Seite
VVIII De diuortijs 16 I in pͥn. huius ⁊c. fallit in vxore putatiua ẜꝫ bal. ī. l. eā quā in. viij. col. C. d̓ inſinuate de of. deleg. ⁊ qd̓ no. Bar. l. l. ſi qn̄. C. vn̄ vi. k Cōtra eū fideicōmiſ. a In eadem. adde. l. fi. ī. pͥn. de adimē. leg. ꝑ bar. ī. l. i.§. ꝗ expulit ſamulū ſuū ⁊cͣ. an aūt famulus īdiſtīcte repellat̉ bar. hic videi .i. de le. iij. ⁊ tex. ī. l. cū tacitū. sͣ. de ꝓba. ⁊ ꝙ allegat bal. ī. l. pacta nouiſſi­ſentire ꝙ ſic idē tꝫ ī. l. fi.§. ſuꝑ de his ꝗ deiec. vel effu. ⁊ gl. ī. iij. q. c. lꝫ ī ſū ma. ī ꝗnta col. ad bar. hic adde bal. ī. l. ex ꝑſona. ī ꝗnta col. C. de proba. ma qͥ dicit ꝙ oēs ꝗ ſūt de familia alicuiꝰ ſiue ſint liberi ſiue domeſtici ſi b Si maritꝰ. qualit̓ debeat ītelligi. vide multū no. bar. ī. l. rē legatā. jͣ. ue ẜui. familiares ſūt. ⁊ iō repellēdi allegat. l. edileſ.§. familie. de edil. edi. de adimē. le. Iue textuſ tn̄ ī. c. ſ vxori ī. litteris. de ac ſi eēt ī teſtō ꝯfirmata. ⁊ ſic de ea detrahet̉ fal­de quo dixi plene in. l. ſi quis ticio. jͣ. de le. ij. vide teſtibꝰ dicit Itē no. ꝙ in eadēª volūtate preſumit̉ ꝗs eē ni bar. in. l. ij. in ꝙ familiares .. Eo ip̄o ꝙ ꝗſ ſi veniens ad morteꝫ appareat ꝯtrariū voluiſſe. prī. de dōa. repellunt̉: ni I cū muliet. eſt locupleti­I dōa ſi ſint ꝓbate No. ꝙ vltīa volūtas ē am­or ꝙ abobligatiōe ē liberatꝰ. nō aūt eo te ⁊ PEll etlā. bulatoria vſqꝫ ad morteꝫ. vite: adeo ꝙ nota ipſo ꝙ ſibi pecūia dat̉ niſi ex ea pecūia apparet nō ſit veriſi­No. ꝙ ī pignoran­gl. ⁊ ibi bar. ī mn ile eos de Si maritus. qs qs vr̄ reuocar̄ do aliꝗd apd̓ eū remāſiſſe. h. d. qd̓ no. qꝛ ē cāuſ bōꝰ .l. ſi ꝓ fundo ierare. ⁊ glo. z Quicꝗd mulier q̄rit .C. d̓ trāſac. ⁊ intelligit illū nationē. ſecꝰ ī legādo: vt īſti. de le.§. ſi rē. Itē q EINIINS. p̄ſumit̉ queſiuiſſe ex i. l. eiꝰ rei. sͣ. text. de alijs no. ꝙ ꝑ ſolā reuocationē tituli: niſi aduocet̉ poſ de rei ven. familiaribuſ bonis viri ſeſſio a donatario non videt̉ reuocata donatio. Iuir uxori. qͣꝫ de his ꝗ I ẜuuſ coīs. bus pōt īpe­Maꝫ iſtā d̓ piter moriēti Dōatio cauſa mortis extinguitur Si ambo. bꝰ dixiī. l. qd̓ d̓ piter. jͣ. de vide rari. qꝛ illi in C LO. morte donatarij donatore ſuper­bal. ī. l. cuꝫ ꝓ diſtincte re­rebꝰ dubijs. ponas. C. de pelluntur. ⁊ uiuente. h. d. quam. l. no. quia allegabilis eſt. I ſtipulata. ō. ī eo ꝙ di pact. Et qn̄ p̄ iſtud no. ſpe. SSi vſuras do­ſumat̉ aīus in titulo d̓ te cit ꝙ ſtipulatio ānua nō valet ī rebꝰ do l Ir uſuraS. us vir viuēs nō donādi inter ſte.§. i. v̓ſi. ſꝫ talibꝰ: vt. l. ſi ānua. sͣ. eo. Itē ītellige ꝙ dicit ꝯfir viꝝ ⁊ vxorē. petit donare videtur ⁊ periculo viri ſūt nunquid er­mari ẜm. l. pap. sͣ. eo. Ex. l. ſequenti. dixi poſt bar. go ſociuſ. qd̓ ⁊ morte confirmatur hoc dicit. quod no. Nō iure exbānitꝰ nō dr̄ exbānitus ideo non ī. l. ma. ⁊ iſtā videtur tene Res ēpta .l. q̄ dotis. in re Inno. di­or marit o. ex pecunia ᶜpoteſt offendi. .ij. col. ſol. ibi cens ꝙ fami Iue uxori. Ualetij donatio mulieris donata viro vendicari poteſt limitauit bar liares hōeſte quā vxor facit viro vt filiaꝫ dotet. h. d. to. in fi. pen. vite poſſunt .h. d. No. viro exiſtēte nō ſoluendo pōt agi. quē caſuꝫ no. Itē no. ꝙ diuortiū nō iure ſcm̄ col. niſi eēt ta eſſe teſteſ. vt Donatio q̄ pōt cōdici: lis ꝯuētio ꝓ­puta familia n̄ fac̄ dōatōꝫ valer̄. qd̓ no. ſimiliter fac̄ ꝙ exbāni A ¶NC. pōt in ſtipulationē ꝯue­pter qͣꝫ reſul res epiſcopi tus nō iure nō videat̉ exbānitꝰ: nec poſſit offēdi taret metꝰ re ti. ⁊ ſtipulatio pōt probari ꝑ lr̄as. h. d ⁊ ſimiles vel facit. l. iiij.§. ꝯdēnatuꝫ. jͣ. de re iudi. ⁊. l. pe. jͣ. de uerentialis. alter ius no­ No. ꝙ per epiſtolā probat̉ ſtipulatio: ſed cō bilis. ſecꝰ in ADDE ad adulte. ⁊ ibi dixi. tra in. l. i. jͣ. de ꝟbo. obli. Sol. per epiſtolā nō cō I donal ¶Qui ſoluit litis .l. ꝗntus āg. familiari pau trahitur: vt ibi. ſed contractus probatur. vt hic plene conſi­pis vel ſcho extimatio. dꝫ cām dicere ſi cām habuit lio. cxli. ⁊ an laris. Ualet donatio in ab auctore. h. d. quā. l. no. ⁊ no. ꝑ Dy. ī. c. ꝓ poſ mortuo ma­ADDE ẜm I Predia. ter ꝯcubinā ⁊ ama rito vxor Ro. conſilio ſeſſore. d̓ reg. iur. li. vi. dixi plene ī. l. litiſ extimatō ſiū: nō aūt īter virū ⁊ vxoreꝫ. h. d. Sꝫ ſi poſſit vendi ccccxx. ꝙ fa­jͣ. pro emptore ⁊cͣ. poſtꝙͣ eēt vxor redderet viro: tūc nō eēt dōatō. care funduꝫ muli honeſte Si ſpōſus. Pōt vir cuꝫ exore anu emptū d̓ eiꝰ vite admittū Donatio fctā lum ſponſaliciū permutare. h. d. ⁊ iſte.§. ꝓcedit pecūia uide tur quid de Ir mulieri. mulieri deuer io. an. in adi. ſcribaª vide in terminis ſuis qn̄ vir cōmutat anulum. ſed ẜm tēti: vt reuertat̉ valet. h. d. quaꝫ. l. no. ⁊ ad ſpec. ī ti. bal. conſilio. noſtrā cōſuetudinē primo deſponſat̉ ꝑ ꝟba de hoc ſi diuortiū ficte ſcm̄ n̄ apꝑeat. No. hāc d̓ ēpti.§. ter­ccxvi. pn̄ti: ⁊ ſic eſt vxor. ⁊ ſic dōatio nō valeret. qd̓ no. tio loco v̓ſi. Iuor l. prīo ꝯtraᵏ eū ꝗ expellit famulū ſuū vt teſtificet̉ ⁊ multotiēs allegaui iſtū.§. in ꝯuētu ſcholariuꝫ. Et nota. d tium. ꝓ eo. nā ſi ex longinꝗtate tēporis vel breuitate Ulier An āt Pro quo eū tenuit ſi ille ſe vellet locare cū alio vel nō m hāc. l. hodie poſſit I ſeruus coīs. parte preſumitur vere nō ficte ꝙ eum ſic dimiſerit ⁊cͣ allegat o fieri diuorti quā vir hꝫ in re nō valet donatio inter no. Bar. i. l. um. vid̓ bal. De diuortijs. Rubrica. i. d̓ īoffi. do. ī cōiunctas perſonas: preſentia tn̄ cum taciturni in. l. ij. C. de No. iſta ꝟba qꝛ .ij. col. ſecūdis nup tate donationem inducit. h. d. quā. l. no. de ma. Iuortiū. alia ſunt ad ꝓ­in fi. Ir vſu teria iſta dixi plene. in. l. que dotis. jͣ. ſolu. matri. bandum qualiter quis abiecerit fa­v raſ. qua Uod j Debitor delegatuſ liter ait fa mulum vel ſocium ⁊cͣ. ij Ir lxO. pōt opponere exce cedat. uide ī cit ex Ibi ē dare priuati ſti. de ac.§. defunctꝰ ar­ptionē delegatiōis inualide. ſi tn̄ igno Alianus. anē vbi ē dare ha fuerat ī. iiij. bi. tute. Sꝫ ranter omiſerit ⁊ ſoluerit liberat̉. h. d. quē caſuꝫ charta. quid ſi vir ⁊ bitū de quo plene dixi ī. l. decē. jͣ. de ꝟ­no. facit iſta. l. dicit ſtatutum ꝙ ꝗs nō poſſit do­b Empta. vxor emunt t obliga. ⁊ ibi dixi. aliꝗd ſimul: No. ad ea q̄ nare aliquā rem forēſi. modo quidaꝫ delegauit Uod alia io. legē per quaꝫ nūquid pre­hn̄tur ī. l. ma debitorē ſuum. certe tunc debitor ipſe delegatuſ Ricardus ma. dicit ꝙ ſi ſtatutū ꝓhibe ter. C. de rei ſumatur ꝙ d poterit de hoc exceptioneꝫ opponere. bōis vir ha vē. ⁊ allegat ret certas ꝑſonas emere vel vendere ꝙ ſi ab eo beat videtur etiā ipſū no. Uſucapi­emimꝰ valet vēditio ⁊ emptio ſi ſtatutu vltra no ꝙ ſic per le. I extraneus. ens videt̉ bal. in. l. īter ſ ꝓcedit: hoc idē poſuit Cy. poſtea ī. l. nō dubiū. gem iſtam. ſꝫ eſt. C. de vſu habere reꝫ ex titulo p̄cedenti nō a dn̄o C. de legi. ſꝫ ꝯtra dico in. l. p̄tor in pͥn. jͣ. de oper. non eſt verū fruc. ⁊ Bal. cōtra quē vſucapit. h. d. quā. l. no. qꝛ in plurib in emptione ī. l. iiij. C. qn̄ no. nū. nō ob. argumētū ex eo ꝙ in. l. iulia. d̓ ma .l. vxorem. jͣ. fiſ. vel pͥua. locis habemus iſtū effectu: ſed nō ita clare ſicut ritādis ordinibꝰ colligit̉ ꝙ alij nuber̄ nō poſſit de leg. iij. ⁊ ꝑ Ir mu hic. fa. l. indebiti.§. ſi ſeruū. sͣ. de cōdi. inde. ⁊. l. qꝛ lex voluit valere diuortiū. nā ſi iure matrimo .l. iſtā. ita fuit v lieri ſi alienā. jͣ. ſo. ma. ⁊. l. ſi alienā. jͣ. de dōa. cā mor. niū tenet ſine dubio nō poſſet alij nubere. vn̄ ex hic bononie Nota ſed meliꝰ ⁊ clariꝰ loquit̉ iuriſcōſultꝰ hic ꝙͣ alibi. determinatū hanc. l. ī pͥn. ⁊ eo ꝙ lex ultra ꝓcedit hic hoc colligit̉. alias ſim n Simplex vide latiꝰ per Ex qualitate ex­plexⁿ ꝓhibitio legis inducit ꝙ factuꝫ ſit ipſo iu­prohibitio le bar. ī. l. i.§. ſi Arcellus. penſaruꝫ p̄ſumit̉ re nullū ut in. l. i. j. de his que ꝓ nō ſcriptis. ⁊cͣ. gis. vid̓. l. nō ẜuꝰ.jͣ. d̓ qō. an animo repetendi fecerit quis an nō dubiuꝫ. ⁊ qd̓ qn̄ aūt famu No. caſum quomodo ⁊ ibi habet̉ de hoc dicit quod no. quia tota die allegatur. 1IL lEX. qualiter ꝓhibet̉ quē de lus repellat̉ legibus. a teſtimonio Nudus miniſter dicit̉ q ſinere uelle. quod facit ad multa ⁊c̄. vide ꝑ Inn. Ulle. nullū cōmodū ſentit. ali ī. c. ī litteris as non dicit̉ quis nudus miniſter. h. d. d̓ teſti. ⁊ ī. c. Finis ſecunde partis digeſti veteris.