tie ſiue a ſacerdotibꝰ bene diſpoſitis vbi iam quartū impedimentū prenotatū tangit̉ videlicet exorciſte vicium cōmittuntur. ſiue a vetulis que tꝑe neceſſitatis debitū moduꝫ baptiſandi ſeruant. Nec tn̄ aſſerere volo quin ſacramenta a malis cōferri poſſint. et immo qͣꝫtumcunqꝫ malus baptiſat et cōficit dummo debite ſub debita forma verborum materia in intentione baptiſat ordinatus et cōficere intendat. ſic a ſimili in exorcizando: rite ꝓcedat. ſuffuſus aut violentus. vnde et ſine actuali vel habituali intentione et vti nam ceſpitādo. et verba neceſſaria obmit tendo. huiuſmodi ſacris officijs ſe immiſce­ant. Reuera ſicut ad cōficiendū quattuor eſ­ſentialia deſeruiunt. ſcꝫ materia forma inten tio ordo. modis tamē pretactis. et vbi vnum defuerit nec cōficere poterit ita circa exorciſ­mos ſuo modo aſſerere oportꝫ. Nec obiectio valet ſine exorciſmis in primitiua eccleſia baptiſabantur aut etiam nunc caracterem baptiſmalē ſine eo valeat baptiſatus recipere Quia ſic Gregoriꝰ inuanuꝫ exorciſmos in­ſtituiſſet eccleſia in ſuis cerimonijs potius erraret. Quare nec auſus ſum omnino repre hendere qui maleficiatos ſub cōditione vel­lent rebaptiſare: et neglecta fortaſſis recupe­rare. Fertur etiā de illis qui nocturno tꝑe in ſomnis per alta edificia ſine leſione ſolent in cedere. quod vtiqꝫ opus eſſe maligni ſpiritus tales ſic deferentes plures aſſerūt. hi reba­ptiſantur melius habere noſcunt̉. et mirū vbi noībus ꝓprijs annuunt̉ ſubito ad terraꝫ collidunt̉. ac ſi fortaſſis illud nomen debi te in baptiſmo fuerit impoſitum. Expedit le­ctorem eſſe attentū ſuper ſex illa impedimen­ta. licꝫ enī ſuper energuminos aut poſſeſſos et ſuper maleficiatos ſonant. tn̄ quia equa virtus vtrobiqꝫ requirit̉ diuina. immo dici poteſt maioris ſit difficultatis maleficiatū curare qͣꝫ energuminū aut poſſeſſum. ideo il la impedimenta ſi ibi poſſunt habere locū et a fortiori ſuꝑ maleficiatos quod tali ratione probatur. Nam vt ſupra patuit capitulo de cimo. aliqui poſſidentur interduꝫ pro nullo proprio delicto ſed pro leui alieno et varijs alijs de cauſis. In maleficio autem quando adulti maleficiuntur vt plurimū eis contin­git. quia in anime necationē grauiſſime a de mone ab intus poſſidētur. Unde duplex la­bor cira maleficiatos vbi ſimplex circa poſ­ſeſſos ab extra. requiritur de hac grauiſſima poſſeſſione Caſſianꝰ colla. abba. ſereni dicit. Illi ſunt veri miſeri ac miſerabiles iudican di qui cum ſe vniuerſis criminibus flagitijs qꝫ cōtaminant. ſolum nullum in eis veriſi militer ſignum diabolice ſuppletionis oſten ditur. ſed nec aliqua quidem operibus eorū cōdigna tentatio nec vllum flagellum corre­ptionis infertur. Non enim merentur cele­rem temporis iſtius expeditāqꝫ medicinam: quorum duritia et impenitens cor penā vi­te preſentis excedens theſaurizant ſibi ipſis iram et indignationē in die ire et reuelatōis iuſti iudicij dei. in quo vermis eorum ex­tinguetur. Et iterum idem Caſſianus cōpa rando corporalē poſſeſſionē ad anime pec­catum. paulo ante dicit. Multo grauius in­quit cōſtat illos vehementiuſqꝫ vexari. qui cum corporaliter ab ipſis affligi minime vi­deantur. animo tamē pernitioſius poſſident̉ eorum ſcꝫ vicijs et voluptatibus inuoluti. Scd̓m apoſtoli nanqꝫ ſententiā a quo quis ſuperatur eius ſeruus efficitur niſi in hoc iſti deſperatius egrotant. et cum ſint eorum mancipia nec impugnari ſe ab illis nec do­minatum eoruꝫ ferre cognoſcunt. Ex quibꝰ elicitur a fortiori maleficiati in corpore tamē poſſeſſi a demone ab extra ſed ab intra quo ad anime necationē grauius ꝓpter plu­ra impedimenta ſanant̉. Quo ad terciū prin cipale. ſcꝫ quo ad remedia iam verborum ſed operum. Super cuiuſmodi remedia no tandum quia opera illa ſunt duplicia. Li cita omnino et ſuſpecta. aut ſuſpecta omnino licita. et de primis ſupra factum eſt immediate capitulo quinto. circa finem. vbi dubitatio ponitur ſuper herbas aut petras vt maleficiā repellant quomodo hoc licitum ſit. De ſecundis vero remedijs que viden tur eſſe ſuſpecta tamē omnino illicita nūc tractandum. aduertere oportet ea que in ſe­cundo principali huius ſecunde partis ope­ris tacta ſunt de quattuor remedijs quorum tria cenſentur illicita. quartū autem om­nino illicitum ſed vanum. de quo et canoni­ſte loquuntur licitum eſt vana vanis con­tundere. Sed quia nos inquiſitores huius opinionis ſumꝰ cum ſanctis doctoribus in caſu quo remedia per ſacra verba et exor­cimos licitos ſufficiunt. et hoc ꝓpter im­pedimenea ſuperius tacta in numero ſex aut ſeptē. tunc tales maleficiati hortandi ſunt ad patientiam equanimiter ad tollerandum mala preſentis vite in ſuorum criminū pur­gationem. et vlterius querere quocunqꝫ modo ſuperſtitioſa et vana remedia. Ideo ſi quis p̄miſſis licitis exorciſmis cōtentus