Primus De electione. tes.§. ceterū. veniet hoc in arbitratu boni viri: ⁊ datur hic tēpus arbiẜm proximū dictū qn̄.ſ. ita publice factū: eſt ꝙ veriſimiliter potuit ad appella trariū ad purgādū morā tꝑis determinati: alibi ecōuerſo dat̉ tp̄s deter ti. uel ſpecialis ꝓcuratoris noticiā ꝑuenire: ⁊ h̓ tūc demū qn̄ propter metū uel minatū ad purgandū morā tēporis arbitrarij. ī p̄di.§. ceterū. ⁊ ꝑ hoc vi potētiā ⁊c̄. ut ibi. cū.n. talis appellatio habeat viꝫcitatiōis perēptorie: ut ibi det̉ ꝙ poſt h̓ tēpus facta intimatio non deuoluat: vt dicam in fi. ad idē d̓ ap. ſepe. ita ꝙ nō ueniēs ī termino iuris habet̉ cōtumax ⁊ ꝓcedit̉ con a ¶ Porrecto. per h̓ patet ꝙ expenſis intimantis habet hoc fieri: ſic̄ d̓ tra eū ut ꝯͣ ꝯtumacē: ⁊ ī pͥncipali abſurdū eēt ꝯtumacē cēſeri ignorātem cui ap libello dicitur. iij. q. iij. pellatio ītimata non eſſet: ⁊ hͨ offeratur. oīa vera puto. etiā in electioni b ¶ Uidelicet: d̓clarat v̓ fieri poterit legitime intimata: por bus cathedraliuꝫ: ⁊ regulariū appellationem eandem in loco ali bū legitime: qd̓ pͥmiſit. eccleſiarū de quibꝰ loquitur d̓ rectoª videlicꝫᵇ ſibi ſub ſcriptura au quoᵗ publicoᵛ ſic ſolēniterˣ volumꝰ c ¶ Autētica.ſ. confecta cre. cupiētes: ut ex quo non ali tenticaᶜ vel perlectoᵇ illius tenor̄ ⁊ publicari: ꝙ ad appellati ſeu eius manu publica: vl̓ habē ter quā ꝑ appellationē d̓uoluū copia modo cōſimiliᵉ: ſi petitaᶠ fue ꝓcuratorisʸ noticiam poſſit veriſi te ſigillū autēticū d̓ ſen tur ad curiā neceſſe ſit per hūc rit īde facta. ¶ Quod ſi forſan ap tē. excom. cū medicinamiliterᶻ peruēire. ¶ Intimatio ue modū ītimationē fieri. Fortiꝰ lis. lib. vj. ⁊ ſatis dixi. d̓ pellatū abeſſe: ⁊ procuratorē talē ro aliter facta omni careat iuris ef eniꝫ punit ⁊ artat ꝯſtitutio cu proba. poſt ceſſioneꝫ. vt non inueniri cōtīgatᵖ ī domoⁱ quā fectu: nec cauſa per appellationem pientes. quā decre.i. pͥuat enī enī dicebat ſpe. ī ver. in iure queſito ⁊ totali proſecutio ip̄e appellatꝰ habitareᵏ cōmūiter eandē ad ſedē cenſeatur deuoluta pͥn. alle. graue eſſꝫ dice ne ꝓceſſus ⁊ ad ꝑſonalē artat cōſueuit: vel ſi domus eadeꝫ in re predictaꝫ: niſi ad appellatūᵈ eiꝰ ple re quod aduerſario meo cōparationē ſed decre.i. punit motisᵐ exiſtat: in eccleſia cathedra naˣ ⁊ certaª noticia īfra tp̄sᵇ p̄dictū dicēti ſe appellaſſe ad cu ſolū in ꝓceſſu fiēdo in ꝑtis abliⁿ in cuius ciuitate vel dioceſi cōſi aliter perueniſſet. ¶ Idem quoqꝫ riam teneat̉ credere: cū ſentia: ⁊ per eū ſatis eſt procu appellatio hoc caſu baſtit beneficiū: ⁊ nihilominus vtro in alijs caſibusᶜ obſeruari uolumꝰ ratorē mittere: ergo etiā fortibet vī citatiōis. ut. jͣ. di qꝫº caſu in eccleſia ul̓ bn̄ficioᵖ d̓ quo in quibus requiritur intimatio faci ibi faciēda eſt ītimatio ⁊ ſic ab caꝫ: ⁊ quomodo appelagitur volumus appellationē hu enda. olim ſeruauit curia. quādo tn̄ ¶ Dem. lato īterdū expediat au appellatꝰ nō poterit haberi: iuſmodi publicari: ac de ipſa quan ¶ Decre. vt circa locum non hēt tentica ſcriptura patet varie loquebātur doc. qd̓ tam̄ cum appellans ius ſuum vel eccle docūqꝫ petitum fuerit copiaꝫ mo .jͣ. c. proxi.§. pe. hic expeditum ē. Et not. ꝙ licꝫ do pͥmiſſoq fieri appellato. ¶ Ue ſie directe ꝓſequit̉: ſed cum in for d ¶ Uel ꝑlecto: patet ꝙ hec littera vitiet intimationeꝫ rum ſi propter appellati aūt ſuomam uel perſonas opponit crimiprimo caſu cuꝫ porrigit̉ ⁊ impediat deuolutionem non nō ē legi neceſſe ꝯcor. d̓ rum metumʳ vel potentiam inti na vel defectus quorū circūſtātias vitiat appellationeꝫ quominꝰ appellatio. lib. vi. ⁊ iſtd̓ ſuꝑ ea poſſet extra curiā īpetra matio fieri nequeat: ut prefertur ſi nō ſpecificauit ſuꝑ illis nō audit̉: ꝑ deſignat ītegrā lectio ri vnde ī talibus appellationi nē. ſimile. ff. d̓ v̓bo. ſig. bus no. tria tēpora. Primuꝫ vrbana.§. pernoctare. quo p̄ſcribitur appellationi ne e ¶ Conſimili.ſ. ſub ſcriptura autentica. poſſit īterpōi: ⁊ eſt. x. dieꝝ a noticia. de ap. cōcertationi. li. vi. Scd̓m quo p̄ſcri f ¶ Si petita: ſi ergo nō petitur ſufficit legiſſe: concor. sͣ. de ſepul. c. i. ī fi. bit̉ deuolutioni pͥncipalis negocij ad curiā ſi nō fiat intimatio: uel fiat ſꝫ nō in li. vi. de ſen. excō. c. i. e. li. ꝑ qd̓. c. pꝫ ꝙ vtile ꝯſiliū eēt appellato de petitō debito tēpore ⁊ debita forma. ⁊ de hoc hic. Tertiū quo preſcribit̉ proſecutioni. ⁊ ne p̄dicta facere confici publicū inſtrumentū: ſatis tamen eſſet de hoc ꝑ in deuolutis ſeruāda ſunt tēpora decre.i. ⁊ decre. cupientes. ī alijs dat̉ annus teſtes fidem fieri poſſe: licet ibi ſecus. ubi notaui. Io. an. ⁊ ex cā bienniū ⁊ vltra. de ap. cū ſit ex rōne p̄dictorū autē ſcd̓m nō pōt eē ſine pͥ g ¶ Talem. ſpecialem de quo premiſit. mo.i. deuolutio ſine appellatōe: ſed primū bene pōt eē ſine ſcd̓o. de ap. cordi. h ¶ Contingat. collige litteram que eſt infra uolumus appellationem li. vj. vnde dicit Io. mo. ī predicta regula in generali. ꝙ cū negociū tractari ī huiuſmodi publicari. Io. an. cōſiſtorio pͥncipis ſit h̓ ſpāle. hoc ius ſingulare facilius tollit ꝙͣ cōe. alleg. ff. d̓ em̄ mo. ⁊ i ¶ In domo.i. an̄domū: eo.n. īuito n̄ dꝫ domū īgredi: faceret.n. īiuriā pac. ſi vnꝰ.§. pactus. in autē. de nō alie.§. qꝛ v̓o coll̓. ij. Audiui aliquos dicē .ff. de in ius vo. l. pleriqꝫ. l. ſe. ⁊ de hoc dixi de eo qui mit. in poſ. c. fi. tes ꝙ mens eſt huiꝰ lr̄e: ꝙ nō valeat appellatio predicto mō nō intimata: ita k ¶ Habitare: etiam ſi ſit inquilinꝰ. ff. de dāno infec. l. iiiji.§. ſi domū. ꝙ nōualeat impetratio ſuper ea facta etiam extra curiā. Mihi placet primuꝫ l ¶ Cōiter lꝫ ergo ibi nō habitet ultra dimidiū anni. ſꝫ minꝰ. ex quo tn̄ dictū: qd̓ etiam placet Io. mo. ut predixi. Sed ob. qꝛ ẜm hoc erit in poteſtate habitat pluſquā alibi: ibi poterit fieri intimatio: ad hoc. ff. de v̓b. ſi. ma appellantis eludere decre. ſtatuimus. ⁊ nō deferre pͥncipale negociū ad curiiore. ſꝫ ſi eqͣliter habitaret in duobus locis: in quolibet illorū fieri pote am. Solutio appellato ⁊ ignoranti non appellanti intendit hec conſtitutio ꝓ rit ubi elegerit appellās: ⁊ tutū eēt fieri ī utroqꝫ. fac̄ d̓ ſepul. cū ꝗs.§. i. uidere: quare conſulo ꝙ appellans vadat uel ſufficientē mittat: ut ſi veniret lib. vi. m ¶ Remotis: ex remotiōe gͦ loci ſtatuitur ius diuerſum. appellatꝰ forte ſciēs quē ignorare credebat: procedi poſſit uel ſi papa ad curiaꝫ de ſen. excō. relatū. de tempo. ordi. cū nullus.§. ij. li. vi. ⁊ ut ibi no. puto citare vellet appellatū alias ex parte appellātis nullo veniente planū ē ꝙ pe h̓ arbitrarium de hoc. sͣ. de reſti. in integ. tum ex litteris. in glo. pe. na proceſſus de qua decre.i. loꝗtur locum habere non poſſet ſed pena decr. cu n ¶ Cathedrali. concor. jͣ. de fo. compe. quāuis. pientes. de qua predixi bene poſſet habere locum ēt appellato non veniente. o ¶ Utroqꝫ caſu.ſ. cum publicatio ſit ad domum uel ī eccleſia cathedra ꝯ ¶ Appellatum. non repetit de procuratore. per quod videt̉ ꝙ hoc caſu vbi li propter domus diſtantiam. nō ꝑ modos predictos haberetur noticia non ſufficiat procuratorem ſciuiſſe. p ¶ Beneficio: ēt ſi eſſet cāpeſtre uel rurale: ⁊ ſi nō ſit ibi notariꝰ nec pn̄ꝝ ¶ Plena: ⁊ certa no. ꝙ nō ſufficit talis qͣlis: ſicut in caſu decre. illud d̓ cle. tia teſtiū illos adducat: ⁊ ſic ẜuat̉ ī hoc caſu: ⁊ ī caſu decre. ult. e. ti. li. vi. ex. mi. cū ſimilibus et plena dicit: ut totius appellationis ⁊ oīum obiectorū in ¶ Premiſſo.ſ. ſub autentica ſcriptura. illa noticiā habuerit: ac etiam teſtis dicit plenā veritatem. de accu. cuꝫ dilecti. r ¶ Metum: iuſtum. de ap. ſi iuſtus. a ¶ Certa. dicit ut īdubitatū ſibi ſit uel eſſe debeat ſic appellatum ex quo autē s ¶ Ut p̄fert̉: qꝛ nec dn̄o: nec ſpāli ꝓcuratori: nec ad domū hītationis: ⁊ certꝰ eſt certificari vlterius nō debet. de regu. iur. eum ꝗ certus. poſſet autem in bn̄ficicio: nec ī eccleſia cathedrali ⁊ bn̄ficio. Si aūt dn̄s uel appellās hoc conſtare: qꝛ ſuper appellatione cōſuluit aduocatos amicos uel ſimili molocū adire nō poſſit ꝑſonaliter: poſſet tn̄ adire ꝑ ꝓcuratorē uel eꝯͣ n̄ ꝑ ꝓdo forte ꝑ amicū propriū uel amicum appellantis. ſibi plene fuerat intimata. curatorē: ſꝫ ꝑſonaliter pōt adire: nec erit locus ei quod dicitur: ſꝫ ītima b ¶ Tēpus p̄dictū.ſ. mēſis: uel poſtꝙͣ cito cōmode fieri poſſet. sͣ. e. c. ī pͥn. ⁊ no. tionem ad domū fieri oportebit: ⁊ hoc vult littera iſta ut prefertur. qꝛ ꝑ hāc lr̄am puto ꝙ notificatio facta poſt tp̄s p̄dictū nō artat appellatū nec t ¶ Aliquo. licet ergo ſanū ſit conſiliū. qd̓ no. Guil. māde. ī libello pre deuoluit alias ſequeret̉ abſurdū: ꝙ ſi poſt annū uel ꝗnquēniū notificaret ap dicto ſuꝑ forma pe.ſ. ꝙ in pluribus locis fiat publicatio: qꝛ tanto maior pellationē: artaret appellatū ⁊ deuolueret. Hec autē tꝑis determinatio ꝓcepreſumptio erit contra appellatū de ſcientia. facit de poſtula. prela. c. i. dit ab hac conſtitutione: de qͣ p̄di. doc. non cogitauerunt. Inter alia ergo ſub ꝗ ma. accu. poſ. ī tua. per hanc tamen litteraꝫ patet ſatis eē ꝙ fiat ī vno ſtantialia ut deuoluat appellatio cauſas beneficiales ad curiā: de quibus. sͣ. loco dummodo ſit publicus. ⁊c̄. ut hic dicit. .e. c. i. ⁊. c. ut circa. lib. vi. reꝗritur debita notificatio de qua hic loꝗtur ⁊ ꝙ fiat v ¶ Publico: ad tollēdas illoꝝ fraudes: ꝗ captata oportunitate abſen īfra tēpus h̓ exp̄ſſum: his ⁊ alijs cōcurrentibus ſic deuoluit̉: ꝙ conſtituit abtis illoꝝ quos tāgituel ꝑ quos poſſit īfirmare faciūt tales intimatōes. fa ſentē ꝯtumacē ⁊ ꝓcedit̉ ī ipſiꝰ abſentia ī pͥncipali ēt ad diffinitiuā: ex quo n̄ ve cit ī auc̄. d̓ litig.§. omnē. col. viij. ⁊ ſimiliter qd̓ no. sͣ. eo. ti. c. vlti. li. vj. nit īfra tꝑa. Sꝫ an ſic cōſtituat cōtumacem ꝙ nō poſſit appellare a diffinitiua t ¶ Solēniter volumꝰ: publicare ꝯcor. e. ti. qꝛ ꝑꝑ. in fi. fiet aūt in loco v cōtra ſe lata dubitari ſolet ⁊ cōpo. in p̄di. decre. i. e. ti. li. vj. in glo. qͣliter ꝓbaciniori. e. ti. ubi ꝑiculū.§. porro. li. vj. de p̄ſump. quoſdā. ⁊. c. ꝙͣto. ī publi tiōes in. v. q. tenet ꝙ qn̄ citatio uel notificatio ꝑſonaliter apprehēdit: ſit v̓e cō ca miſſa ppl̓oſa uel ẜmonibꝰ ul̓ nūdinis ul̓ alio actu ꝑ ppl̓m frequētato tumax nec appellet: qn̄ v̓o facta fuit ad domū eccleſiā uel locū publicum: tūc ſit y ¶ Procuratoris: ſpecialis de quo prius dixit. ficte cōtumax ⁊ appellare poſſit: ⁊ fertur hanc opinionem multū vigere ī curia z ¶ Ueriſimiliter: facit extraua. boni. rem non nouaꝫ. poſt pͥn. Et no. ꝙ Aliquibꝰ vr̄ ꝙ ſatis ē in hoc caſu abſentē puniri in ꝓceſſu ⁊ diffinitione cāe: n̄ inſpicit̉ veriſimilitudo: concor. sͣ. de p̄ſump. qꝛ ueriſimile. ⁊. c. litteras eſt aūt ꝑ hoc equum appellatione priuari: cū nō ſit exp̄ſſum: ⁊ vide qd̓ dicā. jͣ. de regu. iur. inſpicimus lib. vi. de dolo ⁊ contu. ſi an̄. ſupradicta ꝓcedunt in his bn̄ficialibus de ꝗbus locū ha t ¶ Deuoluta: qd̓ ergo no. Inno. ⁊ Hoſti. in glo. ī pͥn. alleg. ꝙ d̓er. i. bet h̓ decre. i. In his vero quibus locū habet decr. cupiētes planū eſt ꝙ nō pu eo. ti. li. vi. artat ēt ignorātes: ex quo appellatio publice fuit omiſſa: cū nitur ꝯtumax ſolū ī proceſſu: īmo cadit ab omni ſuo iure: ut ibi.§. ꝙ ſi. per. xx. ꝯſtitutio illa voluerit ꝓuider̄ ꝯͣ uacatiōes eccleſiarū: uel ē falſum: ul̓ ītel ¶ Caſibus: ut. jͣ. d̓ ap. c. i. jͣ. d̓ renū. c. vno. sͣ. de ꝓcu. mādato ad idē. sͣ. vt li. ligendum non de appellato: ſed de alijs quoꝝ ītereſt: uel ītelligendū ē nō ꝯteſt. qm̄ ī caſibus tenet̉ ꝗs nō ſolū ītimare: ſed requirere. xvi. q. iiij. pla
zum Hauptmenü