![]()
EPISTOLA CXXXIX CXL ſtas anguſtias tꝑis parui: ſed horrēdas pœnas ignis æterni. Nā ſi modo tanta cura: tāta intentione: tāto labore agitis ne in aliquos cruciatus tranſitorios incidatis: quātū uos oportet eſſe ſollicitos: ut ſempiternas miſerias fugiatis? Etſi mors ſic timetur quæ finit temporalem laborem: quomodo timenda eſt quæ mittit in æternū dolorem? Etſi delitiæ ſæculi huius breues& ſordidæ ſic amantur: quāto uehemētius futuri ſæculi gaudia pura& infinita quærēda ſunt? Iſta cogitātes nolite eſſe pigri in operibus bonis: ut ad ueſtri ſeminis meſſem ſuo tempore ueniatis. Nūciatum em̄ eſt mihi ꝙ morem ue ſtrum de ueſtiendis pauꝑibus fueritis obliti: ad quā miſericordiā cum præſens eſſem uos exhortatus ſum:& nūc exhortor: ne uos uincat& pigros faciat cōtritio huiꝰ mundi: cui talia uidetis accidere: qualia dominus& redemptor noſter qui mentiri nō pouētura prædixit. Non ſolum ergo nō debetis minus facere oꝑa miſericordiæ: ſed etiā debetis amplius ꝗͣ ſoletis. Sicut em̄ ad loca munitiora feſtinatius migrant: qui ruinam domus uident contritis parietibus īminere: ſic corda chriſtiana quātomagis ſentiunt mundi huius ruinam crebreſcētibus tribulationibus ꝓpinquare: tātomagis debēt bo na quæ in terra recōdere diſponebāt: in theſaurum cæleſtem impigra celeritate trāſ ferre: ut ſi aliquis humanus caſus acciderit: gaudeat qui de loco ruinoſo emigrauit. Si autem nihil tale fuerit ſubſecutum: non triſtetur: qui quandoqꝫ moriturus: immortali domino ad quem uenturus eſt bona ꝓpria cōmendauit. Itaqꝫ fratres mei dilectiſſimi ex eo qd̓ quiſqꝫ habet ſcd̓m ſuas uires qͣs ipſe nouit: facite qd̓ foletis alacriore animo qͣ ſoletis:& inter omnes ſæculi huius moleſtias: apoſtolicam exhortationē corde retinete: ubi ait: Dn̄s in ꝓximo ē: nihil ſolliciti fueritis. Talia mihi de uobis nunciētur Bohit. 4. ꝗbus nouerim: non ꝓpter meā præſentiā: ſed ꝓpter dei præceptum ꝗ nunꝗͣ ē abſens uos ſolere facere: qd multis ānis me præſente:& aliqn̄ etiam me abſente feciſtis. Dominus uos in pace cōſeruet:& dilectiſſimi fratres orate ꝓ nobis. ¶ Audacis ad beatū Auguſtinū: Imprimis gratias habētis ꝙ libētet ſui ſūꝑſerit tēptamēta ſermonis:& deinde ꝙ minꝰ de deſiderato ſapiētiæ theſauro acceperit cōquerētis: Ac poſt Auguſtini cōmendationē: optantis atqꝫ petentis ut abundātiꝰ ſapiētiæ flo ribus paſcat̉& uiui fontis hauſtibꝰ irrigēt̉. Apl̓a. CXXXIX. Omino uere prædicabili ac nimiū ſuſcipiēdo: omniqꝫ laudū genere ꝓſequēdo patri Auguſtino: Audax in dn̄o ſalutem. Habeo gratiam beatitudini tuæ: ꝙ libēter mei ſumpſeris tēptamenta ſermonis. Tunc em̄ bonæ fidei filijs dat̉ audacia: cū paterni fontis imbribꝰ fuerit irrorata. Prouocaui itaqꝫ dulcis antiſtes: non ut prælargi pectoris puſillū libamen acciperē: ſed ut ingens diuitis ubertim flumen haurirem. Theſauꝝ ſapiētiæ deſideraui: ſed minꝰ accepi ꝗͣ uolui: licet minꝰ nō debet dici: ſed munus qd̓ oraculū legis cōtulerit. Auguſtinꝰ ſacrator iuſticiæ: inſtaurator ſpiritalis gl̓iæ: diſpenſator ſalutis æternæ: tam tibi mundanꝰ orbis notus ē ꝗͣ notatus: tam tu ei cognitꝰ ꝗͣꝓbatus Opto itaqꝫ ſapiētiæ floribꝰ paſci:& uiui fontis hauſtibus irrigari: Præſta cupienti quod utiqꝫ proſit. Poteſt enim ſemi nudi roboris uelamē genitale uiridari: ſi meruerit tuis ſenſim fluentis augeri. Itaqꝫ humilitatis meæ præſentiā ſpōdeo nō tam ſtilo ꝗͣ uoto: ſi uenerabilitatis tuæ ſcripta prouiſu relegero. Diuina te clementia tueatur annis īnumeris domine uenerabilis. Cur mihi fons orbis paruo ſermone meauit? An minus apta ſuis ſperauit corda fluentis? Cū pateat mens omnis aquis ſpectetqꝫ loquacem. Religionis opem gratos dat ſenſibus imbres. Expectat quos plena fi des chriſti de ſtipite pendens. ¶ Sancti Auguſtini ad Audacē: rōnem quare epl̓am eius lætus acceperit:& cur lōgā epl̓am ad reſpondendū nō cōſcripſerit aſſignātis: breuiterqꝫ uerbis illiꝰ ꝗbus ſe cōmedauit: ac petitioni ipſius reſpondentis. Epl̓a. CXL. Omino dilectiſſimo& in chriſto prædicādo nimiūqꝫ deſiderabili fratri Audaci. Auguſtinus in dn̄o ſalutē. Breuē epl̓am tuā ſed plane uehementē flagitatricē ꝓlixæ epl̓æ meæ: nō inuitus: īmo etiā lætus accepi. Non ꝙ facile ſufficerē auiditati: ſed ꝙ gratularer charitati tuæ: ꝗa& ſi nō de idoneo expetis: bonū ē tn̄ qd̓ ex petis. Et ad lōgam ꝗdē epl̓am cōſcribēdā magis mihi ocium ꝗͣ facultas deeſt: occupaN ⁊ 