Seite
Pandali. mnitio perpēdit̉ finis in auct̄. de cōſan. ⁊ vterſuis fratribus in prin. nec ob. C. de nup. l. ⁊ ſi ꝯtra. vt ibi no. ibi cōi teneri.ſ. ꝓcuratoreꝫ. ibi de dolo actionē ad expen. litis ⁊ ceiera dāua de quo dixi. C. d̓ ꝓcur. l. ſi ꝓcur. ad vnam ſpeciē. ibi ſed ⁊ de lite. hic eſt tertius ca­ſus in quo procurator litem ſuſceptam non exequebat̉. ⁊ ideo mā dati tenetur. Ibi ad agēdum eim Siquis mandauerſt. vdl ad deſendendum in iudicio ſecus ſi ad negocia licet quidam contra ⁊ male vt extra d̓ ꝓcur. c. i. in fi. li. vi. ⁊ hic in glo. ⁊ vide quod no. sͣ. de officio procu ra. ceſaris l. i. in qō̓nibus. ver. iij. C. de ꝓcura. l. qd̓ quis. ⁊. l. ꝓcura toribus. Sed nūquid ꝓcur. ad negocia pōi agere ⁊ experiri in iudicio pro negocijs ſibi cōmiſſis. dic ꝙ ſic vt exira de ꝓcur. c. qui generaliter. li. vi. Sed nūquid ꝓcurator ad mairimoniū ꝯtrahendū pōt alium ꝓcuratorē cōſtituere. videt̉ ꝙ ſic. per hunc §. cum ſit cōſtitutus ad negocia non ad iudicia. Sed dic contra vt exira de ꝓcur. c. vltimo. lib. vi. Sed an ꝓcurator datus ad impetrandū lr̄as ⁊ reſcripia poterit ad hoc cōſtituere alium pro­curatorem ante litem cōteſtatam. ⁊ dic ꝙ ſic per hunc.§. ⁊ sͣ. de nego. ge. l. ſi quis mandato. ⁊ ita no. extra de reſcriptis. c. ex parte decani in glo. ver. que incipit. ⁊ ita idem eſt. ⁊ ad hanc materia vi de qd̓ no. in ſpeculo de ꝓcur.§. i. verſi. ſed nūquid procur̄. ⁊ ꝑ Ar­chi. e. ti. c. non indiſcrete. li. vi. Cuius eiatis debeat eſſe ꝓcura tor ad iudicia ⁊ ad negocia. vide. sͣ. de ꝓcur. l. ſi minor. extra de ꝓ­cur. c. fi. Item mulier pōt eē ꝓcuratrix ad negocia ⁊ ad iudi­cia nō. sͣ. de neg. ge. l. ait pretor.§. i. ⁊ mutus ⁊ ſurdus. sͣ. de ꝓcura. l. mutus. Ibi tutele.ſ. pupillo. In glo. ſi cū tuto Si tut oreS. xipꝰ. Ibi pupili foret vi. C. arbi. tuie. l. ad quid. in. e. glo. in fi. ar. jͣ. l. idemqꝫ.§. ſi mādauero. Procurator actionē ſibi que Si liber homo qu occaſide mādati cedere ieneuur ⁊ vbi pecuniā ſoluta precij nomine nō ſit accipientis ⁊ res tradita euincit̉ ceſſant actiones hincinde. ⁊ hoc dicit. Ibi mandauerit ti­tio extraneo. ibi redimeret̉ a bone fidei poſſeſſore ⁊ ab ip̄o ēpto­re manumitteret̉. ibi manumiſſerit de facto. ibi habere eū manu­miſſum de facto. ibi a quo cōꝑauit dic vt no. jͣ. e. l. cum ſeruus.§. fi. ibi pertinēte puta queſito ex re ⁊ opera vi. sͣ. de peculio. l. huic q̄­ritur.§. i. ibi nullas habet ⁊ ſine culpa ſua cedere non pōt ⁊ ē multū notabilis iſte tex. ad materiam exceptōis cedendarum actionū qꝛ hic vr̄ exp̄ſſuꝫ ꝙ creditori nō obſtat̉ exceptio cendarū actionū ni­ſi dolo vel culpa ſua facium ſit quo minus cedere poſſit. ⁊ hoc ſa­tis innuere videt̉. jͣ. de ſolu. l. ſtichum.§. penul. qui incipit ſi credi­tor. vbi de hoc plene dixi. Ibi ſuos nūmos ſcilicet venditoris. idi preſtare ⁊ ſic hincinde facta compenſatiōe nulla ꝯdēnatio ſequit̉ Actio mādati dat̉ ad intereſſe Mandati actio. ceſſanit inu reſſe ceſſai hoc dicit Ibi mādaui tibi qui mandatum ſuſcepiſti. ibi emeres ⁊ nō emiſti. ibi neqꝫ intereſt ſubaudi nec interfuit aliquo tꝑe. ⁊ hoc tollū ꝯtra­rium. ibi mandati actio. nec ob. sͣ. hac. e. l.§. ſi tuiores. ⁊. l. ij.§. aliena ⁊. jͣ. e. l. ſi tibi mandauero.§. ſi tibi. ⁊. C. e. l. in re mādata. vt in eis no. Et ad cōtrarium ꝙ glo. ſignat ⁊ non ſoluit. l. qui autem.§. i. sͣ. ſiꝗs cau. dic vt ibi no. ⁊ dixi. ⁊ sͣ. de ꝯdi. fur. l. ſi ſeruus. Mandaui tibi ibi gereres ⁊ non geſſiſti ⁊ eſt de materia precedētis.§. Fideiuſſori qui ignorāter ſoluit Si ignoranteS. indebetum agēdo ⁊ excipiendo cō ſulitur. ibi nō tenebūt̉ mādati ꝓ pecunia debitoris ſoluia ꝯſulit̉ er go ſibi excipiēdo vt hic ⁊ agēdo vt ſequit̉. ibi ꝙ ⁊ ad actōes.ſ. mā dati. ibi fideiuſſor̄ ꝗ ſolnit de ſuo ꝓprio. ibi dolo verſati ſunt pre­ſumpiōe iur̄. vt. jͣ.§. ꝓxi. ibi nō ꝑmiſit puta facere ſumptꝰ ī appel­latione quā in ſcriptꝭ facere tenebat̉ ẜm formā. l. i. ⁊ cū ſeq. jͣ. d̓ app. ⁊ dixi. C. de ꝓcur. l. inuitꝰ. ibi teſtato.i. corā teſtibꝰ ⁊ ꝙ ſeꝗt̉ ꝯuene rūt debitorē dic.i. denūciauerūt debitori vt appellaret ſi vellet ad hoc. jͣ. e. l. idēqꝫ.§. genecalit̓. ⁊ aduerte ad prin. huiꝰ.§. qui notabiliſ ſimus ē ⁊ expreſſe dicit ꝙ fideiuſſor pōt ponere manū ad pecuniā ⁊ bona principalis debitoris ⁊ ſatiſfacere creditori nec ꝑ hoc tenet̉ mandati. ꝓ quo ēt bene facit. C. vbi de crimine agi oportet. auct. qua in ꝓuincia. ver. eo aūt abſente. vbi de hoc teligi. Riꝫ. deinde notat ꝙ pauꝑtas excuſat fideiuſſorē ab appellādo ſed qūo cum viua voce poſſet appellare vt. C. de appel. l. litigatoribus. ſed poſ ſes dicere quod iſte nollebat conſulere ſapien̄. an eſſet appel­landum vel non ⁊ non habebat vnde ſolueret ſapiēti pro conſi­lio habēdo. Riꝫ. vel forte abſens erat tꝑe ſententie late iia qd̓ ha­bebat neceſſe in ſcriptis appellare vt dixi in expoſitione iextus. ⁊ nota. dicta. l. ſi litigatoribus. ⁊ de hoc etiam dixi. C. mandati. l. ſi pro ea.§. primo. Item colligit glo. quod procurator habet ne­ceſſe appellare quod verum eſt ſed non per hūc.§. quia non lo­quitur in procuratore ſed in fideiuſſore. ſed hoc bene ꝓbāt leges in glo. allegate. ⁊. C. de procurato. l. ita demum. vbi de hoc. Sed contra hoc arguit glo. ⁊ non ſoluit de. l. ꝓpter veneni. jͣ. ad ſil. Sed ſol. vt ibi no. Item colligit glo. ꝙ paupertas pro­deſt. ⁊ allegat. C. de epiſco. ⁊ cleri. l. ſiquis ad declinādam. vbi de hoc notaui ⁊ ſats dixi. contra hoc oppo glo. ⁊ non ſoluit de. l. pa lam.§. non eſt. jͣ. de ritu nup. ſed dic quod ibi delinquit vt ibi deli­quit vt ibi patet. Et dic aut tractatur de onere aut de honore pri­mo cālu aut onus cauſatur a paupertate ⁊ non exculat imo nocet ⁊ ſuſpitionem inducit. jͣ. de priuile. creditorū. l. creditores. ⁊ que in frau. credi. l. omnes.§. lucius. ⁊. sͣ. qui ſatiſda. cog. l. ſi fideiuſſor.§. vltimo. aut cauſatur a diuitijs. ⁊ tūc pauꝑtas ꝓdeſt. Sed quid vt C. de alluuionibus. l. ij. aui a neutro cauſatur ⁊ tunc aut agit̉ de fi de addibēda. ⁊ tunc paupertas nocet ⁊ minus fidei adhibet̉ pau peri qͣꝫ diuiti. jͣ. de ieſti. l. iij. ⁊ in auct̄. de teſti.§. ſi vero ignoti. aut agitur de his que reſpiciunt cōmodum vel incōmodum burſale ⁊ tunc ꝓdeſt infra de incendio rui. nau. l. pedius. ⁊ de mino. ⁊ ho. l. cura.§. inopes. Secūdo caſu principali quādo agitur de ho nore tunc cauſat̉ a paupertate ⁊ ꝓdeſt vt dicia. l. ſiquis ad declinā dam. aut a diuitijs ⁊ tunc paupertas nocet. vi. C. de epiſco. audi. l. decreationibus. ⁊ in aucͣt̄. de defen. ciui.§. interim. aut agit̉ de re miſſione pene pecuniarie. iunc aut eſt mulia ⁊ ꝓdeſt paupertas vt sͣ. de officio preſidis. l. illicitis.§. fi. aui eſt pena ordinaria ⁊ nocet paupertas qꝛ ꝙ npn poteſt pecunia luit corpore vi. sͣ. de iur. om. iudi. l. ſi ꝗs id qd̓ ſi de remiſſione ſatiſdatōis ꝓdeſt paupertas. jͣ. fi cui pluſquam per. l. fal. l. cum non facile. Pe. tamen intelligit. l. il lam etiam in diuite qui non poteſt ſatiſdare ſi de excuſatione tuie le prodeſt jͣ. de excu. tuto. l. paupertas. alia priuilegia ac incōmo­da paupertatis no. dicta. l. ſi quis ad declinādam. de epiſco. ⁊ cle. Circa appellationem an quis cogat̉ appellare dic aut ē eius cauſa principaliter ⁊ ſecūdario vt qꝛ eſt debitor prīcipalis ⁊ n̄ cogi tur appellare nec proſequi. vi. C. de appella. l. ſiquis libellos. aut cauſa ad eum pertinet principaliter ⁊ ad alium ſecūdario vi in fi deiuſſore ꝯdemuato qui habet regreſſum contra principalem vel in emptore qui hꝫ regreſſum ꝯtra venditorem. tunc aut certum eſt ꝙ hꝫ bonam cām ⁊ debeo appellare ⁊ ꝓſequi ſi malam vero ī du dio ſi appello preſumor credidiſſe habere bonam cām ⁊ ieneor ꝓ ſequi ſi nō appello preſumor credidiſſe habere malam cām ⁊ ex cuſor ꝓpter ſentētiam vt. jͣ. de euictio. l. herēnius.§. ſeia. Aut nec principaliter nec ſecūdario cā ad me pertinet vt qꝛ ꝓcurator tunc teneor appellare ſed non ꝓſequi. C. de ꝓcurato. l. inuitus. ⁊ d̓ appel. l. ſi acior fallit ſi ē pauper ⁊ principali denūciet vt hic. Procurator de dolo tenet̉ ⁊ vi Polo procur. gdc eſſem doio rellata cui paſi emi­tit id quod eſt ex bona fide.i. vt reſtituat domino quicquid conſe quuius eſt occaſione mādati. hoc dicit vſqꝫ ad. l. idemqꝫ.§. ſi pro curator. ⁊ vide quod plene dixi. sͣ. depoſiti. l. ꝙ nerua. ver. item eſt ſciendum ⁊ per totum. ibi qui.ſ. ꝓcur. vel quilibꝫ mādatarius. ibi emeres meo nomine. ⁊. ſic nō ob. sͣ. e. l.§. ſi tutores. in ver. aut ſi la ta. ibi teneberis mihi ad eſtimationē ſerui in fi. ⁊ vide quod nota­ui. jͣ. de aci. emp. l. iul.§. ſi ꝓcur. ⁊ eſt bene notabilis iſte tex. qꝛ opti­me exemplificat dolum ⁊ laiā culpā. vt. jͣ. e. l. dolus. Odoſ. ſic diffinit dolū. C. de neg. ge. l. tutori dolus ē fraudulenia machina­tio in gerēdo. sͣ. de dolo. l. i.§. i. ⁊ de pac. l. iurgē.§. ſed ſi ſi audan­di lata culpa eſt ignorare id quod omnes intelligūt puta dimitte re equum in paſcuis vel ſimilia. jͣ. de verbo. ſigni. l. late. ⁊ de iur. ⁊ fac. igno. l. nec ſupina. leuis culpa eſt que ex negligentia peruenit. C. arbi. tute. l. quicquid.§. ꝯmo. l. ſi vt certo.§. nunc videndum. le­uiſſima eſt que per diligentiſſimum hominem potuiſſet prouide­ti. vi colligitur dicto.§. nūc vidēdum. ⁊.§. ſeq. ⁊ de reg. iur. l. cōira ctus caſus fortuitus eſt ꝗ humano ꝯſilio ꝓuideri non poteſt. jͣ. d̓ admi. re. ad ciui. ꝑti. l. ij.§. eo tempore. ⁊. C. de pigno. aci. l. que for tuitis. ⁊ de hoc vide quod dixi. jͣ. de act. ⁊ ob. l. i.§. is quoqꝫ. ⁊ ple­