XXXV grecos pͥmū pictagoras ſcripſit: ac deīde diffuſius ancomacho diſpoſita. quam apd̓ latinos pͥmus apuleiꝰ deinde boeti us trāſtulerūt. ¶ Quīta ſciētia eſt geome tria. Et hec ioui cōꝑat̉ reꝑta ẜm Iſidoꝝ ab egyptijs. Nā inundante nilo ⁊ oībus poſſeſſiōibꝰ limo obductis initiū diuidē de terre ꝑ lineas ⁊ mēſuras nomē arti de dit. vn̄ geometria de terra ⁊ de mēſura nū cupata eſt. terra enim grece ge vocat̉. me tra mēſura. ¶ Sexta ſciētia ē muſica que cōꝑat̉ marti. tū qꝛ a fabro ad ignē ſedēte reꝑta eſt. tū qꝛ inſtrumētal̓ muſica vt ſūt tube ⁊ alia hmōi hoīes eqͦſqꝫ ad bellū ex citare ſolēt. Et vt ait Iſid̓. vbi. sͣ. Muſi ca eſt ꝑitia modulatōis ſono cātūqꝫ cōſi ſtēs. ⁊ d̓r ꝑ deriuatiōem a muſis. Muſe aūt appellate a potumaſo. id ē a q̄rendo ꝙ ꝑ eas ſic̄ antiqͥ voluerūt vis carminuꝫ ⁊ vocis modulatio q̄reret̉. Moyſes dic̄ huiꝰ reꝑtorē fuiſſe tubal. qͥ fuit de ſtirpe cayn an̄ diluuiū. Greci pictagorā dicūt huiꝰ artis inueniſſe pͥmordia ex malleoꝝ ſonitu ⁊ cordaꝝ extēſione ꝑcuſſa. Alij li nū thebeū ⁊ zethan ⁊ amphionē in muſi ca arte pͥmos claruiſſe ferūt. De hac mu fica ita refert Iſid̓. ꝯcordās cū Quītilia no lib̓. j. de inſtitutoria orōe. Erat apud antiqͦs tā turpe muſicaꝫ neſcire qͣꝫ lr̄as. Interponebat̉ aūt nō modo ſacrꝭ ſed et ī om̄ibꝰ ſolēnibꝰ oībuſqꝫ triſtioribꝰ rebus Ut em̄ in veneratōe diuīa hymni. ita in nuptijs himenei ⁊ in funeribꝰ treni et lamenta ad tibias canebant̉. In cōuiuijs ꝟo lira vl̓ cithara circūferebat̉. ⁊ accubā tibus ſingul̓ ordinabat̉ cōuiuale genus canticoꝝ. Itaqꝫ ſine muſica nulla diſciplīa p̄t eſſe ꝑfecta. Nihil em̄ ſine ip̄a. nā ⁊ ip̄e mūdus qͣdā armonia ſonoꝝ fertur eſſe cōpoſitꝰ. ⁊ celū ip̄m ſb̓ armonie modulatōe reuolui. In p̄lijs inſuꝑ tube concētus pugnātes accedit. ⁊ qͣꝫto vehemen tior fit clāgor. tāto fit ad certamē animꝰ fortior. Siqͥdē ⁊ remiges cātꝰ hortat̉ ad tolerādos qͥſqꝫ labores Muſica animū mulcet ⁊ ſinguloꝝ opeꝝ fatigatōeꝫ modulatio vocis ſolat̉. Ip̄aſqꝫ beſtias. nec nō ⁊ ẜpētes volucres atqꝫ delphines ad auditu ſue modulatōis muſica ꝓuocat. ¶ Septima ſciētia eſt aſtrologia q̄ ſatur nō comꝑat̉. qm̄ ſic̄ ſaturnus ceterꝭ plane tis eſt altior. ſic ⁊ ſciētia hec de altioribꝰ qͣꝫ cetere ſpeculat̉. Scd̓m ꝟo Iſido. vbi s. Aſtrologiā ⁊ natiuitatis obẜuātiam chaldei pͥmū docuerūt. Greci aūt dicunt hāc arte ab athlante pͥus excogitatā. Iō qꝫ dictus ē ſuſtinuiſſe celū. De qͦ Auguli. xviij. de ciui. dei multa refert ca. viij. et ca. xxxix. eiuſdē libri dicit. Eo tꝑe qͦ mo yſes natꝰ eſt fuiſſe reꝑit̉ atlas ille mag nus aſtrologꝰ promethei frater mr̄nus auꝰ mercurij maioris. cuius nepos fuit mercuriꝰ termegiſtꝰ. Sūt ⁊ alie ſcīe que his adherēt. vt medicina ⁊ ius ciuile. Eſt ⁊ ſcīaꝝ regina theologia. cui ſb̓alternat̉ ius canonicū qͣs ad bonū finē addiſcere laudabile eſt. ¶ Ꝙ curioſi ex ſuꝑbia ſpernūt ꝟitatē dū ſcribit̉ vel narrat̉ abſqꝫ lenocinio ꝟboꝝ. ⁊ ꝙ pōt eſſe doctrina ſine eloquentia lꝫ eloq̄ntia cū doctrina ſit cōmēdabil̓ Capitulū ſecundū Ecūda curioſitas d̓r locutōis. q̄ eſt in illis qͥ oēm veritate et fi dei et bonoꝝ moꝝ ſiue ſcriptā ſiue p̄dica tā ꝯtēnūt dū ibi deeſt ornatꝰ ⁊ copia dicē di. De qͥbꝰ dixi ī ẜ. j. ī tractatu d̓ tīore iu diciorū dei. ¶ Sꝫ hͦ notādū ꝙ triplicit̓ qͥ dā de eloq̄ntia dicūt. Quidā aſſert abſqꝫ illa n̄ poſſe ſtare doctrinā. qͥdā affirmāt eloq̄ntiā eſſe ſpernēdā. Quidā ꝟo eloqn̄ tiā doctrine dicūt aſſociandā. ¶ Primi ſunt illi de qͥbus Lactātiꝰ ait. li. v. diui naꝝ inſtitutionū. Hec in primis cauſa eſt ⁊c̄. vt in illo pͥmo ẜmōe de timore iudicioꝝ dei. Sed certe ꝙ tales nō bn̄ ſentiāt oſtēdimꝰ exēplo varrōis De qͦ ſic ſcribit Aug. li. vj. de ciui. dei. c. ij. Marcꝰ var