Liber. Refidentes Ponit dictum ampliat ibi: nec reꝗrentes. Et ꝓteſta­in alio diceret̉ relapſus. Et no. īdefinita eꝗpollet vl̓i: ad idē pͥui­. tur ibi: in̄. do. Decurtata eſt narratione facti que īcipiebat q̄ſiuiſti qꝛ circa. nunꝗd de vno articulo īfamatꝰ ſe teneat̉ de oībus expurgare a Excōicati. maiori excōicatione publice: vt ſit maior dubitatio: ad hoc no. de ꝯſe. diſ. il. ego berengariꝰ. puto hāc lr̄am illa ꝑte facere re iudi. ad probandum. teneat̉. tn̄ ſi id faciat valet hēbit poſtmodū locū pēa relapſoꝝ: vt ſeꝗt̉. b Officiales. nūꝗd officialis excōmunicatꝰ iudicare poſſit: dic vt.. ſup. Iudicari. ꝯtra. C. de tranſla. ſi de certa. ff. de tranſac. qui cum tutori ne. pre. romana. bꝰ.§. i. vbi gn̄alis tran. t Diſpēdio. qn̄ ergo ſin̄ mo ſactio reſtringit̉ ad id de re diſpēdio poſſunt: tūc eēt Reſidentes regimini alicuiꝰ dꝫ in hereſim relapſoꝝ penaⁿ puni quo ſpecial̓r actum erat. excōicati eos reꝗrendo: qꝛ cōi Sol. illa locū habent in regni ꝓuīcie ſiue loci lꝫ excōi ri. v̓oº in vna hereſis ſpē cans excōicato excōicatꝰ eſt non cōnexis: ſed hic om catiª uel de fcō tm̄: non de iure in vel ſectaᵖ cōmiſit: aut ī uno fidei ar ſeruata diſtīctiōe ſen. ex. nu nes hereſes ſunt cōnexe­riſditionē hn̄tes ac eorū officialesᵇ ticuſoq ſeu eccl̓ie ſacram̄to errauit: . fallit: vbi ergo ē caſus qꝛ habēt caudas ad inui iſte: ergo nec fallit regula. ad reꝗſitionē ordinariorum uel de poſtmodum hereſim ſimpl̓rᶠ vel colligatas: de vani d Excōicatōis. minoris ſi legatorū ipſoꝝ: aut inꝗſitoꝝ here­gn̄al̓r abiurauit: ſi ex tunc in aliā ēt tate cōuenerunt in ipſuꝫ ītelligeres iſti eēt excōica­tice prauitatis: ualentiū ſine mo . eo. excōicamus. i.. ij. hereſis ſpēꝫ ſiue ſectā: aut alio arti ti qꝛ iuriſditionē illā exercebāt vn̄ querimꝰ an ſit re re diſpendioᶜ uel negocij ꝑiculo re culo ſeu ſacramēto cōmittat: volu tūc cōicauerūt illis in iuriſdi lapſus in illaꝫ hereſim curſum hr̄e ad ſuꝑiores legitime mus ut relapſum ī hr̄ſim iudicariᶠ. tione excōicati eſſent excōica­quā prius fuerat lapſuſ: ī locis ipſis poſſint iuſticiaꝫ exequi: Ille quoqꝫᵗ de cuiꝰ lapſu ī here­tione maiori.. de ſen. excō. ſed querimꝰ an fuerit re poſſunt debēt ꝯtra hereticos cre nuꝑ.. c. cōcubine: ſꝫ hoc ſpā­ſim an̄ abiuratiōeꝫ cōſtiterat vl̓ nūc lapſus ī hereſiꝫ. Semel le ē: qꝛ illā penā euitāt. ſic di dentes fautores receptatores de ꝯſtat: ſi poſt illam hereticos acce­ergo lapſus in hereſim camꝰ excōicationis.ſ. maioris fenſores eoꝝ iuſticiā ſuuꝫ officiū ꝑtet d̓ducat uiſitet ſiue aſſociet: aut poſt abiurationem iteꝝ vel minoris. facit qd̓ dixi.. exercere. Nec requirētes huiuſ lapſus: lꝫ in alia ſecta di dona uel muneraᵛ eis donet ul̓ mit de ſupp. ne.. romana. citur relapſus. modi excōicatos ꝓpter hoc ſnīam tat: ſeu fauoreꝫ eis īpendat: excu et Prelibatꝭ.ſ. excōicatis ul excōicatiōisᵇ īcurrūt. tn̄ pre Ille quoqꝫ. ſari poſſitˣ etiā ſine adoratōe: ut tm̄ de facto iuriſditionē habēti Quī poſt abiurationem ſidentibꝰ p̄libatisᵉ vel officialibꝰ eo bus: ēt ē ſil̓is ꝓteſtatio.. e. li. v̓bisʸ ur̄is utamur: merito dꝫ iudi­hereſis de qua conuictꝰ de ſta. re. c. vno. rūdem ꝓpterea in alijs caſibus ītel cari relapſus: illū ex approbati a fuerat vel poſtea cōuinci Um. Premittit conſti ligatur ꝯceſſum aliꝗd vel ꝑmiſſuꝫ. ſe priꝰ erroris ꝯn̄tia ſit dubiū id tur facto vel verbo here tutionis cauſam conſti­feciſſe. Licetᵉ v̓o periuri a teſtīo ticis pronibitis: relapſuſ Dem eiſdem. tutioneꝫ ſubdit ibi: ſi ſuſpectꝰ dr̄. h. d. Do. Excōicatꝰ ꝑꝑ ꝯtumaciā rn̄dē. nio ēt pꝰ penitentiā repellant̉ᵈ ſi tn̄ Domi. Olim incipiebat con v Munera. dr̄ia eſt ī di ſuꝑ hereſim de erat ſuſpectus hi corā inꝗſitoribus iurātes ſulationi. ter donuꝫ munus: mu poſt ānū dānat̉ vt hr̄ticꝰ. h. d. do. f Uehemētē. no. ex hac d̓cr. ſe quā de alijs ſuper fcō hereſis di­nus eniꝫ ex datur: do ſuſpitioneꝫ vehementē p̄ſum­Um cōtumacia in cāⁱ p̄ſertim cere v̓itatem celandoᵍ deierent: num ex ſine. ff. de ptionē violentaꝫ: ꝓpter ſuſpi fidei ſuſpitioni p̄ſumptionem poſtmodūª uelint corrigere dictū .ſi. inter donum. tionē citat̉. vt veniat rn̄ſurus: adijciat vehemētēʳ: ſi ſuſpectus de ſuū ꝯtra ſe ac alios ſuos cōplices Non poſſit. puta ꝑꝑ ſi ꝯtumax ē: iam dr̄ vehemen hereſi uocatꝰ a uob ut de fide rn̄de neceſſitatē famiſ. xlij. di. ponendo: crimen huiuſmodi ſit ter ſuſpectꝰ excōicatꝰ: ſi an ꝗeſcamus. lxxxvi. di. atᵍ: excōicatiōis vinculo pro eo exceptū: ſi ex māifeſtis indicijsᵇ ap ī illa ꝑſiſtit. iſta erat ve ſatis. vl̓ ignorabat illos parere ſubterfugit: aut ꝯtumaciter hemēs p̄ſumptio tranſit ī vio paruerit tales aīmi leuitate aut hereticos: ſic per igno lētā vn̄ extūc vt hr̄ticꝰ ꝯdēna­ſe abn̄tat uos fuerit īnodatꝰ: quā odij fomite ſeu corruptōe pecunie: rantiā excuſatur.. re. tur vt. Inde ē no. ber.. per annū aīo ſuſtineat pertinaci: ex ſed zelo fidei orthodoxe dictuꝫ ſu iur. ignorantiam. p̄ſū. lr̄as ī gl. pe. vehemēſ tunc uelut hereticusᵖ ꝯdemnet̉. um uelle corrigere: ac priꝰ ta x Verbis veſtris.ſi.. p̓ſūptio ſꝫ violēta ꝯdēnationē de re. ec. alie. hac cō­ Dem eiſdem. cuerāt reuelare in fauore fidei: niſi īducit: eſt ſi. ad hoc qd̓ no. Abiurās in iudicio hereſim ꝑꝑ ſultiſſima. aliudᶜ obſiſtat: ſtari dꝫ ꝯtra ſe qͣꝫ ſymo. īſinuatū in vl. gl. z Id.ſ. receptare dedu vehemētē preſumptiōeꝫ ſi iterato g Rn̄deat. ergo vt hēat lo­ꝯtra reliquos atteſtatiōibus eorū­cere uiſitare aſſociare do­ hec d̓cre. reꝗritur hoc ex labit̉ lꝫ fuiſſet ꝓbatum plene re­deꝫ. Saneᵇ negociū fidei: qd̓ nare mittere vel fauoreꝫ preſſū ſit ī citatiōe vt.ſ. fide lapſus dr̄: ſecus ſi leuis erat p̄ſum­ſumme pͥuilegiatūᵉ exiſtit: per occu impendere. veniat rn̄ſurꝰ: ſicut ī ſnīa reꝗ ptio. h. d. vſqꝫ ad.§. vero. Do­patiōes alias debeat impediri Licer. Teſtis ī cau­rit̉ citata fuerit ꝑs vt veniat Ccuſatus de hereſi uel ſuſpe­ſa hr̄ſis falſum deponēs peſtis inquiſitores heretice a ſede auditura ſnīam: al̓s ſine app. lꝫ ꝑiurus ſit probat dicē ctꝰ ꝯtra quem de hoc crīe ma apl̓icaʳ deputati: de diuinatiōibus reſcīditur. ff. que ſen. ſine ap. do ꝯͣriuꝫ: tn̄ ex īdicijs gna vehemēsⁱ ſuſpitio orta erat: reſcin. l. i.§. itē cuꝫ ex eo. aut ſortilegijs: niſi hereſiꝫ ſaperetᶻ ꝯſtet dictuꝫ corruptio h Hereticꝰ. ſic in alijs cri ſi hereſim ī iudicio abiurauit: po manifeſteʰ ītromitter̄ ſe debēt: ſꝫ veritatē ꝯtinere. h. minibus excōicatꝰ: qꝛ vēit ſtea cōmittit ī ip̄a: cenſeri dꝫ quadā nec punire talia exercētes: ſed eos Repellantur. vi. q. rn̄ſurꝰ crimīe ſi ī excōicatio iuris fictiōeᵏ relapſus: lꝫ an̄ abiura relinquere ſuis iudicibus punien­i. ꝗcūqꝫ.. de teſt. teſti ne ſtat per annū. poſt ānū ha tiōeꝫ ſuā hereſis crimē plene ꝓba monium. dos. De queſtionibusˡ preter­betur pro cōuicto. xi. q. iij. rui fuerit ꝯtra ip̄m. Si āt leuis Celando. duplex eſt ea vſurarum motis: contra il­ſus.. c. quicunqꝫ. forma iurādi: qd̓ dic: vt modica ſuſpitio illa fuerit: quāqͣꝫ Ccuſatus. hr̄ſi. diuide losᵏ quibus reſtitutionē vſurarum . de ac. qual̓r. ij. Idecre. ī. iij. ꝑtes. In qua ex h̓ⁱ ſit grauiꝰᵐ puniendus: tn̄ in pnīa pro hr̄ſis crimine iniūxerūt a Poſtmodū. ex inter pͥma ponūtur tres caſus. uallo. vt ſit hoc ſpeciale bus ꝗs dr̄ relapſus. durat vſqꝫ ad.§. lꝫ v̓o. Ibi ſcd̓a in qua dr̄ periurꝰ in fauore catholice fidei: al̓s nil eēt fauoris: vt.. de teſti. c. preterea. hereſis certis caſibꝰ teſtimoniū ꝑhibet: durat vſqꝫ ibi ſane. In tertia in b Indicijſ. ſic.. e. ī fidei: ſic īdicia ſtat̉ ꝓbatōi: de hoc.. fi. ſint ꝯͣ ponunt̉.vj. caſus olī dubitati. an offm̄ īꝗſitoꝝ ſpectarēt vſqꝫ ad.§. religioſi. legi. trāſmiſſe. c Aliud obſiſtat.ſ. ꝙͣ p̄dictū ꝑiuriū: vnde ſi Ibi qͣrta in dr̄ religioſos in hr̄ſi delinquētes grauiꝰ alijs puniēdos. de falſo redarguerent̉ ſtabit̉ eoꝝ dicto de teſti. ex tenore. i Uehemēs. violēta. p̄ſum. c. lr̄as: facit qd̓ dixi.. c. ꝓxi. d Sane. Inꝗſitores ſuꝑ hr̄ſi deputati non ſe intromittāt de diuina k Fictiōe. dicit: qꝛ v̓e non pōt dici relapſus: de quo ꝯſtat an fuerit la­tionibꝰ vel ſortilegijs ſapiētibꝰ hr̄ſim manifeſtā. h. d. do. pſus ſicut dicit cand̓ non pōt dici renatus prius fuit natus: de ꝯſe. di. e Priuilegiatū. no. magꝭ pͥuilegiatū an̄poni.. of. le. volētes. xxi. iiij. in mr̄nis: neqꝫ.n. dici ī regeneratio pōt quē generatio p̄ceſſit: vt di. deniqꝫ. ff. of. ꝓcō. l. vlt. f Apl̓ica. multominꝰ alij. ibi dr̄ ꝑꝑ vehemētē ergo ſuſpitionē fingit̉ lapſus: ita poſt abiurationeꝫ re­g Saperēt. ſicut ē circa aras idoloꝝ nefarias p̄ces emittere: ſacrificia diens fingit̉ relapſus: ſepe.n. iura talia fingunt: de hoc. l. di. ferrū. offerre: d̓mōes ꝯſulere. eoꝝ rn̄ſa ſuſciꝑe. xxvi. q. ij. hi q.. q. iiij. igit̉ vel l Ex hoc.ſ. qꝛ poſt abiurationem reperitur lapſus. aſſociāt ſibi ꝑꝑ ſortes exercēdas hr̄ticos: vel faciūt p̓dcā corꝑe vel ſan m Grauius.ſ. ꝙͣ ſi nunꝙͣ abiuraſſet. guīe xp̄i: vel ī ſortibꝰ vt poſſint hr̄e rn̄ſa: pueꝝ rebaptizāt vel his ſil̓ia. n Pena.. eo. ad abolendam.§. illos quoqꝫ.. eo. ſuper eo. h Māifeſte. ī dubio caſu hn̄t iuriſditionē: lꝫ al̓s iudex agnoſcat̉ o Eum vero Culpabilis in vno articulo hereſis generaliter poſtea abiu an ſua ſit iuriſditio: ī dubio dicat̉ iuriſditionē hr̄e. ff. de iudi. ſi quis ex rādo relapſus dr̄ ſi ꝯmittit ēt in aliū articulū ſeparatū. h. d. do. aliena: in ordīario loꝗt̉: tn̄ niſi id māifeſte apꝑeat ſe intromittit: p Secta. multa potes videre. xxiiij. q. iij. c. pe. ē ſi.. e. li. de. c. i.§. notoria:.. de pe. c. i.. de offi. dele. c. vlt. q Articulos. quos habes explicatos. de ſum. tri. firmiter. i De qdnibus. Inꝗſitores hr̄ſis de qōnibꝰ vſuraꝝ ſe intromittere r Simpl̓r. hec verba puto ſi abiuraſſet ſolū ī illo capitulo lꝫ laberetur non pn̄t. h. d. 7 k Et ꝯͣ illos. q. d. multominus ſi cōtra alios.