De pignoribus. 1 47 cxliiij. tu ad creto cōtrahit̉ pignus in quo pōt inſiſti donec eadeꝫ rō cōſiſteret obligatio: ut in hoc exēplo iſta vide no. las emi ⁊ vē debitū exoluit ⁊ eiectꝰ habet actionē in factum per bar. in. l. obligo tibi ẜuituteꝫ alteriꝰ nō tollendi donec ti di. cū mero h. d. ¶ No. qd̓ dixi in ſūmario facit. C. de p̄to. i. C. que res ⁊ mixto īpebi credita ſoluat̉ pecunia. certe hoc caſu ceſſāt pig. ob. poſ. pigno. l. i. ⁊ antiphona dicit̉ miſſio ex pͥmo d̓cre rio. ⁊ oīmop̄dicte rōnes. ideo videt̉ ꝙ valeat obligatio. ⁊ ibi etiaꝫ ꝑ da iuriſdicto. hoc eſt p̄paratio quedā: vt deueniat̉ ad ẜm. ¶ Sꝫ exͣ glo. ꝓ declaratiōeᵇ pn̄tis materie quebald. tiōe q̄ cōſue vt habemꝰ in pſalmis. ¶ No. ꝙ miſſus in poſa ¶ De iure ro: an alia iura puta iuriſdictōes: p̄eminētie ho tudo vincit ſeſſionē ex pͥmo decreto nō dꝫ exire donec ſolua dotiuꝫ vſul. vt de feu. nores ius ꝑcipiēdi pedagia iuſpatronatꝰ in ecfructuarius tur ſibi. ad idē facit. sͣ. fami. her. l. is cōſequēter cogni. ab or cleſia vel in hoīe. ⁊ ſimilia pn̄t obligari. rn̄deo pōt vſufruc tis. ſed bal. ī §. fi. jͣ. de priuil. cred. l. euꝫ ꝗ. ¶ In cōtrariū fa quedā ſunt iura q̄ cōſiſtūt in hoībus: vt iuriſdi tū pignorac. i.§. ad hec cit. C. de bo. aucͣ. iudi. poſ. autē. ei ꝗ iurat. vbi re re et vēdere ctio quā hꝫ dn̄s in vaſallū. ⁊ ius qd̓ habꝫ patrocū ſequēti d̓ hoc ē cōmo cuꝑat pignus eoipſo ꝙ reficit expēſas. tex. no. ī pac. iur. fir. nus in libertū ⁊ ſimilia. ⁊ hec non pn̄t obligari ditatē eiꝰ. ſꝫ dicit notari l. ſi pecunia. in fi. vt ī poſſeſſionē lega. ſoluit iſtd̓ niſi ī caſu maxīe neceſſitatis: vt. l. i. C. d̓ oꝑ. lib. ꝗd in dubio h̓ ꝙ iuriſdic cōtrariū. aut enī miſſio ex pͥmo d̓creto ſit: ꝗa nō l. ꝓ herede.§. ꝗd tn̄ ẜm vnū intellectum gloan videatur tio non pōt ſoluit̉ ⁊ nō recedit inde donec ſoluat̉. ita debꝫ ī vēdere ⁊ ob vēdi cū ſit ījͣ. de acꝗ. heredi. ⁊. jͣ. d̓ fideicōmiſ. liber. l. is ꝗ. et ligare. vide telligi hic. aut miſſio ſit ꝗa nō d̓fendat̉. ⁊ tūc eo peratoris et l. generalit̓. ⁊ sͣ. de act. ēp. l. ticiꝰ. vbi ꝗs nō co glo. ⁊ bal. in ꝗa publici veniēte ad defenſionē recuꝑat poſſeſſioneꝫ: vt git̉ eſſe libertꝰ alteriꝰ. Quedā ſūt iura in re non l. i. C. ſi pig. iuris ſūt.sͣ. d. aucͣ. ei ꝗ iurat. qd̓ no. ⁊ tene menti. ¶ Tertio pigno. ⁊ ibi in hoīe: vt iuſpatronatꝰ eccleſie: ⁊ ius ꝑcipiēdi de iuſti. ⁊ iu no. ꝙ fructꝰ cōputant̉ in vſuras qd̓ intellige ſi ꝙ vſufruct re. l. i.§. pupedagia ⁊ ſimilia. ⁊ iſta ſiꝗdē ſunt talia ex ꝗbus pignoratus erāt debite ex cōtractu vel officio iudicis: vt in blicū ius et non ꝑcipitur cōmodū aliqd̓ pecuniariū: ⁊ non pōt ꝑ crediſicut prima glo. dicit̉ alias fructꝰ deberent reſtitui debitori poſſūt obligari: vt exͣ de re iu. c. cū bertoldus. ⁊ toreꝫ libere ptās que in vt. l. pretor. in pͥn. ⁊ per totā. l. jͣ. de bo. aucͣ. iud. vendi. ibi no. Si ꝟo ex his cōmoduꝫ aliqd̓ ꝑcipit̉ pn̄t extimabilis poſ. ¶ Itē no. ꝙ habitādo ꝗs domū quā acce ADDE vt eſt vt no. C. obligari: vt hac. l.§. vſufructꝰ. ⁊. jͣ. e. ti. ſꝫ an vie. ꝑ bal. ꝯſi. ccl de colla. l. fi pit ex primo decreto videtur fructus percipere ⁊. jͣ. eo. l. grege.§. in ſuꝑficiarijs. ¶ Itē q̄ro an xxxv. iij. lib. quod no. bene. ille ꝗ hꝫ obligatū vſū fructū ſi ſibi nō ſoluit̉ᵈ poſ vbi cōſuluit ADDE. an ¶ Seruituteſ de quadam iuriſdictio ſit vēdere ꝓprietatē. tex. eſt ꝙ nō in. l. i. ſcd̓o rn̄ An uſufructus. poſſūt pignomuliere que poſſit vendi ſo. C. ſi pig. pi. da. ſit. ⁊cͣ. vſum fructū Ro. cōſi. ccri obligari. ſecus in iuribꝰ realibus vrbano pre9 ¶ Uniuerſitates rerum fundi ſibi re ccxliiij. ⁊ an dio debitis. ¶ In ruſticis ꝟo idē. h. d. cū. l. ſe. INCSC. pn̄t pigori obligari. h. d. lictum deiuſpatrona¶ Uenio ad pͥmū dictū de ſeruitutibꝰ ꝑſonaliderat ī dotē tuſ bal. cōſi. Ex.§. ſequenti. b ¶ Pro de bus. ⁊ op. hic dr̄ ꝙ dn̄s ꝓprietatis obligat vſūxxxij. ij. li. et ¶ Debitor an poſſit ſoluere pͥmo creditori: ibi. claratiōe vi conſilio prifructū. Cōtra aut enī cōſtituit̉ vſufructꝰ ꝓ hoc Itē. Et an qn̄ pignꝰ obligat̉ pignori ſecūdꝰ cre de īſti. d̓ act. mo. v. li. formalis ⁊ nō pōt illud ius hr̄e obligatū: qꝛ ſuū §. itē ẜuiana ditor poſſit prohibere ne pͥmus debitor ſoluat c ¶ Intellec eſt pignꝰ: vt. l. neqꝫ pignꝰ. jͣ. d̓ re iudi. aut nō cō vbi habetur tum gloſ. et creditori ſuo: ibi. Itē quero qn̄. Et qn̄ creditor an iuriſdic. ſtituit̉ ſibi ⁊ nō eſt. ergo ī obligationē nō cadit. ad iſta bene agit cōtra nomē ſibi obligatuꝫ debet precedere tiones poſfacit qd̓ no. So. dico ꝙ ꝑ hoc nō cōſtituit̉ vſufructꝰ: ſed ilexcuſſio principalis. ſint vēdi qd̓ bar. in. l. ſi n̄ lud qd̓ eſt apud dn̄m ex hac obligatiōe tranſit no. in. c. i. in ſortē.§. liber . ¶ Duobꝰ modis le in creditorē.ſ. facultas vtēdi fruēdi. Itē ius vēTū pignoſ t. git. pͥmo ſcōm gloſfi. q̄ ſint retus. in pen. galia: vt ibi col. de cōdi. dendi vſū fructuꝫ debitore nō ſoluēte: ſicut ipſe .ſ. ꝙ pͥncipiū loquat̉ qn̄ pignꝰ dat̉ pignori. ſcd̓o qꝛ principis indebi. debitori: idēqꝫ dn̄s pōt vendēdo vſū fructū trāſ qn̄ ip̄ꝫ nomē debitoris dat̉ pignori. ſcd̓a ibi ſed ſunt allgatꝭ d ¶ Soluit̓. ferre: lꝫ nō hēat: vt. l. qd̓ noſtruꝫ. sͣ. de vſufruc. no. ꝑ bar. in nō poteſt rē pōt dubitari. ⁊ ẜm iſtā lec. breuit̓. h. d. Pign ¶ Uſufructuſ tn̄ͣ dr̄ hic obligari ꝓpter cōmodi l. cōtē.§. qui tanqͣꝫ pign pōt dari pignori: ⁊ tenet̉ quoad vtraqꝫ pecūia maximos. d̓ vendere ſed tateꝫ. de quo dixi. sͣ. itē qꝛ ſperat̉ poſſe conſtitui ſibi debebit̉. Sed ſi nomē dat̉ pignori exactuꝫ pu. adde q̄ bene poteſt vēditionē. ar. jͣ. eo. l. ⁊ que nōduꝫ. ī pͥn. ¶ Scd̓o ꝯpenſabit̉. alias ī cām pignoris retinebit̉. h. d. dixi in. l. ꝓhi vēdere vſūop. dicit̉ hic ꝙ vſufructuariꝰ pōt obligare vſūbere.§. plāe. fructum ꝙ ⁊ ẜꝫ alioſ legit̉ alio mō.ſ. ꝙ totꝰ.§. loquat̉. qn̄ pi fructū. cōtra vſufructꝰ nō pōt vendi: vt inſti. de ꝙ vi aut clā. nunqͣꝫ reuer gnꝰ dat̉ pignori. Et pͥmo loquit̉ de effectu pi ſed idē bal. ī tatur ad pro vſufruc.§. finit̉. ⁊. l. ſi vſufructꝰ. jͣ. de iure do. er gnoris. ſcd̓o loꝗt̉ d̓ effectu ſolutōis facte a pͥmo c. ſi inter pa prietariū vt go nō pōt obligari: vt. sͣ. eo. l. ſed ⁊ ſi quo ad. in debitore. ſcd̓a ibi. ſed pōt dubitari. ⁊ ẜꝫ hāc lec. res.§. i. d̓. l. ibi. ⁊ nota. fi. So. vſufructꝰ nō pōt vendi: vt trāſferat̉ ius: cōrar. dic̄ ꝙ bal. in. d. l. i. breuit̉ dic̄. Pignꝰ p̄t dari. pignori. ⁊ pͥmꝰ d̓bito de cōſuetuſed vt tranſferat̉ cōmoditas: vt. l. arboribus.§. C. ſi pig. pi. pōt ſoluere ſcd̓o creditori. ⁊ ſolutū cōpenſabit̉ dine videmꝰ vſufructꝰ. ita hic ī creditorē trāſibit ꝯmoditas. ⁊ in cām debiti retinebit̉. h. d. in terminis. Sed caſtra ⁊ vilſimile habetis. no. ī. l. i. C. d̓ peti. bo. ſubla. li. x. ī pͥmo cāu nō mutat̉ ẜꝫ oēs. ¶ In ſcd̓o cāu ſic: Ex.§. ſequenti. vt vidiſtis. ⁊ ẜm hāc lec. gl. dꝫ exponi ſolutoꝝ.i. ¶ Seruitutes vrbane poſſunt pignorari ſi ceſſoluēdoꝝ: ⁊ qꝛ hoc ē facere violētiā lr̄e. iō alij le ſat deformitas ciuitatis. Quid aut d̓ iuriſdictigūt ⁊ alio mō ⁊ ponūt caſuꝫ in hoc. v̓. ſꝫ pōt du onibꝰ pedagijs p̄eminēcijs ⁊ honoribꝰ ⁊ patro bitari ſic dictum eſt ꝙ pignꝰ pōt dari pignori. natu eccleſie: ibi. Sed. ¶ Pone ꝙ pͥmꝰ debitor ſoluat ſcd̓o creditori ¶ Uenio. an pͥmus creditor pōt repetere illd̓ qd̓ ē ſolutuꝫ Iura predioruꝫ. ad ver. iſtū ipſi ſcd̓o. Et rn̄det hic iuriſcōſul. ꝙ nō: qꝛ ſecū ⁊ quero q̄ eſt rō ꝙ ẜuitutes vrbanoꝝ prediorū dus creditor cōpenſabit ſi ē pecunia: ſi ē res renō pn̄t obligari. tex. rn̄dit quia nō pn̄t pignori tinebit̉ in pignꝰ. ¶ Uenio ad materiā ⁊ circa pͥ dari. hoc eſt in eis nō cōſiſtit traditio vel qͣſi lomū qn̄ pignꝰ dat̉ pignori q̄ro q̄ actio cōpetit ſeco pignoris. dices tu quō nō cōſiſtit ſicut in rucūdo creditori cōtra pͥmū debitorē: Rn̄det gl. ſticis. nōne ego poſſuꝫ tibi ꝑmittere ꝙ tu mitꝙ vtilis hypothecaria ⁊ bn̄ circa ẜm caſum qn̄ tas tignum vel ſtillicidium ad tp̄s: ſicuti vt valoꝗtur ꝓut ē pignori nom̄ obligatū. q̄ro q̄ actio das ꝑ fundū meuꝫ ad tēpus. Ad hoc rn̄det gl. cōpetat creditori ſcd̓o ꝯtra pͥmuꝫ debitorē. et ẜuitutes vrbane debēt cōſtitui ſub quadā ꝑpedicit gl. ꝙ vtilis hypothecaria. Alij dicūt ꝙ cōtuitate ne nimis vrbes d̓forment̉. nō enī eſſet cō petit vtilis ꝑſonalis: qꝛ prīo creditori ꝯpetebat gruū: ut poſtꝙͣ īmiſiſti tignū ſoluto pignore co directa. ita tāgit̉ in gl. in. l. nomē. C. q̄ res pig. garis tollere qd̓ ſecꝰ eſt in ẜuitutibꝰ ruſticoꝝ p̄ob. poſ. tu dices qn̄ nomē obligat̉ intelligit̉ ob diorū: qꝛ ibi ceſſat incōgruitas. iſta ſatis placet: ligatū ip̄m nomē: ⁊ ēt obligatiōes acceſſorie. ⁊ ⁊ iō forte ſi in ſeruitutibꝰ vrbanorū predioꝝ eēt pignora ſicut cū nomē vēdit̉ vel pignori dat̉:
