Seite
De pignoribus. 143 obligare ꝓprietatē. tn̄ pōt ꝓprietario obligāti Ego puto ꝙ talis libellus ꝓcedat ⁊ intelligat̉ cōſentire: vt. C. de vſufruc. l. intereſt. Et ex hoc libellus ⁊ ſnīa lata ſuper hoc ẜm formā huiꝰ. l. tex. cū glo. colligūt diſtinctionē mirabilē: qꝛ qn̄ .ſ. peto te condēnari ad reꝫ reſtituēdā: ⁊ hoc ex qꝫ quis nō pōt aliquid facere ꝑꝑ imbecillitateꝫ natura obligatiōis. vel ſi vis habes ptāteꝫ ſol­cōſilij ⁊ intellectꝰ: vt minor ⁊ mulier. ⁊ tūc non uendi debitū. per hoc tamē non preiudicat ſibi pōt faciēti cōſentire: vt hic in tex. ⁊ ī duobꝰ exē actor in iure qd̓ habꝫ petēdi iuramentū in litē: plis hic reprobatis in gl. aut ꝗs nō pōt facere ꝓ qꝛ pōt actor ſicut in actione de dolo eligere ve­pter d̓fectu ſui iuris: qꝛ ius plenū nō hꝫ: vt fruc­rū intereſſe: ⁊ obmittere iuramentū in litē: vt. l. tuarius ⁊cͣ. ⁊ ille pōt faciēti cōſentire: vt hic ī ꝟ. arbitrio.§. i. sͣ. de dolo. Item op. ꝙ per iura fer̄. ⁊ ī exēplo gl. ad idē. l. ij.§. volūtate. jͣ. ſo. ma mentū in litē nō cōſequit̉ pluſqͣ ſit veꝝ debitū­ Additio vel d̓tractio qua­a Si res vt. l. ſi inter.§. fi. jͣ. eo. Glo. ponit plures ſol. ſed Dl rE S. litatis circa rē nō extīguit hy­ſacit iſte tex. prima eſt vera.ſ. qd̓ hic loquit̉ quādo agit̉ ꝯtra ad qōnē ſi a pothecā. h. d. Op. ꝙ rei mutatiōe extingua tertiū poſſeſſoreꝫ. l. vero cōtraria loquit̉ quādo liquis emat tur ius: vt. l. repeti.§. rei mutatiōe. sͣ. ꝗ. mo. vſu­cōtra ipſuꝫ debitorē. videbitis ſtatiꝫ de hoc. jͣ. e. domū vel rē alij obligatā fru. a. So. aliud in vſufructu. aliud in hypothe­.l.§. ſi pluris. ⁊ ibi videbitis rōnē. Venio ad ⁊ eā meliora ca. ⁊ aſſignat rōnē: qꝛ vſufructꝰ nō pōt durar̄ ꝑ­ꝟſi. interduꝫ. ⁊ quero ꝗd ſi fructꝰ nō extiterunt uit ſumptibꝰ empta rei ſubſtātia: vt. l. i. sͣ. de vſufruc. ſed illa vtrū iudex poterit cōdēnare in fructibꝰ. glo. di­ſuis. ꝙ ſi ab nō eſt bona rō: qꝛ nec pignꝰ poſſet durare ꝑem­eo vincatur ſtinguit ⁊ bene: qꝛ aūt ſunt cōſumpti mala fide. ꝑ hypothe­pta ſubſtātia: vt. l. ſicut. jͣ. ꝗ. mo. pig. vel hypo. ⁊ nō eſt dubiū ꝙ tunc tenet̉ ac ſi extarent: vt sͣ. cā. an libere ſol. dic ergo ꝙ in vſufructu ſūt īducti multi mo ꝓxime in eo qui dolo deſijt poſſidere. aut bona tur preſtādo di: vt vſufructꝰ ꝑeat ne alias ſit inutilis ꝓprie­fide. ⁊ tunc nō pn̄t vendicari: vt. l. i.§. cuꝫ p̄diū primū exti­tas ſemꝑ aſcendēte vſufructu. Vel aliter ī iure mationē ⁊ h̓ sͣ. e. quādoqꝫ tn̄ dicit glo. etiā ſi extent non pn̄t tex. facit ꝙ n̄ vſufructus inſpicit̉ cōmoditas quā pōt hr̄e vſu vendicari: vt ſi emptor ſeminauit eos. ita vult dic vt ꝑ bar. fructuariꝰ que cōmoditas alterat̉ tali mutatōe: dicere glo. que tamē cōiter habet̉ corrupta. vbi in. l. ī his. C. vt ſi d̓ domo fiat archa. vel ecōuerſo. ⁊ iō vſufru enī dicit creditor debet dicere emptor de p̄dijs et ctus extinguit̉. In iure ꝟo pignoriſ inſpicit̉: omni re na­p Sententia lata cōtra ui. li. xi. ⁊ ibi Tredito. gnuꝫ nō poteſt mādari vt creditor ad ſuuꝫ ꝑueniat faciliꝰ. qd̓ durat ēt Ange. vide facta tali mutatiōe. Itē op. jͣ. d̓ leg. i. l. ſi ita le executioni cōtra aliuꝫ. ſed debet iterū agi hypo qd̓ no. bar. ī gatuꝫ.§. fi. So. dicit glo. ꝙ ibi tractat̉ de lucro l. inter ſtipu thecaria. ⁊ ex ſnīa lata pro me cōtra me nō op­captādo. hic de dāno euitādo: ⁊ ẜm eā ſi res ob lātē.§. ſacrā ponit̉. hoc dicit iſte no. ⁊ bonꝰ.§. Op. ꝙ de circa fi. d̓ v̓. ligat̉ ex cā donationis nō duraret pignꝰ qd̓ eēt beat agere ex re iudicata actione ī factū: vel pe obli. abſurduꝫ dicere. dic ergo ꝙ hic loquit̉ qn̄ hēo tere executionē: vt. l. ſi minor. xxv. ānis cui fidei­ius meuꝫ firmuꝫ adeo ꝙ facto alteriꝰ tolli non cōmiſſuꝫ. sͣ. de mino. Solu. hic agebat̉ cōtra ali pōt. ibi ꝟo loꝗtur qn̄ ius legatarij n̄ erat firmū uꝫ: ꝙͣ cōtra illuꝫ cōtra quē fuit lata ſnīa. Iteꝫ ⁊ ſola volūtate teſtatoris poterat mutari. op. de. l. fi. C. de vſur. rei iudi. So. vt in glo. c Si plurit Ex.§. ſequenti. no. rōneꝫ hu z Si cōtra debitorem ius.§. ⁊ iſtaꝫ Si pluris. ſit iuratuꝫ in liteꝫ ex eq Formā libellādi ⁊ ſentētiādi in hypotheca­ēt ponit iac. ria: ibi. Tertio. Et an ꝓcedat libellꝰ peto te cō tate liberatur debitor debituꝫ cū vſuris ſoluen­būt. ⁊ adde dēnari ad rē reſtituendā vel ſoluenduꝫ debitū: bal. ī. l. ſi tra do. hoc dicit. No. illud qd̓ dicunt̉ canoniſte ibi. Nota. ditio in. vij. ſnīam tranſire in reꝫ iudicataꝫ. de quo dixi in. l. b In vēdi q. ad finē. C. b Hypo catione. an i. jͣ. de re iudi. Op. ꝙ debitor nō debuit ī pl̓ꝰ de act. emp. In uendicatione. hecana: auteꝫ poſſit condēnari: vt. jͣ. eo. l. ſi inter. in fine. So. vt ibi. formari li­datur cōtra poſſeſſorē qui liberat̉ ſi ſoluit vel re Op. sͣ. ea. l.§. in vendicatione in fi. So. ibi bellus: ⁊ ſic ſtituit alias cōdēnabit̉. ⁊ ſi fuerit cōtumax ī litē no. ꝓcedere ī extraneo poſſeſſore hic ī ip̄o debitore. ſed que iurabit̉: taꝫ ꝓ re ꝙͣ ꝓ fructibus extātibus. h. d. libellū in hy eſt ratio: quia ſi illud cōſequeret̉ ab extraneo d̓ pothecaria. No. ꝙ in hoc iudicio dꝫ diſtingui: an cōuen beret debitori reſtituere: vt. l. ſi inter in fi. jͣ. e. er­⁊ de hoc vi­tus poſſideat: ſicut in rei ven. vt in. l. fi. sͣ. de rei go ab ipſo debitore de equitate nō debet exigi. de late bar. ī ven. ⁊ ꝓbatur in aut̄. itē poſſeſſor. C. qui po. in .l. ij. ꝑ illum glo. multuꝫ ſe inuoluit in ſolutiōe huiꝰ cōtrari­pig. ha. No. ꝙ poſſeſſor hꝫ facultatē reſtituē tex. C. ſi vn qd̓ examinabo in. l. ſi inter.§. fi. jͣ. eo. ti. ⁊cͣ. ex pluribus di reꝫ vel ſoluendi debitū in caſu tam̄ ſingulari x Res aliena ſub con credito. add̓ ſi neutrū iſtorū facit nō cōdēnabit̉ poſſeſſor hy Aliena re S. ditione poteſt obliga­qd̓ no. bal. ī pothecaria cōuentus: vt. C. de iure d̓lib. l. fi.§. ſi ſimili ī. l. ſan ri. hoc dicit. cimus. C. d̓ vero creditores. Tertio no. modū ſnīandi ī Ex.§. ſequenti. ſac. ſan. ec. ⁊ hypothecaria: qꝛ poſſeſſor cōdēnat̉ ad rē reſti­ Qualiter cōcurrant creditores ſi nō apparꝫ adde bal. ī. l. tuendā ⁊ retinendā in cām pig. ꝑ creditorē: et de anterioritate ⁊ poſterioritate: ⁊ res eodē die ſi inſolidum ex hoc colligit̉ modus formādi libellū in hypo C. de acti. et ſit pluribꝰ obligata: ibi. Sed. obli. alexā. thecaria de quo dixi plene in. l. reꝫ alienā. s. de Si res obligatur pluribꝰ ADDE. ſpe Si duo. qiuerſis momentis quilibei pigno. actio. facit. jͣ. de euic. l. ſi cuꝫ venditor in cu. in ti. d̓ pi prin. an auteꝫ poſſit ſic formari libellus. videli­tenetur inſoliduꝫ pro ſuo debito. ſi eodeꝫ mo­gnoribꝰ. 8. 1j cet peto euꝫ condēnari: vt eaꝫ reꝫ reſtituat vel d̓ mento quilibet pro parte tenetur: niſi aliud ac bituꝫ ſoluat: dicā ſtatiꝫ. Not. ꝙ cōtra nō reſti tuꝫ ſit hoc dicit iſte.§. No. primo quod dixi tuenteꝫ iuratur in litē: ⁊ ex hoc videtur ꝙ talis in ſummario. Secundo no. ꝙ ſimul dicitur fie­libellus. peto euꝫ condēnari ad reꝫ reſtituendā ri qd̓ ſit eodē die licet diuerſis momētis fiat. fa­vel ad ſoluendū debitū nō procedit. tunc eniꝫ cit qd̓ habuiſtis in. l. operis. sͣ. loca. Quero cuꝫ ad ꝙͣtitatē eſſet cōdēnatus nō poſſet iurari quomō intelligatur iſtud ꝑiter poſituꝫ hic. in in liteꝫ: vt. l. arbitrio.§. nō tamē. sͣ. de dolo. ſed prin. Glo. exponit.i. eodeꝫ momēto. alij dicunt tex. in. l. fi. C. ſi vnus ex pluribus cre. videt̉ iſtuꝫ hoc eſſe falſuꝫ: vt patet ex ſequentibuſ. ſcilicꝫ q libelluꝫ admittere. ⁊ ideꝫ extra de pigno. c. ex lit debet ītelligi.i. diuerſis momētis. tu dic ꝙ iſtd̓ teris. ſed tex. hic videtur ponere in arbitrio cō­pariter ponatur ſimpliciter. ſed infra in reſpō­uenti nō ꝙ hoc veniat ex natura obligationis. ſione diſtinguitur: quia pariter poteſt intelligi