Liber. Refidentes Ponit dictum ꝙ ampliat ibi: nec reꝗrentes. Et ꝓteſtain alio nō diceret̉ relapſus. Et no. ꝙ īdefinita eꝗpollet vl̓i: ad idē d̓ pͥui. tur ibi: nō in̄. do. Decurtata eſt d̓ narratione facti que īcipiebat q̄ſiuiſti qꝛ circa. ⁊ nunꝗd de vno articulo īfamatꝰ ſe teneat̉ de oībus expurgare a ¶ Excōicati. maiori excōicatione ⁊ publice: vt ſit maior dubitatio: ad hoc d̓ no. de ꝯſe. diſ. il. ego berengariꝰ. ⁊ puto hāc lr̄am ꝓ illa ꝑte facere ꝙ nō re iudi. ad probandum. teneat̉. tn̄ ſi id faciat valet ⁊ hēbit poſtmodū locū pēa relapſoꝝ: vt ſeꝗt̉. b ¶ Officiales. nūꝗd officialis excōmunicatꝰ iudicare poſſit: dic vt. sͣ. d̓ ſup. ¶ Iudicari. ꝯtra. C. de tranſla. ſi de certa. ff. de tranſac. qui cum tutori ne. pre. romana. bꝰ.§. i. vbi gn̄alis tran. t ¶ Diſpēdio. qn̄ ergo ſin̄ mo ſactio reſtringit̉ ad id de re diſpēdio h̓ poſſunt: tūc eēt Reſidentes regimini alicuiꝰ dꝫ in hereſim relapſoꝝ penaⁿ puni quo ſpecial̓r actum erat. excōicati eos reꝗrendo: qꝛ cōi Sol. illa locū habent in regni ꝓuīcie ſiue loci lꝫ excōi ri. ¶ Eū v̓oº ꝗ in vna hereſis ſpē cans cū excōicato excōicatꝰ eſt non cōnexis: ſed hic om catiª uel de fcō tm̄: ⁊ non de iure in vel ſectaᵖ cōmiſit: aut ī uno fidei ar ſeruata diſtīctiōe d̓ ſen. ex. nu nes hereſes ſunt cōnexeriſditionē hn̄tes ac eorū officialesᵇ ticuſoq ſeu eccl̓ie ſacram̄to errauit: ꝑ. fallit h̓: vbi ergo nō ē caſus qꝛ habēt caudas ad inui iſte: ergo nec fallit regula. ad reꝗſitionē ordinariorum uel de ⁊ poſtmodum hereſim ſimpl̓rᶠ vel cē colligatas: ⁊ de vani d ¶ Excōicatōis. minoris ⁊ ſi legatorū ipſoꝝ: aut inꝗſitoꝝ heregn̄al̓r abiurauit: ſi ex tunc in aliā ēt tate cōuenerunt in ipſuꝫ ītelligeres ꝙ iſti eēt excōicatice prauitatis: nō ualentiū ſine mo sͣ. eo. excōicamus. i. ⁊. ij. hereſis ſpēꝫ ſiue ſectā: aut alio arti ti qꝛ iuriſditionē illā exercebāt vn̄ nō querimꝰ an ſit re re diſpendioᶜ uel negocij ꝑiculo re culo ſeu ſacramēto cōmittat: volu tūc ꝗ cōicauerūt illis in iuriſdi lapſus in illaꝫ hereſim i̓ curſum hr̄e ad ſuꝑiores ꝗ legitime mus ut relapſum ī hr̄ſim iudicariᶠ. tione excōicati eſſent excōicaquā prius fuerat lapſuſ: ī locis ipſis poſſint iuſticiaꝫ exequi: ¶ Ille quoqꝫᵗ de cuiꝰ lapſu ī heretione maiori. sͣ. de ſen. excō. ſed querimꝰ an fuerit re poſſunt ⁊ debēt ꝯtra hereticos cre nuꝑ. ⁊. c. cōcubine: ſꝫ hoc ſpāſim an̄ abiuratiōeꝫ cōſtiterat vl̓ nūc lapſus ī hereſiꝫ. Semel le ē: qꝛ illā penā euitāt. ⁊ ſic di dentes fautores receptatores ⁊ de ꝯſtat: ſi poſt illam hereticos acceergo lapſus in hereſim camꝰ excōicationis.ſ. maioris fenſores eoꝝ iuſticiā ⁊ ſuuꝫ officiū ꝑtet d̓ducat uiſitet ſiue aſſociet: aut poſt abiurationem iteꝝ vel minoris. ⁊ facit qd̓ dixi. sͣ. exercere. Nec requirētes huiuſ lapſus: lꝫ in alia ſecta di dona uel muneraᵛ eis donet ul̓ mit de ſupp. ne. pͦ. romana. citur relapſus. modi excōicatos ꝓpter hoc ſnīam tat: ſeu fauoreꝫ eis īpendat: ꝗ excu et ¶ Prelibatꝭ.ſ. excōicatis ul excōicatiōisᵇ īcurrūt. ¶ Nō tn̄ pre Ille quoqꝫ. ſari nō poſſitˣ etiā ſine adoratōe: ut tm̄ de facto iuriſditionē habēti Quī poſt abiurationem ſidentibꝰ p̄libatisᵉ vel officialibꝰ eo bus: ēt ē ſil̓is ꝓteſtatio. sͣ. e. li. v̓bisʸ ur̄is utamur: merito dꝫ iudihereſis de qua conuictꝰ de ſta. re. c. vno. rūdem ꝓpterea in alijs caſibus ītel cari relapſus: cū illū ex approbati a fuerat vel poſtea cōuinci Um. Premittit conſti ligatur ꝯceſſum aliꝗd vel ꝑmiſſuꝫ. ſe priꝰ erroris ꝯn̄tia n̄ ſit dubiū id tur facto vel verbo here tutionis cauſam ⁊ conſtifeciſſe. ¶ Licetᵉ v̓o periuri a teſtīo ticis pronibitis: relapſuſ ¶ Dem eiſdem. tutioneꝫ ſubdit ibi: ſi ſuſpectꝰ dr̄. h. d. Do. ¶ Excōicatꝰ ꝑꝑ ꝯtumaciā n̄ rn̄dē. nio ēt pꝰ penitentiā repellant̉ᵈ ſi tn̄ Domi. Olim incipiebat con v ¶ Munera. dr̄ia eſt ī di ſuꝑ hereſim de qͦ erat ſuſpectus hi ꝗ corā inꝗſitoribus iurātes tā d̓ ſulationi. ter donuꝫ ⁊ munus: mu poſt ānū dānat̉ vt hr̄ticꝰ. h. d. do. f ¶ Uehemētē. no. ex hac d̓cr. ſe quā de alijs ſuper fcō hereſis dinus eniꝫ ex cā datur: do ſuſpitioneꝫ vehementē p̄ſumUm cōtumacia in cāⁱ p̄ſertim cere v̓itatem eā celandoᵍ deierent: num ex cā ⁊ ſine cā. ff. de ptionē violentaꝫ: ꝓpter ſuſpi fidei ſuſpitioni p̄ſumptionem ⁊ poſtmodūª uelint corrigere dictū v̓.ſi. inter donum. tionē citat̉. vt veniat rn̄ſurus: adijciat vehemētēʳ: ſi ſuſpectus de ſuū ꝯtra ſe ac alios ſuos cōplices d̓ ¶ Non poſſit. puta ꝑꝑ ſi ꝯtumax ē: iam dr̄ vehemen hereſi uocatꝰ a uob ut de fide rn̄de neceſſitatē famiſ. xlij. di. ponendo: cū crimen huiuſmodi ſit ter ſuſpectꝰ ⁊ excōicatꝰ: ſi ꝑ an ꝗeſcamus. lxxxvi. di. nō atᵍ: excōicatiōis vinculo pro eo ꝙ exceptū: ſi ex māifeſtis indicijsᵇ ap nū ī illa ꝑſiſtit. iā iſta q̄ erat ve ſatis. vl̓ ignorabat illos parere ſubterfugit: aut ꝯtumaciter hemēs p̄ſumptio tranſit ī vio paruerit tales nō aīmi leuitate aut hereticos: ⁊ ſic per igno lētā vn̄ extūc vt hr̄ticꝰ ꝯdēnaſe abn̄tat ꝑ uos fuerit īnodatꝰ: quā odij fomite ſeu corruptōe pecunie: rantiā excuſatur. jͣ. d̓ re. tur vt h̓. Inde ē ꝙ no. ber. sͣ. d̓ per annū aīo ſuſtineat pertinaci: ex ſed zelo fidei orthodoxe dictuꝫ ſu iur. ignorantiam. p̄ſū. lr̄as ī gl. pe. ꝙ n̄ vehemēſ tunc uelut hereticusᵖ ꝯdemnet̉. um uelle corrigere: ac mō q̄ priꝰ ta x ¶ Verbis veſtris.ſi. sͣ. p̓ſūptio ſꝫ violēta ꝯdēnationē de re. ec. nō alie. hac cō¶ Dem eiſdem. cuerāt reuelare in fauore fidei: niſi īducit: ⁊ eſt ſi. ad hoc qd̓ no. d̓ ¶ Abiurās in iudicio hereſim ꝑꝑ ſultiſſima. aliudᶜ obſiſtat: ſtari dꝫ tā ꝯtra ſe qͣꝫ ſymo. īſinuatū in vl. gl. z ¶ Id.ſ. receptare dedu vehemētē preſumptiōeꝫ ſi iterato g ¶ Rn̄deat. ergo vt hēat loꝯtra reliquos atteſtatiōibus eorūcere uiſitare aſſociare docū hec d̓cre. reꝗritur ꝙ hoc ex labit̉ lꝫ nō fuiſſet ꝓbatum plene redeꝫ. ¶ Saneᵇ cū negociū fidei: qd̓ nare mittere vel fauoreꝫ preſſū ſit ī citatiōe vt.ſ. d̓ fide lapſus dr̄: ſecus ſi leuis erat p̄ſumſumme pͥuilegiatūᵉ exiſtit: per occu impendere. veniat rn̄ſurꝰ: ſicut ī ſnīa reꝗ ptio. h. d. vſqꝫ ad.§. eū vero. Dopatiōes alias nō debeat impediri Licer. Teſtis ī caurit̉ ꝙ citata fuerit ꝑs vt veniat Ccuſatus de hereſi uel ſuſpeſa hr̄ſis falſum deponēs peſtis inquiſitores heretice a ſede auditura ſnīam: al̓s ſine app. lꝫ ꝑiurus ſit probat dicē ctꝰ ꝯtra quem de hoc crīe ma apl̓icaʳ deputati: de diuinatiōibus reſcīditur. ff. que ſen. ſine ap. do ꝯͣriuꝫ: dū tn̄ ex īdicijs gna ⁊ vehemēsⁱ ſuſpitio orta erat: reſcin. l. i.§. itē cuꝫ ex eo. aut ſortilegijs: niſi hereſiꝫ ſaperetᶻ ꝯſtet dictuꝫ nō corruptio h ¶ Hereticꝰ. ſic ⁊ in alijs cri ſi hereſim ī iudicio abiurauit: ⁊ po manifeſteʰ ītromitter̄ ſe nō debēt: nē ſꝫ veritatē ꝯtinere. h. minibus excōicatꝰ: qꝛ nō vēit ſtea cōmittit ī ip̄a: cenſeri dꝫ quadā nec punire talia exercētes: ſed eos ꝯ ¶ Repellantur. vi. q. rn̄ſurꝰ d̓ crimīe ſi ī excōicatio iuris fictiōeᵏ relapſus: lꝫ an̄ abiura relinquere ſuis iudicibus punieni. ꝗcūqꝫ. ⁊ sͣ. de teſt. teſti ne ſtat per annū. poſt ānū ha tiōeꝫ ſuā hereſis crimē plene ꝓba monium. dos. ¶ De queſtionibusˡ preterbetur pro cōuicto. xi. q. iij. rui tū n̄ fuerit ꝯtra ip̄m. ¶ Si āt leuis ꝝ ¶ Celando. duplex eſt ea vſurarum motis: ⁊ contra ilſus. ⁊. c. quicunqꝫ. forma iurādi: qd̓ dic: vt ⁊ modica ſuſpitio illa fuerit: quāqͣꝫ Ccuſatus. d̓ hr̄ſi. diuide losᵏ quibus reſtitutionē vſurarum sͣ. de ac. qual̓r. ij. Idecre. ī. iij. ꝑtes. In qua ex h̓ⁱ ſit grauiꝰᵐ puniendus: nō tn̄ in pnīa pro hr̄ſis crimine iniūxerūt a ¶ Poſtmodū. ex inter rū pͥma ponūtur tres caſus. ꝗ uallo. vt ſit hoc ſpeciale bus ꝗs dr̄ relapſus. ⁊ durat vſqꝫ ad.§. lꝫ v̓o. Ibi ſcd̓a in qua dr̄ ꝙ periurꝰ in fauore catholice fidei: ⁊ al̓s nil eēt h̓ fauoris: vt. sͣ. de teſti. c. preterea. cā hereſis certis caſibꝰ teſtimoniū ꝑhibet: ⁊ durat vſqꝫ ibi ſane. In tertia in qͣ b ¶ Indicijſ. ſic. sͣ. e. ī fidei: ⁊ ſic ꝑ īdicia ſtat̉ ꝓbatōi: ⁊ de hoc. sͣ. ꝗ fi. ſint ꝯͣ ponunt̉.vj. caſus olī dubitati. an offm̄ īꝗſitoꝝ ſpectarēt vſqꝫ ad.§. religioſi. legi. trāſmiſſe. c ¶ Aliud obſiſtat.ſ. ꝙͣ p̄dictū ꝑiuriū: vnde ſi Ibi qͣrta in qͣ dr̄ religioſos in hr̄ſi delinquētes grauiꝰ alijs puniēdos. de falſo redarguerent̉ nō ſtabit̉ eoꝝ dicto de teſti. ex tenore. i ¶ Uehemēs. nō violēta. d̓ p̄ſum. c. lr̄as: ⁊ facit qd̓ dixi. sͣ. c. ꝓxi. d ¶ Sane. Inꝗſitores ſuꝑ hr̄ſi deputati non ſe intromittāt de diuina k ¶ Fictiōe. iō dicit: qꝛ v̓e non pōt dici relapſus: de quo nō ꝯſtat an fuerit lationibꝰ vel ſortilegijs nō ſapiētibꝰ hr̄ſim manifeſtā. h. d. do. pſus ſicut dicit cand̓ ꝙ non pōt dici renatus ꝗ prius nō fuit natus: de ꝯſe. di. e ¶ Priuilegiatū. no. magꝭ pͥuilegiatū an̄poni. sͣ. d̓ of. le. volētes. xxi. iiij. ꝗ in mr̄nis: neqꝫ.n. dici ī eū regeneratio pōt quē generatio nō p̄ceſſit: vt di. deniqꝫ. ff. d̓ of. ꝓcō. l. vlt. f ¶ Apl̓ica. multominꝰ alij. ibi dr̄ ꝑꝑ vehemētē ergo ſuſpitionē fingit̉ lapſus: ita ꝙ poſt abiurationeꝫ reg ¶ Saperēt. ſicut ē circa aras idoloꝝ nefarias p̄ces emittere: ſacrificia diens fingit̉ relapſus: ſepe.n. iura talia fingunt: de hoc. l. di. ferrū. offerre: d̓mōes ꝯſulere. eoꝝ rn̄ſa ſuſciꝑe. xxvi. q. ij. hi q. ⁊. q. iiij. igit̉ vel l ¶ Ex hoc.ſ. qꝛ poſt abiurationem reperitur lapſus. aſſociāt ſibi ꝑꝑ ſortes exercēdas hr̄ticos: vel faciūt p̓dcā cū corꝑe vel ſan m ¶ Grauius.ſ. ꝙͣ ſi nunꝙͣ abiuraſſet. guīe xp̄i: vel ī ſortibꝰ vt poſſint hr̄e rn̄ſa: pueꝝ rebaptizāt vel his ſil̓ia. n ¶ Pena. sͣ. eo. ad abolendam.§. illos quoqꝫ. ⁊ sͣ. eo. ſuper eo. h ¶ Māifeſte. ī dubio gͦ h̓ caſu n̄ hn̄t iuriſditionē: ⁊ lꝫ al̓s iudex agnoſcat̉ o ¶ Eum vero Culpabilis in vno articulo hereſis generaliter poſtea abiu an ſua ſit iuriſditio: ⁊ ī dubio dicat̉ iuriſditionē hr̄e. ff. de iudi. ſi quis ex rādo relapſus dr̄ ſi ꝯmittit ēt in aliū articulū ſeparatū. h. d. do. aliena: q̄ in ordīario loꝗt̉: h̓ tn̄ niſi id māifeſte apꝑeat ſe nō intromittit: p ¶ Secta. multa potes videre. xxiiij. q. iij. c. pe. ⁊ ē ſi. sͣ. e. li. de cē. c. i.§. notoria: ⁊. jͣ. de pe. c. i. sͣ. de offi. dele. c. vlt. q ¶ Articulos. quos habes explicatos. de ſum. tri. firmiter. i ¶ De qdnibus. Inꝗſitores hr̄ſis de qōnibꝰ vſuraꝝ ſe intromittere r ¶ Simpl̓r. ꝑ hec verba puto ꝙ ſi abiuraſſet ſolū ī illo capitulo lꝫ laberetur non pn̄t. h. d. 7 k ¶ Et ꝯͣ illos. q. d. multominus ſi cōtra alios.