¶ Incipit liber primꝰ hugonis feliciter Mnium ex petendorum prima eſt ſapi entia. In qua perfecti boni forma conſiſtit. Sapientia illuminat hominem. vt ſeip̄m agnoſcat. qui ceteris ſimilis fuit. cum ſe p̄ ceterꝭ factum non intellexit. Immortalis quippe animus ſapientia illuſtratus reſpicit principium ſuuꝫ ⁊ qm̄ ſit indecoꝝ agno ſcit. vt extra ſe quidqͣꝫ querat. cui quod ip̄e eſt. ſatis eſſe poterit. Scriptum legi tur inter pede appollinis thotitelicon. id eſt agnoſce teip̄m. Quia nimiruꝫ homo ſi non originis ſue immemor eſſet omne quod mutabilitati obnoxium eſt. quaſi nichil agnoſceret. Probata aput philo ſophos ſententia animā ex cunctis natu re partibus aſſerit eſſe compactā. ⁊ thimeus platonis ex diuidua ⁊ indiuidua mixtaqꝫ ſubſtantia. Itemqꝫ eadē et diuerſa ⁊ ex vtraqꝫ cōmixta natura. qͦ vni uerſitas deſignatur endelchina formauit. Ip̄a nanqꝫ ⁊ inicia ⁊ que inicia conſecuntur capit. quia ⁊ inuiſibiles ꝑ intel ligentiam rerū cauſas comp̄hendit ⁊ viſibiles actualium formas ꝑ ſenſuuꝫ paſſiones colligit. Secta in orbes gemīos motuꝫ glomerat. quia ſiue perſenſus ad ſenſibilia exeat. ſiue per intelligentiā ad inuiſibilia aſcendat. ad ſeip̄am rerum ſi militudines trahens regirat. Et hoc eſt ꝙ eadem mens. que vniuerſoruꝫ capax eſt ex omni ſubſtantia atqꝫ natura quo ſimilitudinis repreſentat figuraꝫ coaptatur. Pitagoricum dogma erat ſimilia ſimilibus comprehendi. vt ſcilicꝫ anima ratōnalis niſi ex omnibus conſtaret ſiue compoſita foret nullatenus oīa ꝯpre hendere poſſet. Secundum ꝙ dicit quidam. terram terreno compendimꝰ ethera flammis. humorē liquido. noſtro ſpirabile flatu. Nec tamen exiſtimare debemus viros in omni rerum natura ꝑitiſſimos de ſimplici natura hic ſenſiſſe. ꝙ vlla ſe parcium quantitate diſtende ret. Sed vt apercius mirabilem eiꝰ demonſtrarem potentiam. dicebāt ex omnibus naturis conſtare. non ẜm compoſitōnem. ſed ẜm compoſitōnis ratōnem Neqꝫ enim harum reruꝫ ſimilitudo aliunde aut extrinſecus anime aduenire credenda eſt. Sed ip̄a pocius eam ex ſe ⁊ in ſe natiua quadam potentia ⁊ ꝓpria virtute capit. Nam ſicut varro in peryphiſion dicit. Nam omnis varietas ex trinſecus rebus accidit. vt quidquid va riatur. Neceſſe ſit aut amittere aliquid quod habuit. aut aliquid aliud ⁊ diuer ſum extrinſecus quod non habuit aſſūmere. Videmus cum paries extrinſecus adueniente forma ymaginis cuiuſli bet ſimilitudinem accipit. Cum vero im preſſio metallo ſiguram imprimit. ip̄m quidem non extrinſecus. Sed propria virtute ⁊ naturali abilitate. aliud iaꝫ repreſentare incipit. Sic nimirum mens rerum omniū ſimilitudine inſignita om nia eſſe dicitur. Atqꝫ ex omnibus compoſitōnem ſuſcipere non integraliter ſed virtualiter atqꝫ potentialiter continere Et hec illa eſt nature noſtre dignitas quam omnes eque naturaliter habent. ſed non omnes eque nouerunt. Animꝰ enim corporeis paſſionibus conſopitꝰ. ⁊ per ſenſibiles formas extra ſemetip̄m abductus. oblitus eſt ⁊ quid fuerit. Qꝛ nil aliud ſe fuiſſe meminit. nil p̄ter quod videtur eſſe credit. Reparamur autem per doctrinam vt noſtram agnoſcamus naturam. ⁊ vt diſcamus extra non querere. quod in nobis poſſumus inuenire. Summum igitur in vita ſolamen ē ſtu dium ſapientie. quod qui inuenit felix ē ⁊ qui poſſidet beatus.
zum Hauptmenü