XXXV grecos pͥmū pictagoras ſcripſit: ac deīde diffuſius ancomacho diſpoſita. quam apd̓ latinos pͥmus apuleiꝰ deinde boeti us trāſtulerūt. Quīta ſciētia eſt geome tria. Et hec ioui cōꝑat̉ reꝑta ẜm Iſidoꝝ ab egyptijs. inundante nilo oībus poſſeſſiōibꝰ limo obductis initiū diuidē de terre lineas mēſuras nomē arti de dit. vn̄ geometria de terra de mēſura cupata eſt. terra enim grece ge vocat̉. me tra mēſura. Sexta ſciētia ē muſica que cōꝑat̉ marti. qꝛ a fabro ad ignē ſedēte reꝑta eſt. qꝛ inſtrumētal̓ muſica vt ſūt tube alia hmōi hoīes eqͦſqꝫ ad bellū ex citare ſolēt. Et vt ait Iſid̓. vbi.. Muſi ca eſt ꝑitia modulatōis ſono cātūqꝫ cōſi ſtēs. d̓r deriuatiōem a muſis. Muſe aūt appellate a potumaſo. id ē a q̄rendo eas ſic̄ antiqͥ voluerūt vis carminuꝫ vocis modulatio q̄reret̉. Moyſes dic̄ huiꝰ reꝑtorē fuiſſe tubal. fuit de ſtirpe cayn an̄ diluuiū. Greci pictagorā dicūt huiꝰ artis inueniſſe pͥmordia ex malleoꝝ ſonitu cordaꝝ extēſione ꝑcuſſa. Alij li thebeū zethan amphionē in muſi ca arte pͥmos claruiſſe ferūt. De hac mu fica ita refert Iſid̓. ꝯcordās Quītilia no lib̓. j. de inſtitutoria orōe. Erat apud antiqͦs turpe muſicaꝫ neſcire qͣꝫ lr̄as. Interponebat̉ aūt modo ſacrꝭ ſed et ī om̄ibꝰ ſolēnibꝰ oībuſqꝫ triſtioribꝰ rebus Ut em̄ in veneratōe diuīa hymni. ita in nuptijs himenei in funeribꝰ treni et la­menta ad tibias canebant̉. In cōuiuijs ꝟo lira vl̓ cithara circūferebat̉. accubā tibus ſingul̓ ordinabat̉ cōuiuale genus canticoꝝ. Itaqꝫ ſine muſica nulla diſci­plīa p̄t eſſe ꝑfecta. Nihil em̄ ſine ip̄a. ip̄e mūdus qͣdā armonia ſonoꝝ fertur eſſe cōpoſitꝰ. celū ip̄m ſb̓ armonie mo­dulatōe reuolui. In p̄lijs inſuꝑ tube con­cētus pugnātes accedit. qͣꝫto vehemen tior fit clāgor. tāto fit ad certamē animꝰ fortior. Siqͥdē remiges cātꝰ hortat̉ ad tolerādos qͥſqꝫ labores Muſica animū mulcet ſinguloꝝ opeꝝ fatigatōeꝫ mo­dulatio vocis ſolat̉. Ip̄aſqꝫ beſtias. nec ẜpētes volucres atqꝫ delphines ad auditu ſue modulatōis muſica ꝓuocat. Septima ſciētia eſt aſtrologia ſatur comꝑat̉. qm̄ ſic̄ ſaturnus ceterꝭ plane tis eſt altior. ſic ſciētia hec de altioribꝰ qͣꝫ cetere ſpeculat̉. Scd̓m ꝟo Iſido. vbi s. Aſtrologiā natiuitatis obẜuātiam chaldei pͥmū docuerūt. Greci aūt dicunt hāc arte ab athlante pͥus excogitatā. qꝫ dictus ē ſuſtinuiſſe celū. De Augu­li. xviij. de ciui. dei multa refert ca. viij. et ca. xxxix. eiuſdē libri dicit. Eo tꝑe mo yſes natꝰ eſt fuiſſe reꝑit̉ atlas ille mag nus aſtrologꝰ promethei frater mr̄nus auꝰ mercurij maioris. cuius nepos fuit mercuriꝰ termegiſtꝰ. Sūt alie ſcīe que his adherēt. vt medicina ius ciuile. Eſt ſcīaꝝ regina theologia. cui ſb̓alternat̉ ius canonicū qͣs ad bonū finē addiſcere laudabile eſt. curioſi ex ſuꝑbia ſpernūt ꝟitatē ſcribit̉ vel narrat̉ abſqꝫ lenocinio ꝟ­boꝝ. pōt eſſe doctrina ſine eloquen­tia lꝫ eloq̄ntia doctrina ſit cōmēdabil̓ Capitulū ſecundū Ecūda curioſitas d̓r locutōis. eſt in illis oēm veritate et fi dei et bonoꝝ moꝝ ſiue ſcriptā ſiue p̄dica ꝯtēnūt ibi deeſt ornatꝰ copia dicē di. De qͥbꝰ dixi ī. j. ī tractatu tīore iu diciorū dei. Sꝫ notādū triplicit̓ de eloq̄ntia dicūt. Quidā aſſert abſqꝫ illa poſſe ſtare doctrinā. qͥdā affirmāt eloq̄ntiā eſſe ſpernēdā. Quidā ꝟo eloqn̄ tiā doctrine dicūt aſſociandā. Primi ſunt illi de qͥbus Lactātiꝰ ait. li. v. diui naꝝ inſtitutionū. Hec in primis cauſa eſt ⁊c̄. vt in illo pͥmo ẜmōe de timore iudi­cioꝝ dei. Sed certe tales bn̄ ſentiāt oſtēdimꝰ exēplo varrōis De ſic ſcribit Aug. li. vj. de ciui. dei. c. ij. Marcꝰ var­