Seite
lesª ipſo papaᵇ ſpecialiterᵉ et exᵇ cer ta ſcīa id mādāteᵉ facte in apoſtoli carum audientia publica litterarū vel in papali palatioᵍ: publice poſt modum maioris eccleſie loci in quo romanus pōtifex cū ſua curia reſidebit ianuis affigēde ſic ualeāt atque artēt citatos poſt lapſum ter­minum: quē cōſiderata diſtātia lo­corūˡ citationibꝰ ipſis apponi con­uenit competentem: ac ſi ad eos ꝑ ſonaliter deueniſſent. Quia uero ſtatutum ipſum rationabiliter edi tum propter maliciā tēporis tunc inſtātis nōnullis nimis rigoroſuꝫ videtur. Nos rigorē ipſū māſuetu dine temperantesᵐ: idem ſtatutū ⁊ prefatum modum citādi reſtrin­gimus ad illos tātū ⁊ in illis locū volumus ſibi uendicare: qui faciūt impediunt: uel ꝓcurant per ſe uel ꝑ alios quoquo modo: ne ad eos Generales. ꝯͣ hereticos. credentes ⁊c̄. vt ſcripſi de here. excōmunicamus §. ſane ſuper.i. glo. portantes ſaracenis merces prohibitas: ut ſcripſi de iude. ꝙ olim ſuper. gl. ii. ⁊ piratas. de hoc de rap. excōmunicationē. exigētes uel ī­ponentes noua pedagia. de cenſi. innouamus. falſarios litterarum papaliuꝫ de cri. fal. ad falſariorum. ⁊ his ſimiles. b Papa. in inferioribus eti­am locū non hꝫ. ſaluo qd̓ dici tur. jͣ. ti. i. quanuis. c Specialiter. non ſufficeret gͦ generale mandatuꝫ de citā­do talem: niſi papa ſpecialiter exprimat citationē fieri ꝑ hāc formā. d Ex certa ſcientia. ideꝫ uer bum de offi. deleg. paſtora­liſ.§. preterea. ⁊ vide quod ibi no. Ignorātia opponitur ſci ētie: de or. ab ep̄i. c. i. de ſentē. excō. pro illorū. ſicut error op ponitur ꝯſenſui. ff. de iuriſdi. om. iudi. ſi ꝑ errorē. ⁊ canon dicit ꝙ ꝓpriū erroris ē appro bare falſū pro vero. xxxviii. di. quāuis. ⁊ alibi ꝙ errare ē aliud pro alio putare. xxii. q. ii. ī ꝗbus. cadit tn̄ error ī igno rātiā: ut ī predi. c. quāuis/ qͣ­re littera iſta videtur exclude re mādatū qd̓ papa faceret ꝑ ignorātiā vel errorē: ac ſi īten dat ꝙ requiritur certa ſcien­tia per quā itendat tollere iuſ cōmune quo debet citatio fie ri perſonaliter vel ad domuꝫ ut lite non cōteſta. quoniā.§. porro. de eo qui mitti. c. fi. cū ſuis cōcor. jͣ. tixi. c. i ⁊ requirēdi ſūt amici. ff. ex q. cau. ma. itē ait.§. vlti. ⁊. l. ſe. ſuper quo uide qd̓ no. de do. ⁊ contu. cauſam. e Mandāte. cōſtitutio rē nō nouā. dicit iubente: per quod uidentur hec pa­ria: ⁊ facit ad no. xiiii. q. i. c. fi. xviii. q. ii. dudum. f Litterarum. de ſimplici iuſticia. de crimi. fal. c. penul. ⁊ ibi manere ſolet cō tradictarum auditor: alij auditores ī palatio de quo ſequitur: ⁊ propter hͦ de­cre. ne romani.§. ſane. sͣ. e. li. de elec. dicit cauſarum ⁊ litterarum audientia. g Palatio. cōſtitutio illa dicit aula: cui uerbo cōcor. jͣ. de baptiſ. preſenti. h Maioris. nō dicit cathedralis: ſicut. sͣ. e. compil. de elec. cauſam.§. i. ⁊. jͣ. t. i. quāuis. rō qꝛ curia poſſet eſſe in caſtro uilla vel oppido vbi non eſſet eccle. ſia cathedralis. ⁊ concor. jͣ. de ſen. ex. ex frequētibus. vbi equiparat cathedra­lē ⁊ matricē eccleſiā loci. i Locoꝝ. conditionibus perſonarū ⁊ negocii: de appella. cū ſit romana. k Perſonaliter. ergo ſicut perſonalis citatio ꝯſtituit quē veꝝ cōtumacē non tn̄ manifeſtū: de ſentē. excō. uenerabilibus.§. ſecus. li. vi. ſic ⁊ iſta circa taliuꝫ appellationē vide qd̓ dicā. jͣ. de dolo ⁊ ꝯtu. ſi ante ⁊ hoc ītēdit ꝙ ille ꝓceſſus ꝗ fieri poſſit ꝯͣ perſonaliter citatū fieri poterit ꝯtra iſtū ⁊ econuerſo.ſ. ī eo ꝗ fi eri nō poſſet ꝯtra illū nec ꝯtra iſtū: ſuper quo vide quod ſcripſi de eo ꝗ mit. ī poſ. c. fi. ⁊ ī. q. quā diſputaui de receptione teſtiū facta contra citatum ad do mū ī mercu. ſub ti. de teſti. Itē id quod ad excuſationē cōtumacie poſſet doce re perſonaliter citatus poterit ⁊ iſte: ⁊ quod ille nō poſſet nec iſte: facit d̓ ap. ſepe. v̓. quicquid autem. l Rationabiliter. concor. sͣ. de reſcrip. ſtatutum de conceſ. preben. c. ii. li. vi. m Temperantes. xlv. di. diſciplina. ⁊. c. ſunt nāqꝫ. n Reſtrigimus. ſi de elec. ſtatutū. de here. ſtatutu. ii. li. vi. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. Et con ſtitutio bonifa. dicebat ꝙ ī his preſertim caſibus locū habebat illa citationis forma ⁊ accipiēdo illud preſertī ꝓ tātū habebamus mētē huius cōſtitutionis que fuit equiſſima. nā graue ē dicere ꝙ dicatur vere cōtumax ex tali citatiōe que facile poterit nō venire ī eius noticiam: ſicut dicitur de uoce preconis qͣ quandoqꝫ paucis īnoteſcit: ī aucͣ. de lit.§. omnem. col. viii. C. quomodo ⁊ qn̄ in auc. qui ſemel. o Uel alios. ſi. sͣ. e. cōpi. de renun. c. vno. ⁊ de of. de le. ſtatuimus. li. vi. p Peruenire. vt lite. non conte. quoniam.§. porro. ⁊ ibi de hoc. q Uel quorum. alternatiua demonſtrat ꝙ ſufficiat alterum iſtorum. r Nō poſſūt. hoc eſtimabit papa ſpecialiter: ⁊ ex certa ſcientia citatiōis mo dum committens. ut. sͣ. ſ Tute dicit conſtitutio bonifa. cū ut ſcriptum ē exiſtimare debeamus an eo ire liceat vbi eſt citatio facienda. t Conſueuit. de quo uidere potes in ſpe. de cita. c. ul. per totum. Io. an. Iſpēdioſā. Caſus. In cauſis ēt pendentibus beneficialibus decima u rū matrimonialibus ⁊ uſurarum ⁊ ipſas tangentibus procedi poteſt ſimpliciter et de plano abſque iudicioꝝ ſtrepitu et figura. Et primo ponit cō ſtitutionis cauſam. Scd̓o ibi ſtatuimus. conſtitutionem. Tertio ipſius extē­ſionem ibi volentes. et hoc eſt ius omnino nouū corrigens quedā iura. vt. jͣ. patebit. Et dic diſpendioſam.i. damnoſam: de ꝯſti. c. ii. jͣ. ti. ꝓxi. c. i.§. eiſdem et concor. huic pͥn. de reſcrip. diſpendia. li. vi. x Interdum. innuit ꝙ non ſemper: alias eſſꝫ dare ꝙ oīa iura ꝑ qͣ datur or­do iudicioꝝ eſſent diſpendioſa: quod eſſet abſurdum. poſſit citatio peruenireᵖ uel quorū domicilia ſiue loca nō poſſūtᶠ tuteᶜ libereue adiri. Porro ei qd̓ circa citationes abſentium tam diebus ſolennibꝰ quā alijs eccle. ro. diuei ſis ex cauſis interdū facer̄ ꝯſueuitᶠ ꝑ preſentē cōſtitutionē ſeu modera tionem ī pullo uolumus derogari. Dem. Iſpendioſamᵘ prorogatio nem litium quam interduꝫˣ ex ſubtiliʸ ordinis iudiciarij obſer uatione cauſarum docet experien. tiaᶻ prouenire: reſtringere in ſub­ſcriptisᶻ caſibus cupientesª ſtatui mus: ut in cauſis ſuper electioni busª poſtulationibus uel prouiſio nibus: aut ſuper dignitatibus per ſonatibus officiis canonicatibus uel prebēdis ſeu quibuſuis benefi cijs eccleſiaſticis aūt ſuper deci misᵍ ad quarum etiam preſtatio y Subtili. ſubtilitas qn̄qꝫ reprobatur qn̄qꝫ cōmendatur a iure: de hoc. sͣ. e. tit. dilecti in. i. glo. et ibi ſcripſi. Io: an. z Experientia. ꝯcor. de elec. ꝙͣ ſit in pͥn. li. vi. ⁊ Reſtringere. non videtur hoc verbum ꝯuenire ꝓ eo quod non reſtringit: ſed ſubtilitateꝫ laxat iudiciarii ordinis ī his caſibus. Sꝫ dic quod reſtringit diſpendioſam ꝓro­gationem de qua p̄ miſit: et hec eſt ꝯſti­tutionis cauſa ge­neralis: ſꝫ cauſa cau ſe.i. qꝛ̄ plus in his ꝙͣ in alijs. pōt dici de arbitrariis d̓ ꝗbꝰ nō cogimur redde­re rationem: vt dixi de reſcrip. ſiqn̄ ita etenim potuiſſet au­ctor adiungere cau­ſas pͥmitiarū oblati­onum mortuorū te­ſtamentoꝝ legatoꝝ maxime ad pias ca­uſas et his ſimiles. in quibus vrget ea­dē ratio. mouit autē forſam auctorem ꝙ ꝓtelatio cauſarū bn̄ ficialiū et matrimo­nialium ē periculoſa vt lit. non cōte. quo­niā. et idē periculū ponderauit ī debē­tibus vſuras vel de­cimas: et hec faciunt ad infra dicenda. ꝯ Subſcriptis. in alijs ergo ſecus in quibus non eſſet id expreſſe ſtatutum vel a principe ſpecialiter conmiſſum: et vide qd̓ noͣ. de v̓. ſig. ſepe in pͥn. ꝝ Cupientes. hic incipe conſtructum. a Dlectionibꝰ. olim non tenebat ꝓceſſus in cauſis electionum par tibus pn̄tibus lit. nō cont. sͣ. de elec. dudum. ii. que in hoc corrigi­tur: et ꝯcor. illi iuri de dolo et ꝯtu. eum qui. li. vi. et de eo qui mit. in poſ. c. eum qui. b Prouiſionibus. factis vel faciendis. sͣ. de elec. vt circa. et. c. qui contra certam lib. vi. c Aut. repete in cauſis. d Canonicatibus. concor. de elec. c. i. li. vi. e Beneficiis. nunquid in cauſis ſuper hoſpitalibꝰ elemoſinariis vel leproſariis habebit hoc locū: videtur ꝙ non. jͣ. de preben. per litteras. Tu dic cōtra per verbū officiis qd̓ premiſit: ad hoc. jͣ. de reli. domi. quia cōtīgit vbi rectores vocāt̉ et tutoribꝰ ⁊ curatoribus ſimilāt̉ eadē rōe cū mōachatus ſit officiū: puto idem in cauſa mo­nachationis: et ſi dicatur monachus eligi poſtulari vel prouideri: hoc eſt planū per litterā ſuperiorē: et facit qd̓ dixi poſt Inno. ⁊ Ho ſtien. de elec. officiis. aliqua tamē iura dicūt monachū fieri creari recipi ordinari: de regula. c. i. et vlti. li. vi. de elec. indemnitatis.§. ſi vero. xvi. q. vlti. c. vlt i. tamē negari non poteſt quin canonicatus re­gulares in verbis ſuperioribus includātur: quo iure monachatꝰ ex cluderētur non video. Item ꝓrogatio diſpēdioſa non minus in re gularibus ꝙͣ in ſecularibus eſt: cauſa ergo non deficit: tamē per lit­terā iſtā bn̄ficiis. dico quod ſi de eccleſia agatur vt de ꝓprietate nō eſt locus cōſtitutioni: cū illa queſtio bn̄ficialis nō ſit: nec hic dicat̉ de cauſis eccleſiarū: ſimilis differētia quo ad miſſionē ī poſſeſſioēꝫ vt li. nō conte. c. ii. de do. ⁊ cōtu. c. ii. de eo ꝗ mit. in poſ. c. i. ⁊. ii. ⁊. e. ti. eum qui li. vi. ⁊ quo ad permutationē: de re. permu. ad q̄ſtiones ⁊. c. cū olim ⁊. c. vniuerſorū. ⁊ quo ad p̄ſcriptionē. de iure. cura. de re. iur̄. c. i. li. vi. ⁊ quo ad trāſactionē. ut noͣ. de tranſac. ſuper eo. Si vero agatur ad remotionē bn̄ficii ⁊ negatur fedus cōiugii ſpiritua­lis vel titulus: puto decre. locū habere: ſecus ſi nō negatur titulus ſed propter crimē petit remoueri. facit quod dixi poſt Inno. ⁊ Ho ſtien. vt lit. nō conteſta. quoniā.§. porro ſuper pͥma glo. f Eccleſiaſticis. in ſecularibꝰ ergo nil eſt mutatū: quāuis ī eccleſi­aſtico foro tractētur. g Decimis. intelligo cōibꝰ ⁊ que iure diuino debētur? qd̓ probat ſequēs littera. ergo ſi debeantur ex pacto pollicitatione vel voto nō erit locus huic cōſtitutioni. ⁊ facit qd̓ no. sͣ. de deci. tua. ii. in fi. i. glo. Quid de decima papali de qua. jͣ. de deci. ſi beneficiorū. ſi in ter illū cui papa cōceſſit ⁊ clericū ſit queſtio erit ne locus huic cō­ſtitutioni. Puto quod nō fuerit hoc de mente. nec ſēper eſt illa de­cima. ſed qn̄qꝫ viceſima uel alia quota. de vo. c. fi. Et iſta cōſtitutio iura corrigēs ⁊ exhorbitās n̄ ē āplianda vel habilitāda d̓ re. iu. q̄ a iure li. vi. Sed ꝗd ſi n̄ eſt qō cū debitore decime: ſed inter duas ec cleſias ſuper iure percipiendi: tūc puto locum eē conſtitutioni per