Seite
De iureiurando. iurari in liteꝫ: hic loquit̉ de actionibus ſtricti iu ſti. de ac.§. p̄terea: hic āt hoc ſolū ē aduertēduꝫ ris: q̄ nō ſunt arbitrarie: ⁊ iſta eſt ꝟa lec. Iſtiſ in ꝗbus vertat̉ arbitriū iudicis: vt deferat iſtud expeditis op. ⁊ videt̉ ꝙ alias ꝙͣ in iſtis caſibus iuramētum in litem qd̓ eſt affectiōis. Ad qd̓ di­in actionibus ſtricti iuris iuret̉ in litem: vt. sͣ. ne co ꝙ tex. in. d.§. p̄terea ponit exemplū in actio b Regu­quis eum qui in ius vo. l. pe.§. i. Sol. dicit glo. laꝫ. ADDE ne de dolo qd̓ me. ca. ⁊ ſi q̄ ſūt ſimiles. Ego Io. an. in ad fateor ꝙ regula eſt ꝙ in actionibus ſtricti iuris do vnā regulamʰ ꝙ oīs actio in qͣ res nō reſtitui di. ad ſpec. ī nō iurat̉ in litem: fallit in tribus caſibus qui hic tur ad mādatum iudicis: ſeu ẜm p̄ceptum iudi ti. de iureiu ponunt̉ in glo. fallit ēt in caſu huius ꝟſi. plane: cis dr̄ arbitraria: vt iudex hēat ptātem deferēdi ran.§. i. ī ad ẜm quoſdam: ſed Azo. ⁊ glo. hoc nō tenent: di­di. magna ī iuramētum in litem: ⁊ ẜm id cōdēnandi: ſiue ſit v̓ſi. ⁊ ēt ſciē­cunt enim ꝙ hic nō loꝗtur de iuramēto in liteꝫ actio ſtricti iuris ꝑſonalis: ſiue in rem: ſiue que­dum. Io. fa quod eſt affectionis: ſed de iuramēto veritatis. cūqꝫ hic eſt tex. in. l. ꝗ reſtituere. in fi. sͣ. de rei vē. bri. inſti. de ſimile in. l. cum furti. jͣ. e. ⁊. C. vnde vi. l. ſi qn̄: ⁊ Et ꝓ tanto poſſumus dicere ꝙ tex. in. l. tenet̉.§ ac. in.§. p̄te rea quaſdaꝫ iſta opi. eſt vera: vt. jͣ. oſtēdam. Pro declara .i. jͣ. ſi ꝗd in frau. patro. ⁊. l. ſi cum dos.§. i. jͣ. re. ⁊ Imo. in. l. tione ergo huiuſ materie debemꝰ videre. primo amo. ⁊. l. hoc edicto. jͣ. de publi. loquunt̉ de ac­ne ſenius.§. de iuramēto in litem qd̓ eſt affectionis: qn̄ ⁊ qui tionibus arbitrarijs: ⁊ oēs illas poſſumus ap­fundum de bus caſibus locum heat. ſcd̓o de iuramēto in li­pellare arbitrarias ſi ponimus iudicē primo p̄­re. iu. teꝫ qd̓ eſt veritatis: de quo loꝗtur iſte ꝟ. plane. cepiſſe rem reſtitui: ⁊ poſtea ꝑͤ ꝯtumaciā partis Circa primum quattuor pͥncipaliter ſūt attē deuenire ad iuramētum in litem. naꝫ arbitraria denda. primo natura rei petite ꝙ in ea cadat af dr̄ ꝓpter iudicis arbitrium qd̓ hꝫ circa actionem fectio. alias hoc iuramentum non poſſet defer ꝓpter aliqd̓ extrinſecus accidēs p̄ter naturā ac­ri: vt. l. nummis. sͣ. eo. ⁊ ideo ſiꝗdem petat̉ ſpēs tionis: vt ꝓpter adiectioneꝫ loci: vt videbitis. jͣ. pōt hr̄e locum hoc iuramentū ſi alia cōueniant de eo qd̓ cer. lo. vel ꝓpter alias qͣlitates: vt. d.§. que dicaꝫ. jͣ. ita loquunt̉ quaſi oēſ. ll. que loquū­p̄terea: ſed hic illud qd̓ accidit qd̓ īducit iudicis tur de iuramēto in litem. Idem puto ſi petat̉ fa arbitriuꝫ eſt: ꝗa eius p̄cepto nō paret̉: vt. d. l. ꝙ ctū: ꝓ hoc tex. cum glo. no. sͣ. fi. reg. l. iiij.§. ſed reſtituere. in fi. ⁊ ideo ēt actio de dolo nō eēt ar­⁊ ſi ꝗs. Si vero petat̉ quātitas: tūc ſiꝗdeꝫ quā­bitraria: ſi poneremuſ reū nō reſtituere rē abſqꝫ titas ab ipſo initio fuit in obligatione nō hꝫ lo­cōtemptū iudicis: vt. l. arbitrio. in prin. ⁊.§. i. s. cum iuramētum in litem: vt dcā. l. nūmis. Si ve de dolo: ⁊ ẜm hoc caſus ꝗ ponunt̉ hic in glo. in ro illa obligatio ad quātitatem ſucceſſit in locū ꝗbus dicit: ꝙ fallit hec regula ꝙ iurat̉ in liteꝫ: lꝫ obligatiōis certe ſpeciei pōt hr̄e locum iuramē­nō ſint actiones arbitrarie: nō dicit veꝝ: ꝗa īmo tum in liteꝫ: ſi circa illam primā obligationē do in caſibus illaꝝ. ll. ſunt actiōes arbitrarie ẜm re­lus eſt directo cōmiſſus: vt. l. pe.§. i. s. ne ꝗs euꝫ gulam p̄dcām. ⁊ hoc eſt veꝝ in ſecūdo caſu.ſ. ī qui in ius vo. ſed ſi circa illud nō eſſet dolus di­.l. tenet̉.§. in actiōe ſi ꝗd in frau. pa. ⁊ in. l. ſi cū recto cōmiſſus: tunc ſecus: vt no. ꝑ glo. i. in. d. l. dos.§. i. jͣ. re. amo. In primo vero caſu ꝗ ponit̉ nūmis. Scd̓o ꝯſiderādum eſt ꝙ natura īten­in glo. recte dicere poſſumus ꝙ fallit.ſ. in. l. pe. tate actionis hoc patiat̉ qd̓ eſt in tribus caſibꝰ: .§. i. sͣ. ne ꝗs eum ꝗ in ius vo. nam ibi ꝗs nō cō­ſi eſt actio bone fidei ſi eſt actio in rem. Item ſi tempſit p̄ceptuꝫ iudicis ſibi ſcm̄ de reſtituēda: eſt actio arbitraria: vt hic in prin. ⁊ īſti. de ac.§. ⁊ tn̄ in illa actione iurat̉ in littem. Eſt aūt rō ſpā­preterea. Examinemus mō iſta ſingulariter. pri litatis.ſ. ꝯtempta auctoritas iudicis ꝓpter rigo mo dixi ꝙ hꝫ locū in actionibus bone fidei: hoc rem iudicij ſeruādum: vt glo. dicit. In tertio ve ītellige in directis. ſecus ī cōtrarijs: vt. l. ei apud ro caſu in quo ꝗdaꝫ dicebāt regulā fallere. glo. quem. jͣ. depo. ⁊ ibi rō apparet. Item hoc hꝫ lo reprehendit ⁊ bene: vt. jͣ. dicā. Tertio debet cum īdubitāter qn̄ per actionē bonefidei petit̉ cōcurrere: vt deueniat̉ ad iuramētum in litē qd̓ ꝙ reſtituat̉ illud quod a me ad te ꝑuenit: vt. l. eſt affectiōis.ſ. vt dolus aduerſarij ītercedat: vt iij.§. in hac. jͣ. cōmo. ⁊. l. i.§. in depoſiti. jͣ. depo. .sͣ. l. ij. ⁊ sͣ. l. ꝓxima in fi. ⁊ in hac. l. ver. ſed ī his. ⁊. l. ſi cui.§. i. jͣ. loca. Idem ſi peto mihi reſtitui Fallit in actione tutele in qua iurat̉ ꝓpter culpā tanꝙͣ ꝑtinens ad me: vt in petitione heredita­vt. sͣ. dixi. Sed hic eſt aduertendum: qn̄ ⁊ in tis: vt. l. ſed ⁊ ſi lege.§. hec verba: de peti. her. ⁊ quo debeat eſſe cōmiſſus dolus ad hoc: vt ꝑue .l. ſi poſſeſſor.§. fi. eo. ti. ſed ſi peto aliquaꝫ rem niat̉ ad hoc iuramētum. Rn̄. aut loꝗmur in ac­tanꝙ mihi debitā: vt actione ex empto: tūc ē du tionibus ſtricti iuris arbitrarijs tn̄ ⁊ tūc aut do bium. nam ꝗdaꝫ dicūt ꝙ in illa actione nō iura lus fuit cōmiſſus tm̄ ab initio ꝯtracte obligatio tur in litem: ſed liberat̉ quis p̄ſtando verū inter nis: ⁊ ex poſt facto nō parēdo iudici circa rei re eſſe: vt. l. i. in prin. jͣ. de ac. emp. ⁊ iſtā opi. tꝫ azo. ſtitutionē: ⁊ nō eſt dubium ꝙ pōt iurari in litē. in ſūma. Ugo tenet ꝯtrariū cuius opi. videt̉ Aut cōmittit̉ dolus in nō parēdo iudici: vel fa glo. hic īherere: veritas eſt ꝙ diſtinguemuſ: aut ciēdo quo minus pareri poſſit ⁊ idē: ꝗa iuratur ꝗs hꝫ facultatē rei tradēde: ita ꝙ ad id poterat in litem: vt. l. qui reſtituere. in fi. sͣ. de rei ven. ⁊ ī p̄ciſe cogi: ⁊ tūc poſſit iurari in liteꝫ: ꝗa cōmittit ſti. de ac.§. preterea. Aut dolus fuit ꝯmiſſus ab dolum in nō tradēdo: ⁊ natura actionis hoc pa initio: nō tn̄ cōmittit̉ ī nō parendo iudici: uel fa tit̉: ꝗa bone fidei: ita loꝗtur opi. glo. hic poſita. ciendo: ⁊ tunc nō pōt iurari in litem: ſiue res ex Si vero nō hꝫ facultatem rei tradēde: tūc libera tat forte vendita ſine dolo malo: ſiue eſt ꝑemp­tur preſtādo veꝝ ītereſſe: nec dr̄ dolum cōmitte ta: ut. l. arbitrio. in pͥn. ⁊.§. i. ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. de do re: ita loquit̉ opi. Azo. ſcd̓o hꝫ locum in actiōe lo. Rō eſt: ꝗa illud ꝓpter qd̓ datur iudici arbitri a Opi. aꝫ. in rem ⁊ ad exhibēduꝫ: vt dicit hic tex. Que ADDE q uꝫ in iſtis actionibus eſt: ꝗa doloſe eius ſnīe nō Alex. dicit ro vtruꝫ hēat locum in hypothecaria: ⁊ in alijs paret̉: ſed hic ceſſat iſte dolus: ergo ceſſauit of­hanc videri in reꝫ: que nō dant̉ rōne pleni dn̄ij. Rn̄. ſic in oī ficium iudicis: ſeu arbitriuꝫ: ut. d. l. arbitrio. Si magis cōeꝫ bus: vt. jͣ. de pigno. l. ſi fundus.§. in vēditiōe: ⁊ opi. ẜm quā vero loꝗmur in actione bone fidei: tunc ſi poni debet intel­īſti. de ac.§. preterea: ⁊ iſtas. ll. allegat glo. in. l. mus ab initio dolum eſſe cōmiſſum: ⁊ ēt in non ligi glo. fi. ī haꝝ. in fi. sͣ. ſi ſer. vē. ⁊. l. eum ꝗ.§. in publiciana parēdo iudici circa reſtōnem: ſeu ēt in faciendo .l. ⁊ ſi tradi­.sͣ. de publi. Tertio hꝫ locum in arbitrarijs: quo minus pareri poſſit quod ꝓ eodē accipe in tio. C. de ac. ⁊ hic eſt aduertēdum. nam arbitraria actio dr̄ ꝓ emp. tota iſta materia: tunc ſine dubio pōt iurari ī li pter multa in ꝗbus vertit̉ iudicis arbitriū: vt in tem. l. ſi cui.§. i. jͣ. locati. ⁊. l. ſed ⁊ ſi lege.§. hec