Sermo. cedrus in alto monte quid faciet car­do in agro. Item ſi iuſtus tunc vix ſal uabitur impius et peccator vt pare­bunt. Ueſtitus veſte ſanguinea quia fixuras clauorū ibi in corpore oſten­dit ſue paſſionis vulnerū cicatrices vt videant impij in quem tranſfixer̄t et mali xp̄iani qui penitentiā neglexe rūt. Et de ore eius ꝓcedat gladio acu tus ex vtraqꝫ ꝑte.i. ſentētia ſcindens in corpore et anima dicens. Ite male dicti in ignem eternum In his quīqꝫ verbis facit quinqꝫ ictus. Ite ſcꝫ a ſo­cietate oīm electoꝝ et a facie mea quā nunqͣꝫ viſuri eſtis amplius: Maledi cti. qꝛ noluiſtis benedictionem: In ignem qui uunqͣꝫ extinguetur. Eter­num quia ſine fine durabit tūc pecca­tor bene pōt dicere primo ad ſolem. O ſol vſqꝫ huc mihi luminaſti modo vado ad exteriores tenebras. Scd̓o ad aerem. Uſqꝫ huc habui odorē bo­num modo vado ad eternum fetorē Tercio ad terrā. O terra vſqꝫ huc ha­bui diuerſa cibaria arboꝝ et fructuū. modo vado ad eternā famē. quarto ad aquam. O aqua vſqꝫ huc me po­taſti lauiſti. modo vado ad eternam ſitim. Quinto ad virginē mariam O maria hucuſqꝫ pro me oraſti. modo vado a te nunqͣꝫ te viſurus. Sexto ad angl̓os O vos angeli hucuſqꝫ me cuſtodiſtis modo vado a veſtra ſocie tate ad ſocietatē demonū: Septimo ad electos: O vos electi hucuſqꝫ ve ſtras habui interceſſiones vado ad ſocietatem damnatoꝝ Octauo ad chriſtum. O pie deus qui latronem in cruce ſuſcepiſti penitentem. hodie recedo a te. qꝛ penitentiā agere nolui amplius temꝑs penitendi non habe­bo nullam gr̄am merui vn̄ ait. iob ī v. perſona damnatoꝝ. Clamabis in illo die et exaudieris. ideo deus nos ante aduentū eiꝰ p̄parare admonet vt tūc poſſimꝰ ſecuri ſtare electis ante thronū Quod nobis p̄ſtare di­gnetur pater et filius et ſpūſſanctus. Sabbato quattuor tempo rum. Sermo. v. Ub principibus ſacerdo­tum factū ⁊cͣ. Luc̄. iij. Nos videmus in naturalibꝰ qn̄ aliqͣ res habet in ſe in quo poteſt contētari recurrit ad aliam que poteſt ſibi con­uenire. ſicut luna recipit ſuum lumen a ſole: et ſicut filius famelicus ad pa­trem. et ſicut diſcipulus ad ſuum ma giſtrum. Ita beatus Iohannes ba­ptiſta ſuam doctrinam recipit a xp̄o ſicut luna lumen ſuum a ſole. et ſicut filius cibum a patre. et ſicut diſcipul doctrinam a ſuo magiſtro. ideo ſua doctrina fuit que patet in hoc euāge­lio ſequenti. Cum enim regnū iudeo­rum ſtabat ſub vno rege. tunc ſtabat in magna pace. ſed diuideret̉ tunc incepit deſtrui. qꝛ omne regnum in ſe diuiſum deſolabit̉. Quō tꝑs hoc fa­ctum eſt deſcribit̉ hoc euangelium. Anno quindecimo imperij tiberij ce ſaris romanoꝝ ꝓcurāte pōtio pilato iudeam. et herode tetrarcha qui pro­curauit et rexit galileam. et philippo tetracha ituree et traconitidis regio­nis. et lizania qui fuit procurator im­peratoris abiline regionis. Iſti tres videlicet herodes philippus lizanias fuerunt procuratores iſtarum trium regionum. et omnes tres vocabant̉ tetrarche quia vnuſquiſqꝫ habebat quartam partem regni. Sed pilatus