LXIII. ſignificata attenditur ſolum. quantū ad mo dum non ꝙͣtum ad eſſentiā vtꝫ. ¶ Ad illud ſimiliter quod obicitur ꝙ nō idē ē principiū diſtinguendi et vniendi. patet kijº. quia ꝓ prietas diſtinguit in eo ꝙ drn̄s. nō eſſentia ſed modo. qui modus non dicit compoſitōꝫ quia tranſit in ſubām. nec dicit ſolum intellectum. quia res eſt et manet reſpectu obicti. ¶ Ad illud qd̓ obicitur ꝙ non p̄dicatur de ſubā. qd̓ nō eſt in ſubā. dicendū. ꝙ nō p̄ dicatur de ſubā vt de ſubiecto. nec ꝑ inhere tiam. ſed ſolum de ꝑſona ſic p̄dicatur. vnde de eſſentia p̄dicatur. quia eſſentia et ꝓprietas ſunt vnum in ꝑſona. nō quia vnum ſit ī alio. ¶ Ad illud quod obicitur. vtrum p̄dicatur ꝑ ſe aut ꝑ accidens. dicend̓. ꝙ nō ꝑ ſe quia ꝑ ꝑſonam nō ꝑ accidens. quia ꝑſona n̄ eſt aliud ab eſſentia. qm̄ igit̉ ſic res diuine ſuꝑexcedunt res inferiores. ſic et p̄dicatio p̄dicatōꝫ. ¶ Ad illud qd̓ vltimo obicit̓. ꝙ ſi eſſentia creat et ꝓprietas. dicendū ē ad hoc. ꝙ ꝙͣuis ꝓprietas ſit eēntia. tn̄ eēntia nō ſuꝑ ponit ꝓprietatem. nec ecōuerſo. vnde nō ſeqͥ tur ꝙ illud qd̓ ꝯuenit eēntie cōuenit ꝑſone vel ecōuerſo aliqua tn̄ ꝯueniūt eſſentie et ꝓ prietati. aliqua non. ¶ Vnde notandū. ꝙ q̄ dam dicūtur de diuina eēntia in ſe. vtputa illa que dicūtur in oppoſitōe ad creaturam vt immenſa increata et huiōi. et hec dicunt̉ de ꝓprietatibus. aliqua dicuntur de diuina eēntia vt in ꝑſonis. vt eſſe ꝯuīcabile et eſſe ī tribus vnā. talia ꝯueniūt eſſentie vt habent rōem forme. et in hoc differt ratio eēntie et ꝓprietatis. et talia nō dicunt̉ de ꝓprietatibꝰ burſus aliqua dn̄r de eēntia vt eē principiū oꝑatōnum eē potentē ſapienteꝫ volente et creare. et talia nō dicunt̉ de ꝓprietatibꝰ. ¶ Vnde notandū. ꝙ adiectiua eēntialia que eēntiaꝫ in ſe reſpiciūt. vt eē diuerſū a creatu ra dicunt̉ de ꝓprietatibus. que autē de ip̄a formaliter ſiue ut eſt forma vel ut eſt principium non dicunt̉. et ſic patent om̄ia q̄ſita Ercio queritur de comꝑatione vnius notionis ad aliam. et queritur vtrum ¶ vna notio ſiue ꝓprietas vnius ꝑſone. p̄dicetur de alia. Et ꝙ ſic videtur ſilogiſmo expoſitorio. de ncc̄itate em̄ ſequitur vt dicit̉ in arte prioꝝ. hoc a eſt b. hoc a eſt c. eodem demōſtrato. gͦ ceſt b. et fundatur iſte ſilo giſmꝰ ſuꝑ illud principiū ꝑ ſe notum. quecunqꝫ vni et eid̓ ſunt eadē inter ſe ſunt eadē. fiat gͦ talis ſilogiſmꝰ. pater eſt paternitas pater eſt īnaſcibilitas. gͦ paternitas eſt in naſcibilitas. Si tu dicas ꝙ accidens peccat contra iſtam ꝯſequentiā. et ꝯtra iſtud principium. vt patet hic petrus eſt indiuiduū. petrus eſt homo gͦ homo eſt indiuiduum Contra hoc obicit. quia vbi eſt accidens ibi eſt accidentalis p̄dicatio. ſed cum dicit̉ ꝑa ter eſt paternitas pater eſt īnaſcibilitas. nō eſt accidentalis p̄dicatio. quia eſt in abſtra ctione gͦ non eſt ibi accidens. ¶ Item bene ſequitur cōcretiue. pater generat pater eſt ī naſcibilis. gͦ innaſcibilis generat. et tn̄ mag importatur ſicut p̄dicatio ꝑ modū accidentis. gͦ multofortiꝰ ſequitur in abſtracto gͦ hec eſt vera. paternitas eſt īnaſcibilitas. ¶ Item hoc on̄ditur a mīori ſic. maior eſt vnio ꝓprietatū in vna ꝑſona ſiue in ſuppoſito inꝯuīcabili. ꝙͣ ꝓprietatum in vna natura ꝯui. ſed tantā eſt vnio ꝓprietatū in vna natura ꝯ mum. ꝙ vna eſt alia. vt bonitas eſt ſapientia. gͦ multofortiꝰ in ꝑſona. vna ꝓprietas p̄ dicat̉ de alia. ¶ Item maior eſt vnio ꝓprietatum in vna ꝑſona. ꝙͣ ꝓprietatis et eſſentie in ꝑſona. quia ibi vnio ꝙͣtum ad rem ē equa lis. et ꝙͣtum ad modum magis ꝯuenit ꝓpri etas cum ꝓprietate ꝙͣ ꝓprietas cū natura ſi ue eſſentia. ſed tanta eſt vnio eēntie et ꝓprie tatis in ꝑſona. ꝙ vna de alia p̄dicat̉. vt pat̓ nitas eſt deitas gͦ ⁊cͣ. ¶ Item maior eſt vnio ꝓprietatis in vnā ꝑſona ꝙͣ duaꝝ naturaꝝ in eadem ꝑſona. ſed ꝓpter ꝯuenientia naturarum in vna ꝑſona xp̄i eſt ꝯuīcatio idiomatū quia deus eſt homo. et homo deus. gͦ ꝑira tione. ꝓpter ꝯuenientiā ꝓprietatum in vna īpoſtaſi. vna de alia p̄dicatur. ¶ Contra ſicut ſe habet ꝑſona ad ꝑſonam. ita notio ad notionem. ſed vna ꝑſona non p̄dicatur de alia ꝑſona gͦ nec vna notio de alia notione. Item ꝙ p̄dicatur de aliquo in abſtractōne. nō facit numerū cum illo. gͦ ſi notio de notione p̄dicatur non ſunt plures. ſed vna. Item ſi notio p̄dicatur de notione. gͦ ſpiratio eſt generatio. et ſpirare eſt generare. g cum hec ſit vera. pater ſpirat. ſ..ſ. et hec erit vera pater generat ſpm̄ſanctū ¶ Rº dicend̓ ꝙ eſt p̄dicatio ꝑ idemptitatē. et p̄dicatio ꝑ inherentia. Predicatio ꝑ inherentiā ē in ꝯ cretione et hec eſt in rōne ſuppoſiti. vt albū eſt muſicū. p̄dicatio vero ꝑ idemptitate eſt in abſtractōne et rōne forme nō ſuppoſiti. vt iuſticia eſt bonitas. dico ergo ꝙ notio ad notionē dupliciter poteſt comꝑari. vel in cō cretione vel in abſtractōne. ſi in cōcretione ſic vna p̄dicatur de alia. vt generans eſt ſpi rans. et pater eſt innaſcibilis. et hͨ quia con ueniūt in ſuppoſito. ſi aūt in abſtractōne. qꝛ tunc notio pure importat ip̄m reſpectū. et ī vna eadēqꝫ ꝑſona ſunt diuerſi reſpectꝰ ſine ſui compoſitōne. et hoc ſcd̓m diuerſas comꝑ ationes ſic vna de alia n̄ p̄dicat̉ ¶ Ad illud ergo qd̓ obicitur de ſilogiſmo. dicendū. ꝙ contra illum ſilogiſmū peccat accidēs. ſic patet in exemplo priꝰ poſito. vnde nō valet forma ſilogiſmi. Similiter illud principiū intelligendū eſt ſcd̓m idem. nō em̄ ſequitur ꝙ ſi aliqua duo ſunt ſimilia vni. ꝙ ſint ſimilia inter ſe. niſi ſint ſimilia ſcd̓m idem. ſimili ter etiā oportet in reſolutōibꝰ. ad hoc ꝙ ſit idemptitas vnius ad aliam. ꝙ nō tm̄ eadeſint ſcd̓ꝫ idem. veꝝ etiā ad idem ſint. qm̄ gͦ relationes diuerſe in eadem ꝑſona. nō ſunt ad idem ſiue ad eundem. ideo non ſequitur
zum Hauptmenü