De regu. ⁊ tranſe. ad religi. Quintus De īmunitate eccleſiaꝝ. De ſimonia. 5 4 ſeu apothecarum ⁊ ſimilium: ⁊ ex quibus fructus ⁊ penſioſpecie ab ordinibus huiuſmodi mēdicantium ſub quacūqꝫ vernes recipiūtur ⁊ niſi reparentur fructꝰ ex eis percipi nō vaboruꝫ forma appareāt admitti aut recipi per aliquos etiā ſupelent de decima hmōi minime deducent̉. ¶ Nec etiam ille riores ordinis ſeu monaſterij aut loci monaſtici: ſeu alias in mo que fiūt pro cuſtodia caſtroꝝ quāuis fiant lꝫ maiore ſolito: nachū vel in fratrem alicuius ex ordinibus monaſticis ſupradi ctis vel alijs expreſſis ordine cartuſiētiū dūtaxat excepto ſub pe inſuper de oblationibꝰ minutiſſimis quas percipiunt eccleſiaſtice ꝑſone rōne eccleſiaꝝ ſuarum ꝓ ſepulturis ⁊ dandis na excōicationis: quā tam recipiētes qͣꝫ recepti ipſo facto incurpenitētijs decima ꝑſoluet̉. ¶ Et qꝛ nō occurrit nobis quin rāt ⁊ quā ex nūc ꝓut ex tūc contra quēlibet trāſgreſſorē quomoquotidiane diſtributiones prouentus eccleſiaſtici: ſiue de di dolibet in premiſſis ſcientia ⁊ auctoritate proferimꝰ antefactas ſtributionibꝰ que dant̉ in horis canonicis preſentibꝰ: debeī his ſcriptis: ⁊ a nemine niſi dūtaxat a romano pōtifice p̄terqͣꝫ re ſolui decima declaramus. ¶ Illi quoqꝫ ꝗ deputati fuein mortis articulo excōmunicati huiuſmodi poſſint abſolutiōis rint ad collationem decime: cum eis ꝗ deberent ſoluere de beneficiuꝫ quomodolibet obtinere: ⁊ nihilominus ſecus vel ali cimam de aliqua certa ſūma ſoluenda: ꝓ decima nequeunt ter facta nō teneant: ⁊ nullius exiſtant efficacie vel momēti: de conuenire. ¶ De fructibꝰ arboꝝ ⁊ hortoꝝ ſoluet̉ decima. cernētes etiam ⁊ volētes: ꝙ ſi ꝗs hactenꝰ virtute cuiuſuis licen ¶ De his aūt que conſumunt̉ vſu vel eſu aīaliuꝫ: ſi ſint ectie ſeu mādati hmōi fuiſſet receptus ad aliquē monaſticū ordicleſiaꝝ ſoluet̉ decima: deductis expenſis neceſſarijs q̄ fiunt nem ⁊ habituꝫ conſuetū geſtari per monachos talis ordinis ſuꝓ cuſtodia. ſi vero ſunt ꝑſonaꝝ: decima non ſoluet̉. Tu erſcepiſſet: ſiue ꝓfeſſioneꝫ emiſerit ſiue nō: ſub dicta pena teneat̉ ī go in his ſolū deū ⁊ iuſticiā ꝓ premiſſis pre oculis habens: monaſterio in quo receptꝰ fuerit etiā ſi beneficia eccleſiaſtica ſeu ex predictis declarationibꝰ in decidendis hmōi dubitatiorectorias eccleſiaꝝ quarūuis obtineat ſtare in eius totali natiōe nibꝰ q̄ pro parte leuiter decidi poterāt īformationeꝫ accipiin hmōi ordine monaſtico ⁊ altiſſimo deſeruire. ¶ Si ꝗs autē as: ſuꝑ maioribꝰ vero d̓ciſioneꝫ apoſtolici oraculi expectas pretextu hmōi licētie vel ſine habitu vel cuꝫ habitu vagādo in⁊ expectes. ¶ Uolumꝰ quoqꝫ ⁊ preſentiuꝫ tibi auctoritate cederet: monitiōe preuia teneat̉ ⁊ debeat īfra terminū ꝗndecim mandamꝰ: vt in vnāquāqꝫ perſonaꝫ eccleſiaſticaꝫ deputadierū de die monitionis hmōi cōputandoꝝ ad eiꝰ religionem tarū tibi partiū cuiuſcūqꝫ ordīs ꝯſtitutōis vel dignitatis exi vel ordinē: vn̄ cū lnīa vel ſine lnīa receſſerat remeare. ¶ Qd̓ ſtat que decimā ipſam nullo mō vel nō integre ſcienter aut ſi efficere neglexerit ⁊ poſt ipſuꝫ terminū tanqͣꝫ notoriꝰ apoſtata nō ẜm verū valorē fructuū ſuoꝝ perceptoꝝ: ſiue nō ī termi excōicatꝰ in omnibꝰ ⁊ ꝑ oīa debeat ꝑ quēlibet reputari: ⁊ ab om nis ꝯſtitutis exhibuerit: ſeu in illoꝝ exhibitiōe maliciam cō nibus retractari: etiā per inuocationeꝫ auxilij brachij ſecularis quotiens fuerit oportunū. ¶ In futuris aūt nullus ex profeſſo miſerit ſiue fraudeꝫ: excōicationis ſnīaꝫ auctoritate noſtra ribꝰ alicuiꝰ ex ordinibus mendicantiū huiuſmodi aliquem mo ꝓmulges: ⁊ etiam in ſingulos ꝗ ſcienter īpedimentuꝫ prenaſticum ordinem cartuſienſium dūtaxat excepto: poſſit aut de ſtiterint directe vel indirecte: publice vel occulte quominꝰ beat per quēcūqꝫ recipi vel admitti virtute alicuiꝰ licētie. vel in decime predicte ſoluat̉ ſubſidium: ⁊ omnes ⁊ ſingulos qui dulti abſqꝫ ſedis huiuſmodi licentia ſpāli ſub dictis penis: ⁊ nihmōi ſnīas latas īcurrerit: ꝑ te ⁊ alios ſingulis diebꝰ dohilominꝰ ſecus facta nō teneant ipſo iure in hmōi licentijs ⁊ inminicis ⁊ feſtiuis cāpanis ⁊ candelis accenſis vſqꝫ ad ſatiſfactioneꝫ condignā excōicatos publice nuncies: ⁊ facias ab dultis necnon cōſtitutionibꝰ apoſtolicis: ⁊ mendicantiū ordinū predictoꝝ etiam ſi de illis ſpecialis ⁊ expreſſa ac de v̓bo ad veromnibꝰ publice euitari. Aggrauaturꝰ alias manꝰ tuas cōtra ipſos ꝓut ꝓteruiā ⁊ cōtumaciā exigere videris eorūdē. bum in noſtris litteris mētio habita foret: ⁊ alijs cōtrarijs non ¶ Qd̓ ſi ſatiſfacere decruerint poſt plenam ⁊ integram ſaobſtātibꝰ ꝗbuſcūqꝫ. ¶ Nulli ergo omnino hominū liceat hāc tiſfactionē ab hmōi excōicationibꝰ iuxta eccleſie formaꝫ abpaginam noſtre declarationis decreti ſtatuti ꝓhibitionis ⁊ vo ſolues eoſdē: ⁊ diſpenſes cū eis ſuꝑ irregularitate: ſi taliter luntatis infringere: vel ei auſu temerario contraire. ¶ Si ꝗs ligati non abſtinuerit a diuinis. Prouiſo hactenus ꝙ con auteꝫ hoc attētare preſumpſerit: indignationem oīpotentis dei tra decimam hmōi non ſoluētes nullatenꝰ ſine ſpāli man⁊ beatoruꝫ petri ⁊ pauli apoſtolorum eius ſe nouerit incurſurn̄. dato ap. ſe. inuocet̉ brachiuꝫ ſeculare. Quodqꝫ ad vaſa ſa¶ Datum ſebēnis quarto calen. auguſti pontificatus noſtri an cra paramēta calices cruces ⁊ libros aliaqꝫ bona mobilia nō primo. ad cultum deputata diuinū: vel ad priuilegia eccleſiaruꝫ ⁊ De īmunitate eccleſiarum. monaſterioꝝ aliorūqꝫ locorum eccleſiaſticorū ipſius occaBEnedictus vndecimus. ſione decime manus nullatenꝰ extēdat̉. ¶ Data anagnie Uod olim per fe. re. bonifa. papam. viij. predeceſſocalen. octobris pontificatus noſtri anno ſeptimo. rem noſtruꝫ contra laicos exigentes ſiue recipiētes a clericis ⁊ eccleſiaſticis ꝑſonis tallias decimā vel ali De regularibus ⁊ tranſe. ad relig. am quotaꝫ ſeu quantitateꝫ aliquam de prouentibꝰ bo ¶ Artinus. iiij. noruꝫ ſuorū aūt eccleſiarū: necnon aduerſus ſoluentes aut proIam ambitioſe cupiditatis religioſis potiſſime mittentes vel cōſentientes ſe ſoluturos penis adiectis ſtatutū ē mendicantibꝰ precludere cupiētes: ad alios or quantū ad penas ipſas ex cauſa de conſilio fratrum noſtrorum dines p̄ſertim monaſticos fucatis tamē colorireſtringimus ad exigentes tantūmodo: ⁊ ad exigentes dantes bus aſſerētibꝰ ob frugē melioris vite aut artio auxilium conſiliuꝫ vel fauorem: non autē quo ad eaſdeꝫ penas ris obſeruātie taꝫ ſancti benedicti qͣꝫ ciſterciēſis camaldulēin ſoluentibus aut recipientibus a ſpōte dantibus deinceps ven ſis vallis vmbroſe canonicoꝝ regularium ſancti auguſtini dicet ſibi locum. ¶ eteruꝫattendant ſollicite eccleſiarū prela vel alioꝝ monachoꝝ ordinū cōuolare nitētibꝰ: lnīam a ſe. ti ⁊ alij clerici lateran̄. concilij: quod in huiuſmodi ſubuentioni apo. ſeu legatis aut nūcijs eiuſdeꝫ ſedis ad tranſferenduꝫ ſe bus ſoluꝫ caſum neceſſitatis aut cōmunis vtilitatis vbi laicoruꝫ de mēdicantiū ordinibus ad alios ordines: preſertim rōne ad id non ſuppetant facultates deliberatiōe prouida noſcit̉ exvt veriſimiliū prout facti euidētia docet: vt liberiꝰ degant cepiſſe: ⁊ deinde generale ſtatuiſſe concilium propter quorūdaꝫ dignitateſqꝫ ⁊ beneficia monaſtica cōſequi valeāt: ⁊ ex cerīprudentiaꝫ etiaꝫ in hoc caſuro. pon. cuiꝰ intereſt cōmunibꝰ pro tis alijs cauſis honeſtati nō cōſonis obtinētibꝰ: ac volētes uidere vtilitatibus primitus conſulendum. ¶ Attente igit̉ ca etiā ꝯſeruationi ordinuꝫ mēdicantiuꝫ ꝓuidere: auctoritate ueant: ne predictorum conciliorum trāſgreſſores exiſtant: aliꝗd apoſtolica ex certa ſcientia tenore preſentiuꝫ declaramus: ⁊ in caſu predicto: ⁊ multomagis ſi caſus ipſe non ſubſit: quoquoetiā decernimꝰ ſtatuētes ꝙ decetero nullus religioſus ordi modo vel titulo inconſulto ro. pon. occaſione ſubuentionum num mēdicantiū quorūcunqꝫ cuiuſcūqꝫ gradus ſtatus condictarum concedendo laicis vel etiaꝫ promittendo. Alioquin ditiōis vel religiōis exiſtat: quātūcūqꝫ ⁊ qualitercūqꝫ poſtanquā canonū tam ſolēnium conciliorum temerarij tranſgreſſit ⁊ debeat virtute cuiuſcūqꝫ licentie etiā indulti apoſtolici ſores: quos proculdubio deo propitio idem infliget pōtifex pra ſeu penitētiarij noſtri curā gerētis: vel alia quauis auctoriuiſſimas penas poterūt merito formidare. ¶ Nulli ergo om tate hactenus etiā per litteras apoſtolicas facultatuꝫ quarū uis tam legatoꝝ vel nūcioꝝ ſedis apoſtolice qͣꝫ alia auctonino hominum ⁊cͣ. De ſimonia. ritate: maxime de trāſferendis fratribus aut aliquibus pre P Aulus venetus papa ſecundus. ſertim ordinē mendicantiuꝫ profeſſoribus in genere vel in H i j
zum Hauptmenü