. Sermo. Uenite filij benedicti patris mei ꝑcipite regnū. ⁊ ſic patꝫ terciū. Quarto dico qui vult eſſe filiꝰ dei dilectus vt ſibi valeat dicere. Fili mi remittūtur tibi pctā tua debꝫ in neceſſitate ad de um tanqͣꝫ ad patrē recurrere ſuū auxi lium inuocare. Un̄ videmꝰ ꝙ filiꝰ licꝫ offendit patrē ſuū naturalem cum ſit in neceſſitate recurrit ad pr̄em vtꝫ d̓ antiqua lege et noua. In antiqua legimus de obſolon qͥ offendit patrem ſuū dauid ⁊ tn̄ cum pater filium in ne ceſſitate vidit et audiuit filiū ex relati one tribus lanceis tranſfixum a ioabait. Quis mihi det vt moriar ꝓ te fili mi abſolon. Ita ⁊ nos qͣꝫuis deū offendimꝰ debemꝰ tn̄ in oī tribulatione ſuū auxiliū inuocare. Un̄ dauid ī psͣ. Ad dn̄m cū tribularer clamaui et exaudiuit me. Itē patꝫ in noua lege de filio ꝓdigo qͥ ꝯſumpſit oēm ſub̓am et patrimoniū inutiliter. tandē venit in tantā miſeriā vt cuperet ſaturari de ſi liquis quas porci māducabāt ⁊ nēo illi dabat. ⁊ dixit. vadā ad prēm meū ⁊ dicā ei pater peccaui fac me ſic̄ vnū de mercenarijs tuis. Et mīa motꝰ pr̄ ſuꝑ filiū ⁊ dedit ei tria dona. pͥmo dedit ei pͥmā ſtolā. pͥmū anulū in manu et calciamenta in pedibꝰ ⁊ fecit ꝯuiui um Ita pater noſter celeſtis quē mul tū offendimꝰ malis cogitationibꝰ ma lis verbis malis oꝑbꝰ tn̄ in neceſſita te ⁊ anguſtia nr̄a in qͥbus ſumꝰ ꝑ pec cata poſſimꝰ ad pr̄em recurrere ⁊ dicere. O pater qui es in celis peccaui corā te nō ſum dignꝰ vocari filiꝰ tuus ſꝫ me ad miſericordiā tuā recipe ⁊ fac me ſicut vnū de famulis tuis. Quod videns pater celeſtis dat nobis pͥmā ſtolam.i. gr̄am quā amiſſimꝰ. dat noꝙ lxi. bis anulū.i. caritatem. calciamēta in pedibus.i. bonas affectiones. ⁊ facit nobis ꝯuiuiū pane celeſti nos reficiens. ⁊ dat nobis verbum thematis p̄ allegatum. Confide fili remittuntur tibi peccata tua. ¶ Dominica viceſima Sermo. lxi. Oquebatur ieſus principi bus ſacerdotū phariſeis et diſcipulis ſuis. Math̓. xxij. ¶ Nota iſte rex multū ab hoībꝰ laudat̉ qͥ nō ſolū inuitat verbis hōes ad cu riā ſuā ſꝫ eē mittit vbiqꝫ locoꝝ nūcis vocādo ad curiā ſuā et illā eis aperit oībꝰ ad intrandū libere ⁊ vias facit pacificas ut nullus qui pertinet ad re gem poteſt ſibi viam impedire Ita ſe cit ſalomon rex ſapientiſſimꝰ in antiqͣ lege ferens ceptrum. ordinaui. xij. ſa pientiſſimos tocius regni ſuꝑ prouiſi one de vijs regalibus vt vnuſquiſqꝫ poſſet pacifice ire ad curiam ſuam. Ita ſpiritualiter fecit dominꝰ noſter ieſus chriſtus tenens ſceptrum noue legis miſericordie et gracie. vt dicit Iohannes in Apocalipſi. Ipſe ē rex regum et dominus dominatiuum: me rito laudandus ſuper omnes gentes et reges. quia ipſe non ſolum inuitat immo curiam regni celeſtis aperit vi as fecit planas. ſupplicat. compellit ⁊ donat munera diuerſa vt ad ipſum veniamus. vt patet in euangelio. Lo quebatur ieſus principibus ſacerdotum phariſeis et diſcipulis dicens. Simile eſt regnum celorum homini regi qui fecit nuptias filio ſuo et miſit ſeruos ſuos vocare inuitatos ad nupcias et nolebant venire.
zum Hauptmenü