Liber. a ¶ Officij ſcriptoris figillatoris ⁊ ſimiliū officiorum. ep̄s tenet̉ de facto ipſoꝝ. lxxvi. di. an putatis. sͣ. e. li. de ele. gn̄ali.§. vl. b ¶ Liberetur. additur pena. jͣ. c. ꝓxi. Extunc. elapſo menſe. c ¶ Hanc autem. Forma viſitatiōis premiſſa ſeruari debet in ipſis ⁊ alijs a ¶ Interdictū. nonerint: qd̓ eſt. jͣ. a tali pena incipit cū iſtis maioribus prelatis inferioribꝰ regulariū ꝯſuetudinibus exceptis. hoc dicit. Do. vt. sͣ. e. li. de offi. d̓le. c. ij. ⁊ ſi durāte interdicto iſti moriant̉ nō ſepeliuu d ¶ Alijſqꝫ.ſ. archidiaconis ⁊ plebanis. sͣ. e. cū apoſtolū. tur in cimiterio. ⁊ ſi interim celebrēt in eccleſia in ſuo officio ſicut prius e ¶ Saluis. ad hoc. sͣ. de ſtatu irregulares efficiunt̉: vt mona. in ſingulis. jͣ. de ſen. excō. is cui. Xigit. Sūt tres partes ⁊ ¶ Inferiores. ⁊ ſic ma bus: aut aliquid aliudᵗ procurationullā tn̄ pecuniā ipſe uel aliquis de E Prima ponit exordium gis punitur mīor ꝙͣ maſua familia occaſiōe alicuiꝰ officij nis occaſione uiolar̄ p̄ſumpſerint Secūda ibi: ꝯſtōnem. finē deior: de quo dic. ut. xl. di. aut conſuetudinis ſeu quolibet alio duplūᵛ eius qd̓ receperint eccleſie a creta.sͣ. ꝓxime repetit addens hō xp̄ianus. ⁊ sͣ. de iure mō earū nomine: ſed in uictualibꝰ qua id receptū fuerit infra menſem menſem. Tertia ibi: alioquin iur. cum quidam. reddere teneant̉ˣ. ¶ Alioꝗn ex tūc expenſas tm̄ recipiat moderatas. diſtinguendo ſtatus delinꝯ ¶ Suſpēſos. ſi interiꝫ quentium. Do. ¶ Caueat inſuper ne ipſe uel quit pr̄iarche archiep̄i ep̄i duplū ipſum celebrēt: vt prius ſūt irf ¶ Exigit. bene dicit exigit qꝛ vltra predictū tp̄s reſtituere differegulares: nec poterunt qͣꝫ ſuoꝝ aliquod munus quodcun magna rō ſuadet ob malefiab alio ꝙͣ a papa abſolrētes: ingreſſum ſibi eccleſie ſentiāt qꝫ ſit ⁊ qualitercūqꝫ offeratur precia pēas ſolui. ff. d̓ fideiuſ. ſi a ui. sͣ. d̓ re iudica. cū eterſumat reciꝑe: ut nō que ſua ſūt uide interdictuꝫᶻ: inferioresᵉ vero ab of reo.§. id qd̓. ⁊ fuerūt ſūpta hec ni. jͣ. de ſen. excom. cum ficio vel beneficio nouerint ſe ſuatur querere: ſꝫ q̄ ieſu xp̄i: ꝙ ſi fue verba ex aucͣ. de d̓po.§. ſed ne medicinalis. ſpēſosꝰ: quouſqꝫˢ de duplo huiuſrit ꝯtra preſumptū: recipiens male per hanc. col. vj. x ¶ Quouſqꝫ ergo facti dictioneꝫ incurrat a qua nunqͣꝫ niſi modi grauatis eccleſijs plenariaꝫ g ¶ Audacia. in mala ꝑte po reſtōne ſtatim ſūt abſolu nit̉: ſic. iiij. di. ſcē. C. d̓ ſepult. ti ſine alia ſnīa. lxxxi. di. duplū reſtituat liberet̉ʰ: uolumus ſatiſfactionem īpendant: nulla eis vio. ꝑgit audacia: qn̄qꝫ ponit̉ ſi quis cum ſuis concor. eniꝫ ī his fraudē quālibet penitus in hoc dantium remiſſione liberali ī bona: vt. viij. q. i. audacter. de ſpon. non eſt. tate ſeu gratia valituraª. euitari. ¶ Hanc aūtᶜ uiſitandi for C. de iudi. rē nō nouā in fi. a ¶ Ualitura. nota caſuꝫ mā ab uniuerſis ēt ep̄is alijſqꝫᵇ p̄la HOnifacius octauus. h ¶ Imponamꝰ. vt quos dei ubi rē meā uel mihi d̓bi ¶ Uiſitator reciꝑe pōt ꝓcuratio tis ordīario iure ſuos ſubiectos ui timor ⁊c̄. d̓ vi. ⁊ ho. cle. vt cle tā remittere nō poſſum ricoꝝ. lxxxij. di. plurimos. Et nē in pecunia volentibus viſitatis ſitantibus plene obſeruari precipi lꝫ nil ſit tam naturale ꝙͣ dicit papa cohibeant̉ deīceps mus: ſaluisᵉ ſuꝑ hoc rōnabilibus ⁊ ſed vna die vltra vnam ꝓcuratio uoluntate dn̄i rē ſuā in manus temerarie formidīe vl aliuꝫ tranſferri. inſti. de nem non recipiet: licet plura viſita approbatis religioſorum conſuetu tiōis quos dei vel noſtra reue re. di.§. per traditione uerit loca. h. d. Do. dinibus ⁊ regularibus inſtitutis. rētia n̄ cohercet. jͣ. d̓ pe. felicit ⁊ d̓ h̓ dic ut dixi. sͣ. eod. G Regorius. x. in generali cōcilio Elicis recordationis Greg. §. in premiſſis. li. de reſcri. ſtatutum.§. I. papa. x. pre. noſter ꝓhibuit in lugdun. i ¶ Cōſtōneꝫ. sͣ. c. ꝓxi.§. i. ⁊.§. ſi qoid autem. ¶ Quia decre. Inn. iiij. sͣ. ꝓxi. nō conci. lugdun̄ᵇ ne aliquiᶜ ob procuꝓcurationes: vbi tria ſtatuta Elicis Sūt quaterāt que h̓ ꝯfirmātur appoſibene ſeruabat̉: ī illo. c. quo precepe rationē ſibi ratiōe viſitatiōis debiI tuordicta. Primo ta pena. pͥmū ꝙ procuratio re recitat ius antiquū. Serat ꝓcuratiōes in uictualibꝰ non in ta exigereᵇ pecuniā preſumerent vl cipiat̉ ſolū a locis viſitatis. ſecūdo ibi: verum illud tē pecunia recipi: ⁊ nō recipi munera eriā recipere a volēteᵉ. ¶ Uerum cūdū ꝙ ſolū in victualibꝰ. ter perat in parte ſcd̓a. Ter nec etiā ꝓcuratiōes in uictualibus quoniā reꝝ experiētiaᶠ noſ inſtruxit tiū ꝙ viſitātes vel familiares tio ibi: adijciētes addit ⁊ locis nō uiſitatis: illā confirmat pe ex hoc tā perſonis viſitantibꝰ quā munera nō recipiant. d̓clarat. Quario ibi. Ce nas adijciens. Io. an. locis ⁊ eccleſijs viſitatis multa in k ¶ Preterire. maledictionis tera in reliquis ius anti penā ibi appoſitā nō curātes VXigitᶠ peruerſorū audaciaᵍ ut cōmodoruꝫ diſpendiaᵍ prouenire quū conſeruat. Do. Or nec excuſant̉: qꝛ multi: qꝛ non nō ſimus ſola delictoꝝ prohi tū habuit ab his que no concedimusʰ vt patriarche archi minus ardebūt qui cū multis tat Guil. sͣ. c. proxi. ubi bitione contenti: ſed etiam penam ep̄i: epiſcopi: ⁊ alij quibꝰ ex officio ardebūt. ij. q. i. multi. in fi. dicebat ſe a domino gre delinquentibus īponamꝰʰ. ¶ Con competit viſitare a volentibus ec l ¶ Statuētes. qd̓ sͣ. c. ꝓxi. in go. audiuiſſe de mente ſtitutōeꝫⁱ itaqꝫ felicis recordatiōis cleſiarum ⁊ locorum viſitatorū re archiep̄is dictū erat: h̓ ad oēs ſua fuiſſe qd̓ hic ſtatuit̉. Inno. pape quarti p̄deceſſoris no ctoribus ſeu perſonis pecuniā licite extēdit̉ ꝗbus cōpetit viſitare. b ¶ Lugdun̄. sͣ. c. ꝓxi. m ¶ Uiſitatiōis. in alijs gͦ ꝓſtri editā ſuꝑ non recipiendis in pe recipere vale ant: pro ſumptibus c ¶ Aliqui. Inno. iij. in curatiōibus que debent̉ legacunia ꝓcurationibus ac ſuper rece archiepiſcopis prohibue moderatis faciēdis in victualibus tis vel nūcijs apo. ſe. vel qͥ de rat principaliter: ⁊ de ptione muneruꝫ uiſitantibus eorū diebꝰ quibus viſitatiōis officiū per bent̉ rōne ꝯſuetudinis vel rōe mum ad omnes extende qꝫ familiaribꝰ interdicta: quā mul ſonaliter exercebunt. ¶ Adijcienpacti in fundatiōe vel cōſecra rat. sͣ. c. i. torum fertur temeritas preterireᵏ tes ꝙ non licet viſitanti: niſi vnam tione appoſiti nō habet locuꝫ d ¶ Exigere. circa h̓ nil uolentes inuiolabiliter obſeruari: hec d̓cre. d̓ ꝗbꝰ hēs. sͣ. eo. ꝙͣto procurationem recipere una die: ſi corrigitur vel mutatur. ⁊.c. ꝓcuratiōis. ⁊. c. eū nuꝑ: ⁊ eam decernimus pene adiectione ue unum locum ſolum uiſitauerit e ¶ A volente. hoc eſt xviij. q. ij. eleutherius. iuuandam. Statuētesˡ ut uniuerſi quod infra recipit mutaſiue plura: etiaꝫ ſi locus quilibet ui n ¶ Exigere.i. ab inuito extor tionem. ⁊ ſinguli: ꝗ ob ꝓcuratiōeꝫ ſibi ratio ſitatus ab illo ſufficeret: ad procu quere. ff. de lega. iij. fideicom f ¶ Experientia. ſic. sͣ. e. ne uiſitationisᵐ debitā exiger̄:ⁿ pe rationem integram perſoluendā miſſa.§. ſi rem. li. de elec. ꝙͣ ſit: cum ſuis cuniāº uel ēt a uolēteᵖ recipere: aut cū eidē ſufficere debeat ut tempora o ¶ Pecuniā. ẜm Inno. ⁊ ho concor. al̓s ꝯſtōnem ipſam recipiendo mu lia metat a locis perſonaliter uiſita ſti. ⁊ guil. ⁊ gar. pro vecturis g ¶ Diſpendia. preſbyneraq: ſiue uiſitationis officioᶠ non ⁊ ferraturis equoꝝ ſi īdigeāt. tis pro diebus quibus eis ſpiritua ter ruralis qui nō habet pecuniā exigere poſſunt. impenſoˡ ꝓcurationem in uictuali niſi unum gauſape forte lia ſubminiſtrat. ¶ Ceteraˡ uero p ¶ Uolēte. qd̓ dic: vt. jͣ. c. ꝓx. ſiue manutergiū: ⁊ vnū no. caſum ſpālem in quo parificant̉ iſta duo exigere ⁊ a volēte recipere: ſic. sͣ. lectulū: qūo ꝓcurabit ⁊ hoſpitabit ep̄m cū nec forte domus ſufficiat: poide reſcrip. ſtatutū.§. inſuꝑ. cū.§. ſe. C. li. xij. publice leticie vel cōſulū nuncia. ſito ꝙ abundarent reliqua ⁊ ep̄s qūo in vili domo manebit. utilis ergo l. vna. ī fi. cū alias ſepe ſit licitū reciꝑe: qd̓ nō licet exigere. xviij. di. d̓ eulogijs fuit h̓ conſtitutio que tollit hec diſpendia. de ſimo. dilectus. ff. de va. ⁊ extraor. cog. l. i.§. eſt quidē. h ¶ Cōcedimus. h̓. o. reuolauit ad. a. i. extremitas ad pͥncipiū. xxv. diſt. q ¶ Munera. ꝯſulte facit viſitās ſi ab oī munere ſe abſtinet.i. q. i. ſunt nōnul ab exordio. Olim enim ab his ꝗ ꝓcurationē uictualiuꝫ parare debebāt li. ⁊ sͣ. eo. ti. c. ꝓxi.§. pe. credit tn̄ gar. ꝙ ſi modicū eſculētiū vel poculētū reci inuitis: ꝓcuratio in pecunia exigi nō poterat. x. q. i. relata. ſed a volenti piat ꝙ nō ſit veriſimile ꝙ aliquē moueat vel donantē pauperiorē faciat non bꝰ bene poterat in pecunia recipi ⁊ certa ſūma taxari. x. q. iij. relatū. idē hꝫ locū pena. ar. de ſimo. ⁊ ſi qōnes. ff. d̓ offi. pͥſi. l. plebiſcito: qꝛ talia non tra eſt hodie ꝑ hanc decre. ⁊ eſt equiſſimū: vt dixi in prox. glo. hunt̉ ad munera. ff. de offi. ꝓcu: l. ſolēt. ad fi. ad hoc. sͣ. de do. inter vi. ⁊ vxo. i ¶ Officio. ſatis h̓ puto locū hr̄e: nō ſolū in ordinarij offō: ſꝫ ēt d̓legatio c. vlti. sͣ. e. de reſcrip. ſtatutum.§. inſuper. nis cū utrobiqꝫ eadē ſit rō: nō ob. qd̓. jͣ. dr̄ ꝑſonal̓r. qꝛ ītelligo ꝙ cū ꝑſor ¶ Officio. qd̓ qͣliter exercere dēat: colligit̉. x. q. i. placuit. sͣ. c. ꝓxi. ⁊.§. ſane. naliter uiſitāt ꝓ ſuis uictualibꝰ auiſitatis pecuniā recipiāt. cū āt ꝑ alios s ¶ Nō īpēſo. ille cui ex ordīaria ptāte ꝯpetit uiſitare impeditus ꝑ aliū uiſitar̄ n̄ ipſi ſꝫ illi uictualia uel pecuniā ꝓ eis recipiēt: ut. sͣ. de of. ordi. ſi ep̄s. pōt ⁊ ille uiſitās ꝓcurabit̉ nō ille ꝗ cōmiſit: qd̓ dic: ut. sͣ. d̓ ot̄. or. ſi ep̄is. e. li. k ¶ Perſoluendā. al̓s.n. poſſet totā ciuitatē una die uiſitare ⁊ tot ꝓcu t ¶ Aliud. xiiij. q. iij. pleriqꝫ. de ſimo. in tantum. rationes recipere quot ibi eſſent eccleſie: qd̓ eſſet abſurdū: numerꝰ ergo u ¶ Duplum. xxiiij. q. i. militare. xviij. di. qm̄. i. q. i. cōcuſſiōis. ⁊. c. ſe. ꝓcurationum nō excedat numerū dierum. sͣ. e. procuratiōes. t ¶ Teneant̉. ſaluo eo qd̓ dr̄. jͣ. ꝓxi. c. ⁊ tenet̉ etiā familia d̓ eo qd̓ ꝑcepit: ⁊ ipſe l ¶ Ceterauere.ſ. circa exactiones ſtatuta ⁊ circa ꝓcurationes etiam in
zum Hauptmenü