Seite

Tertius De clerico egrotante 6 4 ſequitur: qꝛ hꝫ ſcd̓am p̄bendā: qꝛ al̓s ſolum habiturus eēt tertiā. Io. an. ean̄. vij. q. i. c. i. ⁊. c. ꝙͣuis triſte. cū multis capitulis eiuſdē qō̓nis. ad idē d̓ere. Andatum. Ponit tres caſus dubios cū ſcribitur ad collatiōeꝫ ſuꝑius allegate. ⁊ de regula. lꝫ. v̓. illa ſemper. de renun. niſi ad fi. I capituli ⁊ in vltimo reſponſo excipit. Secundus ibi: ad beneficia. n Remotis. his.n. p̄cipue ꝓuidēdū fuit: ad hoc. sͣ. de elec. nihil eſt ad fi. tertius ibi. idem. exceptio ibi: niſi. o Perpetuo. ⁊ ſic no. ꝙ lꝫ egrotās laboret īfirmitate īcurabili: nō remouet a Mandatum. decre. venit declaratiue ad decre. sͣ. e. cū in illis ī fi. ſꝫ datur coadiutor: ad idē. sͣ. eo. ti. ex parte: ⁊ ſic reprobatur opi. ber. d̓ qua no b Beneficio. de curato ta. sͣ. eo. tua. non prouidebitur. sͣ. eo. p Maioris. regulariter enī ti. cū in illis. ī fi. nec d̓ di Mandatum de prouidēdo de tenet qd̓ facit maior ꝑs d̓ his ſuetudiue non obſtanteᵗ contraria gnitate. sͣ. eo. ti. c. vlti. q̄ fi. a ma. par. ca. c. i. ⁊ dr̄ totū beneficio ad collationem capituli ꝑ tantūmodoᵐ poſtulandā. Ueꝝ c Collationem. de ſpe­capl̓ꝫ feciſſe. lvj. di. apoſtolica tinente non tangit ius ſingularis ca ne hoc pretextu eccleſie exiſtentes ctante ad preſentationeꝫ cū ſi. ſꝫ hoc fallit. jͣ. ꝓxi. caſu. nonici. b. d. ẜm zen. precipue in remotisⁿ: diſpendia īſtitutionē vel electioneꝫ q Auctoritate apl̓ica. ſūt igi N Andatumª apoſtolicum tibi patiantur: nos earuꝫ in hac parte nō poterit ꝓuideri. sͣ. e. tur iſti d̓legati pape ī hac ꝑte cū in illis.§. cū aūt. decretuꝫ vt. T. clerico de be indennitatibus precauere volen­ꝯcor. sͣ. d̓ offi. ordi. irrefraga­ Capituli. idem eniꝫ neficioᵇ ſpectāte ad collationēᵉ nar­bili. sͣ. d̓ her. ad abolēdā ī fi. ⁊ tes hac generali conſtitutione ſan­eſt facere per aliuꝫ ꝙ per jͣ. d̓ ſta. reg. c. vno. ⁊ ī cle. qꝛ re bon̄. capituli prouideres: beneficia cimus: vt epiſcopus aut valitudi­ſe. jͣ. d̓ reg. iur. ꝗ ꝑ alium gulares. d̓ ſup. neg. p̄lato. eiuſdem capituliᵈ: ſiue dentur in cō ne corporali grauatus vel etiam cum ſuis cōcor. ff. qd̓ cu­r Demēs. d̓ ſuc. ab īte. cum muni per ipſum: ſiue per canoni­alias adeo impeditus perpetuoº: iuſqꝫ vniuer. item eoruꝫ dileciꝰ. iij. q. ix. īdicas. ⁊ eſt ſi. cos eiuſdem eccleſie ſingulares vi­vt officium ſuum nequeat exercere .§. ſi decuriones. Io. an. qd̓ dicit lex qd̓ qn̄ pr̄ ē furioſus e Statuto. eſt forte con ce ac auctoritate capituli aūt ex iure poſſit de ſui conſilio et aſſenſu ca­filiꝰ dat̉ curator pr̄i. C. d̓ cur. ſuetudo vel ſtatutum qd̓ ipſius de conſuetudine vel ſtatutoᶠ fu. ſi pr̄. ff. e. ti. l. ij. al̓s aūt eru pituli vel maiorisᵖ partis ipſius beneficia vacantia pͥmo beſcit lex filios eē caſtigatores merito comprehendit. Ad bene vnum vel duos auctoritateq apo menſe ꝑtinentia ad colla parētū ī auc̄. de nup.§. ſi ꝙ ſā ficia tn̄ rōne dignitatuꝫ perſonatuū ſtolica coadiutores aſſumere ad di tioneꝫ capituli ꝯferat pri ctū. col. iiij. d̓ ma. ⁊ obe. cū īfe vel officiorum que nonnulli ex eiſ­ctuꝫ officium exequendum. Si mus canonicus. vacātia rior: hinc ē ꝙ ipſi īuito coadiu dem canonicis obtinent in ipſa ec­vero epiſcopus demensʳ fuerit: ⁊ ſcd̓o ſecundus. tertio ter torē nō dabūt: vt ī ſe. rn̄ſo. cleſia: ad eorūdem collationem ſpe quid velit aut nolit exprimere ne­tius. ⁊ ſic de ſingulis. uel s Due ꝑtes. ⁊ ſic ſufficit ma eſſemꝰ ꝙ beneficia familarium ctantia mandatum huiuſmodi mi ſciat vel non poſſit: tunc eius capi­iorꝑs: ⁊ ē ſpāle ad idē. sͣ. d̓ ele. caſſaui iuoꝝ ſpectātia ad collati lꝫ ibi ī electiōe ro. pon. reꝗrun nīe ſe extenditᶠ. Idem eſſe cenſe tulum vel dueˡ ipſius partes eadeꝫ onem capituli vacantia tur ad minus due partes. ad mus ſi rōne prebendarum ſuarum irritas ⁊ va auctoritate vnum aūt duosⁱ coad­canonici conferant. taleſ idē. sͣ. eo. ti. ſcriptū. vbi ī poſtu ad ipſos canonicos collatio dicto uimus n̄ iutores aſſumāt idoneos: qui eius conſuetudines ⁊ ſtatuta latōe q̄ cōcurrit cū electōe due ecernim rum beneficiorum: ſingulariterᵍ ꝑ­officium exequantur. Si aūt ſunt in multis eccleſiis ꝑtes ēt requirunt̉. ad idē. sͣ. e. ⁊ quo tinere noſcatur. Niſi cōtineatur epiſcopus ſenio aut incurabili mor gallicanis. li. d̓ elec. ſi qn̄. ⁊. c. īdēnitatibꝰ f Extendit. qꝛ papa nō forſitan in mandato ꝙ eidem cleri bo grauatus: vel perpetuo impe­§. i. lꝫ autē hoc ſit ſpāle ꝙ due intēdebat grauar̄ alterā co prouideas de beneficio ad colla partes debēt ꝯſentire: regul̓r dimento detentus ad ſui executio­dignitateꝫ capituli ſed to eſt ꝙ due ꝑtes collegij vl̓ vni­tionem narbon̄. capituli pertinente nem officij reddatur inutilis: ⁊ co tum capitulum. ſupra eo uerſitatis dn̄t eſſe pn̄tes. ff. ꝙ communiter vel diuiſim: tunc enī adiutoreꝫ aſſumere vel habere no deꝫ cuꝫ in illis ad fi. cuiuſqꝫ vniuerſi. l. plane. ff. d̓ de beneficijs que ad ipſorum colla lueritˣ: licet a capitulo r̄quiſitus ꝓ Irem ſed­g Singulariter. quaſi decretis ab or. fa. l. iij. prio: ſe illius non indigere ſuffra­tionem pertinent ratione huiuſmo non vice capituli: vt in Aut duos. hāc lr̄aꝫ quā. sͣ. di prebendarumᵖ poteris prouide­habueras hic videas repetitā gio forſitan aſſerendo: tunc nil per i. rn̄ſo. Io. an. b Prebēdaruꝫ. vel di­re. ꝑ quā lr̄am credo ꝙ ſi pl̓es da capituluꝫ īnouetur: ſed hoc caſu ēt gnitatum vel officioruꝫ re vellēt nō poſſēt: ⁊ potuit pa proximoʸ idem capitulum epiſco­Rubrica de clerico egrotante. ipſius eccleſie: vt in ſcd̓o pa ad hoc motꝰ eē ex eo ꝙ co­B Onifacius. vlij. pi ⁊ eccleſie ſue ꝯditionem ⁊ ſtatuꝫ adiutores dn̄t ſūptꝰ hr̄e ab ec­rn̄ſo: ⁊ not. ꝙ dicit rōne Datio coadiutorum epiſcopo ac facti circunſtantiasᶻ vniuerſas: buiuſmodi prebendaruꝫ cl̓ia: vt. jͣ. e.§. pn̄ti. ſtemꝰ gͦ ſcri quamcito poterit fideliter ⁊ explici rum ⁊ ſuorum ſuperiorū eſt de ma quaſi dicat ſi pertineret pture qꝛ papa ſi d̓ pluribꝰ vo ioribus cauſis: ⁊ ſpectat ad ſolū pa te referat ad noticiam dicte ſedis: ob aliam cām: puta ꝑꝑ luiſſꝫ ſic exp̄ſſiſſet: d̓ d̓ci. ad au diētiā: ⁊ ſufficit ita ſcriptū eē. alia beneficia q̄ hꝫ in alia pam: poteſt tamē epiſcopus ſenio recepturi humiliter ⁊ efficaciter im eccleſia mandatuꝫ tūc nō vj. q. iij. ſcriptū. ff. ꝗ ⁊ a ꝗbꝰ. l. vel infirmitate perpetua impeditꝰ pleturi qd̓ ſuper hoc ſedem ipſam comprehendit illa. ꝓſpexit: cū ēt iſti n̄ ordīaria: ſꝫ de conſenſu capituli ſui vel maio­contigerit ordinare. Preſenti d̓legata ptāte fūgant̉: vn̄ hn̄t Aſtoralis. quoqꝫ adijcimꝰ ſanctioni: vt coad ris partis ſibi auctoritate apo. vnū Facit ſex. prī­ẜuare metas mādati. sͣ. ti. ꝓx. iutores huiuſmodi de ꝓuentibꝰ pͥ­vel duos coadiutores aſſumere: ⁊ mo declarat cu cui d̓ nō. sͣ. d̓ reſcri. cū dilecta. ſi demēs fuerit capl̓m aūt due par latoꝝ in quoꝝ aſſumentur auxiliuꝫ u Offm̄. ē ergo coadiutoris ius ſit dare cō­adiutores ep̄oꝝ ⁊ ſuꝑio­tes ipſius hoc faciēt ſed ſi ep̄s ꝯdi­officiū ea facer̄ q̄ ꝑtinēt ad offi ſumptus recipiāt moderatosᵉ: ab ciū eius cui deputatus eſt. rum. Scd̓o ꝓuidet cum cit tūc nil innouabit capitulum: ſed alienatione qualibet de bonis eccle x Noluerit. n̄ ē gͦ idē tacer̄ ꝙ ep̄s coadiutoreꝫ vult ibi ep̄i ⁊ eccleſie cōditionē quācito po­ſiaſticis p̄latoꝝ ipſoꝝ vel eccleſiaꝝ veruꝫ. Tertio ibi. ſi vero ꝯͣdicere: qꝛ ſi ꝯͣdicit capl̓m co­terit ītimabit pape: ⁊ coadiutores ſuarum qūolibet facienda penitus adiutorē n̄ dat. ſi tacet ſecꝰ: vt cuꝫ ē demēs. Quarto ibi abſtinentesᶻ: rōneꝫ nō ſolū in diſtri illi ſumptus moderatos hēbunt d̓ ī ꝓxi. caſu: ad hoc fac̄. jͣ. d̓ reg. ſi aūt. cuꝫ ep̄s coadiutorē cto examine: ſed ⁊ prelatis eiſdeꝫ ſi prouentibꝰ p̄latoruꝫ ipſoꝝ. Io. an. iur. is ꝗ tacet: vbi dicā de hoc. nō vult. Quinto ibi pre ſane mentis extiterint: ac capitulis ſenti de coadiutoꝝ expē­Aſtoralisⁱ officij debitum ⁊ no. ar. ad h̓: qꝛ coadiutor nō ſis ⁊ ptāte. Sexto ibi ce­dat̉ īuito ad hoc. xxvij. q. i. ſcri eorundem: ſeu etiam ipſoꝝ prela­p exequentes: declaramus at pſi. ⁊. c. qͣl̓r. ⁊. c. ꝙͣuis.§. ecce. teruꝫ ad coadiutores qd̓ toꝝ ſucceſſoribus: ſi hoc antea non qꝫ ſtatuimus coadiutorum ſꝫ h̓ ē falſū: qꝛ īuito dat̉: ad h̓ d̓ de ep̄is dixerat. Do. epiſcoporum et ſuperiorum pre­fecerint plenariaꝫ reddituri Ce ec. edi. ad audiētiā i. ī fi. ⁊ no. i Paſtoralis. emana terū qd̓ de ep̄is premittit̉: ad ſuper latorum dationem intelligendum sͣ. eo. ex ꝑte. ī vlt. glo. Et iura uit ad declarationem de eſſe de cauſis maioribus et referē iores ēt prelatos eſſe volumus ⁊ ī­illa n̄ ī coadiutore ſꝫ ī ſb̓ſtituto cre. sͣ. eo. ex parte in fi. ⁊ telligimus referendum. dam ad ſedem apoſto. ac ab ea con loquūt̉ qn̄ dat̉ īuito. coadiutō eoꝝ qͥ ibi not. hoſti. eo­āt ī cāu iſto ꝑ capl̓ꝫ īuito ep̓o n̄ deꝫ titu. de rectoribꝰ in fi. dat̉: al̓s aūt ꝑ eū ad quē perti­k Maioribus. connu­net bene dat̉ īuito: vt dixi: ſed hic apo. auctoritate dat̉: ſed hoc caſu nō dabit̉: meret̉ gͣ īter alias qͣs hēs notatas. sͣ. d̓ trāſla. c. i. de of. le. ꝙ trāſlationē qꝛ capl̓m in hoc caſu mādatū nō hꝫ a papa ad quē datio eiꝰ ꝑtinet: vt ī pͥn. l Nō obſtāte. no. per hāc lr̄am qd̓ ꝯͣ ro­de exceſ. pla. ſicut vnire. ma. ec. non currit p̄ſcriptio in his qͥ ſibi in ſignū ſpālis pͥuilegij reſerua­y Proximo.ſ. qn̄ demēs ē ep̄s ⁊ neſcit vel nō pōt exprimere ꝗd velit. ¶Circūſtātias. al̓r.n. ad v̓itatē ꝑuenire nō poſſet. xxiij. q. viij. occidit. sͣ. d̓ te uit: ſicut nec ꝯͣ priuilegiū p̄lationis. de hoc. sͣ. de p̄ſcrip. cū nobis. m Tātūmō. ſic. sͣ. e. li. de ſup. ne. p̄la. eccl̓ie: ergo non ab archiep̄o vel ſti. cū cāꝫ. 2 Moderatos. ad idē. sͣ. e. ti. d̓ rectoribꝰ. ⁊. c. ſe. n̄.n. cogūt̉ ꝓ prijs militare ſtipēdijs. x. q. ij. p̄carie. xij. q. ij. charitatē. 9 Abſtinētes. ad pr̄iarcha vel legato: qꝛ in generali legatione talia nō trāſeūt in pͥdcā d̓ idē. sͣ. de elec. nihil ē. ⁊. eo. lib. ⁊. e. ti. is cui. ⁊. c. īdēnitatibꝰ.§. ſi v̓o. ⁊ ītellige d̓ cre. ꝙ trāſlationē. Ad d̓cre. sͣ. e. ex parte in fi. rn̄detur ꝙ illud fuit de ſpe alienatiōe īmobiliū vl̓ mobiliū p̄cioſoꝝ: al̓s mobilia q̄ ſeruando ſeruari non ciali auctoritate vel mādato dn̄i pape. ⁊ qd̓ ita eſſet ꝑ antiqͣ iura ꝓbat̉ ꝑ