ſimilitudo. Midetur em̄ falſum. quia frequē ter imago nō coequaturei. cuiꝰ eſt imago. Item ſi eſt ad rem coequandam. tūc videtur eſſe equalitas nō ſimilitudo. ¶ Item videtur falſum dicere. cum dicit indiſtincta ſimilitu do. qm̄ om̄is imago et ſimilitudo diſtingui tur ab eo cuiꝰ eſt imago. Iteꝫ cū vnius rei vna ſit diffinitio. querit̉ quo drn̄ter iſte rationes aſſignent̓. dicendū. ꝙ hic diffinitur imago increata. ꝓut eſt ꝓpriū ſolius filij. et ſic ſemꝑ dicit reſpectum ad prēm. et ideo in prima rōne ponitur genitiuꝰ. vt in rōne prin cipij. An ſcd̓a ut in rōne termi. qm̄ imago de bet comꝑari ad prēm. nō ſolū tanꝙͣ ad aliquā rem. ſiue ad quid. ſiue in quid ducit. ſꝫ etiā a quo emanat. et ita patet harū diffinitio rōnū et ordo. et prima ratio tres conditi ones ꝯtinet. ꝑ primaꝫ notatur filius eſſe ab alio. cum dicitur imago eius rei. ad quā ima ginatur. et ꝑ gtm̄ et verbū qd̓ eſt paſſiuū. ꝑ ſcd̓m notatur qd̓ eſt ſcd̓m moduꝫ expreſſum emanādi. ſcꝫ ꝑ hoc ꝙ dicit̉ ſpēs que includit ꝑfectā ſimilitudinē ꝯgnoſcendi. ꝑ terciā v̓o notatur. ꝙ ſit indrn̄s ſcd̓m ſubām. ſcꝫ ꝑ hoc qd̓ eſt indrn̄s. et ꝑ primā aditōnem differt a patre et ab eſſentia. ꝑ ſcd̓am a ſpū.ſ. et ꝑ tertiā ab imagine creata Et ꝑ hoc ꝙ ſpēs et ſi de ſe ſit eſſenciale. tn̄ accipit̓ hic vt tractū eſt ad ꝑſonā et indnn̄s. nō dicit indiſtictōeꝫ in hoc noīe ſpēs ſed in ſuba. et ſic patēt obiecta de rōne prima. hac viſa ſimiliter patet ratio ſcd̓a. que datur in comꝑatōne ad ip̄m prēm vt ad terminū. et hoc patet cum dicit̉ ad remcoequandā rei.i. ꝑſonam filij ꝑſone patris. et ꝑ hoc excludit̉ ꝑſona patris et per hoc ꝙ dicitur imaginata. excludit̉ ꝑſona ſpi ritus.ſ. ꝑ hoc ꝙ dicitur. indiſcreta. excludi tur ip̄a imago creata. et indiſcreta non dicit indrnam ꝑſonalē. ſed ſolū eēntialē. PAd il lud gͦ qd̓ obicitur de equalitate. dd̓. ꝙ illd̓ nō eſt ncc̄m de creata imagͥne. et rurſus. qm̄ imago dicit de rōne ſui noīs qualitatē ī quā titate. Ideo prima d̓r ſimilitudo ad rem cōe quandā.i. ſimilitudo ſcd̓m quā res coequat̉ rei. ¶ Item queritur de drna hoꝝ triū noīm que attribuit. ſcꝫ ſpēm naturā et imaginem. quo hic diſtinguūtur. dicendū. ꝙ vniuſcuiꝰ qꝫ forma ſubālis et cōpletiua. dicit̉ ſpēs natura et eſſentia. et hoc ſcd̓m triplicē conſide ratōꝫ. poteſt em̄ ꝯſiderari in ſe. et ſic dicitur eſſentia. poteſt igit̉ ꝯſiderari in comꝑatōne ad oꝑatōem ꝓpria et ſic dicit̉ natura. poteſt iterū ꝯſiderari in comꝑatōne ad nrām ꝯgnitionē. et ſic dicitur ſpēs. ſpēm hꝫ imago auctoris. eo ꝙ ſimilitudo eſt eius. Illatura aūt habet. qꝛ ſimilitudo genita vel imaginata na turaliter. Eſſentia v̓o. qꝛ ſimilitudo indiſcre ta ſcꝫ ꝑ ſubam. ¶ Item querit̉ de hoc qd̓ dicit. ſi quis innaſtibilē. et ſine initio dicat fili um. Videt̉ em̄ ꝙ hyl. nō dicat bn̄. qui dicit duos innaſcibiles dicit duos deos. qꝛ īnaſci bilitas in diuinis nō eſt ꝓprietas eſſentie ſed ꝑſone. gͦ nō ſequitur. ꝙ ſi ſunt duo īnaſcibi les ꝙ due eſſencie. ſed ꝙ due ꝑſone. ¶ Iteꝫ īnaſcibilitas dicit priuatōꝫ eius ꝙ eſt natus vnde tm̄ valet īnaſcibilis ꝙͣtum nō filiꝰ. ſed nō ſequitur. ſunt duo filij in diuinis. gͦ duo dij. gͦ ꝑirōne nō ſequit̉. ſūt duo inaſcibiles gͦ duo dij Nkꝫº dicend̓. ꝙ īnaſcibilis. ſic̄ ſupra dictū eſt priuat ſiue negat eē ab alio. et ex hoc ponit fōtalē plenitudinē in illo. qͥ īnaſcibilis dicitur. et ex vtraqꝫ ꝑte ꝯcludit̉. ꝙ ſi ſunt duo maſcibiles. ꝙ ſunt duo dij. ſe quitur em̄. ſunt duo quoꝝ quilibꝫ nō eſt ab alio. gͦ nō diſtinguit̉ ꝑ origineꝫ. gͦ ncc̄e eſt ꝙ diſtinguat̉ ꝑ ſubām. ¶ Item ſi ſunt duo in quoꝝ quolibꝫ eſt fōtalis plenitudo. ergo quilibet poteſt eſſe trinitatis principium. et principium tocius ē diuinitatis. ſicut dicitur de patre. ſꝫ ſi principia ſunt diſtincta. et prī cipiata. gͦ ſi quilibet eſt principiū totiꝰ dei tatis et ſunt duo. gͦ due deitates. ꝙͣuis gͦ ingenitus nō ſit ꝓprietas ſube. ſed ꝑſone qꝛ cum ē prime ꝑſone et in vnica ꝑſona. nō poteſt eſſe niſi vna īnaſcibilitas. ideo de ncc̄ita te ponit deoꝝ diuerſitateꝫ. Item queritur de hoc qd̓ dicit. Caput em̄ oīm filius ē. Videtur em̄ maledicere. quia aut dicitur caput rōne deitatis. aut rōne ꝯformitatis in natura. ſi rōne deitatis. eadē rōne ſpūs.ſ. p̄t dici caput. ¶ Itē ſi rōne deitatis tunc filij caput nō poteſt dici deus. quia caput ſuꝑexcellit et maioritate nobilitatis tenet. quaꝫ nō habꝫ pater reſpectū filij. Si tu dicas ꝙ caput no dicit nobilitatē ſiue ſuꝑexcellentia. obicit̉ ex lrā ſequenti qꝛ dicitur hoc gradu om̄ia diffi nerent̉. ſed conſtat quia inter patrē et filiū rōne deitatis. nō eſt gradus. gͦ nō p̄t accipi rōne deitatis. ſi rōne ꝯformitatis. filius cunō habeat ꝯformitatē in natura cū om̄ibus. ſed tm̄ cū hoībus. nō erit caput oīm ℟º dicendū ꝙ caput ſcd̓m qd̓ ꝓprie accipit̉. importat rōnem influentie et ꝯformitatis nature. et dicit̉ xp̄us caput eſſe tociꝰ eccleſie ſꝫ hyl. extenſiori mō accipit. prout caput dicit originale principiū. et qm̄ deus pater ē prin cipiū filij. et filius principiū oīm. ita ꝙ filiꝰ ꝓducitur et ꝓducit. iō caput eſt. et habꝫ ca put ſed pater. qm̄ caput nō habet. cū ſit īna ſcibilis eſt caput oīm. et iō dicit̉ fontale prīcipiū a quo omīa. et in quē omīa. ꝑ filium re ducūtur. et in hac reductōe gradus ē. comꝑando creaturas ad filiū. ſed vltra comꝑan do filiū ad patrem. nō eſt gradus ſed ordo et origo. Et iōhyl. nō dicit hijs gradibus. ſꝫ hoc gradu. ¶ Mobicit̓ de ſpū. ſ. dd̓. ꝙ ipſe ſpūs ſctus cū ꝓcedat a filio ꝑ filiū. cuꝫ alijs ad prēm redūt̉. et ꝓpterea filio aꝓpriatur re ductio. ¶ Item queritur de hoc qd̓ dicit. ut ſicut ꝑ ſubam tria ꝑ cōſonantiā vero vnū. qꝛ videtur hec ꝯfeſſio fidei non eſſe ꝯueniens quia de tribus hoībus ꝯcordantibꝰ. p̄t illd̓ dici. ꝙ ꝑ ſubām ſunt tria. ꝑ cōſonantia vero vnum ¶ Ttem queritur de roe hyl. qua dicit/
zum Hauptmenü