Copinionis. ar. jͣ. de pur. cano. cum in iuuentute. Zniens. criminali. habes gͦ hic expreſſe. ꝙ in caſu criminali n̄ interuenit procurator nec ad agendū nec ad defendendum. v. Vſſt. in criminalibus. ⁊. iij. q. ix. abſens. ff. de publi. iud. l. pe.§. i. ⁊ hͦ eſt generale. Fallit tn̄ in caſibꝰ in crimine iniuriaꝝ. ut. iij. q. ix.§. ni ſi. et. C. de iniur. l. vlti. ſed ad excuſan dū uel excipiendū admittitur procura tor ut hic. ⁊.xxiij. q y. reos. ⁊ sͣ. de do. cum dilecti. Itē cū agitur de crimine nō criminaliter int̓ uenit procurator. sͣ de ꝓcura. tue. ⁊. jͣ. c. ꝓx. in fi. Iteꝫ in le­uibus criminibus. ff. de accuſa. leuia. ar. Item ſi crimen non excedit penaꝫ relegatiōis. ff. an̄ ꝑ alium cauſa. ap. ex poſ. l. i. Item in cri mīe ſuſpecti tuto. ff de procū. non ſoluꝫ §. ul. Item cū quis accuſat alium de in gratitudinē. ff. de ꝓ cur. ſed he perſone §. i. Item in actiōe populari interuēit procurator ad agē duꝫ pro priuato dā no. ff. de procur. l. in popularibus. ſꝫ pro publico non in teruenit ꝓcurator ad agenduꝫ ſed ad defendendū. ff. de popula. ac. qui po pulari. Item dn̄s defendit ſeruū ī cri mine. ff. de accuſa. ſi cui.§. pe. Melen dus dixit ꝙ ex par te rei poſt li. conte. ſemꝑ pōt ꝓcurator interuenire. v. q. iij reos. ſed illud loꝗt̉ in ꝓcuratorē ad al legādas cauſas ab ſentie. quia reipub lice vtile eſt abſen tes a quibuſcunqꝫ defendi. ⁊ quemli­bet ꝓ eo verba faci entem audiri. ff. de procura. ſeruū quo qꝫ.§. publice. ⁊ hic iſti admittuntur ad excuſandum. ⁊ ſic intelligitur. xxiij. q. v. reos. l Tale mandatum qd̓ de iure fieri potuit. sͣ. c. prox. m Silentiū. Nota ꝙ qui iurauit ſe non accuſatuꝝ aliquē ampliui non auditur ꝯͣ illū. sͣ. de iureiu. quemadmodū. ⁊ maxime vbi pͥmo calūnioſe accuſauerit ut hic. qꝛ preſumit̉ poſtea ꝙ malo animo mo ueatur. vn̄ non eſt vlteriꝰ audiendus. ar. iij. q. x. placuit. vel etiam ſi ſimpliciter remiſit accuſationē. xxiij. q. iiij. ſi illic. ⁊ de pe. di. iiij. di uina. ⁊ eoipſo ꝙ quis dixit ſe nolle accuſare illū. amplius nō audit̉ ff. de adul. ſi maritus. ij.§. ſi negauerit. Sed nunquid talis pōt ip̄ꝫ denunciare non obſtante iuramēto qd̓ videt̉ ꝑ decre. p̄dicta quem admodū. qd̓ nō eſt veꝝ cū pͥmo calūniatus fuerit. quia calūnioſe d̓ nuncians non audit̉. immo punit̉ de calūnia. jͣ. ti. ꝓx. c. ij. Sed nū quid alius poteſt illum accuſare de crimine de quo abſolutus eſt. d̓ hoc dic ut. sͣ. e. de his. ⁊ ꝙ non. habes. ij. q. i. prohibentur. io. n Propter contumaciā. Sic pꝫ ꝙ ſemꝑ dꝫ quis venire ad iudiceꝫ ſiue iuſte ſiue iniuſte vocet̉. alias punitur ut ꝯtumax. ut hic pꝫ. ⁊. ff. ne quis eum qui in ius vo. vi eximat. l. antepe.§. item ſi quis. ff. iu dic. ſol. ſi reus. qd̓ veꝝ eſt cū dubitatur. an citatio teneat. sͣ. de ap. ſi duobꝰ. ⁊. c. cū parati. ⁊. ff. de iudi. ſi quis ex aliena. Sꝫ ſi euidēs eſt ꝙ citatio nō tenet. nō tenet̉ venire citatꝰ puta ſi citet̉ aliꝗs tꝑe feria io. ar. v. q. ij. c. fi. ⁊ eſt expreſſum. sͣ. de fer. c. ul. ff. de fer. l. i. niſi eſſet iuſta ca ut ibidē dr̄. puta res peritura uel rōne criminis uel niſi pie tas uel neceſſitas hoc ſuadeat. qn̄qꝫ non valet rōe ꝑſone vocate. ut Eniēs ad ſe. ap. a. pragen̄. ca nonicus contra pragen̄. epūꝫ inter alia ꝓpoſuit corā nobiſ: ꝙ cu eēt filiꝰ ſacerdotis: in eccleſiā fue­rat pragen̄. intruſus: ⁊ ꝯtra eiuſdē eccleſie priuilegiū homagiuꝫ duci boemie preſtitiſſet ſic ſubijciēs pra gen̄. eccleſiā ſeruituti: ⁊ infra. Un̄ predictū epūm ad feſtū reſurrectio nis dominice ꝑemptorie nos me. miniſſe citauiſſe. Idē uero ad ſuaꝫ excuſationē uiaꝝ diſcrimina conſe crationē criſmatiſ īminētē: ⁊ ꝙ filiꝰ boemie principis eſſet per ipſū ba ptizandus tunc temporis per nūci os ⁊ litteras allegauit. Licet auteꝫ excuſatiōes huiuſmodi ſicut erant friuolas eſtimātes ipſum reputaui mꝰ ꝯtumacē: nec ꝓcuratores ęiꝰ in cā poſſemꝰ recipere criminali. eis tn̄ ꝯceſſimꝰ auditores: ut ſi poſſent illū aliquatenus excuſarent. Cūqꝫ predictꝰ. a. coraꝫ eis repetijſſet ob iecta: fuit ex aduerſo reſponſuꝫ: ꝙ cū olī ſuper hoc ad magdeburgē. archiepūm littere fuerāt īpetrate: idē. a. in obiectoꝝ ſe uidēs ꝓbatio ne deficere ad pedes eius ſe humi liter proſternēs ueniaꝫ poſtulauit: ⁊ ꝙ aduerſus euꝫ calūnioſe ꝓceſſe rat eſt cōfeſſus. Ceteꝝ cuꝫ ſuꝑ hoc mādato ſtare eiuſdē archiepi iura­uiſſꝫ: ipſe precepit eidē ſub debito preſtiti iuramēti: ut contra eundeꝫ epūm decetero proponere talia nō auderet. Cuꝫ igitur nobis ex ipſiꝰ a. cōfeſſiōe ꝯſtaret ipſum iuramētū huiuſmodi preſtitiſſe ac tale rece­piſſe mandatūⁱ ſuper impetitiōe di. cti epī ſilentiūᵐ eī duximus īponen dū: ꝓpterⁿ cōtumaciā tamē eidem epō citatiōem ⁊ purgatiōem ꝓpter infamiā indicentes. Deꝫ priori ſancti fridiani ⁊ ma giſtro. b. canonico piſano. ī iij. q. iij.§. liberti. qn̄qꝫ rōne loci inhoneſti. ff. de arbi. ſi cū dies.§. ſi arbiter. vel eſſet nimis remotus forte ire non tenet̉. ſi conſtaret ꝙ in litteris non cō tineretur illa clauſula non obſtāte ꝯſtitutione de duabꝰ dietis. sͣ. de reſcript. nonnulli. ſi euidens ſit ipſum non eſſe iudicē. qui citat. sͣ. de of. del. ex litteriſ uel ſi ordinarius citat illū qui non eſt de ſua iuriſdictione nec rōne criminis ſeu ꝯtractꝰ. sͣ. de fo. cōpe. c. ul ti. vbicūqꝫ dubitat̉ de iuriſdi ctione. dꝫ quis ire ⁊ allegare pͥuilegiū ſuū. alias tanꝙͣ ꝯtu max pōt puniri. ut hic pꝫ. io. a5 Uper his. tribꝰ modis quartū modū habes.ſ. ꝑ inquiſitionē. jͣ. e. inquiſitio­nis. ⁊. c. qͣliter ⁊ qn̄. ⁊. jͣ. de ſy mo. licet. exceptis notorijs. ut in. c. licet. Et lex etiā dicit ꝙ quattuor ſunt genera co­gnitionū. qꝛ aūt agit̉ de capi­tali crimine. aut de fama. aut de pecuniaria re. aut de ho­noribꝰ uel muneribꝰ agēdis. ff. de var. ⁊ extraor. cog. l. pe. b Oportet inſcribi. ſic. jͣ. de ſymo. licet hely. niſi in caſib pͥmo in crimine abigeatꝰ. C. de abige. l. vna. Itē in leuibꝰ ⁊ paruis criminibus. ar. ff. d̓ accu. leuia. Item in his que apparitores referunt. C. de accu. ea quidē. Iteꝫ in crimi ne apoſtaſie. C. de apoſta. a poſtatarum. Item cū accuſa tur chriſtianus qui contraxit cū iudea uel ecōuerſo. C. de iude. ne quis. Inſcribere eſt obligare ſe ad eandem penā ſi non probauerit quā reꝰ de buit pati. ſi ꝓbaſſet ipſe accu ſator. ut. ij. q. viij. quiſquis. ⁊ c. qui crimen. c Denunciatio. precedente legitima admonitione. alias repellit̉. jͣ. e. cū dilectus. niſi ī caſibꝰ. jͣ. e. inꝗſitionis. i. ℟. d Teſtificatione. sͣ. de ordi. cog. cum dilectus. ⁊ sͣ. de te­ſti. ſuꝑ eo. i. ⁊. c. teſtimoniū. ⁊.sͣ. de excep. deniqꝫ e Accuſatione. poteſt accu­ſator repelli obiecto ſibi ma­iori crīe pari uel etiā minori ī modū exceptionis qꝛ crimi noſus criminoſū accuſare n̄ dꝫ. ut dixi. sͣ. e. c. i. ⁊. c. nulli. ⁊. ij. q. vij. ſi quis. ⁊. c. queren dum. ſꝫ ab excipiendo nō re pellit̉ ꝗs ꝓpt̓ crimē. ſeu pro pter excōicationē. sͣ. d̓ excep. cū inter. ⁊. c. dilecti filij. quia cuilibet ſeruat̉ legitima defē­ſio ut ibi dicitur. f Impedit ꝓmouendum. ⁊ obſtat etiā in dignitatibꝰ poſtmodū acquirēdis s. de elec. ſuper eo. ⁊. ar. ij. q. i. prohibent̉. ⁊ sͣ. e. omnipotens. g Non deicit.i. ꝓpter hͦ nō pͥuat̉ alijs dignitatibꝰ ſeu bn̄ficijs. qꝛ nō agebat̉ ad hͦ. sͣ. de or. cog. cū dilectꝰ. ff. de li. agno. l. i. in fi. Sꝫ ſi ex tali ꝓbatione gra uata ſit eiꝰ opinio nō ꝓmouebit̉. sͣ. de teſt. teſtimoniū. ⁊. lxxxi. di. tātis dani el. ⁊ sͣ. e. omnipotens niſi ſe purgaret. h Poſt ꝯfirmationē. tūc.n. ſpūale vinculū eſt ꝯͣctū. sͣ. de trāſla. intͣ corꝑalia. i Arbitriū. hoc gn̓ale eſt. ꝙ vbi certa pena expreſſa nō eſt in iure. arbitrio iudicis relinquit̉. sͣ. de of. del. de cauſi. ff. de iure deli. l. i. ī fi. ⁊ a tali pena īpo ſita pōt appellari. ſecus a pena expreſſa in iure. ff. de ver. ſig. l. antepe. Sic et vbi ius expreſſum nō eſt ẜm equitatem eſt ꝓcedendū. sͣ. de tranſac. c. vl. k Aſtringendus. lꝫ.n. non inſcribat. obligabit ſe ad exͣordinariā penā ad ar bitriū iudicis. ut hic pꝫ. ⁊ arbitriū iudicis equū eē dꝫ. vn̄ ſi excederet reducē da eēt illa pena ad arbitriū boni viri. sͣ. d̓ iureiu. ꝗntauallis. ⁊. c. veniēs ad fi. l Criminalis. ⁊ tn̄ requirit̉ in tali cā p̄ſentia pluriuꝫ ep̄orum ac ſi eſſet cri­minalis. xxiij. di. illud. ⁊. iij. q. vi. hoc quippe. ⁊ in hac ca teſtes cōpellendos credo. de hoc dixi. sͣ. de teſti. cog. c. pe. in fi. glo. m Per procuratorē. ſic. sͣ. de procu. tue. ſed vbi de crimine agitur criminali ter non interuenit procurator. sͣ. e. c. ꝓx. vbi de hoc. Ualiter ⁊ qn̄. obſeruari. ar. ꝙ iudex qui male iudicauit. non dr̄ functus n officio ſuo. ſed iteꝝ dꝫ procedere ⁊ bn̄ iudicare. ar. ff. d̓ ar. dicere aūt.§. ſꝫ ſi de pluribꝰ. ar. ꝯͣ. qꝛ ſiue bn̄ ſiue male ſententiā dixit vlteriꝰ ſe intromitte Uper his de quibus nos con ſuler̄ uoluiſtis. Inqui. v. bre uiter reſpōdemus: ꝙ tribꝰª modis ualet crimen opponi: denunciādo excipiendo ⁊ accuſando. Quādo crimen in modū denūciatiōis op­ponit̉: non eſt inſcriptio neceſſaria ſed cum in modum accuſationis o portet inſcribi: quoniā ad depoſi­tionem inſtituitur accuſatio ſed ad correctioneꝫ eſt denūciatioᶜ facien da. Cuꝫ autē excipiendo fuerit cri men obiectum: diſtinguendum eſt quar̄ opponatur ⁊ quando. Si aūt obijcitur ut ab accuſatione ⁊ teſtifi catiōe aliquis repellatur: non eſt ī ſcribi neceſſe: ſed cum opponitur ut quis a ꝓmotiōe officij uel bene ficij excludatur. Si ante cōfirmati one obijcit̉: non cogitur quiſquaꝫ inſcribere: qꝛ crimen hoc mō ꝓba tū īpeditʳ promouēdū: ſꝫ n̄ deijcitꝰ iā promotū. Poſt cōfirmatiōem uero cuꝫ.ſ. ordinādus fuerit aliꝗs aūt etiā ꝯſecrādus. qꝛ etiaꝫ ab obti nēdo repellit ⁊ deijcit ab obtento: ad extraordinariā penā ſecundum arbitriuꝫª iudicis diſcreti circauin culū inſcriptiōis eſt excipiēs aſtrin gendusᵏ ſi defecerit in ꝓbādo: pro eo ꝙ crimine ſic ꝓbato ꝑdit quod per electionē ⁊ ꝯfirmatiōem ei fue rat acquiſitū. ſꝫ ob hoc prius habi ta nō amittit. licet.n. agatur de cri­mine: nō eſt tamē huiuſmodi que. ſtio criminalisˡ. Unde per ꝓcura torem poteſt rite tractari. Dem uercellen̄. epiſcopo ⁊ ab dati de tileto. Ualiter ⁊ qn̄: ⁊ īfra. Si circa nouarien̄. epūꝫ debitū ī ꝗſitio niſ ordinē obẜuaſtiſ diſ. ur̄aꝫ ī dn̄o ꝯmēdamꝰ. Si v̓o qualibꝫ occaſio ne p̄termiſiſtis eūdē: adhuc ipſū tē pore oportuno uolumꝰ obẜuari