dationeꝫⁱ articulorū diē certā qn̄cū qꝫ ſibi videbitur ualeat aſſignar̄ eo ſaluo ubi remiſſionemᵇ fieri ꝯtin geret pro teſtibꝰᶜ ꝓducēdis poſſint etiam inſtrumenta ꝓduci aſſignati onę huiuſmōi obᵉ Interroga bit etiam partes ſiue ad eaꝝ inſta­tiam ſiue ex officio ubicūqꝫ hoc eꝗ tas ſuadebit. Snīam uero diffiniti citatis ad idᵍ licet perempto rie partibus in ſcriptis ut ma­gis ſibi placuerit ſtansᵏ uel ſedens proferat etiam ſi ei uidebitur ꝯclu ſiōe facta ꝓut ex petitiōe ꝓba idem terminus datur actori reo ad probanduꝫ: cum in alijs cauſis dicat̉ fatuum reus probet defenſiones ſuas niſi prius actoris intentio ſit fun data. ut no. s. de teſti. c. de teſtibꝰ. Dicebat guil. in ſpe. de inſtru. edi.§. nunc. dicamus ſepe obtinuiſſe poſt lit. cont. iuramentum iudex poſſit partibꝰ ſtatuere terminū perēptoriū ad exhibenda oīa quibus in cauſa ſunt vſure. alle. ff. de ęden. l. i.§. edēda. quod ibi no. dicit tn̄ qd̓ qui­buſdam videtur hoc durum. cum id liceat vſqꝫ ad conclu ſionem de fi. inſtru. cum dile ctus: dicūt licet iudex id poſſit non tn̄ debꝫ. ff. iudi. quicquid. xi. q. i. aliud. et adde quod ſtatim dicam. a Poſt dationem. ſi verbuꝫ iſtud coniungitur verbo aſſignare quod ſequitur ē ſē­ſus datis articulis pͥꝰ aſſignare poſſit hunc t̓minū Si vero coniungat̉ cum v̓bo exhibenda: erit ſenſus po terit dare terminum pone de cem dierum ad ponendum articulandum. ex tunc da re alios decem uel menſem ad producendum ⁊cͣ: ut ſic ſimul dentur duo termini ſi. de teſti. cog. c. ii. fa cit litttera quādocunque ſibi videbitur. prima placet maxime qꝛ poſitionibꝰ datis in termino reſpondendum eſt articuli etiā examinādi. Illud ergo tp̄s quo ſuper his inſtatur currit in termino productionis nec eſt congruum ꝑti ſtatui t̓minū ad probandum priuſꝙͣ ſciat in quibus releuetur: quos ar ticulos probare teneatur. b Remiſſionem. cuius formā habes.. de teſti. preſentium. li. vi. c Pro teſtibus. probatoriis: hoc eſt certum. Sed quia littera generaliter loquitur videtur idem in reprobatoriis de quibus de proba. licet de teſti. licꝫ iii. Nam in illis etiam ſit remiſſio. ut in pre. decre. preſentium. d Producendis. ſemper in dilatione data ad producenda inſtrumēta lꝫ producere teſtes. ut dixi poſt pe. guil. teſti. cog. peruenit. i. e Non obſtante. vbi ergo non fit remiſſio pro teſtibus producendis termi nus datus elapſus bene obſtat ne produci poſſint vlterius inſtrumenta ſic uidetur ſolui quod querit̉ an poſt terminum datum ad producenda in­ſtrumenta audiatur volens illa producere? Odof. guil. in ſpe. de dila.§. vi­dēdū. ver. quid ſi datus. dicunt. alle. guil. ff. de optio. lega. l. mācipioruꝫ C. de inge. ma. diffamari. facit pro eis. C. acc. non poſ. ſi ea que. de remiſ. pig. ſi eo tꝑe.. de ꝓba. licet in prin. quod ibi no. in. i. glo. qꝛ boni iudicis eſt lites dirimere.. de do. contu. finem litibus.. c. finali. Alii cōtra ſit quis cogendus edere inſtrumenta niſi cum eis utitur. ff. de eden. l. i.§. e dēda. videt̉ expreſſū.. de fi. inſtru. cum dilectus. vbi pꝫ hoc licere vſque ad cōcluſionem: ad idem. C. de iudi. l. iudices. auc̄. iubemꝰ. quod ibi no. Inducitur ad idem. C. de lib. cau. nec. omiſſa. ff. de queſt. vnius.§. fi. Con­fitebitur.n. forſan aduerſarius videndo inſtrumēta pro contra. facit ꝯſti tutio cle.. de excep. excōicationis. tertii diſtinguūt. videtur equuꝫ an ius aduerſarij ſit leſum ut quia perierunt teſtes per quos poterat inſtrumētum reprobaſſe ſi fuiſſet productuꝫ in termino quo caſu audiatur. aut ipſius ius eſt illeſum eo caſu produci poterunt. hoc probant per pre. l. mancipiorum ff. de op. le. ad quod facit de do. contu. c. i. de preben. ſi tibi abſēti. lib. vi. et qd̓ no. ff. de euic. ſi rem.§. quolibet. et dixi de emp. et. c. fi. ſuper. i. glo. f Interrogabit. hoc videtur in his ſpeciale. xxx. q. fi. iudicātē. de fi. īſtru. ioannes ad fi. ff. de int. ac vbicunque. facit de iura. calū. c. ii. in. fi. li. vi. niſi dicas in his ſpāle ēt poſt concluſionem ad petitionem partis interroget. g Ad id. non ſufficit ergo citari niſi exprimatur. id quod ad ſnīam audiēdā ff. que ſen. ſine ap. reſcin. l. i.§. item. cum ex edicto. facit de teſti. cum oliꝫ in fi. de do. contu. qui. li. vi. ſi hoc in ſūmariis. fortius in alijs vt ſepiꝰ dixi. h Non perēptorie. ar. in alijs cauſis in quibus ſeruatur iudicioꝝ figura ſit neceſſe peremptorium exprimi ubi ſit trina citatio ad ſnīam audiendā vr̄ tenere io. xxiiii. q. iii. de illicita. ber. de of. dele. conſuluit. mno. de accu. ad petitionem. guil. in ſpe. de cit.§. viſo. de tꝑe ver. alias āt ī. quid ſi lata. i In ſcriptis. proferat quod eſt.. huius cōtrariū tenebat egi. in decre. no uit ēt ſolum ex ui illius v̓bi de plano. per hoc no. duo in quibus cōueniunt iſte alie cauſe.ſ. in his ut in alijs neceſſe ſit diffinitiuam de ſcripto ꝓfer­ri. Item iudex ſicut in alijs ita in his habet illam per ſeipſum proferre. de utroque ſatis no. de ſent. re iudi. c. fi. li. vi. ibi videas. noluit ergo ſcrip­turā que in ſētētiis requiritur prolationē iudiciſ in his cāis pretermitti ne per id contingeret occultari ueritatem propalatam in iudicio diffinitā conſequens victoreꝫ ridiculoſe fruſtra in tali proceſſus iudicio laboraſſe. k Stans. in hoc diuerſum eſt ius in his cauſis ad alias que reꝗruntur fi­guram iudiciorum que ferri debent a iudice ſedente de quo uide no. ī p̄dic. decre. fi. de re iudi. li. vi. in glo. pe. vr̄ ꝗbuſdā hoc induci etiaꝫ per ſolū illud uerbū de plano vt dixi in prin. huius ꝑtis. hoc tenebat egi. in decre. nouit. l Concluſione. iſta littera videtur uelle in alijs cauſis requirentibꝰ figu­ iudicioꝝ neceſſaria ſit concluſio de concluſione hētur.. de procur. audi tis. de. poſ. paſtoralis. in cōſtitutione clementis. eo. ti.. proba. quoni am ꝯͣ de fi. inſtru. cum dilectuſ.. c. ioānes. cōiter in ſecularibꝰ foris apud tis alijs actitatis in cauſa fuerit faciendumᵐ Que omnia etiā in il lis caſibus in quibus per aliam ſtitutionem noſtram uel aliasᵈ pro cedi poteſt ſimpliciter de plano ac ſine ſtrepitu figura iudicij uolu mus obſeruari Si tamen in pre miſſis caſibus ſolēnisᵖ ordo iudici arius in toto uel in parte non cōtra dicentibusq partibusʳ obſeruetur non erit proceſſus ꝓpterʳ hoc irri­tusᵗ nec etiā irritandusª. Data a uinione. xiii. calen. decēbris ponti ficatus noſtri anno ſecundo. nos fit cōcluſio. in eccleſiaſticis fit parteſ. Itē ipſis uel altera ip ſaruꝫ īuita. ex quo ſufficientes dilatiōes date eſſēt elapſe pronū ciaret iudex concluſū ī cauſa. vide ī ſpe. de renū. cōclu. in prin. m Faciendum patet ergo etiam in cauſis quibus tollit̉ figura iu­dicii ſecundum ius pronuciari debere. ut dixi ſuper v̓bo defēſiōes n Noſtram. s. de iudi. diſpendioſaꝫ. d Alias. ut in caſu decre. fi. de here. li. vi. in caſu decre. ī dēnitatibus.§. ſi ve ro. de elec. eo. li. qd̓ dic ut dixi in prin. ſuꝑ v̓bo. figura. p Solēnis. ut libel ſi oblatio litis conte ſtatio ſimilia. q Non cōtradicē­tibus. innuit par tibus contradicenti bꝰ poſſit iudicio figura uel ſolen­nitas vltra id quod hic exprimitur ob­ſeruari. quod uerum intelligo quando ſic procedere non eſt in iu­dicis poteſtate. ut quia papa ſic procedi mandat. ut ī prin. c. ſecus. ſi ſic procedere uoluntatiⁱ iudicis relinquatur ut in conſtitutione diſpendioſam. de iudi. ut ibi dixi ſuper uerbo valeat. ii. no. caſuꝫ quo ſufficit tacitus conſenſus reclamantis. concor. de accu. c. ii. li. vi. interdum requiritur expreſſus. e. li. de reſcrip. ſtatutū.§. ī nul lo. alias non contradicer̄ ſapit medium inter conſenſū diſſenſū. quod dic. ut no. de re. iur. is qui tacet li. vi. r Partibus. videtur per plurale ꝯtradictio unius partis tantuꝫ uiciet proceſſum: ita res de facili reuertitur ad ſui naturā. ut di­cam ī vlt. glo. facit quod dixi ſuper uerbo quia in gl. propter. ali as dixiſſet uel eaꝝ altera. Sꝫ forte hoc ſubauditū ē mente. qd̓ pa tet ſi reſoluatur ꝯtradictio ī ſenſum: ut ſi dixiſſet ꝯſentiētibꝰ par tibꝰ: qꝛ tūc pꝫ alterius ꝯtradictio vitiaret. ē ſimilis altercatio ꝙͣ ſcripſi.. e. co. de ele. ī pleriſqꝫ. Sꝫ pone de cōſenſu partiū iudex ſeruauit ſolēnia ordinis iudiciarii poſtea penitet partes uolunt ꝓcedat ſine figura nūquid deinceps illis inuitis poterit ſaluare ſo lennia: uidet̉ ſic per regulā ſemel. de re. iur. li. vi. ſuis ꝯcor. vnico actu quis renūciat ꝯſentit: de cōſti. acceſſiſſent. vbi de hoc de of. del. gratū. ap. ſollicitudinē. ſufficit ſemel factū. ma. ac. poſ. īſuper. ꝓpter ſui ꝯtrarietatē iſte vie preiudiciales vidētur ſic una electa uenit alia de poſtu. c. vno. de ele. ut quis li. vi. Itē vniformis dꝫ finis principio. de bap. maiores an̄ mediū. de ap. ſecūdo requiris. His rationibus puto quod ſi partes expreſſe cō­ſenſerūt: iudex ī tota lite uel ſimpliciter ſeruaret ordinem iudici ariū: īuito iudice qui ſic īchoauit ꝓcedere penitere poterunt vbi vero ꝯſenſerūt expreſſe ſed cōtradixerūt: puto ī occur rentibus poſtea ꝯtradicere poterūt: facit littera precedens ibi in to to uel in parte. Itē ſingulares actus iudicioꝝ ſunt per ſe actus per fecti: unde ſingulariter ītitulatur. de libel. obla. rubri. ſe. bn̄ facit qd̓ ſcripſi poſt Uin. cōpoſt de reſcrip. dilectus. ii. ī prin. qd̓ ēt no­ta. guil. ī ſpe. de ap.§. reſtat.. no. ẜm Uin. de cita.§. i.. ꝗd ſi reꝰ. ſ Propter hoc. poſſet.n. ſubeſſe alia irritationis. t Irritus. ipſo iure ut alias de li. ꝯt. c. vno. ti. ſe. accedēs. i.. ii. u Irritādus. per ſnīam ut alias de re iudi... c. bertoldus ī fi. ꝯcor. huic fini de in. calū. c. i. ii. rn̄. in fi. li. vi. Et ſcias iſte fi nis ꝯuertit̉. ſi ī cauſis que requirūt figurā iudicii ꝓcederet̉ ꝯͣdicētibꝰ ꝑtibꝰ ſine. figura teneret̉ ꝓceſſus idē ſi exp̄ſſe ſentirēt. de hoc de of. dele. de cauſis ī glo. ii.. ii. q. i. in primis ī fi. c. ſe. i ſpe. de ſen. ꝓla.§. iuxͣ.. quid ſi de partiū. qd̓ intellige ut no. de re iudi. c. ult. li. vi. ī. v. glo. diuerſitatis patet: qꝛ ī caſu iſto fit ꝯͣ ius cōe: ſed ī caſu quē pōit littera res redit ad ius cōe ad ſui na turam. qd̓ facile fit. xxxv. di. ab exordio. ff. pac. ſi vnus.§. quod ſi ut totū. Natura uero naturās cum ad illam redimus per inter­ceſſionē v̓ginis glorioſe nos collocet electis. Amen. Uenetijs per Baptiſtam de Tortis die. vi. Nouebris P eccc ſeruū.