Liber nō habet ibi bn̄ficia ceſſat ratio: ergo ſufficit generale: ſed puto ꝯͣriū ꝑ ibi no. oppoſita habilis eſſet: ⁊ eo caſu ſubſtitueret. ar. pre. decre. iudex in prin. in vlti. glo. ⁊ per decre. de regula. per inquiſitionē. de elec. ⁊ per hoc ſoluitur queſtio de excommunicato an ſubſtituat: quam diri a ¶ Grauiora. ꝯcordat quo ad reſcripta. sͣ. de reſcrip. ſedes. qd̓ tn̄ regulariter de proba. poſt ceſſionem. ēt ī ꝓcuratoribꝰ locū nō hꝫ: vt ibi ſcripſi ſuꝑ. iij. gl. nec ob. h̓ lr̄a ꝑ quā prima Rōcuratorem. Notabilis ē caſus ꝯͣ quē pͥma facie ꝗlibꝫ reſuo facie videret̉: qd̓ nō puto de mēte: ꝙ ſi ī ꝓcuratorio exp̄ſſi cāꝫ fidei epͥalē vel ſi H deret. Prīo ponit dictū. Scd̓o illd̓ ampliat ⁊ declarat ibi: etiam. milē: gn̄alitas tūc comp̄hēdit Imola. Se ſummat rehūc caſū. Sūt.n. cāe maiore. probans qd̓ no. Inno. d̓ medie: ⁊ mīores: de ꝗbus ſcri ¶ Cum ſub generalitate tali graforo compe. dilecti ⁊ appreſſeᶠ fuerit cōmiſſuꝫᵏ. ¶ Dem. pſi poſt Hoſt. d̓ cri. falſi. c. fi. uioraª non veniant vel maioraᵇ: probat in ꝑte qd̓ ibi no. ¶ Per obitū rectoris eccleſie re ſed ſi diligēter attēdas lr̄a n̄ Ho. ⁊ de hoc in ſpe. de quam in ipſo procuratorio ſint ex uocat̉ ꝓcurator ab eo pro eccleſia dicit ꝙ gn̄alitas adiecta in ꝓ ſyndi.§. i. v̓. ꝗd in aliqͣ. ⁊ preſſa. Dem. ꝯſtitutus etiam quo ad iam cepta curatorio exp̄ſſioni cāe nō in Ho. e. ti.§. ij. verſi. ſed ¶ Religioſus etiā pro cōreligio cludat maiores cās. naꝫ ⁊ illa Rocuratorē a p̄lato rectore nunꝗd procurator. ꝑ ar generalitas ſine exp̄ſſiōe inſoniſi pro ꝯſorte eiuſdeꝫ litis non E vel alio quolibet pro eccl̓iaⁿ chi. e. ti. ſi duo. li. vj. cluderet: vt ſi nulla cā exp̄ſſa pōt procurator ꝯſtitui ſine licentia ſua vel beneficio conſtitutum: per l ¶ Rectore. de eccleſiacōſtitui te procuratorē ad oēs ſuperioris nec etiam alium conſti ſtico loꝗtur: qd̓ pꝫ ꝑ ver morteꝫ ꝯſtituentis reuocariⁿ cenſe cās meas. ff. e. l. i. ſꝫ dicit ꝙ ge ba ſequētia: tn̄ etiam de tuere nec ſubſtituere licet hoc hēat mus. Etiam quo ad negotiaº iaꝫ ī neralitas adiecta in ꝓcurato rectore ciuitatis loquein mandatis. Io. an. cepta ⁊ cās in ꝗbus ꝑ ipſum lis fu rio cāe q̄ reꝗrit ſpāle mādatū bantur Inno. ⁊ Spe. P Eligioſus ꝓcurator ⁊ ſi per erit an̄ morteꝫ huiuſmōi ꝯteſtataᵖ. nō includit grauiora. Et ſam ¶ Pro eccleſia. īnuit tis puto ꝙ grauiora intellexit ¶ T aliumᶜ religioſuꝫ ſui vel alte Rica De reſtitutione in integrum. ꝙ ſecꝰ ſi ꝓ cauſa ꝓpria. per modū de quo p̄dixi. Item rius monaſterij fuerit ꝯſtitutus: ſi ELemens. v. in ꝯcilio vienenſi. mādatū enī tunc finiret̉ ſūt iſta odioſa ī tm̄ ꝙ eccl̓ia ex cut nō pōt ſine ſui ſuꝑioris ln̄tiaᵇ ꝓ morte re integra: re non ¶ Eccleſia ꝓbās ſe leſaꝫ ꝑ lapſuꝫ cluſa ꝑ ꝑemptoriū nō reſtituit̉ integra: nō. ff. e. ſi d̓fun curatiōis offm̄ ſuſciꝑeᵉ: niſi ꝓ ſuo ī tꝑis: ad illud tp̄s tm̄ reſtituit̉: ⁊. jͣ. ad iſta ꝓponēda ẜꝫ Cōpoſt. ꝙ ctus: īſti. mā.§. Item ſi eadē lite ꝯſorteʳ. ¶ Ita nō pōt aliū qͣdriēniū a tꝑe leſiōis no. d̓ elec. ꝙ ſic̄. ⁊ Guil. ī ſpe. adhuc. ff. mā. īter cās. C. ꝓcuratorē cōſtituereᵍ: ſeu ſubſtitu ꝑte. ij. de reſti. ī integ.§. ij. v̓. B eccl̓iaq aduerſus mā. l. mādatū. ⁊ ibi no. ereʰ: etiā ſi per ꝯſtituētē hoc ſibi ex ſed pone eccleſia. lapſum temporisᶠ in ⁊ in pͥ.§. item̄ ſi. qn̄ dica b ¶ Maiora. ꝯcor. ff. de vino tur re ītegra. Dic ꝙ ī iu tritico ⁊ oleo lega. l. vlti. in fi. dicijs an̄ li. ꝯt. ī negocijs de au. ⁊ ar. lega. l. plautius. xij. di. nos ꝯſuetudinē. de elec. ſcriptū ad fi. ſꝫ cuan̄qͣ fecerit p̄paramēta: hoc aūt ꝙ ꝓ eccleſia ꝯſtitutꝰ erat mouebat In aīa ſit p̄cioſior corꝑe. de pe. ⁊ re. cū infirmitas. in fi. cū ꝯcor. ergo exp̄ſſa iurano. ꝗ dicebat ꝙ cū eccleſia nō moriat̉. xxij. q. ij. liberti. de reſcrip. ſi gramēta qͥ ligāt aīam ad penam eternā grauiora uidētur ꝙͣ iſti obiectus ꝗ ligātioſe. li. vj. ⁊ ꝓcurator ꝓ ea ſit datꝰ ab eo ꝗ poterit.ſ. p̄lato ēt ſine ꝯſen corpus ad penā tꝑalē. So. nego aīam ꝯſtituentis ligari ad ꝑiuriū ꝑ ꝓcuraſi capituli. de reſcrip. edoceri. nihil ē ꝙ ꝓhibeat illū agere cām ſibi cōtorē: niſi ꝯſtituens ſit in culpa: qd̓ dic ut de iureiurā. c. vlt. li. vj. miſſaꝫ. ēt ſi res ſit ītegra. ꝑpre. decre. dilecti. ⁊ ꝑ decre. petitio. sͣ. e. ti. ⁊ ꝑ Eligioſus. Primo ponit caſum ſil̓eꝫ per quem. Scd̓o decidit caſum .l. annua. ff. de ānu. le. de ꝓcuratore ꝯſtituto ad negocia: ꝙͣuis genera ¶ V aliū ibi: ita. Imola. Se ſūmat determinās no. ꝑ Inno. ⁊ Ho. d̓ re iud. liter fatebat̉ ꝙ poſt mortē ꝯſtituētis nō debeat inciꝑe noua negocia. ff. cū. I. ⁊. A. in pͥn. ⁊ qd̓ dicit religioſus gn̄ale v̓bū ē: ⁊ includit oēm ꝓfeſſum: de neg. geſt. nā ⁊ ſeruus.§. ſi vno. ſed Hoſt. aliter vt ſtatim dicam. intelligo tn̄ de clauſtrali. ſecus in p̄lato: ⁊ facit de cēſi. ſopite. ⁊ quod ibi no. n ¶ Reuocari cenſemꝰ. Dicebat Hoſt. ꝙ ꝓcurator iudicioꝝ non agiHoſt. ⁊ Io. xvj. q. i. de pn̄tiū. ⁊ qd̓ no. de teſta. c. ij. li. vj. prelato mortuo: donec ſit eccl̓ie de p̄lato ꝓuiſuꝫ. rō ẜm eū ē: qꝛ tūc cū va c ¶ Et ſi ꝑ aliū. hoc dcm̄: qꝛ qn̄qꝫ lꝫ intra hoīes eiuſdē collegij uel ꝓfeſſionis: cat ſedes nil dꝫ īnouari: ne ſe. va. c. i. ⁊ vlti. qd̓ loꝗt̉ de lit. ꝯt. cū tracter quod nō licet inter exͣneos. sͣ. e. cōpi. de elec. c. i. e. ti. qꝛ ꝓpter ad fi. de receptiōe teſtiū. ⁊ mirabat̉ Ho. qūo dubitabat̉ de hoc: nec vꝫ ẜꝫ eum iii d ¶ Licētia. xvj. q. i. monachi. ij. sͣ. de poſtu. c. ij. ꝑ qͥ iura videt̉ ꝙ nō ſufficiat. ſi dicas ꝙ in predictis. c. loꝗtur de p̄lato ꝯuēto nō de agēte. nā ſi nō ꝑtiualata policētia niſi ſubſit vtilitas monaſterij. Ad id quod opponit̉ de milite ꝗ procumittit̉ tūc defendere qd̓ fauorabilius ē: multominꝰ agere alle. ff. e. ẜuū rat cām domini ſui: reſponde ut no. in pre. c. monachi. quoqꝫ.§. publice: ⁊. l. pōpo. ī fi. ⁊. C. e. alienā. ⁊ no. Ho. ꝑ h̓ v̓ba ītellexit ei.¶ ¶ Suſcipere. ⁊ ſi ſuſcipiat ⁊ conteſtet̉ litem: licet ꝗdā dicant deinceps excipi ꝙ predictus ꝓcurator ſubſtituto prelato ex pͥmo ꝓcuratorio litē cōſequi nō poſſe: verius tn̄ eſt ꝙ excipi pōt ẜm Hoſt. ⁊ ſatis ſcripſi. sͣ. e. in nr̄a. ſuper poſſit: hoc reprobaret̉ per hāc lr̄aꝫ q̄ dicit reuocari cenſemꝰ. nō dicit im glo. quando dicatur ut quo ad ipſum mundo mortuum exceptio ſit perem pediri vel ſuſpēdi. Archi. tractās hanc materiā ſatis exꝗſite in pre. deptoria: ⁊ quare aliud ī milite ibi dixicret. duo. dicit ꝓcuratorē ꝯſtitutū a p̄lato. ⁊ capl̓o ī cā cōi vel pͥncipal̓r ca f ¶ Conſorte. ut pꝫ in pre. decre. cū. I. ⁊. A. in pͥn. d̓ accuſa. cū olī. ⁊. c. ex ꝑte. pituli: durare poſt mortē p̄lati: ī cā v̓o diſcreta p̄lati ſecus: ⁊ ſic opiniodē cenſi. ſopite. An v̓o ꝯſors ꝓ ꝯſorte audiat̉ an̄ lit. ꝯteſt. uel poſt ſine mādanes predictas uoluit ꝯcordare. Et an hāc opi. hec decre. reuocare ītento college ꝑ no. de ꝯſti. cū. M. ī. i. glo. de do. ⁊ ꝯtu. cū dilecti. in. i. glo. ⁊ ī his dat nō video: qd̓ exprimi fuiſſet expediēs: ꝓ ea tamē facit qd̓ ſcripſi poſt que ibi dixi. ⁊ patet. C. de conſor. l. i. ⁊. ij. ff. de iudi. ſi petitio. Inno. de ꝯſue. cū dilectꝰ. ſuꝑ. i. glo. ⁊ qd̓ no. de reſti. ī integ. c. ij. vbi di g ¶ Conſtituere. repete ſine licētia p̄lati. Et intellige in his caſibus ꝗbꝰ ſine cit ꝙ mortuo abbate ꝯuentus ꝑ ſyndicū agere pōt ⁊ ꝯueniri d̓ iuribꝰ qͥ prelati licētia ꝑſonaliter eē ī iudicio nō poſſet: alias ī illis caſibꝰ ꝗbꝰ qd̓ ꝑ ſe pertinēt ad ꝯuētū vel ſimul ad vtroſqꝫ: ſecꝰ in his q̄ ſegregatim ꝑtinēt pōt ꝑ aliū poterit: de reg. iur. pōt. li. vj. ff. e. ti. l. filiꝰ. ī pͥn. īmo meliꝰ ē ꝙ per ad abbatē: ne ſe. va. c. vlt. Poſſet tn̄ dici hāc opi. archi. veraꝫ ꝙ durat aliū: de ſyndi. c. vno. puta cū ipſuꝫ ſuꝑiorē denūciat vel accuſat: ut ī pͥ. decre. procuratoriū pͥmis duobꝰ caſibꝰ nō tn̄ ꝓcedat ꝓcurator vacāte eccl̓ia ī de accuſa. ex ꝑte. c. olim. Itē ad cām electionis monaſterij ſui: de cōſue. cū di cauſis q̄ illa vacāte tractari nō poſſunt: īſtituto tn̄ prelato procederet ex lectus. de reſcrip. cū dilec̄ta. de re iudi. ad ꝓbādum. uel ſue ꝓprie cui de ſupe veteri ꝓcuratorio. In tertio caſu locū habet hec decre. rioris licētia ꝯſenſit: ergo ꝓcuratorē dare poterit: qͣſi ln̄iaꝫ ēt ad hoc habue¶ Negocia. credo ꝙ intēdit per hoc deſignare procuratorē negocioꝝ rit: ex quo licentiā hūit conſentiendi. ⁊ de of. dele. p̄terea: ⁊. c. ſuſpitionis. ⁊ per verba ſequentia procuratorem iudicioꝝ. h ¶ Subſtituere. repete ſine ſuperioris ln̄tia ꝑ v̓bū ita qd̓ p̄cedit. videbat̉ cō p ¶ Cōteſtata. ꝙͣtūcūqꝫ ergo ſit dn̄s īſtātie moriēs reuocat: ſic̄ ⁊ uiuēs trā qͣſi iſte ē pica uel organū ꝯſtituētis: ⁊ ꝑ ip̄m qͣſi ꝑ fiſtulā uel lapideū canaex certis cāis reuocare poſſet īuitū. de ꝗbꝰ. sͣ. e. c. ij. li. vj. ⁊ facit h̓ decre. le deueniret ptās de ꝯſtituēte ad ſubſtitutū. ar. i. q. i. ſi fuerit. ſed negari non ad id qd̓ no. poſt Hoſt. de of. uica. c. pe. ꝙ mortuo eo ꝗ dedit uicarium pōt: qn̄ in eo qd̓ vult actū ſubſtitutionis ſuſciꝑe ⁊ ſubſtituere frangat̉ abdica expirat illiꝰ offm̄: ⁊ ita ſeruamꝰ. alle. de offi. ui. romana. li. vj. ꝑ quā ꝓ tio uolūtatis ⁊ obediētie quā ꝓmiſit: ⁊ hec ē rō huius iuris. xxij. q. ij. nō dicabatur ꝙ ſi nō eſſet mortuus ſꝫ excōicatus ſuſpēdit̉: ſed nō reuocare offii tis. de elec. ſi religioſus. li. vj. nec ſine eiꝰ actu recipit offm̄ ſubſtitutus: ⁊ facit uices gerētis: ⁊ ſic diceremus ī ꝓcuratore prelati agētis: facit ēt ad qd̓ qd̓ no. de elec. c. pe. li. vj. in vlti. glo. ⁊ vide quod dicā in ulti. glo. nem no. in ſpe. de archi.§. finit̉ verſi. ꝗd ſi p̄latus.ſ. ꝙ mortuo prelato ꝙ i ¶ Expreſſe. forſan expreſſa perſona: ſed de hoc non curo. ſatis eſt.n. ꝙ hēat cōpromiſit de rebus eccleſie finiatur cōpromiſſum: ibi videas. mandatum ſubſtituendi etiam incertum. sͣ. e. c. i. ij. rn̄. Gecdeſia. Ponit primo dictū. ſcd̓o illud determinat ⁊ de k ¶ Cōmiſſum. no. ad qōnē de illo ꝗ cōſtituit ꝓcuratorē īhabilē cui d̓dit māclarat ibi: ſed nō fiet. Determinat no. ff. ex ꝗ. ca. ma. ſꝫ ⁊ ſi ꝑ datū ſubſtituēdi an ſubſtituere poſſit: ⁊ videbat̉ ꝗbuſdā. ut Pe. d̓ bel. C. e. ꝙ pretorē.§. quotiēs. ⁊. l. necnō.§. ſi ꝗs ſepiꝰ. C. d̓ tēp. ī īte. re. l. fi ꝗs all̓. l. ꝙͣuis. ꝙ ſic ꝑ regulā q̄ ꝑ aliū. d̓ reg. iur. li. vj. qͣſi uideat̉ a dn̄o ꝯſtitu de reſti. mi. l. ꝙ tꝑe. ⁊ qd̓ ibi no. Guil. in ſpe. ij. parte. e. ti. ⁊. jͣ. tus. ff. qd̓ cuiuſqꝫ uni. no. l. Itē eoꝝ.§. ſi d̓curiōes. ff. d̓ ꝯdi. īſti. īſtitutio talis: quod in prin. ⁊.§. ij. v̓ſi. ſed cum dixerim. vbi lꝫ heres nō inſtituat̉ ī codicillis: pōt tn̄ īſtitui in teſtō nominādus in codi¶ Eccleſia. cuiꝰ noīe hāc reſtōnem petet. p̄latus ēt ſine ſpāli mādato cillo. ad hoc facit. ff. de ſer. vr. pre. cū eſſent.§. i. ubi ſeruitꝰ ꝯceſſa ab eo qui haẜm Inno. ꝗ hoc no. sͣ. e. ſuſcitata. ⁊ Guil. ī ſpe. e. ti.§. ij. v̓. p̄latus aūt. buit ab alio ptātem ꝯcedēdi: nō ab ip̄o ſꝫ a pͥmo dn̄o videret̉ eē ꝯceſſa: ad hoc ſi v̓o ꝑ lapſuꝫ tꝑis nō lederet̉ eccl̓ia: ſꝫ ſolū ꝑſone ipſiꝰ eccl̓ie: ut qꝛ lapſu bn̄ facit de of. dele. iuder li. vj. vbi delegatus inhabilis ſubdelegat. Tu diſtin eſt tp̄s quo p̓latus debuit prouidere: vel canonici debuerūt eligere: tuc guas inhabilitatis ſpeciem. aut.n. penitus ⁊ ipſo iure inhabilis eſt: quo caſu nō cōpetit reſtitutio: vt ſcripſi. sͣ. e. c. fi. ī. vj. oppo. ⁊ no. ī pͥ.§. v̓. vt aūt. nec ſubſtituet: ad hoc pͥ. decre. iudex. in fi. aut ē inhabilis ad officiū ꝓpter de¶ Aduerſus. vſitatū ē hoc v̓bū ī iure ⁊ maxīe ī hac materia: vt pꝫ. 6. fectū auctoritatis. qua intercedēte habilis eſſet ⁊ eo caſu neceſſe ſit illiꝰ auctoſi aduer. rē in. ⁊ in rubri. ſe. sͣ. e. c. ij. li. vj. ⁊ ponitur pro contra. ritatē interuenire: ut ſubſtituere poſſit vt hic. aut ē īhabilis ꝑ exceptionē: qͣ nō ¶ Capſum tꝑis. pone exēplū. sͣ. c. ij. ⁊. c. auditis. ⁊. c. coram. qꝛ ⁊ infra
zum Hauptmenü