Seite
EPIS TOLA XLII plis ꝗͣ in ueſtris cordibꝰ includunt̉: cum magno eſt dolore notiſſimꝰ: niſi forte iam de ſalute ipſa: quæ in dn̄o eſt: per quā me ſalutare uoluiſtis: tandē prudenti cōſideratiōe cogitetis. Nā ſi non ita eſt: quæſo uos: ꝗd læſi: quid offendi beniuolentiā ueſtrā: ut me titulo epl̓æ ur̄æ irridendū potius ꝗͣ honorandū eſſe putaretis: dn̄i prædicabiles& di­lectiſſimi fratres. Ꝙ em̄ ſcripſiſtis: Patri Auguſtino in dn̄o æternam ſalutē: cum legerē tanta ſpe ſubito erectus ſum: ut crederē uos ad ipſum dn̄m:& ad ipſam æternā ſalutē aut iam eſſe cōuerſos: aut per noſtrū miniſteriū deſiderare cōuerti. Sed ubi legi cæte­ra: refriguit animus meus. Quæſiui tn̄ ab epl̓æ perlatore: utꝝ iam uel eſſetis chriſtiani uel eſſe cuperetis. Cuius reſponſiōe poſteaꝗͣ comperi: nequaꝗͣ uos eſſe mutatos: gra­uius dolui: ꝙ chriſti nomē: cui iam totū orbe ſubiectū eſſe cōſpicitis: nō ſolum a uobis repellendū: ſed etiā in nobis irridendū eſſe credidiſtis. Non em̄ potui cogitare alterū dn̄m: ẜm quem poſſet ep̄s pater a uobis uocari præter dn̄m chriſtū. Etſi eſſet hinc aliqͣ de interpretatiōe ueſtræ ſententiæ dubitatio: ſubſcriptione epl̓æ tolleret̉: ubi aperte poſuiſtis: Optamus te dn̄e in deo& chriſto eius: per multos annos ſemꝑ in clero tuo gaudere. Quibꝰ oībus ꝑlectis atqꝫ diſcuſſis: quid mihi aliud occurrere potuit: aut cui­ſibet homini poteſt: niſi aut ueridico aut fallaci ſcribentiū aīo hæc eſſe conſcripta. Sed ſi ueridico aīo iſta ſcribitis: quis uobis ad hanc ueritatē intercluſit uiā? Quis aſpera du meta ſubſtrauit? Quis rupiū perrupta inimicꝰ oppoſuit? Poſtremo ꝗs baſilicæ ianuā ingredi cupiētibꝰ clauſit: ut in eodē dn̄o ꝑ quē nos ſalutatis: eandē ſalutē nobiſcū hr̄e k nolitis? Si aūt fallaciter atqꝫ irridēt̓ hæc ſcribitis: ita ne tandē mihi negocia ur̄a curāda īponitis: ut nomē eiꝰ ꝑ quē aliꝗd poſſū: audeatꝭ nō ueneratōe debita attollere: ſed īſul tatiōe adulatoria uentilare? Sciatis me chariſſimi cū ineffabili ꝓ uobis tremore cordis hoc dicere. Noui em̄ qͣnto grauiorē& ꝑnicioſiorē cauſā ſitis habituri apud deū: ſi fru­ſtra uobis hoc dixero. Om̄ia quæ præteritis tꝑibus erga humanū genꝰ maiores nr̄i ge ſta eſſe meminerūt: nobiſqꝫ tradiderūt: oīa etiam quæ nos uidemus:& poſteris tradi­mus: quæ tn̄ pertinēt ad uerā religionē quærēdam& tenendā: diuina ſcriptura nō ta­cuit: ſed ita oīno cuncta tranſeunt: ut tranſitura eſſe prædicta ſunt. Videtis certe popu lum iudæoꝝ auulſum a ſedibꝰ ſuis: per oēs fere terras diſſeminatū atqꝫ diffuſum:& ori go eiuſdē populi& incrementa& regni amiſſio& per cuncta diſperſio. Videtis certe ex ipſo populo uerbū dei: legēqꝫ prodientē per chriſtū: qui ex illis mirabiliter natꝰ eſt: oīm gentiū fidem occupaſſe atqꝫ tenuiſſe: Ita hæc oīa prænunciata legimꝰ ut uidemus: Videtis certe ml̓tos præciſos a radice chriſtianæ ſocietatis: quæ ꝑ ſedes apl̓oꝝ:& ſuc­ceſſiōes epiſcopoꝝ: certa per orbē propagatiōe diffundit̉: de ſola figura origenis: ſub chriſtiano noīe quaſi areſcentia ſacramēta gloriari: quas hæreſes& ſciſmata noīamus: præuiſa: prædicta: ſcripta ſūt oīa. Videtis certe ſimulacroꝝ templa: partim ſine repara tione collapſa: partim diruta: parti clauſa: partim in uſus alios cōmutata. Ipſaqꝫ ſimula­cra: uel cōfringi: uel incēdi: uei includi: uel deſtrui: atqꝫ ipſas huiꝰ ſæculi ptātes: quæ ali­qn̄ pro ſimulacris populū chriſtianū perſequebant̉: uictas& domitas: nō a repugnan­tibꝰ ſed amoriētibꝰ chriſtianis:& contra eadē ſimulacra pro ꝗbus chriſtianos occide­bant: impetus ſuos legeſqꝫ uertiſſe:& imperij nobiliſſimi eminentiſſimū culmen ad ſe­pulchrū piſcatoris Petri(ſubmiſſo diademate) ſupplicare. Hæc oīa ſcripturæ diuinæ: quæ in manꝰ oīm iā uenerūt: ante longiſſima tꝑa futura eſſe teſtatæ ſunt. Hæc oīa tan­to robuſtiore fide lætamur fieri: quāto maiore auctoritate prædicata eſſe ī ſanctis litte ris inuenimꝰ. Nunꝗd nam obſecro uos: nunquid nam ſolū iudiciū dei qd̓ inter fideles atqꝫ infideles futurū eſſe in eiſdem litteris legimꝰ: cum illa oīa ſicut prædicta ſunt uene rint? Nunꝗd nā ſolū iudiciū dei uentuꝝ nō eſſe putabimꝰ? Immo uere ueniet: ſicut illa L oīa uenerūt. Nec quiſꝗͣ erit homo noſtroꝝ temporū: qui ſe in illo iudicio de ſua poſſit infidelitate defendere: cū chriſtū cantet:& iuſtus ad æquitatē:& periurꝰ ad fraudē:& rex ad imperiū:& miles ad pugnā:& maritus ꝓpt̓ regimē:& uxor ꝓpter obſequiū:& pater propter præceptū:& filiꝰ propter obedientiā:& dominus per dominationē:& ſeruus per famulatū:& humilis ad pietatem:& ſuperbꝰ ad æmulationem:& diues ut porrigat:& pauꝑ ut ſumat:& ebrioſus ad phialā:& mēdicus ad ianuā:& bonꝰ ut præ­8 3