin extuncᵏ penis ſubiaceant ſurantiū: vel tranſlata curia eā ſequē eccleſia. Iteꝫ dat iuriſdi g ¶ Menſem. quō huiuſmopradictisⁱ. ¶ Prohibemus inſutium: ⁊ in itinere decedētiū vl̓ in lo tionem iudicandi: ergo di fiet mēſis computatio. dixi ⁊ ſine abſentibus eligen co vn̄ receſſit curia in quo remāſiſper ne prioratus vel eccleſie aut ad de elec. ꝙͣ ſit. di de foro competen. cum miniſtrationes ſeu officia vniꝰ moſet īteriꝫ cōferre nequeūt qͣꝫ per pa h ¶ Peruenerit. ⁊ ſic ſi ꝑuecontingat cuꝫ ſimilibus naſterij cōſueta per eoſdem mona pam. hoc dicit ẜm ꝯen. niat āte duos mēſes a tꝑe puItem vocatio abſentiuꝫ blicatiōis ſtatim īcipit eis tp̄s chos gubernari: cōmittantur dein Reſentiᶻ declaramus edicto non eſt de ſubſtantialibꝰ currere. ⁊ ſi ꝑuenerit infra du ceps abſqꝫ auctoritate ſedis eiuſſtatutumᵉ felicis recordatiōis forme: ſupra de electione os mēſes: adhuc tp̄s n̄ currit: deꝫ alterius monaſterij monachis clemētis pape predeceſſoris noſtri eccleſia. ij. ſed nunquid ⁊ ſic placuit pape ī hoc caſu re in alienatione ⁊ alijs tra gubernandaᵐ: nec hactenus comde beneficijs apud ſe. ap. vacātibꝰ ligioſos aſtringi: cuꝫ al̓s ꝯſtō ctatibus vocari debent miſſa dimittantur eiſdem: ſed per ꝑ aliuꝫ qͣꝫ per romanū pontificē mi pͥncipis ex quo fuerit publicaabſentes? Credo ꝙ non eos ad quos pertinent libere ordinime cōferēdis: locuꝫ habere in be ta poſt duos menſes oēs aſtri x. qōne. ij. hoc ius porrenent̉: cū illis nō liceat habere locuꝫ gat in aucͣ. vt fa. no. conſti. cir neficijs que legati aut nuncij ſedis ctum vbi de hoc ⁊ per de ca pͥn. ad hoc. sͣ. de poſtulati. in diuerſis monaſterijsⁿ: quorum eiuſdem vel quiuis alijᵈ ad romacreta.sͣ. eodem lib. de of. c. i. ⁊ dicaꝫ in fi. huius libri ſu vnū ab alio nō d̓pēdetº: nec aliorū nā curiam venientes vel etiaꝫ rece ordi. quāuis: vbi dixi de per data. Io. an. hoc. ⁊ sͣ. de teſtibus. c. pͥ monaſterioruꝫ niſi canoniceᵖ tranſ dētesᵉ ab ipſa retinere noſcuntur: i ¶ Eligere. ad idem. sͣ. eo. reſentium. ferantur ad ip̄a prioratus eccleſias ſi eos in locis vicinisª ipſi curie mo ferēte. ⁊. c. preterea. ¶ Inſtantibus. poterūt adminiſtratiōes vel officia guberri cōtingat: quēadmodū ſi in loco k ¶ Extunc.i. poſt mēſem. ergo cōtemptum proſenare. Qui vero contra prohibitio vbi eadeꝫ curia reſidet morerētur. l ¶ Supradicti. vt.ſ. fiant īeli qui: ⁊ collationem illam gibiles: ⁊ tanꝙͣ ambitioſi renem preſentem predicta decetero ¶ Ideꝫ eſt ſi aliquis curialis ēt ecfacere caſſari ratificare ēt pellant̉ ab vtroqꝫ. Io. an. alienis monachis commiſerint vl cleſia romana vacante peregrina poterūt ſi volēt. sͣ. de ele ¶ Prohibemus inſuper. dimiſerint iaꝫ cōmiſſa: ea viceq or ctione: ꝙ ſicut. tiōis īfirmitatis aut recreatiōiſ: ſeu Prioratus eccleſie vl̓ admiD Reſenti. Diuiſio dinādi d̓ ip̄is ſint poteſtate priuati alia quauis cauſa ad locuꝫ curie vi niſtrationes vnius mōaſteripatet: quia ſunt ꝗn̄ ⁊ de eis ꝑ dioceſanos ſi exēpta nō cinū ſecedēs: in hmōi loco vicino ſolite ꝑ ipſiꝰ mōachos guberqꝫ dcā: ⁊ tertium reſpicit fuerint alioquin per ſe. apo. ordinari abſqꝫ ſedis apoſtolice licē decedatᵇ: dūmodō ibi etiaꝫ ſi erat prima duo. Scd̓m ibi. tia alterius monaſterij mona nent̉. Hi aūt qui ea ſuſcipere vl̓ ſuad ipſam curiaꝫ reuerſurꝰ eius doidem eſt. Tertiuꝫ ibi loca chis nō cōmittant̉ nec cōmiſſa ſcepta preſumpſerint detinere red miciliuꝫᶜ ſeu domus ꝓpriaᵈ non exi Quartuꝫ ibi: ſane. Qui dimittant̉. Qui cōtrafecerīdātur īeligibiles ip̄o iureᶠ. T Dē. tum ibi: porro. do. ſtat. Loca vero ītelliguntur vicina ſint priuati pāte ordinādi p̄di z ¶ Pn̄ti. emanauit ad ¶ Contemptū poſſūt ꝓſequi ſi ad eidem curie in premiſſis: que remo cta ea vice: ⁊ defertur ad diodeclarationem eoꝝ que ceſanū ī nō exēptis: ⁊ ad papā not. guil. ⁊ gar. sͣ. eo. ti. in exemptis. ⁊ recipientes ⁊ eligentes ſunt ineligibiles ipſo iure. h. d. ſtatutum. Io. an. ⁊ ¶ Statutū. sͣ. e. ti. c. ij. m ¶ Gubernanda. ꝗd ſi in ipſo monaſterio nō ē aliꝗs idoneꝰ tūc ſatis credo ꝯ ¶ Alij curiales: vel nō. ꝝ ¶ Rece dētes. dicebat gar. cuꝫ ap ꝙ aliūde poſſet aſſumi. ad hoc. sͣ. de elec. ne ꝓ defectu. ⁊. c. īdēnitatibꝰ ī fi. ⁊ sͣ. pellatione vrbis tm̄ ⁊ ſuburbia ītelligant̉. ff. d̓ v̓. ſig. l. ij. ⁊ noīe curie tm̄ d̓ v̓.ſi. ſi abbate. ī fi. ſatis tn̄ tutū eēt auctoritatē pape reꝗri ꝑ ſuꝑiorē lr̄am. locū vbi curia hītat cū ſuis ſuburbijs ītelligere debeamꝰ in his ꝗ nōdū n ¶ Monaſterijs. sͣ. de reli. do. c. vlt. in fi. ſicut nec diuerſoꝝ mōaſterioꝝ ab curiā intrauerāt: vel illicētiati receſſerāt: in alijs ſecus. Io. an. bas eē: vt ibi. ⁊. xx. q. iiij. monachū: vel p̄eſſe monaſterio ⁊ eccl̓ie ſeculari. xvj. a ¶ Uicinis. dr̄ pn̄s ille ꝗ ē in orrtis. ff. de ꝓcu. l. pn̄s. vel ꝗ ē ī ꝓuincia. C. q. i. preſbyteros. o ¶ Depēdet. nec adinuicē ſunt cōnexa: vt. sͣ. de p̄ſcrip. lon. tem. l. vlt. jͣ. determinabit q̄ ītelligunt̉ loca vicina. p ¶ Canonice. vt ſi trāſeat ad ſtrictiorē religionē ſufficiat licētiā ſui p̄lati reꝗb ¶ Decedat hoc dicebat guil. ſi receſſerat aīo cito redeūdi: vt de pe. di. rere ēt ſi nō obtineat̉. sͣ. de regl̓a. lꝫ. ſꝫ ſi trāſiret ad laxiorē ſine cā: ſolus papa i. duoꝝ. c ¶ Domiciliū. qd̓ in pluribus locis haberi pōt. ff. ad mu diſpēſat: cū ſit ꝯͣ iura. sͣ. de cōceſ. p̄ben. ꝓpoſuit. ſi ad parem ex cā trāſire pote nici. aſſumptio. sͣ. de reſcrip. dilectꝰ. ij. de fo. compe. ex parte. rit de licētia abbatis ⁊ cōuentus. xix. q. iij. ſtatuimꝰ. ⁊ nō ob. sͣ. de elec. ſi relid ¶ Domꝰ ꝓpria. ergo lꝫ ſola domꝰ poſſeſſio ī ciuitate cōparate n̄ faciat gioſus.ij. rn̄ſo. qꝛ illud locū hꝫ cū tranſit ad rectoriam. ⁊ ibi de filio ſit pater. ⁊ quē municipē. ff. ad muni. libertꝰ.§. ſola tn̄ ꝙͣtū ad hoc eꝗparant̉ domi ideo ibi ſufficiet abbatis licentia. q ¶ Ea vice.i. ī prima ordinatione. sͣ. ⁊ domiciliū. ꝗd dicēs. ſi ē ī domo ſibi ⁊ alijs cōi. Idē credo ac ſi eēt ī dode elec. cum in cunctis. ⁊. c. cum vinton̄. r ¶ Sedē apo. vel legatū de la mo ſolū ꝓpria ad h̓. sͣ. d̓ poſtula. c. i. Et res cōis oīuꝫ illorū eſt. ff. de ritu tere: ſi ſit in ꝓuincia. ad hoc. sͣ. eo. li. de elec. ſi abbatē. i. ⁊. ij. rn̄ſo. Io. nup. illud. ⁊ ꝗ iurat ſuū nō eſſe iurat ⁊ ſibi cōe nō eē. ff. de v̓. ſig. ſi pupli s ¶ Ipſo iure. ⁊ collatio nō tenet: vt. sͣ. e. ibi. ⁊ ꝑ eos ad quos ꝑtinet ⁊c̄. lus.§. vlti. ⁊ cū quis legat ẜuos ſuos ⁊c̄. ⁊ ꝗ ī toto ⁊ qui in ꝑte ſui ſūt lega Um in eccleſiis Tria facit. Primo ponit dictum. Scd̓o ibi: niſi: exti ītelligunt̉. ff. d̓. le. iij. ſiꝗs ẜuos ſuos. nec ob. xij. q. ij. ꝗ māumittit̉. ⁊.n. ceptionem. Tertio ibi: alioquin. penam. Do. d̓ ī ius vocā. l. ſꝫ ⁊ ſi hac.§. ꝗ manumittit̉. qꝛ ibi erat cōe pluribꝰ vt colle t ¶ Eccleſijs emanauit ad declarationē eoꝝ q̄ no. ber. ⁊ moderni. sͣ. d̓ re iudi. gio: ꝓbat̉ h̓ ſolutio. ff. e. ti. cōis libertꝰ nō ob. xij. q. i.§. vlti. qꝛ ibi ſoluit̉.
zum Hauptmenü