Xij De iureiurando. ver. ob. l. cum ſtipulatus ſim mihi a ꝓculo: ſꝫ cōtrarium ibi determinaui vbi videas. E Hec.l. legit̉ duob ſci poſſet ⁊cͣ. modis ẜm primam ibi etiaꝫ poSi debitor iurat nit an ſtante Reditore. ac cā que ꝑſonaꝫ lec. h. d. nō debemus inſpicere ſtatuto: ꝙ a qd̓ euenire pōt: ſi ad id nō ē reſ tm̄ ſuaꝫ ab obligatione eximit fideiuſſocōdēnatiōe naturalit̓ deſtinata. ¶ Ad iſtā ri nō ꝓderit. ſecus ſi iurat ſuper ꝯtractu qd̓ face maleficij nō lec. op. ⁊ videt̉ ꝙ debeamus in poſſit appel re videt̉ in dubio. h. d. ⁊ bonus tex. eſt. ¶ Op. lari: an apſpicere qd̓ euenire pōt: vt. l. ꝗ bona.§. i. jͣ. de dā. ꝙ pupillus nō obligat̉ naturaliter: vt. l. quinta. pellari pote infec. ⁊. jͣ. loca. ſi ꝗs domuꝫ.§. i. Sol. ibi res erat in prin. jͣ. de aucͣ. tuto. ergo ꝓ eo non tenet̉ fide rit ab acceſad hoc naturaliter deſtinata. hic ſecus: ſolutioiuſſor. So. hic intellige in pupillo ꝗ poterat na ſorijs ꝓcedē nem huius Brocardi tangit hic Guil. ego pletibus occaturaliter obligari: vt no. ī. l. i. jͣ. de noua. facit qd̓ ſione malefi ne dixi in. l. inter ſtipulātem.§. ſacram. de ver. videbis. jͣ. de ꝯdi. inde. l. qd̓ pupillus. ¶ Op. cij adde etiā obli. ¶ Scd̓o modo legit̉ in glo. in re iaꝫ facta: ⁊ videt̉ ꝙ nō poſſit iurare ſuꝑ iure: quia ius eſt ꝙ Io. an. in ⁊. h. d. Fideiuſſor nō tenetur in eo ad qd̓ ex con rubrica d̓ fi certum: vt. l. ij. jͣ. de iur. ⁊ fac. igno. So. hic iurat̉ deiuſ. in adtumacia ꝯdemnatio creſcit. h. d. ¶ Op. fideiuſ ſuꝑ iure ꝓpter dubietatem facti: vel dic ſuꝑ iure di. ad ſpec. ſor de iudicio ſiſti lata ſnīa liberatur. l. grece.§. cōi nō iurat̉: ſed ſuꝑ iure priuato: hoc eſt an ali format. q. d̓ ⁊ poſt litem. de fideiuſ. merito nō eſt dubium ꝙ ꝗs ſit obligatus: vel an habeat actionem: ⁊ ſimi illo ꝗ dedit nō tenetur. Rn̄. lꝫ in prima lec. ītelligatur de fifideiuſſoreꝫ lia bene pōt iurari. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ in dubio. ſic n̄ cōi pro ma deiuſſore de iudicio ſiſti. in hac ſcd̓a oportet in debeat iudicari: īmo debeat mitti ꝓ iurante ⁊ īleficio pro qͥ telligi de fideiuſſore iudicatū ſolui: vt ſit aliqua terrogari: ex qua cā iurauerit: vt.s. eo. l duobꝰ bona fuerūt dubietas. ¶ Sed tunc op. ſtipulatio iudicatuꝫ publicata: ⁊ .§. ſi ei: vel debet īterpretari cōtra iurātem: vt. l. ſolui cōmittitur in eo quod fuit iudicatuꝫ: vt. l. vltra condē duobuſ.§. ergo ſi ꝗs. sͣ. eo. So. ll. ꝯtrarie loquū natus in cē iudicatum ſolui ſtipulatio. jͣ. iudi. ſol. Solu. ītel tur qn̄ poſtea agitur ex alia cā: tūc debet diſtintum fuit pͥn ligas ꝙ hic primo fuit ꝯdemnatus ad rem. in ſe cipalis: ꝙ fi gui: vt ibi vidiſti. hic loꝗtur qn̄ ex eadem cā agi cunda ſnīa que fertur ẜm naturam arbitrariaꝫ deiuſſor nō tur. Agit̉ enim ꝯtra fideiuſſorem ꝗ idem ꝓmiſe teneat̉ ī cen actionum fuit dānatus in extimatione ẜm iurat: ſed ibi erat fideiuſſor de iudicio ſiſti. ad hoc tū ẜm albri. ramētum in litem qd̓ fideiuſſori non oberit: ita facit. sͣ. eo. l. ſi actor: ⁊ ibi vidiſti. p̄p̄. ⁊ uber. d̓ loꝗtur hic. ¶ Op. ꝙ affectio ꝯſideret̉: vt. l. cuꝫ bobio ſuper x Iuram̄tū fideiuſſo .l. i. C. de fi. ſeruus man. Solu. ꝓpter affectionē ibi actio da Si fideiuſſor ris ſuꝑ facto ꝓdeſt deiuſ. ꝙ litur: ſed hic ꝓpter affectionē actio ꝯpetens non reo: ſecus ſi ſuper ſua ꝑſona iuretur. h. d. d̓ hoc mitat Ioā. augetur ꝯtra nō ꝯtumaceꝫ. ¶ Vltimo notādus an. niſi male dic: vt. l. duobus.§. i. sͣ. eo. eſt multum iſte tex. ꝗ dicit nō enim res pluris fit ficium fuiſEx.§. ſequenti. ſet ī fraudā ꝓpter hoc: ſed ex cōtumacia extimabit̉ ⁊cͣ. Et ¶ An eodem mō ꝓficiat res iudicata ſicut iudis rōnibuſ ſic facit ad multa. naꝫ in cauſis criminalibus to ramentum. cōiſ: ⁊ reper ta die īterueniunt fideiuſſores de iudicio ſiſti: ⁊ tus fuiſſet d̓ o Ex iuramēto defen Sꝫ ſi actor c. ſoris q̄ritur exceptō iudicato ſoluēdo: ⁊ ſunt ſtatuta que dicūt ꝙ ꝓbitor ī illis centuꝫ plus pter cōtumaciam: vel negationē pena augeat̉: defenſo: ⁊ etiaꝫ ei cui quereret̉ ſi defenſus iuraqͣꝫ aſcēderēt vtrum in illa pena teneat̉ fideiuſſor: ⁊ videt̉ ꝙ bona: ⁊ ideꝫ ſet: idem in re iudicata h. d. ¶ No. tex. ibi eadē nōª: quia nō eſt pena maleficij: ſed pena ꝯtuma qn̄ ꝓ malefi rōne: vſqꝫ ad fi. ꝗa notandus eſt. ¶ No. iſtum cio nō debe cie: ſeu negatiōis illius illud augmētātis: ⁊ hoc caſum in defenſore fideiuſſoris: ꝗa alibi nō habat̉ confiſca per hūc tex. ¶ Item dicūt ſtatuta ꝙ ꝓ tali male tio: ſed pena buimus dicit glo. ¶ Tertio no. fineꝫ huiꝰ.§. ꝗ ficio īponatur tanta pena quā ſi ſoluere nō po mile librarū videt̉ dicere ꝙ eodem mō ꝓficiat res iudicata ⁊ bona non terit amputetur ſibi manus: contingit ꝙ illa pe ſicut iuramentū. ¶ Cōtra hoc facit. sͣ. de arbi. aſcēdiſſēt ni na eſt augmēt ata ꝓpter negationem: vel ꝓpter .l. aduerſus. in fi. ⁊ qd̓ dixi in. l. duobꝰ in fi. sͣ. eo. ſi ad nonagi ꝯtumaciam in non veniēdo: vel in non ſoluēdo ta: qꝛ fideiuſ So. glo. vr̄ ita intelligere ꝙ ſnīa lata ꝓ reo ꝓſit vtrum debeat ſoluere totū cuꝫ augmēto: vt eua ſor et tenere fideiuſſori ſi fideiuſſor eſt habiturus regreſſum tur ad cētuꝫ dat penam ꝑſone: an ſufficiat ſoluere penaꝫ pͥn a ¶ Qd̓ non ꝯtra reum: alias ſecus. ¶ Et ecōtra ſnīa lata ꝓ inquantum cipalem ſine augmēto: ⁊ videtur ꝙ ſufficiat ſol ADDE ẜm Alex tangit fideiuſſore ꝓſit reo qn̄ reus poſſet redire cōtra uere penaꝫ maleficij per hūc tex. non.n. res ⁊cͣ. ful. ꝙ ſnīa q. d̓ cuſtode fideiuſſorem: vtputa ſi fideiuſſit in rem ſuaꝫ: ita Bar. nō viexaminaui plene hoc. jͣ. de publi. iudi. l. ij. ⁊ dic caſtri. qui d ītelligit glo. ī. l. i. jͣ. rē ra. ha. vbi hoc vr̄ velle tex. det̉ ꝓcedere dit fideiuſſo vt ibi. ¶ Sis tamē cautus qn̄ tu facis ſcribi pro qn̄ vna ſnīa hoc videt̉ tenere glo. in. d. l. aduerſuſ. Qd̓ ergo rem ꝓ certo miſſionē fideiuſſoriſ: vt nō ſolum dicas: ꝙ ꝓmit tm̄ ferebat̉: tꝑe: ⁊ poſtea dr̄ ꝙ res iudicata ẜm alterum vtriqꝫ ꝓficiat: intit ſoluere oēm penam: ⁊ oēm cōdemnationem ⁊ in illa ſcā fuit refirma tellige qn̄ vnus habiturus eſt regreſſum contra erat cōdēna que ſeꝗtur ex maleficio illo: vel accuſatione: vel tus ⁊ caſtro tio etiam in alium: vt dixi: ⁊ ſic nō eſt ꝑ oīa bona eꝗparatio ſpoliatuſ: an inquiſitione: ſed addas vel ex proceſſu: vt ſic vi augmēto vi rei iudicate ⁊ iuriſiurandi: vt dixi in. d. l. duob fideiuſſor te deatur promittere penam que veniret ex contu gore contu neatur Io. .§. i. sͣ. eo. ⁊ in. l. ex duobus de duo. reis. macie vel in macia habita circa proceſſum. an. in addi. ¶ De in litem iurando. ficiatōnis: ⁊ ad ſpec. ī ti. n Iſta lex po hoc ēt ſeꝗl Iue noſtrum. teſt ꝯtinus de fideiuſ.§ Alex. cui ad .i. v̓. illud in Continua rubricam: vt in glo. ri cum precedēti ⁊ erit.§. ibi interdum: de ꝙ Bal. addi. vt ibi Ex. l. ſequenti. cōſilio. cclj ⁊ pōt n̄ continuari: ⁊ non erit.§. ibi īterdū: ſed ſcripſi. dicit ¶ Fideiuſſor de iudicio ſiſti ⁊ iudicato ſoluen xxv. incipiēLamb. d̓ rā tamē ſi eſt.§. h. d. Contra doloſum iuratur in li te. Statuto do ī criminali nō tenet̉ ſi pena augeat̉ cōtuma po. hoc ditem: contra culpoſum non. h. d. ¶ Quero qua cauet̉ videt̉ ſputaſſe ibi. cia: vel negatione principalis: ibi. Vltimo. Itē liter ꝓbet̉ intereſſe contra eum qui eſt in culpa. tenere ꝙ filate vide. an an ſtante ſtatuto ꝙ pro tali maleficio imponat̉ deiuſſor in dicit glo. per teſtes: qd̓ dic: vt. l. i. C. de ſen. q̄ pro aūt ꝑ cōpro criminali n̄ talis pena quā ſi nō ſoluerit amputet̉ ſibi mamiſſum ſcm̄ eo quod intereſt: videbitis. jͣ. e. l. in actionibus. teneatur de ꝑ principalē nus: ſi ꝯtingat ꝙ illa pena ſit augmētata ob cō ¶ Quero vtrum veꝝ ītereſſe ꝓbetur aliquo ca acceſſorijs liberetur fi tumaciā: vel alia cauſa ſufficiat ſoluere penā pͥn ſu per iuramentum. glo. dicit ꝙ ſic: videbitis in maleficij ni deiuſſor vicipalis maleficij ad euitandam corporalem peſi dictum d̓ .d. l. ī actiōibus. ¶ Querit glo. quid ſi affectio de Bal. cōſi oī cā que ex nam: ibi. Item. Et cautelam ad faciēdum ꝙ filio. ccclxxx partis eſt nota iudici: dic vt in glo. iudicio navj. tertio. li. deiuſſores teneant̉ etiam ad augmētationē pe In his in quibus ne uide: ibi. Sis tamen. Ammis. non cadit aſſectio EE iiij
zum Hauptmenü