hoc nomē ꝑſona multiplicē facit. Et hec ꝑs diuidit̉ in duas. In prima ꝑte oſtēdit quo mō accipit̉ hoc nomē ꝑſona in plurali. ſcd̓o quō accipit̉ in ſingulari. cū d̓r alius ē pater alius ē filius. Ibi nūc inſpiciamus vtꝝ ſcd̓m eandē rationē. Prima ꝑs habet tres ꝑtes. In prima ponit diſtinctionē ꝑ quā ſoluit. In ſcd̓a ꝯfirmat ꝑ auctoritatē auguſtini ibi et hic ſenſꝰ adiuuat̉ ex verbis. In tercia ad obiectionē reſpondet ibi. adhuc aūt ꝙ illi dicūt. ſimiliter ſequēs ꝑs habet tres ꝑtes. In prima determinat quo accipit̓ ꝑſona. Cū d̓r alia ē ꝑſona patris. Scd̓o quomō accipit̉ cū dicit̉ alius ē pater in ꝑſona. Tercio hoc ꝯfirmat auctoritatibus primū facit ibi. Nūc inſpiciamus ⁊cͣ. ſcd̓m ibi inde querit̓. vtꝝ ſecundū eandē rationē. terciū ibi ꝙ aūt ſcd̓m ſtibſtātiam dicat̉. O intelligentiā huiꝰ ꝑtis duo prī cipaliter querunt̉. Primo querit̓ d̓ quidditate huius nominis ꝑſona. ¶ Scd̓o querit̉ de ꝯmunitato eiuſdē Quantū ad primū duo querunt̉. Orimo d̓ ꝑſona ſcd̓m rem quid ſit. Scd̓o quid ſit ſcd̓ꝫ diffinitionē. ¶ Et ꝙ ꝑſona dicat̉ ſcd̓m ſub ſtantiā videt̉ ex verbis auguſtini vij. de tri. Idem ē deo eſſe et ꝑſonā eſſe. Et iteꝝ cū dicimus ꝑſonā patris nō aliud dicimus quam ſubſtantia patris ergo ꝑſona dicit̉ ſcd̓m ſub ſtantiā. ¶ Itē anſꝫ. ni fine mono. quot ſunt ꝑſone tot ſunt ſubſtātie īgit̉ nom̄ ꝑſone dicit̉ ſcd̓m ſubſtantiā ¶Item hugo de ſancto victore in libro de ſacramētis. In prima ꝑte libri iij. Vnum ſolū nomē ē ſubſtātiale ꝙ de ſingulis d̓r ſingulariter. In ſumma tn̄ n̄ d̓r ſingulariter. ſed pluraliter ꝓnunciat̉ vt ꝑ ſona igit̉ hoc nomē ꝑſona ē nomē ſubſtātia le. UIte boetius in libro de duabus naturis et vna ꝑſona xp̄i. ꝑſonā diffiniēs dicit ꝙ ī rationalis nature ſubſtātia indiuidua. ſed ſi ſubſtātia p̄dicat̉ in recto et nō ꝑ accidēs. ſꝫ ſcd̓m ſe tūc ergo ꝑſona dicit ſubſtantiā ſcd̓ꝫ omnes doctores. ¶ Item hoc ipſum videt̉ ratione et hic ꝑ diffinitionē. boeꝰ em̄ venā do diffimitionē ꝑſone. dicit ꝙ aut ē ſubſtā tia. aut accidēs. et dicit ꝙ nō ē accidēs. ergo ſubſtantia. ſi ergo ꝑſona in hijs inferiori bus dicit ſubſtantia et quid ꝑ ſe exiſtens er go et ī deo. Item hoc ipſum videt̉ ꝑ eius ab ſolutionē quoniā omne nomē qd̓ dicit̉ ad ſe dicit ſubſtantiā in diuinis. qꝛ tale nō ſcd̓m relationē d̓r ſed hoc nomē ꝑſona ē huiuſmo di vt patet. Et augͥ. dicit vij. de trini. Ad ſe quippe dicit̉ perſona vt bonus magnis ⁊cͣ. ¶ Item hoc etiā videt̉ ꝑ eccleſie reſpōſioneꝫ Quia omne nomē qd̓ ꝯuenienter reſpōdet̉ ad interrogatione factā ꝑ quid indicat ſub ſtantiā. ſed qꝛ quid querit ſubſtantiā. ſꝫ hoc nomē ꝑſona ab hereticis reſpōſum ē queren tibus quid tres. ſicut dicit augͥ. et magiſter ergo indicat ſubſtantiā ¶ Item hoc ipſum vi det relationis abſtractione. Intelligamus ꝙ nulla relatio ſit in diuinis. et ꝙ in vna ſola ipoſtaſi ſit natura diuina. ſic̄ intelligunt gentiles. tūc ꝯtingat ꝙ adhuc ē intelligere naturā intellectualē et habentē illā ergo et ꝑſonā et naturā igit̉ ſi circūſcripta omni rela tione. ſaluus ē intellectus ꝑſone ꝑſona non dicit̉ ſcd̓m relationē. et dicit̉ ſcd̓m relationē vel ſcd̓m ſubſtantiā ergo d̓r ſcd̓m ſubſtanti am. ¶ Contra boe. in libro de trini. in fine. Si ꝑſone diuiſe ſunt neceſſe ē vocabulum ꝙ ex ꝑtibus trahit originē. ad ſubſtantiā non ꝑtinere. Si ergo que trahūt originē a ꝑtibꝰ nō ꝑtinent ad ſubſtantiā multo fortius nec nomē ꝑſone. Vnde ricꝰ. de ſancto vic. Dicit ꝙ ꝑſona īdē ē ꝙ ꝑ ſe exiſtens iuxta quendā ſingularis exiſtētie modū nature rationalis ſed ſingularis modus exiſtentie ē relatio in diinis ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ ratione videt̉ ꝙ omne no nien ꝙ recipit multitudinē vel plurificatōꝫ. ꝑtinet ad relationē qꝛ ſcd̓m omnes ſubſtan cia remanet indiuiſa. Et boetiꝰ dicit ꝙ ſubſtantia ꝯtinet vnitatem. relatio multiplicat trinitatē. ſi ergo nomē ꝑſone ē multiplicabi le patꝫ ꝙ d̓r ſcd̓m relationē. Itē omne no men de ſe importās diſtinctionē d̓r ſcd̓m re lationē. ſed nomē ꝑſone importat diſtinctō neꝫ qꝛ ꝑſona ē īpoſtaſis ꝓprietate diſtincta et boeꝰ dicit ꝙ ē indiuidua et indiuiduatō nō ē aliud quā diſtinctio ergo ⁊cͣ. ¶ Reſpon ſio dicendū ꝙ aliqui voluerūt ſoluere diſtīguēdo ſignificationē ꝑſone ſcd̓m diuerſitatem numeri vt in ſingulari diceret̉ ſcd̓m ſub ſtantiā in plurali ſcd̓m relationē ¶ Sed hec ſolutio nō valet. qꝛ d̓r in ſingulari alia ꝑſona patris alia filij qd̓ dici nō poſſet. ſi eſſet terminus ſubſtātialis. cū nō ſit alia ſubſtantia patris alia filij. ¶ Alij voluerūt ꝑ diſtinctō nem ſignificationis ſoluere ſcd̓m diuerſa tē pora videlicꝫ qn̄ ante reſpōſionē eccleſie di ceret̉ ſubſtātialiter et ſcd̓m ſubſtantiā. poſt reſpōſionē diceret̉ ſcd̓m r̓elationē. ¶ Sꝫ hec ſolutio n̄ valet nec ad ſe nec ad ꝓpoſitum. in ſe nō valet. qꝛ eccleſia aliqua ratione reſpon det. magis illud nomē quā aliud ſubſtātia le. et tūc nō impoſuit ſignificationē ergo reſ pōſio eccleſie nihil facit ad imitationē ſignificationis ad ꝓpoſitū nō valet. qꝛ ſcd̓m ſigni ficationē quā habet poſt reſponſionē eccleſie loquunt̉ doctores et currūt rationes ad vtraqꝫ ꝑtem. ¶ Et ꝓpterea ē intelligendum ꝙ ꝑſona d̓r rationalis nature ſuppoſitū ꝓp̓e tate diſtinctū ſcd̓m omnes qui intelligūt eiꝰ ſignificatiōn ſpecialē. ſed ſuppoſitū rōnalis nat̉e ꝯſtat eſſe ſubſtantiā ꝓprietatem diſtinguentē ꝯſtat eſſe relationē ergo cū perſona vtrunqꝫ importat ſcꝫ ſuppoſitū et ꝓprietatē neceſſe ē dici ſcd̓m ſubſtantiā et ſcd̓m relatō nem. cū dicat̉ ſcd̓m ſubſtantiā. et ſcd̓m rela tionē. principaliter d̓r ſcd̓m ſubſtantiā. quā tum ē de generali et primo nominis intelle ctu ꝑſona em̄ dicit ſuppoſitū certū ſubſtantie ſiue ī deo ſiue ī creaturis. et huic ꝯſonat
zum Hauptmenü