Seite
De iureiurando. quod hic dr̄ eſt: vt oſtendat̉ iurātem nō eſſe per illaꝝ. C. de iureiurā. lꝫ ſit ar. cōtra. sͣ. de mino. l. intra vtile: dic vt ibi: ad qd̓ facit qd̓ no. per In­iurum: quaſi dicat ſi nō adijciat̉ pluriſue: vide­bat̉ prima facie ꝑiurus: quia iurauit de minori no. in. c. fi. extra quod me. cau. Sumus expedi­ꝙͣ eſſet qd̓ tollit iuriſcōſultuſ: qm̄ qd̓ pluris ē ⁊cͣ. ti de hac difficili materia que a nemine tractat̉: Et ꝑ hoc dico ꝙ ſi teſtes fuerūt ſemel exami­⁊ nunꝙͣ ītellexi niſi modo. Bar. nati ſuꝑ articulo cōtinente ꝙ res valet centuꝫ: Intellectus huius. l. patet Ula S. ex predictis: ꝗa ſi nō p̄ceſ­⁊ poſtea poſt publicationem fieret articulus ꝙ res valet cētum ⁊ ꝗnquaginta ꝙ teſtis poſſit ad ſiſſet mora: vel preceſſiſſet ⁊ res extaret: huc examinari: non enim articuli ſunt cōtrarij: ita ꝙ nō eſſet difficilis ꝓbatio nō deueniret̉ ad īmo oīno diuerſi: quia pōt eſſe vnū ⁊ aliud. De hoc iuramētum Ultimo no. ex hac. l. ꝙ lꝫ ac cretiſte habēt hūc caſum extra de teſti. c. de teſti tio ex teſtamēto habeat īſtar actiōis bone fidei: bus: ⁊ ibi glo. ⁊. c. cum cām que īter iconomum vt. l. in minoꝝ. C. in qui. cau. in inte. reſti. nō eſt eo. ti. Per hāc. l. pōt determinari qō de teſte ne. nō tamē hoc eſt veꝝ ſemper: vt hic videſ: dū ꝗ dixit vidi eum poſſidere. x. annis ⁊ plus: quaꝫ dicit nō enim iudex ⁊cͣ. ⁊ actionis ſtricti iuris na tāgit glo. in. l. ab hoſtibus.§. ſed qd̓ ſimpliciter turam ſequit̉ quātum ad iuramētum in liteꝫ nō .sͣ. ex qui. cau. ma. ⁊ ꝑ Guil. in. l. ⁊ ſi poſt tres. sͣ. bone fidei. Bar. ſi quis cau. ꝙ talis adiectio nil operat̉: quia qn̄ Dn̄s litis debet in litē iu­UlgO. rare nō alius. h. d. hoc ītel aliꝗs īterrogatur: vt aliꝗd reddat certū: iſta ad iectio ⁊ plus tanꝙͣ īcerta nil operat̉: vt hic. In lige: vt vidiſti in. l. videamus. in prin. sͣ. alijs vero diſpoſitionibus poſſet aliꝗd operari eo. Item lꝫ hic dicat ꝙ ille qui cōteſtatus eſt li­tem ſuo noīe debeat iurare: nō alius. tam̄ puto vt. d. l. ⁊ ſi poſt tres: ⁊ de ver. ſi. l. hec adiectio: ⁊ .l. cum filius.§. cum pater. ff. de lega. ij. Bar. ꝙ ſi ꝗs litigauerit per ꝓcuratoreꝫ tutorē vel cu­ratorem: lꝫ ipſe nō ſit litem ꝯteſtatus: ſed alius Con A inſtrumentis. ga n̄ ſuo noīe admittet̉ ad iurāduꝫ: vt. d. l. videamꝰ ꝟ. adoleſcens: ſolum hic ītendit excludere ꝓcu exhibenteꝫ inſtrumēta iurat̉ in litē. h. d. ratorem ⁊ cōiunctam ꝑſonaꝫ: ⁊ ſi qui nō admit­Ex. l. ſequenti. Stāte ſtatuto ꝙ ꝓ furto ⁊ robaria īponatur tuntur ad iurādum in litem. Bar. In actione tutele: ꝗa pena ẜm extimatōeꝫ rei furto ſubtracte nō po a In crimi I tutor. eſt bone fidei iurat̉ in terit ꝓbari extimatio ꝑ iuramentū: ibi. Pone. nalibꝰ. AD­DE ꝙ deci­Iuramētuꝫ in litem. h. d. Bar. Eperiurio. tem nō retra dit Io. an. ī Ex. l. ſequenti. .c. i. de foro ctat̉: niſi ex cā. h. d. Dr̄ hic ꝙ ex ne­ Si capitulatum fuit ꝙ res valeat centū: ⁊ te­cōpe. in. vj. ceſſitate ꝗs iurat ī litē. q̄ro utꝝ hoc ſit veꝝ. glo. ſtes depoſuerūt: ⁊ poſt publicationē fiat articu in nouella ⁊ Bald. in. l. lus ꝙ res valet cētum ꝗnquaginta teſtes pote­dicit ꝙ ſic: nō eniꝫ pōt tale iuſiurādum referri: .i. C. de re­runt adhuc examinari: ibi. Et per hoc dico. An habet ergo neceſſitatē: vel iurare vel a lite diſce credi. ⁊ in. l. dere. Ego dico ꝙ ꝗs n̄ habet neceſſe iurare vel aūt ſi teſtis dicat poſſedit. x. annis ⁊ plus: illud preſcriptiōe a lite diſcedere: poſſet enim aliꝗs dicere: volo ꝓ plus aliꝗd operet̉: ibi. Per hāc .C. ſi contra ius vel vti. Qui iurat rem va­bare ꝑ teſtes hoc ꝓbatur in. l. ſemꝑ.§. hoc inter pu. vbi di­Um furti: ſere cētum que va­dicto: qd̓ vi aut clam: cum glo. in verbo iudicis cunt ꝙ ſi ſta cum enim hoc iuramētum ſit īductuꝫ in fauorē let plus nō eſt ꝑiurus: lꝫ nō dicat ⁊ plus tuto cauet̉ h. d. Quero de quo iuramēto hic loquat̉: di­ꝙ de iniuria eius cui defertur pōt illi renunciare. ſecus in iu illata certo cunt ꝗdam de iuramēto in litem qd̓ eſt affectio­ramēto iudiciali. in eo eniꝫ habet neceſſe iurare generi ꝑſo­nis: lꝫ hic agat̉ actiōe ſtricti iuris: vt furti vel cō vel referre: niſi recuſet ex cā: vt. l. manifeſte. sͣ. ti. naꝝ ſtet̉ iu­ditione furtiua: ⁊ ītelligit in hoīe ſubtracto: te­.i. vertit̉ enim in illo etiā fauor deferētis qui liti ramento of fenſi tale ſta nēdo opi. Guar. in. l. in actionibuſ.§. plane. sͣ. gare nō vult. Nec obſtat tex. qui hic dicit de ne tutuꝫ ꝗa eſt eo. Et ꝙ hoc ſit ſpeciale in hoīe reprobaui vo­ceſſitate: quia debet ītelligi ꝙ hoc iuramētuꝫ ē ꝯͣ ius cōe. l. bis ibi. Ideo alij dicūt ꝙ hic loquit̉ de iuramē­ītroductum ex neceſſitate: hoc eſt ꝓpter neceſſi oībus. C. de to in litem qd̓ eſt veritatis. Tu dic ꝙ aut intelli­tatem ⁊ difficultatem ꝓbationis: vt in. l. in actio teſta. hēbit locum ſoluꝫ nibus. in fi. sͣ. eo. Vel dic ꝙ qn̄qꝫ quis cogit̉ iu gis ꝙ hic agat̉ actione furti: ⁊ tūc cum ab ipſo quo ad ne initio petat̉ quātitas.ſ. duplum vel quadruplū rare: vt tutor vel curator: nō dico de iuramento gocium pͥn nō pōt deferri iuramētuꝫ in litem qd̓ eſt affectio in liteꝫ qd̓ eſt affectionis: ſed de eo qd̓ eſt uerita cipale: non quo ad fun tis: ut no. in. l. videamus. in prin. in glo. ſecūda nis: vt. l. nūmis. sͣ. eo. Iteꝫ quia nō precipit̉ par dandam in ſuꝑ uer. admittēdam. Quero dr̄ hic nō faci ti: vt reſtituat rem: ⁊ ideo nō pōt eſſe illa contu tentionē iu macia que īducit arbitrium iudicis ad deferen­le. quero ex qua cā pōt retractari hoc iuramētū dicis coram dum tale iuramētum affectionis: ſed ꝓpter do­dic ut in glo. Ultimo quero uidiſti. sͣ. in. l. in quo accuſat̉ forēſis tāqͣꝫ actionibus: ꝙ quādo arguit̉ dolus rei: ⁊ eſt diſ lum aduerſarij ⁊ ꝓpter difficultatē probatiōis: ſortiatur ibi ſi res ſubtracta nō apparet defert̉ iuramētū ve­ficultas ꝓbationis iuratur de ueritate in litem: foꝝ rōne cō Pone ſtatutū huiꝰ ciuitatis īponit penaꝫ de ritatis: vt. l. nūmis. in fi. ⁊. l. in actionibus.§. pla miſſi delicti furto ⁊ robaria ẜm extimationem rei ſubtracte: vnde cuꝫ. l. ne. sͣ. eo. ⁊. l. ſi quādo. C. vnde vi. cum ſi. Sed ſi ſi qn̄ loquat̉ nūquid cum de furto: ⁊ de robaria criminaliter ītelligis ꝙ hic agat̉ cōditione furtiua: tūc ſi po qn̄ ciuiliter agitur ſufficit tale iuramētum ad probādum ex neres reum cōdēnatum ad rem reſtituēdam: ⁊ intentat̉ iu timationem: quod videt̉ per. l. cum furti. Con cōtēneret: tunc iuraret̉ in litem qd̓ eſt affectōis: diciū nō dꝫ extēdi ad ali trarium eſt ueꝝ: quia in criminalibus requirun vt. l. qui reſtituere. in fi. sͣ. de rei ven. ſed ſi pone um caſuꝫ cū tur probationes luce meridiana clarioreſ: ⁊ iſta res ſpēm ſubtractam ꝑemptā ante ſnīam abſqꝫ illa diſpoſi­iuramenta que deferūtur in locum: ſeu defectū dolo: tunc ceſſaret iuramētuꝫ affectionis: vt. d. tio ſit exor­probationis nō habent locum in criminalibus .l. arbitrio.§. i. ⁊ haberet locum iuramētum ve­bitās Ang. tn̄ ⁊ Ro. cō ritatiſ: vt hic: quia dolus arguit̉ ⁊ eſt difficultas ut habuiſtis no. in. l. iij. in prin. sͣ. ti. i. ⁊ de q̄ſtio. tra Bar. te­probatiōis: vt. l. in actionibꝰ. in fi. sͣ. eo. Que .l. maritus: fateor tamē ꝙ tale iuramētuꝫ quod nent vt re­ro ꝗd ſi in iuramēto adijcit̉ pluris ve. an vitiat̉ facit plenam probationem in ciuilibus faceret fert Alex. cu videt̉ ꝙ ſic: quia hec. l. vetat: ergo ⁊cͣ. vt. l. non indicium forte ſufficiens ad torturaꝫ in crimina ius predcā ſunt verba. dubium. C. de legi. Cōtrarium eſt veꝝ: illud.n. libus. h. d.