XXVI. X magnitudo quātitas et bonitas qualitas. ſꝫ magītudo dei ne quātitas nec bonitas qua litas igit̉ nec paternitas ē relatio ſed paternitas ē ꝓprietas igit̉ ⁊cͣ. Si dicas ꝙ nō ē ſimi le qꝛ alia trāſeunt in ſubſtantiā. relatio non ꝯtrariū oſtendit̉ primo ſic. Sicut quātitas ē vnū genus diſtinctū a ſubſtantiā ita et rela tio ſed qꝛ in deo n̄ cadit diuerſitas ideo neceſſario genus quātitatis traſit in ſubſtantiā cū ibi nōſit accides nec diuerſitas generum igit̉ ꝑiratione relatio. ¶ Itē ſicut deus ē ſua magnitudo ita paternitas ſua ſed qꝛ deus ē ſua magnitudo ideo quatitas non differt a ſubſtātia ſed ī ea tranſit ergo et paternitas ſimiliter. ¶ Itē videt̉ ꝙ relatio magis traſit qꝛ inter omnia genera accidentiū relatio im portat maiorē depedentia qꝛ ad obiectum et ſubſtantiā ſed deus omnnio ē indepēdes igit̉ et relatio minime manet in deo. ¶ Iteꝫ inter omnia genera entiū relatio ninus habꝫ de entitate ſic̄ patꝫ qꝛ aduenit et recedit ſine mutatione illius ad qd̓ refert̉ ſed in ſūmō ente nō debet poni niſi qd̓ multū habet de entitate igit̉ ⁊cͣ. ¶ Riº dd̓ ꝙ ꝓprietates ꝑ ſonales neceſſe ē eſſe relatiōes et hoc dupli ci ratione. tū qꝛ ſunt incōmunicabiles et ſoli ꝯueniūt. tn̄ etiā qꝛ realiter differūt vt oſten ſum ē prius. Sola aūt relatio manet in diuinis. Ad cuius intelligentia notandū ꝙ rela tio in aliquibus ꝯuenit cū alijs generibus co uenit em̄ in hoc ꝙ ē p̄dicamentū et genꝰ en tis et in hoc ꝙ eſt accides. Et diſcouenit in hoc ꝙ p̄ter alia genera habet reſpectū n̄ ſolū ad ſubiectū ſed etiā ad obiectū ſcd̓m habitudinē et depedentiā quantū ad primas ꝯditiones impoſſibile ē relationē manere in diuinis ſic̄ alia genera et hoc ꝓpter ſummaꝫ ſimplicitatē. In deo em̄ relatio nō ē predica mentū nec accidēs ſed ſubſtātia ē. Quantū vero ad ꝯditiones quas habꝫ reſpectū obiecti neceſſe eſt qd̓ animo manere et hoc ꝓpter verā diſtinctionē que ē in diuinis et vera ori gine et habitudinē. Et neceſſe ē qd̓ammō n̄ manere ſcꝫ quātum ad dependentiā. et hoc ꝓpter omnimodā abſolutionē que ē in diuinis. Alia igit̉ genera ſimpliciter tranſeūt. ſꝫ relatio qd̓ amimo manet aut qd̓ammo tranſit Quia alia genera reſpectū ſolū ad ſubiectū dicūt et ſcd̓m illū tranſeūt. Sꝫ relatio vltra dicit reſpectū ad obiectū et ſcd̓m illū reſpectum dicit pluralitatē q̄ vere ē in diuinis. Et illa relatio manet patꝫ etiā quo tranſit videlicet quātum ad omnē qd̓ dicit ꝯpoſitione. Vnde nō ē genus neqꝫ in genere nec ē accn̄s nͨ aliud et ſic patēt prima tria obiecta circa hoc qꝛ vnum ſumit̓ a natura generis aliud a natura accidētis. Terciū a p̄dicatione idēp titatis. Patet etiā quomō manet ſcꝫ quantū ad illud ꝙ dicit diſtinctionē. Nō quantum ad illud ꝙ dicit dependentia et inclinatio nē qꝛ ſic priuat abſolutionis omnē ꝑfectioneꝫ et ꝑ hoc patꝫ quartū argumentū. Ꝙ obi cit de depēdentia relationis. Ad illud ꝙ obicit̉ ꝙ minus habet de ente dd̓ ꝙ hoc eſt veꝝ cum differt eſſentialiter a ſubſtātia. In deo nō ſic ē. Hoſſet tn̄ p̄ter rōnem p̄dictam hec ratio reddi ꝙ nō trāſit qꝛ em̄ ninimnum habꝫ de ente ideominimā vel nullā facit cōpoſitionē. Etiā tn̄ manet ſcd̓m ſua ꝓprietatē Alia vero q̄ habet aliquid de ente abſolute faciūt ꝯpoſitionē et hinc ē ꝙ relatio melius valet in ſummo ſimplici ꝙͣ aliꝙ alioꝝ. Ercio querit̉ de ꝓprietatibus quā tum ad actū. Et querit̉ vtꝝ actus huiuſmodi ꝓprietatū ſit ipoſtaſes diſtinguere aūt diſtinctas oſtēde re. Et ꝙ ſit diſtinguere videt̉ per boe. in de trini. Subſtātia ꝯtinet vnitatē relatio multi plicat trinitatē ſed ſi multiplicat igit̉ diſtin guit. ¶ Itē rich. de ſancto vict. de trini. di cit ꝙ ꝑſona diſtinguit̉ ꝓprietate originis. ſꝫ prietas dicit originem et relationē igit̉ ⁊cͣ. ¶ Itē hoc ipſum videt̉ qꝛ cū ꝑſone diſtinguant̓ aut diſtinguunt̉ ꝑ aliꝙ abſolutū. au reſpectiuū ꝑ abſolutū nō qꝛ ſic vult augͥ. qd̓ ad ſe d̓r de ſingulis d̓r igit̉ neceſſe ē ꝙ differat ꝑ aliꝙͣ reſpectiuū. Itē ꝓprietas patris aut accidit ipſi īpoſtaſi aūt ē ꝯſubſtantialis ei qꝛ ſi accidit igit̉ ſunt ibi accidētia igit̉ eſt ibi aliqua ꝯpoſitio. Si aūt ꝯſubſtantialis. et ꝯnaturalis igit̉ cū nō ꝯſequat̉ eſſe īpoſtaſis. nō tantū eratio innoteſcēdi ſed etiā diſting uedi. ¶ Itē in ſummo ſimplici idē ē omnino ratio eſſendi et cognoſcēdi ſed ꝑſona patris ē ſumme ſimplex igit̉ eodē mō diſtinguit̉. quo diſtingui cognoſcit̓ hoc aūt ē ꝑ ꝓprieta te igit̉ ⁊cͣ. ¶ Contra omne reſpectiuū reducit̉ ad abſolutū ſed qd̓ reducit̉ ad aliquid ſcd̓ꝫ rationē intelligēdi ſequit̉ illud igit̉ cū ꝓp̓etates ſunt reſpectiue ipoſtaſes abſolute ꝓpͥe tates reducunt̉ ad īpoſtaſes igit̉ īpoſtaſes ſunt priores. Sed ꝙ prius ē non diſtinguit̉ ab eo ꝙ ē poſterius qꝛ ab eodē ē eſſe et eſſe diſtinctū gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē omne qd̓ diſtinguit aliquid dat ei tale eſſe quale ipſum ē vel ha bet ſed ꝓp̓etates habēt de ſe ſolū eſſe reſpectiuū igit̉ ſi ipoſtaſes ꝑ ꝓprietates diſtinguunt̓ habet ſolū eſſe reſpectiuū ſꝫ hoc ē falſum qꝛ cum ſint ſuppoſita eſſentie habēt eſſe ſubſtantie abſolutū. ¶ Itē in diuinis ꝑſonis ē plurificatio ꝑ originem igit̉ et diſtinctio. Sed origo dicit emanationē vel exitū relatō aūt ꝑ ſe nō emanat niſi prius alio emanante qꝛ in ad aliquid nō ē motus igit̉ prius orit̉ ppoſtaſis ab ipoſtaſi ſcd̓m rationē intelligēdi qua ſit intelligere relationē eſſe et ſi hoc relatio ꝯſequit̉ eſſe diſtinctū in īpoſtaſibus ergo ⁊cͣ. ¶ Itē omnē qd̓ relatiue dr ē aliquid excepto eo ꝙ relatiue d̓r ſic ratio dictat. et augͥ. v. de trini. ſi pater et filiꝰ dicunt̉ rela tiue igit̉ vterqꝫ eoꝝ ē aliquid excepto ꝙ rela tiue dr igit̉ abſtracta relatione contingit ali quid intelligere q̄ro igit̉ quid ſit illud. aut eſſentia aut īpoſtaſi Si eſſentia igit̉ relatio
zum Hauptmenü