Seite
De preſcrip. ver. ⁊ in factū actione. ſi res dat̉ ꝓ re ē cōtractꝰ innoīatus ex quo orit̉ at cū do. ergo hoc eſt certū ꝙ dn̄s nauis eſt lo­actio p̄ſcrip. v̓bis ad intereſſe. ⁊ pōt ēt agi ꝯdi­cator ⁊ dn̄s merciū eſt cōductor. So. poſito qd̓ hoc ſit. tamē ē incertitudo circa ꝯtractū.ſ. an lo ctiōe ob cām ⁊ ꝑiculū rei ſpectat ad eū qui eaꝫ rē reciꝑe dꝫ: ſicut ī ēp. ⁊ vēdi. h. d. No. ꝙ di cauerit nauē an locauerit oꝑas ſuas ſeu rem ⁊ xi in ſūmario. no. ꝙ actio preſcriptis ꝟbis dat̉: operā. ⁊ ꝓpter hāc incertitudinē circa factū de vt fiat ꝙ conuenit ꝙ ſi nō fieret ꝯdēnat̉ ad in­uenit̉ ad actionē p̄ſcrip. v̓bis ſeu in factum ⁊cͣ. tereſſe. Scd̓o no. ꝙ ꝯditio ob cāꝫ nō orit̉ ex No. difficilioreꝫ n Aturali S.⁊vtiliorē forte. l. ipſo cōtractu ſꝫ exͣ id qd̓ agit̉: vt repetat̉ qd̓ da­tū eſt qͣſi cauſa nō ſecuta vt. l. ſi is ꝗ.§. fin.s. cō­que ſit ī. ff. veteri. hec.n. fuit vna q̄ſtio mo. Op. ⁊ videtur. ꝙ qn̄ do pecūiā vt rē re altiꝰ diſputata ꝑ paulū in qͣ plene tractat mate­cipiā ꝙ ſit cōtractꝰ īnoīatꝰ. vt. sͣ. d̓ cōdi. ob cāꝫ riā: vt facio in qͣſtiōibus meis: ⁊ prīo ponit̉ the l. fi. So. ibi fuit data pecūia: vt res daret̉. vnde ma ⁊ q̄ſtio. ſcd̓o altiꝰ exordit̉ materiā diuiden­cū de natura ēptiōis nō ſit ꝙ venditor obliget̉ do eā in qͣttuor ꝑtes.ſ. in qͣttuor cōtractꝰ innoīa ad dandū. iō eſt cōtratꝰ innoīatꝰ. hic ꝟo nō fuit tos. tertio ꝓſequit̉ pͥmū. quarto ꝓſequit̉ ſcd̓m. actū vt rē darē ſꝫ vt rē accipiā. Et ſic no. ꝙ iſtd̓ ꝗnto ꝓſequit̉ tertiū. ſexto ꝓſeꝗtur qͣrtū. ſeptīo ꝟbū recipiā vel accipiā nō īducit d̓ neceſſitate determinat q̄ſtionē ꝓpoſitā. ſcd̓a ibi: ī q̄ſtione c De neceſ tertia ibi: ⁊ ſi ꝗdē. quarta ibiat cū do. ꝗnta ibi trāſlatōeꝫ dn̄ij. Cōtra qd̓ tn̄ fac̄. C. d̓ trāſac. l. cū ſitate an ver ꝙ ſi faciā. ſexta ibi: ſed ſi facio. ſeptīa ibi: ſi ergo mota. ibi ne ꝑtē bonoꝝ ſuſcipiat. ſed pōt rn̄de bū accipio ī ⁊ legamꝰ per ꝑticulas. pͥma ꝑticula nō hꝫ ſūma ri ꝙ ibi adijcit̉ iſtud v̓bū bonoꝝ. ⁊ ſic ē obliga cludat tran ſlatōēꝫ dn̄ij riū nec recipit oppoſitionē: qꝛ mere factū pōit tio generis: vt. l. nō āplius.§. fi. j. de le. i. merito adde bar. in ⁊ ſcd̓a ꝑticula: qꝛ ponit diuiſionē mere nō reci­trāſlationē dn̄ij cōtinꝫ: vt dixi in. l. ex ēpto. ī pͥn. l. fi. sͣ. de cō­sͣ. de ac. emp. ⁊ eodē mō intelligo qd̓. jͣ. ſequit̉ ſi pit ſūmariū ſꝫ ꝯtraria. ⁊ gl. nō opponit nec dat di. ob cām ⁊ ſolutionē. Ego fortiſſime oppono ꝙ ēt in alijs rē do: vt rē accipiā qd̓ ex neceſſitate non īportat ī. d. l. cū mo ta ⁊ in. d. l. i. ſpeciebꝰ cōſiſtūt cōtractus īnoīati. qn̄qꝫ enī do ꝙ tu tenearis me facere dn̄ꝫ ſꝫ ſolū tradere po­sͣ. de rerū ꝑ vt facias. qn̄qꝫ do tibi: vt luciꝰ ticius faciat. qn̄ ſeſſionē vacuā ⁊ ꝙ a te dolꝰ malus abſit ſicut ī mū. ⁊ cum qꝫ do tibi: vt ꝗd cōtingat ſeu obueniat. iſta ſūt ēptiōe ⁊ vēditiōe: vt. l. i. sͣ. ti. i. ⁊ ibi dixi. Op. bar. hic trā­ꝟba eiuſdē pauli iuriſcōſulti: vt. l. ſenatꝰ.§. i. jͣ. d̓ dicit̉ hic ciuiliter obligari. cōtra īmo ē iuriſgē ſit ful. in. d. l. cum mota dona. cā mor. So. ꝯtractꝰ ꝓprie eſt qn̄ vltro ci­vt. l. iuriſgē. in pͥn. sͣ. de pac. So. glo. duobꝰ mo ⁊ etiā pau. d̓ troqꝫ orit̉ obligatio. vt. l. labeo. jͣ. d̓ ꝟb. ſig. intē­dis ⁊ bene. Itē op. dicit̉ hic ꝙ ꝑ hāc actio­ca. ibi ⁊ hic. dit ergo iuriſcōſultꝰ hic tractare materiā datio nē ſit cōdēnatio ad intereſſe. cōtra in obligatio nis ob cāꝫ qn̄ cadit in ꝯtractū hoc ē qd̓ dicit to ne dādi cogit̉ quis p̄ciſe dare: vt. l. vbi autē. ī fi. tius obligatiōis rē dari ꝯtractꝰ. ſed in caſibꝰ. l. jͣ. d̓ ꝟb. ob. ſed hic ē cōtractꝰ do vt deſ. ergo ⁊cͣ. cōtrarie lꝫ ſit datio ob cām tn̄ nō eſt ꝯtractꝰ: qꝛ Poſſumꝰ dicere ꝙ hic nō erat obligatus p̄ciſe recipiēs nō obligat̉ ad aliꝗd faciēdū vel dādū. ad dādū: vt sͣ. ꝓxīe dixi. tn̄ hic iuriſcōſul. hoc n̄ Scd̓o op. ⁊ fortiter. iſti ꝯtractꝰ cōcipiūtur ꝑ inſpexit ſꝫ generaliter ⁊ indiſtīcte ē locutꝰ ī quo vt: ⁊ ſic ſub mō. ſed ego video ꝙ qn̄qꝫ cōcipiu­libet cōtractu do vt des. ⁊ iō glo. in. l. i. C. d̓ ſen­tur ꝑ ſi. vt. l. ſi intra. sͣ. de pac. ⁊ ſic erit do ſi faci tē. que ꝓ eo qd̓ ītereſt. dicit ꝙ in obligatiōibus as vel facio ſi des ⁊ ſimilia. nō ē ergo ꝑfecta di­dādi ex cōtractibꝰ innoīatis nō cogitur ꝗs p̄ci­uiſio q̄ hic ponit̉ ꝑ iuriſcōſultū. Rn̄. ꝑ ſi induci ſe: īmo liberat̉ ſoluēdo ītereſſe: vt hic. vltramō tur cōditio ⁊ ea q̄ ſunt ī cōditiōe nō ſūt ī obliga cōtra in. d. l. i. C. d̓ ſen. que ꝓ eo ꝙ intereſt. ī. q. tiōe: vt. l. ſi ꝗs ſub cōditōe. jͣ. ſi ꝗs ob. ca. teſta. iiij. pͥncipali circa fi. ⁊ in. l. cū precibꝰ. C. de rerū ⁊ iō nō eſt ꝓprie ꝯtractꝰ: qꝛ nō vltro citroqꝫ ori ꝑmū. ⁊ Dy. in. l. ſtipulatiōes nō diuidūtur. jͣ. d̓ tur obligatio. ego dixi ī. d. l. ſi intra. Tertio op. ꝟb. ob. in magna diſtīctiōe tꝫ opi. nr̄oꝝ glo. aſ­a Nō face nō facere ē ſpēs diſtinctaª a facere: vt. l. in facto ſignat rōneꝫ vt examino plene in. d. l. ſtipulatio re ē ſpecies jͣ. de ꝯdi. ⁊ demō. Sꝫ ego reꝑio ꝯtractū innoīa nes nō diuidūtur in. xij. vel ī. xi. oppoſitōe. ⁊ ibi diſtincta. vt tū do vt nō facias. vel nō facio vt des: vt. l. d̓di teneo opi. glo. nr̄oꝝ. Op. ad ver. ſꝫ ſi ſtichū. de ad hoc ꝑ in pͥn. sͣ. de ꝯdi. ob cau. ergo hic iuriſcōſul. nō bar. ff. de cōdi. ob cau. l. fi. glo. ſol. ⁊ tene illā ibi vel diuiſit. Rn̄ factū pōt accipi vt genꝰ ⁊ diuidit̉ ī melius ⁊cͣ. Quero ex glo. qͣliter formabit̉ li­affirmatiuā ⁊ negatiuā: vt in facere ⁊ nō facere: bellus in hac actiōe p̄ſcrip. v̓bis. rn̄deo ſicut di vt. d. l. in facto de cōdi. ⁊ d̓mō. hic ergo accipit xi in. l. i. in pͥn. sͣ. d̓ act. ēp. peto te cōdēnari ad rē iuriſcōſul. in genere ⁊ cōprehēdit facere ⁊ nō fa dandā: vel ſi rē nō dederis ad ītereſſe vt hic col b Et ſi qui dem. in prī. cere lꝫ tn̄ nō ꝓſequat̉ niſi qn̄ facere affirmatiue ligit̉ ex tex. Itē q̄ritur ꝗd ſi datio fit ꝓpter ali­huius.§. et fuerit ꝓmiſſū. Quarto op. ꝙ ſūt plures ſpēs qd̓ factū vt des mihi. x. ⁊ dē tibi ẜuuꝫ vt manu­poteſt etiaꝫ ꝯtractuū que pn̄t colligi ex geminatiōe eorū q̄ mittas: datio quā debes facere mihi eſt ꝑꝑ fa­agi cōditiōe hic ponūt̉.ſ. do ⁊ facio vt des: vel do ⁊ facio vt ob cāꝫ ⁊c̄. ⁊ ctū. glo. vr̄ dicere ꝙ tūc iudicabit̉ magis do vt vide bar. in facias: vel do vt facias ⁊ des ⁊ ſimilia. ⁊ ſic poſ facias ꝙͣ do vt des: vt. l. cū ꝓponas. C. d̓ do. tan l. i.§. i. sͣ. ſi ſunt triplicari ⁊ qͣdruplicari. ⁊ tūc erunt īfinite git̉ ꝑ gl. jͣ. e. l.§. ꝙ ſi faciā. ⁊ ibi dicā. Sꝫ que­certuꝫ. pe. ⁊ ſpēs cōtractuū innoīatoꝝ. Rn̄. quādo dat̉ doc ro ꝗd ſi do tibi vt alij des vel in aliquā cāꝫ con­bar. ī. l. qui trina de ſimplicibꝰ intellige ſtatī d̓ mixtis. vt in­id qd̓. jͣ. de uertas: nō vt mihi des certe cōtractꝰ īnoīatus ē verbo. obli. ſti. de ac.§. itē mixte: ⁊. jͣ. d̓ libe. ⁊ poſthu. l. ſi ita ⁊ hꝫ ſimilitudinē magis cū mādato ꝙͣ cū ēptio ⁊ in. l. i. C. d̓ vn̄ iuriſcōſul. cū hic poſuerit diuiſionē ſimplici ne ⁊ vēditiōe. ⁊ iō pōt reuocari ex pnīa ſicut ce­pac. ⁊ in. l. um ſtatim intellexit ⁊ cōprehendit contractuꝫ teri cōtractꝰ īnoīati. Itē morte vr̄ reuocari ad ſi actioneꝫ. C. ſi miſceantur. de tranſac. ⁊ militudineꝫ mandati niſi in caſu ſpeciali: vt. l. ſi in. l. cuꝫ mo Ex.§. ſequenti. res.§. i. jͣ. de iure do. ⁊cͣ. ta. e. titulo­ Verbū accipio vel r̄cipio nō inducit d̓ neceſ Ex.§. ſequenti. ſitate trāſlatōeꝫ dn̄ij: ibi. Et ſic no. Et qͣliter for Quomō cognoſcātur facta q̄ poſſūt locari. met̉ libellꝰ in act. p̄ſcrip. v̓bis: ibi. Quero. d At cū do Et an re euicta agatur p̄ſcriptis verbis. in prin. huiꝰ z Hec ē tertia ꝑs in qͣ Si dat̉ pecunia ꝓ facto ꝙ Et ſi quidē. ꝓſequit̉ naturaꝫ pͥmi §. per bar. in At cū do. ſalet locari ē locatio. ſi res l. iij.§. i. d̓ cō cōtractꝰ innoīati do vt des ⁊ breuiter hoc intē dat̉ ꝓ facto eſt cōtractꝰ īnoīatus pariēs actōeꝫ di. ob cām. dit. Si pecunia dat̉: vt res recipiat̉ eſt ēptio. ſꝫ p̄ſcrip. v̓bis ad ītereſſe. ſed ſi ſactu locari nō ſo­