Primi De electione collatio quod no. de here. c. vlti. li. vj. i ¶ Renunciare. idē tenent Inno. ⁊ Cōpoſtel. in illo ꝗ litigabat ſuꝑ bn̄ficio. ⁊ MUditor. breue eſt ⁊ nouū qd̓ hic ſtatuit̉ determinans no. ꝑ Cōpo recipit ſcd̓m qd̓ cū pͥmo tenere nō poſſet.ſ. ꝙ ꝑ hoc renūciat liti: hec no. sͣ. eo. ī ſte. eo. ti. mādatū. ad fi. ⁊ ꝑ Guil. in ſpe. ti. de ac. ⁊ peti.§. ſuꝑ acnoſtra: vt ibi plenius ſcripſi: ⁊ puto hāc decre. locū hr̄e: ēt ſi ꝓteſtatur recipiētionibꝰ. v̓. ſꝫ ſi ad ip̄aꝫ p̄bendā. ⁊ v̓. ſe. ⁊ patet hic expedituꝫ ꝙ ibi nō.ſ. ꝙ do ſcd̓m ꝙ gr̄e renūciare non intendit cū ꝓteſtatio ſit facto ꝯͣria. de cōſti. cum coram auditore peti poterat beneficium ꝓnunciari debitum ⁊ conferri M. nec defendat ī his p̄iudicialibꝰ. sͣ. de ele. vt ꝗs duas li. vj. facit qd̓ ſcripſi ⁊ ſcias ꝙ hodie eſt tutum cū Innocē. contra Hoſti. ī pͥ. hoc ī libello peti: puto ta decre. in noſtra. mē ꝙ ſi nō petat̉ in libelk ¶ Eiuſdē. dignitatis vel cu ſignauerisq: aut ſis reſignare para Uditorª in romanaª curia de lo conferri. ſed ſolum derati qd̓ expectas. tusᶠ. putatusᵇ a nobis d̓ beneficioᶜ ¶ Dem. bitum pronūciari: quod l ¶ Beneficiū curatū.ſ. vel diquod pronunciabitᵇ alicui de iure ¶ Gratia ſuper vacaturo non cō poſt pronunciationeꝫ pe gnitatē vel ꝑſonatum ꝑ d̓cre. fore debitumᵉ de iure poteritᶠ ſibi prehendit beneficium poſt datam ti poterit ⁊ conferri: ſicut de prebē. de multa. ⁊ idem pu abſqꝫ commiſſione alia vt euitetur in ſubſtantia creatuꝫ. hoc dicit. Io enī cōfert lꝫ non fuerit cō to in caſu decre. lr̄as. d̓ cōceſ. miſſa colla. ſic cōferat lꝫ circuitusᵍ prouidereʰ. annes de immola. p̄bē. vel ſcd̓m de ſpāli iure reꝗ non fuerit in pͥmo libelrit ꝯtinuā reſidētiā: iuxta not. ¶ Dem. Itterasᶠ noſtrasᵗ ſuper confe lo petita. Iteꝫ ſcias ꝙ de ꝑ Inno. d̓ cle. nō reſi. c. fi. ¶ Expectans beneficium perdit rendo tibiʸ beneficio vacatu auditore ꝯͣdictoriarū ⁊ ca m ¶ Pacifice. puto idē ſi acce roˣ directas ad beneficium poſt dagratiam ſi conſequitur aliud: quod mere tenent Goſ. ⁊ hoſ. ptata collatiōe ꝑ eū ſtaret quo tamʸ ipſarum creatumᶻ ſtatuimus cū illo quod expectat de iure tenere in ſum. de offi. ordi. ī pͥnminus haberet pacificam adnon extendi. non poteſt. Ioānes ancipio. quod habent ordiqd̓. sͣ. de elec. commiſſa.§. i. d̓ Rubrica De electione ⁊ electi ponariaꝫ. de alijs auditori Ratie vt de dignitate vel be p̄ben̄. lꝫ ep̄s. li. vj. bus cārū no. Gui. ī ſpe. ¶neficio curato tibi prouideate ſtate n ¶ De iure de hoc. sͣ. eo. gracu. in ti. iij.§. i. poſt prīcitia. li. vj. tur renunciareⁱ videris: ſi ante ade ¶ Lemens quintus in cōcilio vie pium ꝙ habent ordinao ¶ Nō poſſes. ſi ergo eēt tale ptionem eiuſdem aliud beneficinenſi. riam in cognoſcendo: de qd̓ cū illo teneri poſſꝫ nō perit uꝫⁱ pacificeᵐ aſſequaris quod ſimul ¶ Religioſus eligi non poteſt ad legatam in diffiniendo: gr̄a vtʰ no. in decre. ſi pauꝑ de iureⁿ cum dignitate vel benefiprelaturam non epiſcopalem alteſed Arhi. xj. q. i. experien ⁊ hoc ēt tꝫ Io. d̓ deo. ī queſtio cio virtute dicte gratie tibi debito rius religionis vel habitus: ſi con tie: dicit bonifaciuꝫ. viij. nibus ſuis. li. i. q. xxiij. interlocutum fuiſſe: qd̓ ī retinere non poſſesº. licet illudᵖ retra ſiat eſt irritum. h. d. Io. an. p ¶ Illud. quod adeptus ē in curia nulluſ habeat ordi terim. nariam niſi papa: ⁊ facit q ¶ Reſignaueris. gr̄a ergo quod dicam. jͣ. ti. i. ne romani. Io. an. ꝑempta nō reuiuiſcit. lꝫ res r̄uertatur ī p̄ſtinū ſtatū: ⁊ facit ad qōnē d̓ clerico ꝗ a ¶ Romana curia. in datos ergo exͣ curiā nō hꝫ hoc locū nec in aliquo ꝯxit matrimoniū qd̓ poſtea diſſoluit̉ ꝑ ꝓfeſſionē ſponſe nō cognite: vl̓ qꝛ reꝑit̉ corrigitur d̓cre. ſuꝑ eo. d̓ offi. d̓le. ⁊ ē ſi. jͣ. d̓ ſequeſtra. poſ. c. vno. ꝯſanguinea. d̓ quo ſcripſi d̓ cle. ꝯiu. c. i. in pͥn. b ¶ Deputatus. a nobis ergo ab alio: puta legato ad quē ēt ſpectaret bn̄ r ¶ Paratus. ſi tn̄ vellet dimittere ſcd̓m bn̄ficiū: poſſet ꝑ collationē ordīarij ficij prouiſio nō poterit prouidere ēt ſi fuerit ſibi cōmiſſa pronūciatio ꝗa ꝯſeꝗ pͥmū olim ſibi d̓bitū: nō.n. ītēdit ꝙ ſit inhabilis ad illud: ſꝫ ꝙ ex vi gr̄e n̄ nec alter auditor pronūciat: ſed audit ⁊ refert. d̓ offi. d̓leg. ſuper qōnum eſt ſibi plus d̓bitū: nec ꝑ executores gr̄e ꝯferēdū: ⁊ ſic no. caſum quo ex facto īfacit ad primū. sͣ. eo. ti. ſuper eo. ⁊ ītelligo deputatū a papa illū ꝗ ẜm mo ſuꝑueniēti parat̉ exceptio ꝯͣ gr̄aꝫ que tenuit a pͥn. Alios caſus colligas ex no. rem curie per referendarium vl̓ officialem ad hoc datum ex auditoribus d̓ p̄bē. qꝛ ſepe. li. vj. in vlt. glo. Io. an. palatij deputatur ad talē bn̄ficialem cām d̓latam ad curiam audiēdam ¶ Itteras. breuis ⁊ fortis ē ius nouū in lucēs qd̓ forſan plus ab extrinſe⁊ hoc in minoribus: cathedralium enim ⁊ regulariū eccleſiarum cās ꝓ ca cauſa iuſtificatur vt. jͣ. dicam. pria voce papa cōmittit: ⁊ vt plurimum cardinalibus. t ¶ Noſtras. idē in lr̄is reſeruatiōis legatoꝝ. cū eadē ⁊ fortior ſit ratio. paiu. j. vi c ¶ Beneficio. large ſumitur vt cōprehēdat ēt dignitates: cū eadē ſit rō. u ¶ Tibi. idē puto vbi papa dediſſet ptātē ꝯferēdi primū vacaturuꝫ nō exp̄ſſa ꝯcor. d̓ reg. iur. c. i. li. vj. vbi d̓ hoc. ꝑſona cui ꝯferri d̓beret. Idē ſi ꝯtuliſſet fructus bn̄ficioꝝ primi anni que vaca d ¶ Pronūciabit. ⁊ ſic videbatur functus officio ſuo. de offi. delega. in re ꝯtigerit ī dioc. vel ꝓuincia: cū in his ſit eadē ratio. litteris. Io. an. x ¶ Uacaturo. in vacāte nō ꝓcedebat dubitatio: nec diſtinguo an debeat̉ ſim e ¶ Debituꝫ. ſi probūciaret illud ſuū: tūc ceſſaret ꝓuiſio. Eſt ergo dr̄ia pliciter vacaturū an debeatur cū bn̄ficio acceptādi: cū eadē ſit ratio. īter ſuum ⁊ debitum. d̓ p̄ben. ſi tibi abſenti. li. vj. ſicut īter ius in beney ¶ Poſt datā. et ſi paulo poſt: ⁊ facit qd̓ no. Hoſti. sͣ. eo. c. fi. inſpicimꝰ ergo ficio ⁊ ad deneficiū. eo. ti. c. pe. d̓ ꝯceſ. prebē. c. vlti. eo. li. Quid de electo an̄ extaret bn̄ficiū tꝑe date: ſicut inſpicimus etatē ſpetrātis illo tꝑe. sͣ. eo. ſi eo qui appellauit a negatiōe cōfirmatiōis vel caſſatione electiōis: nunꝗd tꝑe. li. vj. ⁊ cōcor. sͣ. eo. eā te. d̓ p̄ben. dilectus. ij. vbi de hoc. auditor qui pronūciat bn̄ appellatuꝫ vel reuocat caſſatiōem electiōis po z ¶ Creatū. pōe ꝯſtruit̉ noua eccleſia d̓ ec. edi. ad audiētiā. creat̉ noua digni terit cōfirmare. Uidetur ꝙ nō: qꝛ hic ſolū loquitur de ꝓuiſiōe illius cui tas. d̓ ꝯſue. cū olim. ꝯſtituit̉ noua p̄ben. d̓ prebē. dilecto. ⁊. c. vacāte. Sed ꝗd debitum erat. In ꝯͣriū vr̄. nā hoc faceret d̓legatus d̓ excep. ſignificauedicēs d̓ bn̄ficio olim creato: ſꝫ tempore date ſuppreſſo: nunc autem renouato rūt d̓ re iudi. ad ꝓbādū. ex quo.n. bn̄ appellatū ē: facit qd̓ facere d̓bebat pro ⁊ ꝯͣ que no. sͣ. eo. quāuis. li. vj. Uideret̉ ꝙ bn̄ extēdatur ad illud arg. eius qd̓ no. de cōſtitu. cū acceſſiſſent. in fi. ⁊ facit qd̓ ſcripſi poſt Hoſti. d̓ cēſi. ſignipͥncipalis d̓ exceſ. dilecte. facit qd̓ no. C. d̓ ap. eos ī pͥncipio. ⁊ qd̓ dixi d̓ te ſta. Raynaldus v̓. cōdēnauitqꝫ. Itē de ꝯfirmatiōe nō videbat̉ dubium ficauit. ſuꝑ fi. pe. glo. ⁊ hoc precipue qꝛ hoc ius nouū ē: vt. jͣ. dicet̉ d̓ creato tm̄ loquitur nō de renouato. Sed ꝗd ſi dubitat̉ an data p̄cedat creationeꝫ bn̄ficij ſꝫ d̓ ꝓuiſiōe. nā primam facit officialis ⁊ capitulū vacāte ſede: qui non fa ciūt ſecūdam: vt d̓ offi. vica. c. vlt. ⁊ de īſti. c. i. li. vj. qꝛ ergo illd̓ plus du vel econtra: pula qꝛ eadem die f. ctū eſt vtrūqꝫ: nec apparet quod prius ſit. sͣ. e. ti. c. pe. li. vj. Contra īpetrātē facit. qꝛ ipſe petit bn̄ficium: probet ergo ſibi d̓ bitabile ergo ꝯceſſum. f ¶ Poterit. non quicquid iudicis poteſtati cōmittitur ⁊c̄. ff. d̓ iudi. non bitum. ad qd̓ videtur neceſſariū ꝙ illud prius fuerit creatum: ſi ergo hoc non quicquid. d̓ offi. lega. conſuluit. licei ergo auditor hoc poſſit nō tamē teꝓbat nō fiat erecutio: facit de ſen. excō. vener abilibꝰ. ad fi. ⁊ qd̓ ibi no. ī glo. pe. ⁊ ī dubijs iudicamus pro reo. de proba. ī p̄ſentia. ⁊. c. ex lr̄is. d̓ teſti. cū tu. ⁊ netur ad hoc. ẜm vnā lecturam: ſuccūbet ergo in dubio iſte petēs: pro impetrante facit: qꝛ ī g ¶ Circuitus. C. de arbi. l. ne in arbitris. in fi. d̓ adop. l. fi. ff. d̓ cōdi. intali dubio fauet̉ ei qui potiorē habet gratiam vel habet eā a maiore: vt ī p̄di. debi. dn̄s teſtō: ⁊ ibi ꝯcor. de hoc in fi. vlt. col. Eſſet aūt circuitꝰ ſi opord̓cre. pe. ⁊ de p̄ben. ſi a ſede. li. vj. Itē in dubio interpretamur vt res valeat teret ad papā redire ꝓ noua cōmiſſiōe vl̓ ꝓ collatiōe ad ip̄m vl̓ ad execu de v̓bo. ſig. abbate. Itē ſi ponimus impetrantem eſſe reum. planū ē ꝙ ſuccūtorē. Dicebāt ergo ꝗ hoc tenebāt. ꝙ auditor fungit̉ vice iudicis in ſentē bit actor. idem videtur ſi ponimus eum actorem. Nā aduerſarius excipit: ⁊ tiādo: ⁊ vice executoris ī cōferēdo: vt no. ī glo. in pͥn. allega. h ¶ Prouidere. ītelligo etiā ſi nō ex facto pape ſꝫ īferioris legati vel d̓le quo ad onus probandi reus ī excipiēdo ſit actor. ff. d̓ exceptio. l. i. ſi ergo excep tionē nō probat.ſ. qd̓ poſt datam creatum fuerit ſuccūbet: nec dicas ꝙ hec ſit gati fuerit beneficiū illi debitum: quod eſſe poteſt: iuxta no. de cōceſ. pre negatiua: qꝛ etiam ſi ꝑ verba negatiua proponeret̉: vt nego tūc extitiſſe: vel ben. ſi ſoli. li. vi. huic tamen obſtat ratio quā īducebat Cōpoſtel. ⁊ guil. dico ꝙ tūc non extabat: hꝫ reſolutā affirmatiuā: ⁊ que probari poteſt: d̓ renū. ꝙ per talem collationē nulli ſit p̓iudicium qꝛ cum ꝯferre ſpectat ad papā ſuꝑ hoc. Itē multū facit pro ipſo: qꝛ hec d̓cre. ponens ius nouam parat excepti nō refert an per auditoreꝫ an per executorem conferatur ſed indirecta onem contra impetrantem. Obtinebit ergo vt olim impetrans. niſi d̓ illa fiſuper eo nō ſpectabat collatio ad papam: fieret ergo preiudiciū ei ad quē at fides: ⁊ hoc verum puto: nō ob. prius allegata qꝛ hic de iure actoris cōſtat ſpectat collatio vl̓ īſtitutio: ſed cum poteſtas nedum delegati ſꝫ ēt legati cauſetur a papa: nec ex facto alterius poſſit eſſe debitum vl̓ affectum: ſafacta fide de gratia ⁊ d̓ vacatione. ⁊ ¶ Statuimus. non dicit declaramus: ponit ergo ius nouū qd̓ videt̉ iniquū tis cōuenit illa ratio. Io. an. qꝛ certum ē beneficiū nouiter creatum nōdum ordinatum vacare: quare ergo ie. Approbat qd̓ notaui d̓ prebē. ſi pauper. li. vj. in prima gl. debetur expectāti vacaturū alteri nō debitum: maxime cuꝫ fauorabilior ſit ex ☞ Ade ibi Archi. ⁊ per illam decre. determinatur quid iuris ſi conſe pectatio vacationis ꝑ crearionē ꝙͣ per mortē. facit de ꝯceſſio. preben. accedēs quitur bn̄ficium is pro quo ſcripium eſt in forma pauperum: hic d̓ illo ꝓ nec videtur ponderādū tp̄s date: qꝛ ſi tūc extaret bn̄ficium quod debito modo quo ſcriptū ē in forma gratie: ⁊ in illo caſu nō diſtinguitur qualitas bn̄⁊ nō in fraudē eypectantis ſuppreſſum eēt: vl̓ extinctū nō deberet̉ expectāti: d̓ ficij adepti. in iſto ſic: ⁊ quia generaliter loquitur hoc pͥncipium general̓r cōſtitutiōibus cum acceſſiſſent. Item ſequeretur ex hoc ꝙ ſi īpetrauit lr̄as ad intelligatur d̓ cuiuſcūqꝫ gr̄a pape vel alterius.
zum Hauptmenü