De regu. ⁊ tranſe. ad religi. Quintus De īmunitate eccleſiaꝝ. De ſimonia. 5 4 ſeu apothecarum ⁊ ſimilium: ⁊ ex quibus fructus ⁊ penſio­ſpecie ab ordinibus huiuſmodi mēdicantium ſub quacūqꝫ ver­nes recipiūtur ⁊ niſi reparentur fructꝰ ex eis percipi nō va­boruꝫ forma appareāt admitti aut recipi per aliquos etiā ſupe­lent de decima hmōi minime deducent̉. Nec etiam ille riores ordinis ſeu monaſterij aut loci monaſtici: ſeu alias in mo que fiūt pro cuſtodia caſtroꝝ quāuis fiant lꝫ maiore ſolito: nachū vel in fratrem alicuius ex ordinibus monaſticis ſupradi ctis vel alijs expreſſis ordine cartuſiētiū dūtaxat excepto ſub pe inſuper de oblationibꝰ minutiſſimis quas percipiunt eccle­ſiaſtice ꝑſone rōne eccleſiaꝝ ſuarum ꝓ ſepulturis ⁊ dandis na excōicationis: quā tam recipiētes qͣꝫ recepti ipſo facto incur­penitētijs decima ꝑſoluet̉. Et qꝛ nō occurrit nobis quin rāt ⁊ quā ex nūc ꝓut ex tūc contra quēlibet trāſgreſſorē quomo­quotidiane diſtributiones prouentus eccleſiaſtici: ſiue de di dolibet in premiſſis ſcientia ⁊ auctoritate proferimꝰ antefactas ſtributionibꝰ que dant̉ in horis canonicis preſentibꝰ: debe­ī his ſcriptis: ⁊ a nemine niſi dūtaxat a romano pōtifice p̄terqͣꝫ re ſolui decima declaramus. Illi quoqꝫ ꝗ deputati fue­in mortis articulo excōmunicati huiuſmodi poſſint abſolutiōis rint ad collationem decime: cum eis ꝗ deberent ſoluere de beneficiuꝫ quomodolibet obtinere: ⁊ nihilominus ſecus vel ali cimam de aliqua certa ſūma ſoluenda: ꝓ decima nequeunt ter facta nō teneant: ⁊ nullius exiſtant efficacie vel momēti: de conuenire. De fructibꝰ arboꝝ ⁊ hortoꝝ ſoluet̉ decima. cernētes etiam ⁊ volētes: ꝙ ſi ꝗs hactenꝰ virtute cuiuſuis licen De his aūt que conſumunt̉ vſu vel eſu aīaliuꝫ: ſi ſint ec­tie ſeu mādati hmōi fuiſſet receptus ad aliquē monaſticū ordi­cleſiaꝝ ſoluet̉ decima: deductis expenſis neceſſarijs q̄ fiunt nem ⁊ habituꝫ conſuetū geſtari per monachos talis ordinis ſu­ꝓ cuſtodia. ſi vero ſunt ꝑſonaꝝ: decima non ſoluet̉. Tu er­ſcepiſſet: ſiue ꝓfeſſioneꝫ emiſerit ſiue nō: ſub dicta pena teneat̉ ī go in his ſolū deū ⁊ iuſticiā ꝓ premiſſis pre oculis habens: monaſterio in quo receptꝰ fuerit etiā ſi beneficia eccleſiaſtica ſeu ex predictis declarationibꝰ in decidendis hmōi dubitatio­rectorias eccleſiaꝝ quarūuis obtineat ſtare in eius totali natiōe nibꝰ q̄ pro parte leuiter decidi poterāt īformationeꝫ accipi­in hmōi ordine monaſtico ⁊ altiſſimo deſeruire. Si ꝗs autē as: ſuꝑ maioribꝰ vero d̓ciſioneꝫ apoſtolici oraculi expectas pretextu hmōi licētie vel ſine habitu vel cuꝫ habitu vagādo in­⁊ expectes. Uolumꝰ quoqꝫ ⁊ preſentiuꝫ tibi auctoritate cederet: monitiōe preuia teneat̉ ⁊ debeat īfra terminū ꝗndecim mandamꝰ: vt in vnāquāqꝫ perſonaꝫ eccleſiaſticaꝫ deputa­dierū de die monitionis hmōi cōputandoꝝ ad eiꝰ religionem tarū tibi partiū cuiuſcūqꝫ ordīs ꝯſtitutōis vel dignitatis exi vel ordinē: vn̄ cū lnīa vel ſine lnīa receſſerat remeare. Qd̓ ſtat que decimā ipſam nullo mō vel nō integre ſcienter aut ſi efficere neglexerit ⁊ poſt ipſuꝫ terminū tanqͣꝫ notoriꝰ apoſtata nō ẜm verū valorē fructuū ſuoꝝ perceptoꝝ: ſiue nō ī termi excōicatꝰ in omnibꝰ ⁊ ꝑ oīa debeat ꝑ quēlibet reputari: ⁊ ab om nis ꝯſtitutis exhibuerit: ſeu in illoꝝ exhibitiōe maliciam cō nibus retractari: etiā per inuocationeꝫ auxilij brachij ſecularis quotiens fuerit oportunū. In futuris aūt nullus ex profeſſo miſerit ſiue fraudeꝫ: excōicationis ſnīaꝫ auctoritate noſtra ribꝰ alicuiꝰ ex ordinibus mendicantiū huiuſmodi aliquem mo ꝓmulges: ⁊ etiam in ſingulos ꝗ ſcienter īpedimentuꝫ pre­naſticum ordinem cartuſienſium dūtaxat excepto: poſſit aut de ſtiterint directe vel indirecte: publice vel occulte quominꝰ beat per quēcūqꝫ recipi vel admitti virtute alicuiꝰ licētie. vel in decime predicte ſoluat̉ ſubſidium: ⁊ omnes ⁊ ſingulos qui dulti abſqꝫ ſedis huiuſmodi licentia ſpāli ſub dictis penis: ⁊ ni­hmōi ſnīas latas īcurrerit: ꝑ te ⁊ alios ſingulis diebꝰ do­hilominꝰ ſecus facta nō teneant ipſo iure in hmōi licentijs ⁊ in­minicis ⁊ feſtiuis cāpanis ⁊ candelis accenſis vſqꝫ ad ſatiſ­factioneꝫ condignā excōicatos publice nuncies: ⁊ facias ab dultis necnon cōſtitutionibꝰ apoſtolicis: ⁊ mendicantiū ordinū predictoꝝ etiam ſi de illis ſpecialis ⁊ expreſſa ac de v̓bo ad ver­omnibꝰ publice euitari. Aggrauaturꝰ alias manꝰ tuas cō­tra ipſos ꝓut ꝓteruiā ⁊ cōtumaciā exigere videris eorūdē. bum in noſtris litteris mētio habita foret: ⁊ alijs cōtrarijs non Qd̓ ſi ſatiſfacere decruerint poſt plenam ⁊ integram ſa­obſtātibꝰ ꝗbuſcūqꝫ. Nulli ergo omnino hominū liceat hāc tiſfactionē ab hmōi excōicationibꝰ iuxta eccleſie formaꝫ ab­paginam noſtre declarationis decreti ſtatuti ꝓhibitionis ⁊ vo ſolues eoſdē: ⁊ diſpenſes cū eis ſuꝑ irregularitate: ſi taliter luntatis infringere: vel ei auſu temerario contraire. Si ꝗs ligati non abſtinuerit a diuinis. Prouiſo hactenus ꝙ con auteꝫ hoc attētare preſumpſerit: indignationem oīpotentis dei tra decimam hmōi non ſoluētes nullatenꝰ ſine ſpāli man­⁊ beatoruꝫ petri ⁊ pauli apoſtolorum eius ſe nouerit incurſurn̄. dato ap. ſe. inuocet̉ brachiuꝫ ſeculare. Quodqꝫ ad vaſa ſa­ Datum ſebēnis quarto calen. auguſti pontificatus noſtri an cra paramēta calices cruces ⁊ libros aliaqꝫ bona mobilia nō primo. ad cultum deputata diuinū: vel ad priuilegia eccleſiaruꝫ ⁊ De īmunitate eccleſiarum. monaſterioꝝ aliorūqꝫ locorum eccleſiaſticorū ipſius occa­BEnedictus vndecimus. ſione decime manus nullatenꝰ extēdat̉. Data anagnie Uod olim per fe. re. bonifa. papam. viij. predeceſſo­calen. octobris pontificatus noſtri anno ſeptimo. rem noſtruꝫ contra laicos exigentes ſiue recipiētes a clericis ⁊ eccleſiaſticis ꝑſonis tallias decimā vel ali De regularibus ⁊ tranſe. ad relig. am quotaꝫ ſeu quantitateꝫ aliquam de prouentibꝰ bo Artinus. iiij. noruꝫ ſuorū aūt eccleſiarū: necnon aduerſus ſoluentes aut pro­Iam ambitioſe cupiditatis religioſis potiſſime mittentes vel cōſentientes ſe ſoluturos penis adiectis ſtatutū ē mendicantibꝰ precludere cupiētes: ad alios or quantū ad penas ipſas ex cauſa de conſilio fratrum noſtrorum dines p̄ſertim monaſticos fucatis tamē colori­reſtringimus ad exigentes tantūmodo: ⁊ ad exigentes dantes bus aſſerētibꝰ ob frugē melioris vite aut artio auxilium conſiliuꝫ vel fauorem: non autē quo ad eaſdeꝫ penas ris obſeruātie taꝫ ſancti benedicti qͣꝫ ciſterciēſis camaldulē­in ſoluentibus aut recipientibus a ſpōte dantibus deinceps ven ſis vallis vmbroſe canonicoꝝ regularium ſancti auguſtini dicet ſibi locum. eteruꝫattendant ſollicite eccleſiarū prela vel alioꝝ monachoꝝ ordinū cōuolare nitētibꝰ: lnīam a ſe. ti ⁊ alij clerici lateran̄. concilij: quod in huiuſmodi ſubuentioni apo. ſeu legatis aut nūcijs eiuſdeꝫ ſedis ad tranſferenduꝫ ſe bus ſoluꝫ caſum neceſſitatis aut cōmunis vtilitatis vbi laicoruꝫ de mēdicantiū ordinibus ad alios ordines: preſertim rōne ad id non ſuppetant facultates deliberatiōe prouida noſcit̉ ex­vt veriſimiliū prout facti euidētia docet: vt liberiꝰ degant cepiſſe: ⁊ deinde generale ſtatuiſſe concilium propter quorūdaꝫ dignitateſqꝫ ⁊ beneficia monaſtica cōſequi valeāt: ⁊ ex cer­īprudentiaꝫ etiaꝫ in hoc caſuro. pon. cuiꝰ intereſt cōmunibꝰ pro tis alijs cauſis honeſtati nō cōſonis obtinētibꝰ: ac volētes uidere vtilitatibus primitus conſulendum. Attente igit̉ ca etiā ꝯſeruationi ordinuꝫ mēdicantiuꝫ ꝓuidere: auctoritate ueant: ne predictorum conciliorum trāſgreſſores exiſtant: aliꝗd apoſtolica ex certa ſcientia tenore preſentiuꝫ declaramus: ⁊ in caſu predicto: ⁊ multomagis ſi caſus ipſe non ſubſit: quoquo­etiā decernimꝰ ſtatuētes ꝙ decetero nullus religioſus ordi modo vel titulo inconſulto ro. pon. occaſione ſubuentionum num mēdicantiū quorūcunqꝫ cuiuſcūqꝫ gradus ſtatus con­dictarum concedendo laicis vel etiaꝫ promittendo. Alioquin ditiōis vel religiōis exiſtat: quātūcūqꝫ ⁊ qualitercūqꝫ poſ­tanquā canonū tam ſolēnium conciliorum temerarij tranſgreſ­ſit ⁊ debeat virtute cuiuſcūqꝫ licentie etiā indulti apoſtolici ſores: quos proculdubio deo propitio idem infliget pōtifex pra ſeu penitētiarij noſtri curā gerētis: vel alia quauis auctori­uiſſimas penas poterūt merito formidare. Nulli ergo om tate hactenus etiā per litteras apoſtolicas facultatuꝫ quarū uis tam legatoꝝ vel nūcioꝝ ſedis apoſtolice qͣꝫ alia aucto­nino hominum ⁊cͣ. De ſimonia. ritate: maxime de trāſferendis fratribus aut aliquibus pre P Aulus venetus papa ſecundus. ſertim ordinē mendicantiuꝫ profeſſoribus in genere vel in H i j