Seite
ti. dicet̉ Tempus autumni ⁊ ꝑegrinacōis rep̄ſentat eccleſia ab octauis penth̓. vſqꝫ ad aduentum dn̄i. qꝛ nobis deo recōciliatis nō reſtat niſi vt nos ꝑegrinos reputemus cum pſalmiſta dicente Aduena ego ſum& ꝑegri­nus ⁊cͣ. cantans oīa letitie cantica ad deſig nandū gaudiū de his q̄ ſūt diuina miſteria reuelata. qn̄qꝫ tamen aliqua cantica ſubticet nec multiplicat alleluia. ſicut fecit in temꝑe p̄cedenti ad ſignificādum declinationem a bono quam nobis negligentia noſtra parit & cantat alleluia in ſpe reſurrectiōis. ⁊ gl̓ia in excelſis ꝓ iuſtitia reddita Item quottidie dicit alleluia ſꝫ non gloria in excelſis vt di­cetur ſub temꝑe aduentus Cantat etiā all̓a poſt graduale in ſignum laboris. per quem ad patriam vite tranſeundū eſt Ex p̄miſſis colligit̉ euidenter ꝙ recte in pnͥcipio hiemis homo quaſi deſperās dicit Circūderunt me gemitꝰ mortis In pnͥcipio veris qͣi reſpirās dicit Ad te leuaui anīam meam In pnͥcipio eſtatis architectus ecc̄ie Petrus renatis per baptiſmum et illuminatis ꝑ gratiam dicit. Quaſi modogeniti infantes ⁊cͣ In pnͥcipio autumni exultans de dei miſericordia dicit. Dn̄e in tua miſericordia ſperaui Sed atten­dens miſeriam in quam ex ſua negligentia lapſus eſt. ſtatim ſubiūgit verſicl̓m Vſque qͦ dn̄e obliuiſceris me in finem Et graduale. Ego dixi domine miſerere mei ſana anīam meam. qꝛ peccaui tibi Rurſus hec qͣtuor temꝑa conſiderant̉ ẜm quatuor principales diei partes. que ſunt nox ꝑtinens ad tꝑus deuiacōis Nox enim obſcura eſt et ydolatre ceci erant furora ꝑtinens ad tempus reuo cacōis Meridies ꝑtinēs ad tempus reconci liacōis ſiue regreſſiōis. ⁊ veſꝑa ꝑtinēs ad tempus ꝑegrinacōis Deſignant̉ etiam per quatuor pnͥcipales xp̄i actiōes que ſunt na­tiuitas. paſſio. reſurrectio& aduētus ad iu­ditium. Ad natiuitatem ꝑtinent circumciſio apparitio. baptiſmus. ⁊ purificatio Ad pal ſionem ieiuniū ⁊ temptatio Ad reſurrectiōꝫ aſcenſio in celum.& ſanctiſpūs emiſſio. Ad aduentum ad iuditium tranſfiguratio.& miraculoꝝ oꝑatio Itē paſſio ꝯparat̉ hiemi natiuitas veri. reſurrectio eſtati. aduentus ad iuditium autumno qn̄ vetuſtas dierum ſedebit tenens ventilabrum in domo ſua& mundabit aream ſuam ⁊cͣ. Item natiuitas xp̄i ꝯcordat temꝑi reuocacōis ſeu renouati onis ꝓpter ꝓphetas qui eum multis modis predixer̄t Paſſio xp̄i tempori deuiacōis ꝓpt̓ penam culpe prioꝝ ꝑentum. reſurrectio tꝑi regreſſionis ꝓpter letitiam. Aduentus ad iu ditium temꝑi peregrinacōis. qꝛ huiuſmodi tempus durabit vſqꝫ ad diem iudicij. Vnde ꝓpheta aduena ego ſuꝫ apud te. ⁊ ꝑegrinꝰ ſicut omnes patres mei Tempus ergo re uocacōis ſiue renouacōis. que facta eſt per legem ⁊ prophetas durat vſqꝫ ad natalem dn̄i tantum. vt premiſſum eſt Alij tn̄ dicūt ꝙ vſqꝫ ad ſeptuageſimaꝫ. ⁊ ibi incipit tꝑs deuiationis Sed ẜm primum dictum que ritur de tempore quod eſt a natali dn̄i vſqꝫ ad lxx. ſub quo dictoꝝ tempoꝝ contineatur. Suꝑ quo dicunt quidam ꝙ tempus quod eſt a natali vſqꝫ ad octauas eph̓ie pertinet ad tempus regreſſionis qd̓ eſt tempus gau dij. ſicut ⁊ illud. vnde& in qͥbuſdaꝫ ecc̄ijs tunc albis vtuntur veſtimentis. ſicut ⁊ tꝑe paſchali nec tunc ieiunatur nec genua flec tuntur. Reliqua vero pars. ſcꝫ ab octauis eph̓ie vſqꝫ ad lxx. ſub temꝑe peregrinacōis ꝯtinetur Et licet yſaias legatur die natalis domini. non ideo dies illa eſt ſcd̓m ipſos de tempore reuocacōis. alia enim ꝯſideracōne hoc ſit& ante euangelium in nocturnis& ante epiſtolam in miſſa. ſupponitur em̄ tūc baſis columne. vt per vtrūqꝫ teſtimonium natiuitas xp̄i ꝓbetur Item queritur quare a tempore veris ſiue renouatiōis ſeu reuoca tionis incipiunt ecc̄ie offitia Videtur em̄ ꝙ deberent incipere a temꝑe hiemis ſiue deui­ationis. quia prius eſt deuiatio qͣꝫ a deuia tione r̓uocatio Prepterea in tꝑe deuiacōnis legitur primus liber theologie ſcꝫ Geneſis ſuper hoc dicunt quidam ꝙ hoc facit ecc̄ia ne incipiat ab errore. ſed certe nō dicit̉ illud tempus deuiatiōis. eo ꝙ eccleſia illo temꝑe deuiet. ſed quia errorem prioꝝ parentum re­colit. vt nos ad penitentiam trahat Et ideo hec ratio non placet Eſt ergo ratio quia em̄ per aduentum dn̄i oīa noua facta ſunt. Vn̄ apoc̄. Ecce noua fatio omnia. ideo in hono rem aduentus domini a temꝑe renouacōis incipit eccleſia offitium ſuum. preterea ſi in­ciperet ab hieme vtens verbis deſperacōis poſſet homo illa audiens deſperare. merito ergo incipit a vere. vt cum poſtra audierit