letaniam inchoando. Adiutoriū noſtruꝫ in noīe dn̄i. habeat reſpondentē. aſpergat ip̄m aqua benedicta. et ſtola circundabit collū et ſubinferat pſalmū. Deus in adiutoriū. et ꝓfe­quatur letaniā vt moris eſt ſuꝑ infirmos di­cendo ad inuocationē ſanctoꝝ. ora eo. vel orate. et ꝓpitius eſto. libera dn̄e. ſingula ꝓ­ſequendo vſqꝫ ad finē. vbi orōnes ſunt dicen de. tunc loco orationū incipiat exorciſmū. et cōtinuabit modo p̄ſcripto vel alio meliori vt ſibi videbit̉. Poſſent etiā hmōi exorciſmi cō­tinuari ad minuſter in ſeptimana. vt ſic mul tiplicatis interceſſoribꝰ gratia obtineat̉ ſani tatis. Uerū poſt omnia cōmunicandꝰ eſt eu chariſtie ſacramento. licet quidā ante exorciſ mum hoc faciendū putāt. et in cōfeſſione at­tendat cōfeſſor ſi aliquo vinculo excōmunica tionis eſſet innodatus. vel ſi vnqͣꝫ temere in­nodatus abſolutionē a ſuo iudice recepiſ ſet. tunc enī licet ad cautelā eum abſoluat. tn̄ reddita ſoſpitate. a ſuo iudice qui ligaue­rat querat. Attendendū vbi exorciſta non habet ordinē exorciſtatus tūc ꝓcedere p̄t per orōnes et ſi legere nouit ſcripturas legat eu­angelia quattuor prima euangeliſtarū. Itē euangeliū. Miſſus eſt angelus. Et paſſionē dn̄i. que oīa magnā habent virtutē ad expu­ſionē operū diaboli. Item euangeliū ſancti iohannis. In principio erat verbū. ſcribat̉ et ad collū infirmi ſuſpendat̉ ſic gratia ſanita­tis a deo expectet̉. Uerū ſi quis q̄reret de di­ferentia inter aque benedicte aſperſionē ex orciſmū cum vtrūqꝫ in effectu cōtra demoniſ moleſtiā ordinatur. Reſpondit ſanctꝰ Tho. vbi ſupra di. vi. diabolus impugnat nos ab exteriori et interiori. Aqua ergo benedicta or dinatur cōtra impugnationē diaboli que eſt ab exteriori. Sed exorciſmꝰ cōtra impugna tionem diadoli eſt ab interiori. vn̄ illi ꝯtra quos datur dicunt̉ energumini ab en qd̓ eſt intra et geron labor quaſi intus laborantes. In maleficiato ergo exorcizādo vtrūqꝫ adhi betur cum vtrobiqꝫ moleſtent̉. Uerum quo ad ſecundū principale quid agendū vbi gra­tia ſanitatis exorciſmos obtinet̉. Reſpō ſio. licet ſex ex cauſis hoc fieri poſſit: eſt tn̄ vna ſeptima ſuper quā iudiciū noſtrū ſuſpendit̉. Nam aliqͥs liberatur. aut hoc eſt ꝓpter paruitatē fidei circumſtantiū aut ip̄m egro­tum offerentiū. Aut ꝓpter peccata maleficiū ſuſtinentiū. aut ꝓpter accōmoda remedia ad­hibere negligentiū. aut ꝓpter exorciſte aliqd̓ in fide vicium. aut propter reuerentiā virtu­tum in alio exiſtentiū. aut ꝓpter purgationē vel meritum maleficiū patientiū. De primis quattuor docet euangelica veritas Matth̓. xvij. et marce. ix. In patris vnice filij ſui lu­natici et diſcipuloꝝ xp̄i p̄ſentia. Primo enī offerens et turba fide carebat: vnde pater chrymis orauit. Credo dn̄e adiuua incre­dulitatē meā. et ad turbā ieſus ait. O genera tio incredula et ꝑuerſa quouſqꝫ ero vobiſcū. De ſecundo vicꝫ de ſuſtinente demonē: ieſus increpabat eum ſcꝫ filiū. qꝛ vt beatus Hiero. ibi dicit propter peccata ſua a demone fuerat oppreſſus. De tercio de neglectu debitorū re­medioruꝫ patet. quia fuerūt preſentes bo­ni et perfecti viri. Unde Criſo. ibi dicit. Co lumne fidei videlicet petrus iacobus et iohā nes aderant ſicut in tranſfiguratione xp̄i preſentes erant. Nec oratio et ieiuniū aderāt Sine quibꝰ chriſtus ait. hoc genus demo­niorum eijcitur. Unde Orige. ibi dicit. Si aliquādo oportuerit circa curationē ali quid patientiū remanere admiremur. ne­qꝫ interrogemꝰ neqꝫ loquamur. quaſi audiē ti ſpiritui in mundo. ſed abigamus ieiunijs et orōnibus noſtros ſpiritus malignos. Et gloſa dicit. Hoc genus demonij.i. iſta carna lium voluptatū mutabilitas. ad quā ſcꝫ ſpi­ritus ille inclinabat non vincit̉ niſi ſpiritus oratione cōfirmetur et caro per ieiuniū mace retur. De quarto exorciſte vicio p̄ſertim in fi de. patet ibidem de xp̄i diſcipulis pn̄tibus. Unde poſtea ſecreto diſcipuli querētes cau­ſam ſue impotentie. Reſpōdit ꝓpter incredu­litatem veſtrā. Amen dico vobis ſi habueri­tis fidem ſicut granū ſinapis dicetis monti­huic lollere ⁊cͣ. Ubi Hilarius. Crediderunt quidē apl̓i ſed nondū erant perfecti in fide. Nam dn̄o in monte morante cum alijs tri­bus. et illis cum turba reſidentibus quidam tepor eoꝝ fidem relaxauerat. De quinto pa­tet in vitaſpatrū. vbi legimus aliquādo ob­ſeſſos liberatos per ſanctū Anthoniū ſed per eius diſcipulū Paulum fuiſſe liberatos. De ſexto patuit ſupra. quia ſemꝑ quis liberat̉ a culpa liberatur a pena. ſed remanet interdū pena in vindictam et ſatiſfactionem p̄cedentis delicti. Et adhuc aliud remediuꝫ de quo fertur. plures fuerint liberati vicꝫ maleficiati de nouo fuerunt baptiſati. licet ſub cōditione ſuꝑ quo vt p̄miſi nil determi­nare audemus. Ueriſſimū tn̄ exiſtit de bite quis ante baptiſmū fuit exorcizatus vtiqꝫ diuina ꝑmiſſione diabolus ſemꝑ ma­iorem recipit in talem poteſtatē. patet ex pre­miſſis. nec ambignū eſt quin plures negligē