Seite
Siceruum petam. pediri potuit. qꝛ vbi talis erat ꝑſona inſtituta que non fingeret̉ ab alio poſſideri. ſed hic hereditate nō adita. vel adita. ſꝫ coheredes ignorant ſticum ſibi datum coherede. fingit̉ ſticus ab hereditate vel ad ipſis coheredibus poſſideri. ⁊ ꝑ ꝯſequēs acquirit ei vel he reditati ex re ⁊ opera ſua. quo caſu crederē locum habere fam li. herciſcū. indiciū. Ni. In glo. ſed qd̓ de quattuor modis in fi. ſed videt̉ agi poſſe petitꝭ. hereditatis. Nam ſticus exigēdo debi­tores hereditarios tenet̉ petitione hereditatis. vt. sͣ. de peti. here. l. etiam§. fi. ⁊. l. ſeq. ⁊. l. quod ſi in diem qd̓ forte poteſt tolerari licet enim dicat hic dari actionē neg. geſt. non negat dari petitō. here­ditatꝭ. immo ēt videtur dari poſſe fami. her. l. qui erat in fi. Nic̄. in glo. ſed nec etiaꝫ per illa. de iſta materia plene dic vt dixi. sͣ. e. remiſ ſiue.§. ſeruū tuum imprudēs. sͣ. e. l. cum fundus ⁊ pleniſſime. in. l. i. §. is de officio procur. ceſaris. In glo. bonū ſimile ibi dati fue runt nūmi.ſ. a dn̄o ſtico ſeruo ibi mortuo.ſ. domīo ibi poſtea poſ­ſec non ex vi mandati ſed tanqͣꝫ dominꝰ ſed hec diſtinctio non hic cadit ī perſonaꝫ ſtici qꝛ meū nō fuit dominiū pecunie tranſlatuꝫ ēt ſic̄ quātitas ei foret data Et ex hac glo. in fi. no. ꝙ ſi mandās mihi aliquid facere ad qd̓ tenebaris te mortuo ſi ignorās adim­pleo valet ac ſi te viuo facerem quia adhuc nō videtur reuocatuꝫ mandatum ſecus ſi ad hoc non tenebaris. Nic. In glo. cum princ. pale non teneat ibi ſednon aperit cui. ſcilicet ſit nata actio ex numerarione conſumptione ſecuta in fi. ſed nec ibi clare determi nat ſed bene dixi. sͣ. in declaratione vltime partis. ver. ſo. queritur in glo. immo ſemper heredibꝰ in fi. idem dico. ⁊ ſi omnes eſſent neceſſarij. ⁊ nō vere aīo adijſēt hereditatē qd̓ opus ē quo ad hoc vt ſe adinuicem poſſidere dieant̉ ⁊ ſibi adinuiceꝫ acquirāt vt in fi. l. ẜm vnum intellectū nec ob. ꝙ videant̉ ipſo iure heredes. vt inſti. de he. qua. ⁊ diffe.§. i. quia illud veruꝫ eſt quo ad ſe vt quilibet fin­gatur liber ⁊ heres. nō quo ad incōmodū alioruꝫ. quin hereditati tanqͣꝫ iacenti ⁊ per cōſequens coheredibus acquirat̉. ſicut ⁊ priui­legium pͥacipis dꝫ intelligi ſine alterius iniuria. vt. jͣ. ne quid in lo co pub. l. i.§. ſiquis a principe. ⁊ ſic quo ad ꝗd dicit̉ hereditas adi­ta quo ad quid nō ſimile eſt videre in legatis que tendunt a morte teſtatoris iuris fictiōe nō quo ad veritateꝫ. vt no. C. de ca. tol. l. i. §. cuꝫ igitur. Fcan. In glo.ſ. generaliter ibi non reſpondet.ſ. in caſu ſtipulationis. ſed Guido de ſuza. dicit ꝙ iuriſcōſultus. de pi­gnoratꝭ. bene reſpōdet ⁊ dicit ꝙ gl. male dicit tamē dicit ſibi ſtico acquir. pignora ſoluꝫ pro parte ſua ⁊ dicit ꝙ ſibi in ſolidum acꝗ­runtur qꝛ ius pig. eſt ſolutioni eſt indiuiſibile vt. jͣ. de diſtrac. pig. l. qui pignori. ⁊. C. e. l. qͣꝫdiu. Glo. in verbo idem ⁊ ſi. hērent hāc glo. plenius declara. vt dixi. sͣ. in declaratione vltime partis. ver. ſo. queritur. Ibi vel ſi ſimpliciter.ſ. numerauit ſine ſtipulatione ibi. l. iiij hoc faſum quia ibi loquit̉ quando is cuius noīe numera­tum eſt reprobat nomen ⁊ iō dic. vt. sͣ. in glo.ſ. generaliter ibi cohe redes ſciunt ſi habes in glo. ſciunt vt aliqui habēt iſte queſtiones eſſent ſuperuacue per ea que dicta ſunt. sͣ. ſi habes neſciunt male reſponderet eos agere non poſſe. primo caſu quādo ſtipulat ante aditam hereditateꝫ indiſtincte acquirit hereditati nō attenta ſcien­tia vel ignorātia coheredis. vt in. ver. ꝙ ſi ſibi. In ſecūdo cāu que rit coheredibus ignorantibus vt. ver. ꝙ ſi ſibi proponatur. Si vero habeas in glo. ſciūt adhuc glo. malereſpondet qꝛ ſi ante adi­tam hereditatem querit indiſtincte hereditatē vt p̄dixi. ſi poſt nul lo modo querit coheredibus ꝑꝑ malaꝫ fidem eorum. vt ver. poſt aditaꝫ Nic. Ibi reſpōdeo ſatis pōt dici hec ē bona ſo. ad qō­neꝫ ẜam.ſ. cū adita eſt hereditas. nō ad primā qꝛ iunc ſcientia cohe redis nihil operaretur. Tho. ⁊ hoc ẜm ꝙ habeo in glo. ſciuit. l. ꝯͣ debitores agere nō poſſe contra ſticum habēt actio. nego. geſto. ſicut in ſolutione ſibi facta. vt. sͣ. ver. placebat. Ibi earum aūt. ſummaruꝫ ⁊. l. no. Nic. Ia. de ra. ⁊ aliqui moderni dicunt ꝙ co­heredibus ēt ignorātibꝰ poſt aditā hereditatē nō acquirat̉ ſtipula tio qd̓ ſic ꝓbāt. qꝛ ſi coheredes eēnt ſimilis ꝯditionis ſibi adinui­cem acꝗrerent ⁊ ſe inuiceꝫ poſſiderent qd̓ ē impoſſibile. vt ab alio poſſeſſus aliū poſſideat. vt. jͣ. de adulter. l. ſic eueniet ⁊ ſic. v̓. illū ꝙ ſi ꝓponat̉ vſqꝫ in fi. l. dicūt debere legi opponēdo non ponendo Sed Pe. tꝫ cum Azo. vt querat coheredibus ignorātibus ſi ſunt ſimilis ꝯditōis ⁊ ad. l. ſic eueniet que dicit poſſeſſuꝫ ab alio nō poſſidere verum eſt ꝓprie ⁊ ſimplicit̓. ſꝫ improprie dicuntur ſe inuicem poſſidere quo ad hoc. vt ſibi inuicē acquirant̉ ſicut ⁊ he reditas iaceus quo ad acꝗſitōem dicit̉ poſſidere. nō tamen ꝓprie poſſidet. vt. jͣ. ſiquis teſta. liber eſſe iuſſus fuerit. l. i.§. ſceuola. Sed ꝯͣ hoc videt̉ ꝙ hereditas poſſideat ſeruū exquo ſtaum eſt heres ⁊ ſua ꝑs nō reputat̉ iacens. dic ꝙ reputat̉ iacens quoad hoc vt nō inſpiciamus ꝑſonas eorum antequā ſe immiſceant iūc enim plene querit̉ eis. vt. sͣ. de mino. l. ait p̄tor.§. nam ſolum. ⁊ hoc jͣ. de here. inſtitu. l. ſed ſi ꝯditio.§. fi. ⁊. l. ſeruus.§. fi. ⁊. jͣ. de acqui. he re. l. ex ꝑte. qꝛ in hereditate nō cadit bona fides vel mala. ſꝫ in here dibus ad hoc vt eis acquirat̉ ſtipulatio diſtinguit̉ habeant bonā fidem vel nō. Conclude breuiter ẜm Gui. de ſuꝫa. ꝙ primo caſu in hac. l. agit ſticus ꝯſumptōe ſequuta ꝑ ꝯſumptōem recon­ſciliatū ſit muiuum ⁊ aget cū ꝯditōe quādo nō interceſſit. ſtipula­tio ⁊ coheredes agent ꝯͣ eum aciōe nego. geſto. vt in ver place­bat. Ibi earum aūt. quādo ſtipulatus eſt domino ſine dubio inutilis eſt ſtipulatio. ſi modo ſtipulatio interceſſit tūc ꝯſumptiōe ſequuta omnibus cohcredibus competit certi ꝯditio. qꝛ vbi ſtipu latōe ſequuta mutuū eſt inutiſe. tunc orit̉ actio efficax ex numera­tione. vi. sͣ. l. certi ꝯditio.§. quomā. ſed ꝯſumptōe nō ſequuta aget ſticus ex ſtipulatiōe. vt in ver. poſt aditam. ⁊ cōicabit coheredibꝰ vt in ver. earum aūt. Gui. in gio. vnde ar. ad id ſeruus neſcit ꝗd faciat dominus eius in euāgelio. Io. c. xv. cuꝫ in neceſſarijs inter mortem ⁊ aditōem nullum ſit mediū. erant heredes ⁊ ignorabant ꝙ eſſent coheredes. vi infra de lega. i. l. ſi poſt mortem. ⁊. l. queſi­tum.§. i. ⁊ de ope. lega. l. ſi opiio. Oldra. Sed ꝯͣ hoc inſta ꝙ heredes neceſſarij qui ſunt heredes ipſo iure p̄ſumant̉ ſcire om­nia in teſtamēto ſcripta niſi ꝓbent̉ ignorantes. vt infra de libe. le­l. cum heres. ſed ibi loquit̉ de herede extraneo qui adire nō poteſt hereditatē niſi certus ſit de viribus teſtamēti. vt infra de acquir. heredi. l. ſed ſi de ſua. hic in neceſſario. vbi ſecus. ar. jͣ. de acquirē. re. domi. l. queſitum. ⁊ de ſtipula. ſer. l. ſi ſeruus teſtamēto. vbi de hoc ꝑ Iaco. de are. ꝗ dicit idem in filio quod in neceſſario. Ita tenuit etiam in. l. ꝗ rome.§. duo fratres. de verbo. ob. quod repro bant ꝗ tenent ꝙ filius nō ſit heres niſi immiſceat. vt. C. ſine ab he re. ſe abſti. l. i. ⁊ faciunt differentiā inter ſuum ⁊ neceſſariū tantuꝫ. ⁊ ita no. in glo de ꝯdi. ⁊ demon. l. iulia. noſce. codicillos autem pre­ſumit̉ ignorare. vi. sͣ. de tranſac. l. non eſt. Stipulatio vt quāto I ego decem. ninus poſſiꝫ ꝯſeqa liuio cum ſequat̉ a ſeio nō ꝯmittit̉ ꝯͣ ſeium niſi cum ē cer tum amplius ꝯſequi nō poſſe a titio. hoc dicit. ⁊ di­uide vſqꝫ ad.§. labeo. qꝛ primo ponit hanc qō̓nem ⁊ ſolutiōeꝫ cū ratōe vſqꝫ ibi ſꝫ ſi cum ſeio. Ibi eſt ſecūda ꝑs in qua ex eodē the­mate ponit aliam qōnem que hꝫ maiores intellectus ẜm glo. pri­mam. caſus ē ſatꝭ planus. Et expone litterā ibi caueret. qꝛ ſem per debeo principalē excutere.ſ. titium. ſi ergo ſola eius ꝯuētio me excludet a ꝯuentōe ſeij. ergo nunquā ſeium poſſem ꝯuenire ⁊ ſic ſtipulatio quā feci cum ſeio ꝓrſus eēt inutilis. Modo decla­remus ſecundā ꝑtem que incipit. ibi ſꝫ cum ſeio. ⁊ que hꝫ duas le cturas. prima ē ẜm ꝙ habet̉ in littera ꝙ minus. ⁊ dic ꝙ dum ve­lem agere cum titio vidi ꝙ nō potera ab eo ꝯſequi niſi quinqꝫ. ⁊ ideo ante quā agerē ꝯͣ ipſum titiū egi ad alia ꝗnqꝫ ꝯͣ ſcium. ⁊ exi­gere non potui qꝛ nō habebat. vnde volo redire conira utium in his que ſoluere nō poterat eo iꝑe quo cepi agere contra ſeium. qꝛ ipſe titius modo ſoluere pōt totum. querit̉ an poſuim ⁊ reſpōdeo ꝙ non. ⁊ glo. reddit ratōem qꝛ videor dimiſiſſe actōem ⁊ petitio nem meam inter ſeium ⁊ titium. ⁊ ideo de eo ꝙ nō pōt titius non ꝯueniam ſeium nec econtra. vnus caſus tamen deficit in littera ſe cundū glo. ſꝫ nō poſſum agere ꝯͣ ſeium de eo quod modo titius ſoluere non pōt cum ſoluere poſſet quādo egi contra ſeium quia dimiſiſſe videor petitōem. vt dixi ꝑ. l. ſi creditores. C. de pactis. ⁊ hec ē ſecunda lectura.ſ. ꝙ egi ꝯͣ ſeium ꝓ quinqꝫ que nō poterat ſoluere titius ⁊ exegi ipſa ꝗnqꝫ a ſeio. deinde titius facius eſt nō ſoluēdo etiam in illis quinqꝫ que ſoluere tunc poterat dicitur ꝙ amplius nō poſſum redire ad ſeium qꝛ videor dimiſiſſe actiōeꝫ. Sed contra primam lectu. oppo. qꝛ videt̉ ꝙ primo excuti de­debuerit titius qͣꝫ agredi poſſet contra ſeiū vt infra de ver. obli. l. decem vbi de hoc ſo. vt in glo. qꝛ hic erat certū ꝙ titius amplius ver. ſoluere nō poterat ſed. l. cōtraria loquit̉ quādo eſt dubiū quā­tum facere poſſet. Et ſic eſt ꝙ creditor poſſit agere cōtra fideiuſ­ſoreꝫ nō excuſſo principali. ſi cōſtat principaleꝫ nō eſſe ſoluēdo. d̓