Seite
Delurcintando. dbfines. immo ego. Sed hoc videt̉. C. de compenſa. l. fi. ⁊. jͣ. de compeſatio. l. quod in diem.§. fictōem. Sed dic ꝙ quedā nō babent hincinde mutuam relatōem. iunc ſi ſit ordo p̄fixus a lege nō imputat̉ ſi nō facit ille cui primo debebat fieri vt hic. idē ſi nō era p̄fixus ordo ſꝫ ſunt in pari cā. qꝛ deterior ē actoris ꝯditio no. jͣ. de actio. emp. l. nulli.§. offerri. ⁊ de edili. edic. l. ediles.§. fi. Ia­cobus huniqs. Hec lex non hꝫ locuꝫ in deli­Anifeſte. gis vino. xen. Roff. inlibel. de ac. reruꝫ ammo. ⁊ no. ⁊ dixi. sͣ. e. l. iuſiurā. ⁊ ad pecunias §. ait pretor ⁊ vide. jͣ. de iure fiſci. l. eius qui. Et ẜm cōem opi. hec. l. eſt hodie correcta quia ex iuſta cā poteſt recu­ſari ſacramentuꝫ delatuꝫ. vt. C. e. l. generaliter.§. ſi aūt vbi de hoc notaui ⁊ dixi ⁊ extra. e. c. vlti. cum ibi notatis. caſus etiaꝫ ſpecialis in quo nō pōt recuſari nec referri. vi. C. defideicō. l. fi. vbi de hoc Conclude ẜm alios cum defert̉ alicui ſacramentū. aut habꝫ iuſtam cām ignorantie vt quia defert̉ ſibi ſuper facto alieno ⁊ nō cogitur iurare nec referre qꝛ nō cogitur anceps ꝑiuriū ſubire. vt. sͣ. e. l. iuſiuran. ⁊ ad pecunias ⁊. jͣ. ii. prox. l. videamus aut nō hꝫ iu­ſtam cauſaꝫ ignorantie vt quia interrogatur d̓ facto tūc ſi loꝗmur de voluntario quod defert̉ a parte parti nō cogitur ſuſcipere nec iurare ⁊ in hoc corrigatur. l. iſta. Si aūt. loquimur de iudiciali tunc ꝑꝑ auctoritateꝫ iudicis cogitur recipere. vel referre niſi iu­ſtam aliaꝫ habeat cauſaꝫ ꝑ. d. l. generaliter.§. ſinaūt. ⁊ hoc innuit glo. interlinearis. sͣ. e. l. iuſiur. ⁊ ad pec.§. ait pretor. alij dicunt ideꝫ in voluntario ⁊ iudiciali vt ex iuſta cā poſſit recuſare ⁊ in hoc cor rigatur. l. iſta ⁊ hec opi. eſt multū cōis Ia. bu. Guido de ſuza. dicit ꝙ hec. l. loquit̉ in modica quātitate. l. generaliter in magna Et nota ꝙ modeſtius facit qui refert quaꝫ qui iurat vt infra de conſti. pec. l. illud.§. i. Iuſiu Iquis cum debitore randum ꝑ moduꝫ cōdictiōis pōt in cōuentioneꝫ deduci ⁊ con uētionē implet ⁊ parat exceptiōeꝫ hoc dicit. Et vide quod no. ⁊ dixi. ſupra de pa. l. fi. ⁊ quod dicit̉ hic in tex. exceptio iu riſiuran. dicit ideſt pacti propter iuſiurandum ⁊ quod ſubicit ſo­lutum quia per ignorantiam. Ad contrarium quod ſignat gl. de. l. que ſub condic. de condic. inſti. dic ẜm Ia. but. dic ꝙ aut ap­ponitur in cōtractu ⁊ eſt de p̄terito ⁊ valet vt hic ſi in vltima vo­luntate ⁊ de futuro nō valet vt in cōtrario. Ad queſtionē quā querit glo. ſi promiſſi tibi decē ſi iures te capitoliū aſcendere ⁊ iu­ras an oriatur actio ex pacto vel ex iuramento ⁊ videt̉ ꝙ agi de­deat ex iuramento validāte ⁊ veſtiente pactuꝫ de hoc dic vt plene dixi. sͣ. e. l. iuſiurā. quod ex ꝯuentiōe. ver. vltimo querit.ſ. de actiuo. Guido de ſuza. dicit omiſſa gl. ꝙ ſi ſtipulatio ē interpoſita ex ipſa agetur. ſi nō eſt interpoſita tunc erit donatio ſub modo lꝫ ſit ibi dictio ſique hoc caſunō induc. t cōditionē ſed modū. C. de do natꝭ. que ſub modo. l. i. ⁊ dicit ꝙ agetur cōditiōe ex. l. ſiquis argē­tum. C. de donatꝭ. vel actꝭ in faciuꝫ ex iureiuran. vt. C. e. l. actori. in glo. ibi adſit vel abſit melius diceret abſit vel non adſit ⁊ dic vt ibi no. In eadeꝫ glo. ibi remittat̉ melius dic vt ibi qꝛ ibi de fu turo hic de preterito. nec ob. huic ſo. in aūt iuſiurandū ꝙ prefertur ab his qui adminiſtrationē ſuſcipiunt qꝛ ibi neceſſariū in. l. que ſub cōdictione voluntariū ibi reſpōdeo ex pacto qꝛ cōdictio nō diſpo nit ſimile no. de ver. ob l. nam eo ⁊ de actio. ⁊ obli. l. obligamur. Ibi datione. hoc declara per ea que no. jͣ. de doli excep. l. ij.§. terna ⁊ hec glo. tenet ꝙ cōtractus innominatꝰ fiat ꝑ moduꝫ nō ꝑ cōdictioneꝫ. Contrariuꝫ no. sͣ. de pactis. l. ſi intra. ⁊. jͣ. de do­natꝭ. l. hoc iure.§. j. ſed ille glo. debent intelligi quando in explemē to cōditionis aliquid adderat parti hic nō e ita glo. hic exempli­ficat. Ner ob. infra de ꝯͣben. emp. l. labeo ſi mihi ⁊ ē ibi a cā. Iu Aſiurandū a debitore. amcu­tuꝫ equiꝑatur acceptilationi ⁊ excep. inducit ⁊ ideo moraꝫ tollit ⁊ penaꝫ comitendaꝫ ex mora hoc dicit ibi hoc.ſ. iuſiurandū ibi circa.ſ. quia iuſiuranduꝫ proficit ad acceſ­ſoria idcirco ⁊c̄. Ibi ab omni cōtrouerſia.ſ. ſortis pignorꝭ. ⁊ pe ne Ia. Op. C. de iudi. l. i. vbi lata ſententia ſuꝑ ſorte adhuc ſu­pereſt petitio vſuraruꝫ ſed dic ꝙ maior eſt auctoritas iuramenti qͣꝫ ſentētie vel dic ꝙ hic tempore iuramēti nōduꝫ erat pena cōmiſ ſa Mar. ſilima. In glo. naturalis obligatio in fine. in iuramē­to delato a iudice nec ſoluti repetiuo ſicut in ſnīa. vt infra de cōdi. iude. l. iul. Mar. ſilima. Abſenti ⁊ ignoranti poteſt iu­L ab eo. ra meniūremitu hoc dicit ⁊ iniclli­git Ia. quod remiſſum fuit procuratori recpienti no mine ⁊ vice dn̄i abſentis credo etiam ꝙ remitti poſ­ſit per imprecium ⁊ epiſtolā non ex textu colligitur. Item in­telligunt quidam hanc. l. ⁊ male iuramento pr. ſtito quia de p̄ſtito non loquit̉ hec lex. ſed de p̄ſtando. vt infra ſubiciam. dic er go ſe cundum Mar. ſili. ꝙ iur̄iuran. nondum p̄ſtiti ſit gratia vt hic ꝑ deferentem. Si vero ſit p̄ſtitum aut iurat̉ quis ſibi ipſi ⁊ in facio ſuo tunc ſit ſibi gratia a principe diſpenſante ex iuſta cauſa. vt in­fra ad municip.l. imꝑatores. Si vero iurat alij vel in alieno fa cto tunc ſit gratia ab eo cui iuratum ē. Et ideo pōt populus ab ſoluere poteſtatē a ſtatuto iurato. ⁊ hoc ante deferat iuramentuꝫ. Sed potius dic vt ſupra qui ſatiſda. cogan. l. fi. ⁊ in qōnibus ſta­tutorum plene. ⁊ de hoc extra de iureiuran. c. quāto. ⁊. c. ſi vero. ⁊ c. quemadmodū. Item querunt Andre. ⁊ Guil. de cu. ſi ſco­laris ꝓmiſit creditori ⁊ iurauit ſe rediturum ⁊ ſolutuꝝ in paſcate ⁊ petit ꝓrogatōem termini a creditore ⁊ creditor ꝓrogauit vſqꝫ ad menſem an erit ꝑiurus ⁊ videt̉ ꝙ non. ar. hec. l. ſed modicum facit qꝛ hic loquit̉ de iuramento nōdum p̄ſtito ſed p̄ſtando. ⁊ ad hoc. C. e. l. remittit. ſed ꝙ ſit ꝑiurus videt̉ qꝛ ꝑ ſacramentū p̄ſtiiū ſtatim obligatus fuii deo ſeruare iuramentū. vnde talis obliga­tio nō poteſt tolli ꝑ creditorem. ar. C. de pactis. l. filius. ⁊. l. ſeruꝰ. ſupra de pactis. l. ius publicum. ⁊ de mag. ꝯuen. l. i.§. ſi inter. ⁊ ꝙ ſit obligatus deo ꝑ iuramentū ꝓbat̉. ſupra. e. l. qui ꝑ ſalutem. Ibi reſpectū diuini numinis ⁊c̄. Quidam dicunt aut iurauit ſol­uere ⁊ tunc non valet ꝓrogatio quin ſit ꝑiurus aut iurauit ſatiſfa cere ⁊unc ꝓrogatio valeat. argu. infra de pigno. actio. l. ſi rem. §. omnis. ⁊ de verbo. ob. l. ſatiſfactōis. ⁊ ita diſtinguit̉ in ſimi i. jͣ. q bus modis pignus vel hipo. ſol. l. itcm liberat̉.§. qui paratus. Ipſi Andre. ⁊ Guil. de cu. dicunt ꝙ ſemꝑ valet ꝓrogatio ⁊ debitor non eſt ꝑiurus qꝛ lꝫ obliget̉ deo. hoc eſt reſpectu creditꝭ. vnde ſoluens creditori liberat̉ etiam a deo ⁊ verbum ſolutōnis accipit̉ ad ꝯmodum creditoris. vt. l. ſolutōis iufra de ſolu. Sed hoc placuit creditori. ergo ⁊c̄. infra de verboꝝ obli. l. ſi ſtipulatus ſum mihi. de acqui. po. l. poſſeſſio quoqꝫ.§. ⁊ ſi poſſeſſio. Nō ob.§. qui paratus. qꝛ ibi inuito creditore ſihebat. ⁊ ꝓ hac determi natione facit infra de ope. no. nun. l. i.§. inde querit̉ locati. l. cum in plures.§. l. dicta. ⁊ de fideiuſ. l. ſi ſtipulatus. ⁊ ꝙ iuramentū poſſit recipere tales dilatōes ⁊ conditōes. facit ſupra qui ſatiſda. cogā. l. fi. vbi de hoc ſatis dixi de oper. liber. l. ſi libertus iurauerit. de v̓. ob. l. cum ſtipulatus fuero mihi aut ꝓculo in principio. ⁊.§. i. d̓ pa ctis. l. ſi cum emptore.§. fi. de ꝓcurato. l. in cauſe in fi. ⁊. C. de non nume. pecu. l. fi. ⁊ quod no. extra de iureiuran. c. primo. lib. vi. Item querit ipſe Guil. retentis eiſdem terminis ſi creditorꝓ rogauit terminum alicui recipienti nomine debitoris abſentis an tunc debitor ſit ꝑiurus ſi ad eius notitiam venit ſolum elapſo ter mino videt̉ ꝙ non. argu. huius. l. ſed vt dixi hec lex non loquitur in ſacramento p̄ſtito ſed p̄ſtando. ⁊ ideo parum facit. lꝫ enim ſa­cramentū remitti poſſit ꝑ impreciū ⁊ epiſtolā. vt hic dicit̉ tamē an te ſcientiam eius cui remittit̉ ⁊ ratihabitōem nihil videt̉ operari. vt ſupra de nego. ge. l. ſi ego. infra de dona. inter virum ⁊ vxo. l. ſi. ſponſus in principio. ⁊ videt̉ expreſſum infra de acqui. poſ. l. ꝗ ab ſenti. vbi de hoc. vnde ſi ad eius notitiam veniat infra terminum ⁊ ratum habeat nō erit ꝑiurus alias ſic. ar. infra rem ra. hab. l. bo norum. ⁊ de bo. poſ. l. iij.§. penul. ipſe tamen indiſtincte tꝫ ꝙ nō ſit ꝑiurus. quia ꝑiurium ꝯtingit ꝓpter moram quam facit nō ſoluē­do in termino. vnde cum illa mora ceſſet ꝓpter dilatōem ⁊ ꝓro­gatōem creditoris non pōt dici ꝑiurus. argu. ſupra titu. ꝓxi. l. le­cia.§. ſi cum ſortis. vnde cum ſit liberatus a mora ꝑ ꝯſequens ⁊ a pena periurij. lꝫ dilatōem ſcū ꝓrogatōem termini ignoret. ꝓ hoc videt̉ exp̄ſſum infra de ſolutio. l. ſi tibi. x.§. ſi cum mihi de furtis. l. inter omnes.§. recte. ⁊ ar. infra de crimine expila. here. l. fi. ⁊ de