Seite
ad finem mundi quatuor temꝑum veritate menſurantur Primum tēpus fuit deuiacōis in genere hūano. viꝫ ab adaꝫ vſqꝫ ad moy ſen. in quo declinauer̄t hoīes a cultu dei qͥ vera lux ē facti ÿdolatre. ⁊ nil illuminacōis doctrine habētes.& ſimul inutiles facti ſūt ⁊ non fuit qui faceret bonum vſqꝫ ad vnuꝫ Tunc em̄ reliqͥt homo deum creatorem ſuū & de lapide dixit. tu es deus meꝰ. Hoc tꝑs quia fuit ignorantie& cecitatis bn̄ ꝯcordat hiemi in quo obſcuritas regnat Secundū tempus fuit reuocacōnis ſiue renouationis viꝫ a moÿſe vſqꝫ ad natiuitatem criſti. quo edocti ſunt homīes per legem& ꝓphetas d̓ aduentu criſti. de curacōe peccati& dilectiōe vnius dei. Tunc dn̄s dixit ad iſrahel audi iſrahel dn̄m deum tuum adorabis& illi ſoli ẜuies. ⁊ doctus eſt homo. quid ſibiipſi. qͥd deo. quid ꝓximo facere tenetur Poſtmodum ob eandem cauſam ſuſcitauit ꝓphetas vt ſcꝫ predicatio hoīem magis ab erroribus reuo­caret Hoc tempus ꝯcordat cum vere quod habet aliquid luminis. ſꝫ multum obſcurita tis Tertium tempus fuit regreſſionis ſiue reconciliacōis& viſitacōis viꝫ a natiuitate xp̄i vſqꝫ ad aſcenſionem eiuſdem per quam facta eſt gratia hoībus& predicatio euāge lij. de qͦ dicit̉ Ecce nūc tempus acceptabile ecce nūc dies ſalutis Hoc eſt tempus gratie quo oriens nos viſitauit ex alto. in quo tꝑe dominus qui eſt ſol iuſtitie md̓m ſui pn̄tia viſitauit. ⁊ ꝓpria doctrina ſufficient̓ illuſtra uit. hoc tempus concordat cum eſtate in qͦ claritas regnat Quartum tempus eſt ꝑe grinacōis viꝫ ab aſcenſione dn̄i vſqꝫ ad diē iudicij. vbi erit ꝯſūmatio ſeculi quod tꝑus eſt habens multum luminis. qͥa dei miſeri­cordia reuelata ſunt diuina miſteria. habet tn̄ aliquid obſcuritatis noſtra negligentia faciente. ⁊ ſic ꝯcordat cum autumno qui hꝫ aliquid obſcuritatis. ſꝫ amplius claritatis In primo temꝑe viror fidei. flos ſpei. fructꝰ caritatis. frigore infidelitatis exaruit In ſe cundo vinea dn̄i aliqͣtenus viruit ⁊ floruit In tertio virens ⁊ florens fructus vberri­mos attulit In quarto cadentibꝰ folijs ver boꝝ decolorari cepit Rurſus tꝑs deuiacōis dictum eſt tempus culpe ⁊ pene Naꝫ ꝓpter ipſam deuiacōem homo ſubiectus eſt culpe & ꝓpter culpam pene Vnde dicit dominus putas cū venerit filius hoīs inueniet fidem ſuꝑ terram. Tempus reuocacōis dicit̉ tꝑus doctrine& ꝓphetie. ꝓpter decalogum. ꝑ qd̓ deus docuit genus humanum. Tempus re conciliacōis dicitur tempus libertatis ⁊ gr̄e atqꝫ letitie Tempus ꝑegrinacōis dicit̉ tꝑus lucte ⁊ pene. ſiue laboris ⁊ penitentie quod nos facimus declinacōis& negligentie Pri mum fuit deſperacōis. Scd̓m reſpirationis Tertium liberacōis Quartum exercitacōis Hec quatuor tempora repreſentat eccleſia ſingulis annis. ſiue ſtatus eccleſie per hec quatuor tempora variatur. tꝑs hiemis& deuiationis in quo mors regnauit repn̄tat ecc̄ia a. lxx. vſqꝫ ad paſca. recolens caſum& penam prioꝝ parentum ꝓpter eoꝝ culpam. ⁊ ideo cantica letitie excepto gloria patri ſb̓ ticentur. prout ſub ti. de. lxx. dicetur Silet̉ enim gloria in excelſis deo. quod in teſtimo nium pacis audituꝫ eſt. qn̄ veritas de terra orta eſt.& iuſtitia de celo ꝓſpexit Tempꝰ veris ⁊ renouacōnis rn̄tat ecc̄ia in aduentu dn̄i per quaꝫ omnia renouata ſunt vſqꝫ ad natale domini. Vnde ad notandū ꝙ patres illius temꝑis habuer̄t aliquid luminis ſed multum obſcuritatis reſpectu ſeqn̄tium mi­nora cantica letitie cantat gloria pr̄i& all̓a ſꝫ maiora ſupprimit ſcꝫ gloria in excelſis. Te deum laudamus. ⁊ ſequētias ꝓut ibi dicet̉ quia enim hoc temꝑe peccatū regnauit. nō ꝓpter ignorantiam vt mors prius. ſꝫ ꝓpter carnis infirmitatem. ideo canitur alleluia. qꝛ patres huius temꝑis ſub lege fuer̄t Sed gloria in excelſis ſiletur. qd̓ eſt ſignum pacis & iuſticie quam lex dare nequiuit. tempus eſtatis et reconciliationis ſiue regreſſionis rn̄tat ab octauis paſche vſqꝫ ad octauā pen th̓. qꝛ per paſchalem agnum reconciliamur deo omnia cantica letitie.& fere poſt omēs dictiones alleluia multiplicans. ad ſignifi­candum habitū. gaudiū de nr̄a reſurrectiōe ſignificat enim tempus illud ſtatū felicitatis eterne. tunc etiam gloria in excelſis canit̉. qꝛ in reſurrectione iuſtitia.i. caritas perficietur ⁊ plena pax dabitur Duplex etiam alleluia canitur in albis ⁊ in dn̄icis illius temporis & ſtantes tūc oramus In priuatis v̓o ferijs gloria in excelſis ⁊ duplex alleluia nō canit̉ licet ſepe alleluia preterqͣꝫ in lxx. dicat̉. ꝓut ſub ti. de viij. diebus poſt paſcha ⁊ in ſeqn̄ti