Seite
De iuteiurando. quo dixi. C. de pig. aūt. hoc ſi debitor. Item eodē modo po­tes reſpondere. qꝛ eodem modo videt̉ contradicere. prime parti huius. l. in. ver. alioquin. qꝛ prius debebat ticius cōueniri qꝛ vnum eſt in dubio ſed hic certum erat ꝙ ticius erat nō ſoluendo vt dixi. Op. de. l. ſi ex toto. jͣ. de le. i. vbi vno cōuento poteſt ad alium venire. ſo. dicunt quidam ꝙ aliud in legatis vt ibi. aliud in cōtra­ctibus vt hic ſed hec eſt falſa. vt. C. de fideiuſſ. l. reos vbi de hoc ⁊ ideo hec lectura non procedit nam diuiſio quam facit creditor voluntarie diuidendo actioneꝫ inier debitores eſt illa que inducit exceptioneꝫ taciti pacti ⁊ preiudicat ip̄i creditori. vt. l. ſi creditores vbi de hoc ſed hic non fuit diuiſio voluntaria ſꝫ neceſſaria qꝛ cō­ſtabat ticium nō eſſe ſoluendo niſi in quinqꝫ ⁊ ideo neceſſario ha bebat agere ſeium in alijs quinqꝫ ⁊ ideo ex quo de neceſſitate ⁊ nō voluntarie fecit hic diuiſioneꝫ ſibi nō debet preiudicare qꝛ in ne­ceſſitatibus non p̄ſumitur liberalitas. vt. jͣ. de adi. le. l. rem legataꝫ. ⁊ sͣ qui ſatiſda. cog. l. ſi fideiuſſor.§. i. Item quomō videt̉ pa­tiſſe tacite cum ſeio qꝛ ſeius ipſo iure obligatus nō erat in eo ꝙ ti­cius facere poterat vel que actio remitti certe nulla. Itezele­ctio dicitur ꝙ habeo duas vias. Sed hic nō habeo niſi vnam qꝛ ſi ticius poteſt ſoluere ſeius nō tenetur quomodo ergo ſi putabaꝫ ſeium mihi non teneri niſi in quinqꝫ poſſuꝫ videri habuiſſe animū liberandi eum in reſiduo in quo putabā eum mihi nō teneri certe nullo modo. qꝛ vbi nō eſt dare obligationē nec liberationē. jͣ. de re miſſo. l. i. ⁊ de iniuſto teſta. l. nam. ⁊ ſi ſub cōditione.§. rūpendo. Item in. l. ſi ex toto erāt duo reī hic non ſed vnus tenebat̉ ſo­lum in defectum alterius vel dic aut ꝓmitto me curaturū ꝙ da­buntur tibi vt hic aut promitto me facturuꝫ ꝙ habebis. vt ibi. Et ideo cum ſimiliter. Ia. de ra. ⁊ moderni cōiter recedūt a lecturis glo. tanqͣꝫ falſis ⁊ inferentibus vim textui ⁊ ponunt caſum ſic re­tento eodem themate. ticius euidenter nō erat ſoluendo in quinqꝫ ⁊ ideo petij a ſeio alia quinqꝫ ⁊ ſeius ſoluit mihi illa quinqꝫ. modo ticius factus eſt ſoluendo ⁊ volo agere cōtra euꝫ ad integra decē dicit̉ ꝙ nō poſſuꝫ nam bona fides nō patitur. vt. jͣ. de re. iur. l. bo­na fides ⁊ ẜm hoc littera eſt plana ⁊ habeas in littera qd̓ minus vel ſi habeas quo expōe.i. ꝙ vel dic ꝙ ſunt due partes ⁊ expone quominus. ideſt. in quominus. In gloſ. ſupra. primo in fine nec poteſt hic excipi de tāto pacto ſicut in pͥmo cāu poterat qꝛ hic ab initio ticius inſolidum fuit conuentus ⁊ in reſiduo ꝙ ab eo exigi non potuit fuit poſtea ꝯuentꝰ ſeius vnde tertio ticiꝰ ab eo ꝙ exigi non poterit actio cōueniet̉ ⁊ ſic factus eſt ſoluendo non exci piet de tacito pacto vt. C. de fideiuſſoribus. l. res. ⁊. l. liberuꝫ ⁊ hec eſt ſatis tollerabilis lec. ẜm Franciſcū accurſij Qui promittit curare dari dando reūlocuple d Deo. em liberatur hoc dicii. Et collige breuiter tres caſus ꝙ aut promitto aliuꝫ daturum ⁊ nō valet qꝛ promitto factū alienum vt inſti. de inutilibus ſtip.§. ſiquis aliuꝫ aut promitto cu­rare vt detur ⁊ tenet vt hic. Sed dando reum locupletem liberor. aut promitto facere quod habeas vel ſic grauor a teſtatore ſci­licei facere quod habeas tunc dare teneor nec liberor reum lo­cupletem dando. vt. jͣ. de le. i. l. ſi heres. quicquid dicat glo. ſi auteꝫ ꝓmitto ſimpliciter dare. x. nō liberor reuꝫ locupleteꝫ dando. vt. jͣ. d̓ conſti. pe. l. promiſſor in fi. ⁊ vide ad materiā huius.§. C. de cō­ſti. pec. aūt. ſi quando ⁊ quod ibi non ⁊ per Azo. in ſumma. eo. ti.§. uem ſit conſtitutio. ⁊ de edi. actꝭ. l. ſi apud ⁊ infra de ver. obli. l. ſti­pulatio iſta in principio Ia. but. In glo. in illa ſti pulatio.§. eum ⁊ dic vt ibi Franciſ. Sequit̉ rubrica de iureiurando ſiue voluntario ſiue neceſſa­rio ſiue iudiciali. Suꝑ rubrica vide Azo. in ſumma. Goffre. ⁊ Hoſt. ⁊ Spe­culatorē. hoc. e. ti. ⁊ fratrem Rai. in ſua ſumma de iureiurando ⁊ ꝑiurio. ⁊ Goffr. de acto. in factum que orit̉ ex iure ⁊ extra. e. ꝑ to tum. ⁊ li. vi. ⁊. xxij. q. i. ⁊ ꝑ totum cum ibi notatis. ⁊ in clemētinis. ⁊ quod dixi. C. e. ſuꝑ rubrica. ⁊ ꝑ Di. ⁊ alios de te. iur. c. nō eſt ob ligatorium li. vi. ⁊. C. de legibus. l. nō dubium. Et in iſto titu lo inuenietis multa ſubtilia. vt infra patebit. Et qꝛ glo. rubrice lo quit de multiplici iuramento adde ⁊ alia iuramenta. nam ē iura­mentum quod p̄ſtant tutores ⁊ curatores de fideliter adminiſtrā do. C. de epiſco. audi. l. de creatōibus. Item ſacramentū fide­litatis quod p̄ſtant vaſalli dominis ſuis in vſibus feudoꝝ d̓ for ma fidelitatis. ⁊ de noua fidelitatis forma quod ſacramentū pre­ſtant etiam eccleſiaſtice ꝑſone ſuꝑioribus ſuis. vt extra de iureiu rando. c. i. ibi de hoc. hoc etiam ſacramemū fidelitatis p̄iendit ec cleſia Romana debere p̄ſtari ꝑ Imꝑatorem Pape in clemen tinis de iureiurando. c. i. vbi de hoc. quod an ſit verum nouit de us ꝙ Imꝑator in hoc Pape vel eccleſie Romane ſubiaceat. de quo ſaus dixi. C. de ſumma trinitate. l. i. Eſt ⁊ iuramentū quod p̄ſtant ⁊ rectores ciuitatum dum adminiſtratiōem ſuſcipi­unt in aūt. tus iuran. quod p̄ſtat̉ ab his qui adminiſtratiōem lu­ſcipiunt ꝑ totum col. ii. Et ē aliud quod appellat̉ ſacramentū quod p̄ſtat maritus vxori quādo dubitat de ipſo de quo habet in aūt. de monachis.§. ſi vero triēnium de man. prin.§. ſed neqꝫ. ⁊ no. ⁊ dixi. C. de his qui ad eccle. confugi. l. fi.§. penul. ⁊ fi. glo. ⁊ ꝑ Archi. xxxij. q. i. de benedictꝭ. ⁊ extra de reſtitutio. ſpo. c. ex trāſ­miſſa. ⁊. c. litteras. in fi. Et eſt differentia inter ſacramentū ⁊ iura mentū. ⁊ no. de vſi. feudo. de pa. iura. fir.§. ſacramēta. in̄ prima gl. Alia etiam ſacramēta curioſus lector poterit reperire. ⁊ vide etiā quod poſui in alphabeto dictōe iuramentū ⁊ infra. e. l. ſi duo pa­troni.§. fi. Sed an purgatus de crimine ꝑ ſacramentū pote­rit ex eodem facto iterum accuſari. vide Goffre. in ſumma de purgatōne canonica.§. penul. ⁊ vide ibidē Hoſti. ⁊ Bartholo­meum brixien. in qōnibus ſuis. clv. que incipit aliquis de crimine infamatus. Sunt aliqui dies ꝗbus non ē licitum iurare niſi ꝓ ꝑte ſeruanda. ii. q. iiij. c. decreuit. quod tamē nō ſeruat̉. vt ibi nota. Item ẜm canones nō refert inter ſimplicē ꝓmiſſionē ⁊ ſacramē tum extra de iureiurā. c. ⁊ ſi xp̄s. Et an refert inter ſacramentum corporaliter p̄ſtitum ⁊ verbotenus dic vt dixi. C. ſi minor ſe ma­io. dixe. l. iij. ⁊. C. ſi aduerſus vendi. aūt. ſacramēta. ⁊ ꝑ omnes ex­tra de elec. c. vt circa. li. vi. Iuramētum ē maximum remediū di­rimendaꝝ litium infra. e. l. i. in ꝗbus differant ⁊ ꝯueniant iuſiuran­dum tranſactio ⁊ ſententia. jͣ. e. l. ii. plene. quod iuramētum nō va­lei niſi ſit delatum. jͣ. e. l. ait p̄tor. Suꝑ ꝗbus actōibus ⁊ cauſis iuret̉. e. l.§. quacunqꝫ actōe. Et an in criminalibus ſit locus dela­tōi ſacramēti iurari dꝫ ẜm ꝙ delatuꝫ eſt eadē. l.§. iurari. Utrū ꝑ demones vel falſos deos liceat iurari. jͣ. e. l. non.§. diuus dato iureiurando ei ſtat̉ ⁊ nō aliud quare eadē. l.§. dato delatum ⁊ re­miſſum habet̉ ꝓ p̄ſtito. nec p̄ſtitum. nec remiſſum habet̉ ꝓ pre­ſtito. nec p̄ſtitum nec remiſſum habet̉ ꝓ omiſſo. e. l.§. ſi neqꝫ. Et an aliqui poſſint vti poſitōem quam negauit ſi reꝑiat̉ pro ſe facere. quādo intelligat̉ remiſſum iuramentū. tene. jͣ. e. l. remitia tur. Et an ſtatim vel ex interuallo debeat iurari quid iur̄. eſt de toto ⁊ parte. jͣ. e. l. ait p̄tor. que tranſeant ad ſingulos ſucceſſo­res plene infra. e. l. etiam ſi in rem an poſtquam iuratum ē dene­getur actio vel det̉ exceptio infra e. l. nam poſtea. Et de ex­ceptōibus ꝑemptorijs impediētibus ꝓceſſum ex iuramento dat̉ actori actio ⁊ reo exceptio. e. l.§. i. damnatus poſt iuramentum ex famoſo delicto infamis ē. e. l.§. ſi damnet̉. Et an valeat ſa­cramētum contra ſacramētum vel ſnīa contra ſnīam plene. ⁊ an ex ſolo iuramēto in cauſa famoſa efficiat̉ quis infamis non ſecu ta ſnīa. quomō actio tꝑalis ꝑpetuat̉ iur̄. e. l.§. ſus qui tēporali pul­cra de reſtitutio. minor̄. ⁊ que ꝓbare teneat. e. l.§. ſi minor. Et au bn̄ ficium reſtitutōis opponi poſſet in modum exceptōnis. quod iuramētum delatuꝫ in fraudē creditoꝝ. e. l.§. ſꝫ ⁊ ſiquis in fraudē. Quod ex iuramēto defenſoris vel ꝓcuratoris det̉ actio ⁊ ex ceptio. e. l.§. ius iuran. Iuramentū habet̉ ꝓ veritate quoad defe­rentem ⁊ eius heredem non quoad alios. ea. l.§. fi. ⁊. l. fi. ⁊ aliqua pulcra de materia publiciane. Et an dentur due actiones in factū vna ex iuramento alia ex ſnīa. Si poſſeſſori defertur iuramē­tum quis ſit eius effectus ⁊ indicat publicianā. jͣ. e. l. ſed ⁊ ſi poſſeſ­ſor. iuramētū intelligit̉ quo ad effectū ⁊ ſi n̄ pōt operari ẜm ꝓpriā ſignificatōꝫ ſꝫ īpropriā ꝙ valet ad ſaluāduꝫ. d. teſtiū ⁊ ad mulia alia. e. l.§. itē ſi iurauero ⁊ vide q̄ ibi dixi. Et ꝙ ſi ī libello teꝝ īcor poralium dicat ſe quis poſſidere intelligatur ſe quis poſſidere. an acta in cauſa ciuili fidem faciant in criminali. e. l.§. fi. Sacra­mentuꝫ preſtituꝫ vni patronoruꝫ alij nō preiudicat quo ad plenum preiudiciuꝫ ſꝫ quale. jͣ. e. l. ſi duo patroni. ⁊ quis ſit effectus illiꝰ qua­lis qualis preſumptionis. Et an inter vaſſallos ſit locꝰ iuri ac­creſcendi Et an inter emphiteotas ⁊ ſi vnus dn̄orum conſentiat emphiteote ꝙ alienet alius. cōtradicat quid iuris iuramētum in­