Seite
De diſtractio. pigno. a Op. vide riū. ſꝫ que lr̄a ſit uerior dico ꝙ cū ſemel̓ habere­turo pendebit euētu. h. d. ⁊ ꝗa bonus caſus eſt no. in. l. ſi eā mus de fcō hāc. q. miſimuſuſqꝫ Piſas ad librū ⁊ ſubtilis: iō iſtā. l. declarabo ī. l. proxi. l. C. de ꝯdi. pādectarū ⁊ reꝑta ē ꝟa illa lr̄a nullā eē uēditio­Ex. l. ſequenti. ob cām. ⁊ in l. ſi ita quis neꝫ. Sꝫ tūc opª de. l. nemo. sͣ. de pac. Sol. il Quot debeāt interuenire: ut creditor poſſit .§. ea. l. iij. le qui appōit pactū ne uendat̉ reẜuat ſibi aliqd̓ uendere pignus: ibi. Item. Et qualiter debitor de v̓bo. ob. ius in re.ſ. ius pignoris. Simile in. l. fi. C. de iure poſſit impedire uendi. pignoris: ibi. Quero. b Pactū. emphi. ⁊ ſic habes remediū aꝑtū qn̄ uis appo­adde pau. in Breuiſ ē. ⁊. h. d. Reditor. Treditor tenet̉ .l. ſi filiuſſa. nere pactūᵇ: ꝙ nō liceat alicui uēdere rē de qua c §. diuus. de doc. dicūt in. l. fi. C. d̓ re. alie. n̄ alie. ⁊. l. ſi abſenti iure cedere ⁊ poſſeſſionē trader̄. h. d. ⁊ le. i. ī. ij. col. §. i. jͣ. d̓ do. nā tūc eſt remediū ꝙ res ſit ſibi obli fortis ē. l. Et q̄ro qd̓ ius ē qd̓ creditor uēdēs ⁊ optīe facit iſte tex. ad id gata ꝓ intereſſe uel pena. uel apponit̉ pactuꝫ ꝙ cedere d̓bet. ⁊ dicit glo. ius.ſ. hypothece. ſꝫ illd̓ qd̓ no. volu res nō poſſit uēdi. caſus eſt hic. uel dic dic̄ glo. nō vr̄ uerū: ꝗa cū emptor efficiatur dn̄s nō pōt it ī. l. i.§. ꝗd ibi nō ītereſſe paciſcentis hic ſic. Sꝫ q̄ro in quo habere ſibi obligatā: vt īſti. qui. alie. nō li. ī pͥn. ⁊ aūt circa fi. intereſſet creditorisᶜ: ut res uēdat̉ cū res trāſeat l. nō eſt nouū. de acꝗ. re. do. ergo nō pōt haber̄ de ſuꝑfic. c Credito ad emptorē cū onere obligatiōis. ℟. quia forte hypothecā: ut. l. neqꝫ pignus. jͣ. de regu. iur. ſo. ris. Iteꝫ in res uēdebat̉ potētiori: ita forte ꝙ creditor n̄ po tribus mōis pōt intelligi hec. l. primo ꝙ cedat tereſt ī alioͣ terat uēdicare. ſecꝰ ſi res eēt penes debitorē. ho ius: nō tamē ut dicat̉ res obligata ſibi. ſed p̄t rē d̓ qͦ ꝑ bar. ī die ꝟo tale ītereſſe ē certū ꝙ nō pōt ꝯueniri poſ l. iij. in fi. vii loco pignoris retinere. ſimile in. l. qui a debito­ij. col. C. de ſeſſor pignoris niſi diſcuſſo pͥncipali. ſꝫ quādo re. sͣ. ti. i. ⁊. l. iij.§. i. C. ſi anti. cre. l. i. ⁊ ꝓpter hoc pi. in v̓. ſꝫ an ē apud prīcipalem: tūc pōt rectauia agi hypo­in quolibet cōtractu uēditōis apponit̉ hodie q̄ poteſt. thecaria: ut in aūt. de fideiuſ.§. ſꝫ neqꝫ. ⁊ no. sͣ. uēditor cedat oē ius oēmqꝫ actionē qd̓ uel quā d c Rredi toris. ti.i. l. ſi mulier. habet ī illa re uel pro illa re. pro hoc. jͣ. de euic. hāc..l. limita Ex. l. ſequenti. l. in creditore. ſcd̓o modo pōt legi: ut hec. l. po­⁊ ītellige ẜꝫ Remediū ꝙ uēditor poſſit uēder̄ rē quā ma nat duos caſus. pͥmo quādo creditor uēdit ſibi caſū ſuū ī. l. luerit pignoratā. Et an pro modica ꝙͣtitate poſ rem hypothecatam quā nō poſſidet. pōt enim ij. ⁊ ibi doc. C. de pign. ſit uendi res magni ualoris. eā uendere: ut. C. e. l. ij. ut. sͣ. e. in Rubrica dum e Scd̓o vi Pōt credi­dicit de diſtractiōe pignoꝝ ⁊ hypothece: ꝗa hy de no. ꝑ bal. Reditoris. tor enum eli­potheca ꝓprie ē res obligata nōuēdita nec tra­in. l. fi. in. ij. col. C. d̓ bo. gere ex pignoribꝰ qd̓ uoluerit: ut ven­dita creditori: ut. l. ſi rē.§. proprie. sͣ. de pigno. aūt. iudi. po. dat. h. d. qd̓ no. ꝗa eſt cōtra opi. ruſticorū. Sed ac. ⁊ iſto caſu creditor debet cedere ius.ſ. in ꝑſo f Tertio. vi q̄ro utrū debitor poſſit aliqd̓ remediū adhibere nali ⁊ ī hypothecaria: ut hic ī pͥmo caſu.ſ. qn̄ cre de bar. ⁊ qd̓ ut uēdat unā ex rebus quā ip̄e uoluerit. ℟. ſic ꝙ ditor poſſiderꝫ tūc liberat̉ tradēdo poſſeſſiōeꝫ: ibi dixi ī. d. l. moſchis. ⁊ agat ip̄e debitor cōtra creditorē ut patiat̉ ip̄m ut hic ī ſcd̓o caſu. ⁊. C. e. l. qui p̄diū. ex ꝗbus no. qd̓ no. bar. talē reꝫ uēdere: ut. sͣ. de pig. ac. l. ꝙͣuis.§. i. ⁊. C. qd̓ illud qd̓ ē dictū. sͣ. l. prox. ꝙ quādo p̄cium ad .sͣ. e. l. muli ꝗ po. ī pig. ha. aūt. itē poſſeſſor. iſta ergo. l. loꝗt̉ creditorē peruenit debitor liberat̉ ē veruꝫ ſi res de debitore nō inſtāte. Scd̓oᵉ q̄ro utrū pro ē tradita emptori. alias ſecus. nō eniꝫ liberat̉ de modica ꝙͣtitate poſſit creditor uēder̄ rē magnā­bitor tūc: qd̓ apparet: ꝗa cōtra eū ceditur actio: ℟. ſic. ſꝫ tn̄ dolus vr̄ in ea ꝟſari ⁊ tenet̉ debitori vt hic. ⁊. l. in creditore. jͣ. de euic. Tertio pōt ad intereſſe: ut no. C. e. l. ꝙͣdiu. Tertioᶠ q̄ro ītelligi quādo creditor tenet̉ cedere ius hoc eſt ꝗd ſi ſūt plures poſſeſſores pignoruꝫ: an poſſit docere ſe creditorē potiorem ceteris: ut. C. cre. unus ex his īpetrare: ut oēs ꝓ ſolutiōe debiti ꝓ euic. pignor. nō debere. l. i. Itē quero ꝓ de­rata cōtribuāt: ⁊ vr̄ ꝙ ſic: ut. C. de debito. ciuita claratiōe materie quot debeāt īteruenire: ut cre tū. l. fi. ſcd̓o rn̄ſo. li. xi. In cōtrariū ꝟo caſus ē ditor poſſit pignus uēdere. Reſpō. primo opor hic: ⁊ hoc ē uerū: ⁊ ꝓbat̉ in. l. moſchis. jͣ. de iure tet debitorē eſſe in mora ſoluēdi: ut. sͣ. e. l. cū ſol fiſci. nō ob. l. cōtraria: ꝗa nō erāt bona obligata. uende. ⁊. l. debitores. C. de pign. ⁊ poſt moram quod no. debitor expectari per biēniuꝫ: ut. l. ij. C. de iure Uenditio nō libe do. impe. niſi aliud tēpus ſit cōprehēſuꝫ pacto Ueſitum. rat debitorem niſi uel cōſuetudine: ut. l. de ꝗbus. sͣ. de legi. ⁊ ſi iſta precio creditori ſoluto. h. d. ceſſarent uenditio eēt nulla ut ibi. ſecundo.ſ. ꝙ tēpore quo res uenalis exponit̉ ꝗa hoc interim Quod in pignoribus. debitori denūcietur: ut. l. creditor. C. e. vnde ſi Pactū de ſuꝑſſuo ſoluēdo creditori eſt ſuꝑflu hoc nō fieret n̄ ꝓpterea uēditio eēt nulla. ſꝫ cre­um: ꝗa tacite ineſſe intelligitur. h. d. ditor tanꝙͣ mala fide uerſatus tenet̉ pignorati­Creditor nō tenetur d̓ cia ad intereſſe: ut. d. l. creditor. ſicut alias quan e L Il l S. euictiōe: ip̄e tn̄ nō pōt do malā fideꝫ adhibuit in uēdendo ꝓ uiliori p̄ euincere. h. d. Op. de. l. fi. C. de eui cio: ut. l. i. C. ſi uē. pign. agatur. qd̓ dic ut ibi no ctio. So. glo. ⁊ bene ⁊ no. caſū illiꝰ. l. ſingularis: Quero ꝗd poſſit facere debitor: ut uēditiōeꝫ quia mirabilis eſt ⁊c̄. pignoris īpediat. Reſpon. quandoqꝫ debitor g Debitor. ¶Diuiſio coheredum offert debitū ⁊ deponit ac cōſignat. ⁊ tūc nō eſt ⁊ adde que Rbiter: nā impedit ius credi dixit Bar. ī dubiū ꝙ vēditio pignoris impedit̉: ⁊ debitor a toris pignus vēdere uolētis. hoc dicit. l. acceptā. C. debito liberat̉: ut. C. debi. vendi. pign. īpetra. n̄ de uſu. ⁊. l. p̄ Uel aliter. ille in quē trāſfert̉ ius nouū tranſ­poſ. ⁊. l. obſignationē. C. de ſolu. ⁊. l. ſi pͥus. C. e. tor.§. ſi quiſ fert̉ ius uēdēdi pignora. h. d. ⁊ iſtā eandē. l. ha­qn̄qꝫ debitor offert tm̄. nō aūt deponit neqꝫ ꝯſi ꝑatus d̓ oꝑ. betis. jͣ. e. l. fi. ⁊ hic fuit poſita ex īaduertētia ⁊cͣ. no. nū. ⁊ oīo gnat: ⁊ tūc vtrū hoc ſufficiat glo. dubitat in. d. l. Bal. in. d. l. Creditor poteſt ſi pͥuſ. C. e. ⁊. l. ſi reſiduū. e. t. tu circa hoc dic. aut Eſcriptū. acceptā ubi emere pignus a iſta oblatio ſit ī iudicio: ⁊ tūc ſine dubio ſufficit tenet contra debitore. hoc dicit. ut. d. l. ſi reſiduū. ⁊ sͣ. de pig. ac. l. ſi rē.§. fin. aut Bar. Quicquid ex re pignora­iſta oblatio fit extra iudiciū: ⁊ tūc licꝫ nō ſufficiat Si aliena. ta uel eius occaſione con ad inducēdū pignoraticiā actionē: tamē ſufficit ſequit̉ creditor pignus extenuat: ſi id irreuoca­ad hoc ut mora debitoris purget̉: ut. l. ſi ẜuū.§. biliter cōſequitur. alias debitoris liberatio ex fu ſeꝗtur. jͣ. de ꝟb. ob. merito īpedit̉ vēditio q̄ non