XXXI durationis cū tꝑe nō ceꝑunt nec ex tꝑe nec in tꝑe ſed cū tꝑe.i. cū tēpus cepit. Si que­ras quomo tēpus cepit breuiter dd̓ ꝙ nullo p̄dictoꝝ modoꝝ ſed cepit in ſui principio. et ideo nō cepit extra tēpus. Ad illud qd̓ obi cit̉ ꝙ ex tꝑe menſurat̉ tꝑale. dd̓ ꝙ tꝑale qd̓ extollit̓ a tꝑe menſurat̉ et incipit a tꝑe. ſed illud n̄ extollit̓ qd̓ incipit cū tꝑe. Et ratio p̄ dicta ē. Itē querit̉ de hoc qd̓ dicit ꝙ num mus mutatus nō ē cū cepit eſſe p̄cium. Vide tur em̄ falſum qꝛ eſſe p̄ciū ē accides nummi et mō ineſt et prius n̄ in erat gͦ nummꝰ mu­tatus ē. hiº dd̓ ꝙ relatio nō p̄dicat quid ab ſolutū ſꝫ p̄dicat ordinē ad alteꝝ ordo ꝙ reſ picit diſpoſitōni ordinatoꝝ. quedā igit̉ ſūt ordinabilia ita ꝙ vtrūqꝫ ē in potentia et tūc relatio introducit̉ ꝑ mutationē factā in vtra qꝫ. queda ſūt ordinabilia ita ꝙ alteꝝ quan tu ē de ſe in actue. ſed alteꝝ in potētia. ſic̄ patꝫ de duobus. quoꝝ vnus qui ē actu albꝰ actu habet ꝓprietate ſcd̓m quā attēdit̉ ſimi litudo et ideo altero de nō albo facto albo fit ꝑfecta ſimilitudo. Non. gͦ oportet ꝙ re­latio ſemꝑ inducat mutationem in vtroqꝫ ex tremoꝝ ꝓpter ſui corruptionē vel deceptio­ne ſed ſufficit ꝙ in altero. Et ratio viſa ē. q̄ reſpicit duplex extremū. Et qꝛ vnū poteſt eſ ſe de ſe in actu altero exiſtēte in potētia ſic̄ ī numo q̄ ē in poteſtate poſſidētis qd̓ fit pig­nus vel p̄cium vel arra ſcd̓ꝫ mutatione facta in ipſo. Nec aduenit nūmo aliquid abſolutū ſed ordo qui ex ꝑte nūmi erat ī actu. ex ꝑte illius qd̓ erat ī potētia fit ī actu et ideo mu tat̉ illud nō mutato nūmo. Itē querit̓ de hoc qd̓ dicit ꝙ accidēs ē m̄ creatura cū rela­tio ē creature ad creatorē. videt̉ em̄ falſum. qꝛ ꝯtingit rem intelligi accidēte remoto. gͦ ſi relatio ad creatorē accidit creature gͦ illo remoto ꝯtingit rem creata eſſe intelligi circū ſcripto reſpectu ad creatorē. Itē ſi relatio qua creatura refert̉ ad creatorem ē accidēs. Cum illud ſit creatū refert̉ et ita ꝑ accidēs. et ſic de alio et ita ē abire in infinitū. Riº dd̓ ꝙ creatura quantū ē adeſſe primū eſſentiali ter depedet et talis relatio q̄ exprimit illaꝫ depedentiā nō ē creature accidētalis ſꝫ ma­gis eſſentialis quantū aūt adeſſe ſcd̓m ſiue ad bene eſſe n̄ depēdet eſſentialiter qꝛ illud bene eſſe accn̄tale ē. ideo talis relatio ſcd̓m accides dicit̉ vt filiatio ſcd̓m ꝙ dicit adop tione. et de tali intelligit Augͥ. Ad illud qd̓ obicit̉ ꝙ relatio relatione alia refert̓. aliqui volunt dicere ꝙ creatura ſeipſa refert̉. tn̄ il lud n̄ videt̉ eſſe dd̓. qꝛ nulla creatura ē ſua relatio cū nō ſit ſumme ſimplex immo hoc ip ſum qd̓ refert̉ aufert ſimplicitatem. ideo dd̓ ꝙ ſic relatiua referunt̉ ꝓprie qui dicūt rē ſub ſtrata cū reſpectū. ipſe aut relatiōes ſiue reſ pectus n̄ referunt̉ immo magis alia referūt qꝛ nō ſunt entia ſed entiū. ſic imꝓpoſito dd̓. ꝙ ipſe relationes ꝑ ſe nō referunt̉. ſed cum ſubſtātijs ita ꝙ vnū cū alio et ꝑ aliud ideo nō ē vltra q̄rere aliud quo referunt̉. Iteꝫ querit̉ de hoc qd̓ dicit nec tn̄ dicimus ſ.ſ. re ferri ad ſe. videt̉ em̄ poſſe referri. qꝛ ſ.ſ. eſt donū et donū refert̉ ad donante. et ipſe eſt donas gͦ neceſſario ꝯcludit̉ qd̓ refert̉ ad ſe Riº dd̓ ꝙ hoc nomē ſpiritus dicit relationē ſcd̓m eſſe. et ideo qꝛ relatione ſcd̓ꝫ eſſe nihil refert̉ ad ſeipſum ſcd̓m idē nullo mōſ.ſ. in quantū ſpūs ad ſe refert̉ ſed donū nō tantū importat relationē ſcd̓m eſſe vtputa cū dicit auctoritatē in dante. ſed etiā ſcd̓m modū di cēdi. vt quādo largitatē et poteſtatē in do­mitate. et qꝛ taliter poteſt ſcd̓m modū intel ligēdi ꝯꝑari ad ſe vt datū inquatū datū di­cit̉ ad ſe. inquantū dans n̄ ideo ꝯcedit ꝙ ap pellatio dati vel donati ſequit̉ ad ſ.ſ. n̄ aūt ſpirituſſanctus. Reterea ꝯſiderari oportet cū tres ꝑſo ne coequales ſibi ſint ⁊cͣ. In p̄cedenti ꝓxima ꝑticula egit magiſter de rela tiuis q̄ dicunt̉ de deo ꝓprie et tꝑaliter. In hac ꝑte agit de hijs q̄ dicunt̉ de deo ꝯmuni ter et eternaliter et quoniā hec ſunt aꝓp̓abi­lia. ideo hec ꝑs habet duas ꝑtes. In prīa d̓ termīat eoꝝ ſignificatōni. In ſcd̓a eoꝝ aꝓpͥa tionem ibi. nō ē p̄termittendū huius ⁊cͣ. pri ma ꝑs habꝫ duas. In prima determinat ſig nificationē huius nominis equalis. In ſcd̓a huius nomīs ſimilis et hoc facit ſcd̓o ca. hoc etiā dicimus de ſimili et ſimilitudine. O intelligentiā huius ꝑtis ē queſtio de hijs nominibus ſimilis et equalis et circa hoc tria querunt̉. primo que­rit̓ vtꝝ hec noīa dicant̉ ſcd̓m poſitionē. an ſcd̓ꝫ priuationē. Scd̓o querit̓. vtꝝ dicāt mu tua relationē in patre et filio. Et ꝙ dicant̓ ſcd̓m priuationē videt̉ ꝑ auctoritatē magi­ſtri in littera. quibuſdā videt̉ nomine equa­litatis et ſimilitudinis nō aliquid poni. ſed remoueri. vt dicat̉ filius equalis patri. quia nec maior nec minor ē eoꝝ Itē hoc poteſt ꝓ bari ſic duclides diffinit equale ſic. Equale ē qd̓ alteri ſuppoſitū nō excedit nec excedit gͦ cū hec diffinitio ſit data ſcd̓ꝫ priuationē patꝫ ⁊cͣ. Itē equale et ſimile n̄ tantū dicūt vnitatē ſed etiā diuerſitatē. ſed nō ē ponere diuerſitatē in diuinis gͦ huiuſmodi nomīa nō dicunt̉ ſcd̓m poſitionē ſed ſcd̓m priuatio nem. Itē equale ſcd̓m ꝙ dicit poſitionē. di cit ꝯmenſurationē. ſed in diuinis nō ē ꝯmen ſuratio nec exceſſus gͦ dicunt̉ ꝑ priuationeꝫ exceſſus. Non ꝑ poſitionē. Contra ſimilitu­do et equalitas in hijs inferioribus dicunt̉ poſitiue ſed hic ꝯpletius ſunt ī deo qꝛ vt di cit Augꝰ. In filio primo reꝑit̓ ratio ſimilitu dinis et equalitatis gͦ multofortius in deo dicūt poſitionē. Itē omnis negatio q̄ nō ē pura negatio fundat̉ ſupra poſitionē. gͦ cū hoc qd̓ dico eqūale importet remotionē ex­ceſſus et nō importat pura negationē qꝛ tūc chimera eſſet equalis deo oportꝫ ꝙ importꝫ poſitionē. Iteꝫ hec ē falſa pater et filius