Liber captande. Io. an. r ¶ Lr̄as. forte ē talis cā que nō cadit in cognitioneꝫ delegati ſine ſpāli Iſpendia. Diuidit̉ in duas partes. in pͥma pōit̉ cā cōſtitutiōis. ī ſcd̓a mādato pape. vi. q. iiij. ſi ꝗs ep̄s. sͣ. d̓ ꝯfir. vti. uel īuti. c. i. ⁊. ij. sͣ. d̓ reſt. Uibi decernimꝰ ip̄a conſtō ī qͣ duo facit. nā pͥmo ꝓuidet de actore. ⁊ ꝯͣfaciē in īteg. c. pe. al̓s enī qͣre oneraret ſe ī lr̄is īpetrandis: qꝛ ꝑ lr̄as actoris ti triplicē penā īponit. tertia ibi: reus quoqꝫ: ꝓuidet de reo in quo vnuꝫ caſuꝫ pōt ſuum expedire negocium. Io. an. excipiens predictā penā repetit. Io. an. s ¶ Experiri.i. agere: qꝛ in recōuentione reꝰ ſit actor. cōcor. sͣ. d̓ cā poſa ¶ Diſpēdia. vocat̉ aūt diſpē paſtoralis. alibi pōitur diū longū ⁊ inutile: cōpēdiū āt ꝓ d̓fender̄. sͣ. d̓ iudi. c. breue ⁊ vtile. ad idē d̓ accu. qͣli Iſpendiaª litiū eꝗtatis cōpē.i. ⁊. viij. diſtin. quo iur̄ ctoritate dr̄ receptus. h. d. Io. ai. ter ⁊ qn̄. ij. ad finē. Io. an. dio volētes qͣ poſſumus īdu Io. an. Uꝫ aliꝗbusˣ recipiēdi aliquē b ¶ Qua poſſumꝰ. ad idē. sͣ. in t ¶ Recuſare. ab initio ſtria coartare: ſtatutū fe. re. greᶜ. pa in canonicū alicuiꝰ eccleſie: n̄ proemio huiꝰ libri ⁊ h̓ ſufficit an̄quā in eos cōſenſerit pe. ix. pͦ.n. ſuper hoc editū amplian obſtātibus eiuſdē eccl̓ieʸ p̄uilegijs .xliij. di. epheſis. xlvij. d. c. ul. ẜm ber. ul̓ ex ſuꝑueniētesᵇ. ¶ Decernimus: ut ſiꝗs cōtra c ¶ Gregorij. hec ē uera lr̄a: ⁊ ꝯſuetudinibꝰᶻ vel ſtatutisᵉ iuramē ti cā. de of. dele. inſinuā loꝗtur de dec. sͣ. e. ti. c. ul. ꝗdā aliū plures ꝑſonalesᵉ mouere uolū to confirmationeꝰ apoſtolica vel qͣ te ⁊ pēdēte ſuſpitiōis co olim habebāt Inno. papa. iij. erit qōnes: nō ad diuerſos iudices cūqꝫ firmitateᶻ alia roboratis: per gnitōe iudex nō ꝓcedet ⁊ male. Io. an. ſed ad eoſdem ſuper oībusᶠ huiuſ ī recōuētōis cā ꝑ lr̄as īnoſtras litteras ꝯcedimusª faculta d ¶ Ampliantes. ampliauit ī petratas ꝑ reū: qꝛ ſi ꝯͣri modi qōnibusᵍ litteras ſtudeat im tē: ſi cāonicoꝝ receptioᶻ alias ī ip̄a eo ꝙ ſtatuit ꝙ ꝓceſſus nō uale um diceret̉ facile eēt de petrareʰ. Qui vero ꝯtrariū fecerit eccleſia nō ſpectāt ad eosᵉ ꝗbus hu at: ⁊ in eo ꝙ ſtatuit de reo. nā ludere huic cōſtitutioni oīꝰ ꝯmodo careat literaꝝ: nec pro iuſmodi littere dirigunt̉ ſed ex eaꝝ. hec in d̓cretali qꝛ nonnulli: ex ẜm Inno. ceſſusⁱ habitus valeat ꝑ eaſdē: al̓s preſſa non fuerant. viribus recipiūt ptātemº: is ꝗ reci y ¶ Sil̓i pena. ſuꝑiꝰ ex e ¶ Perſonales. qͣſi ſecꝰ in rea reo ſi eū ꝑ ipſas fatigauerit ī expen pit̉ auctoritate apoſtolica dignoſci preſſa ī actore.ſ. ut lr̄is libꝰ. xxv. di. qͣlis. ff. de iudi. pͥſisᵐ legitimisⁿ ꝯdēnandꝰ. ¶ Reus tur eſſe receptꝰ. ¶ Si vero canocareat: ꝓceſſus nō vale tor. ⁊ pōt eē rō diuerſitatis: qꝛ at: ⁊ ī expēſis ꝯdēnet̉: ꝑ quoqꝫ ſi eodeꝫ durāteº iudicio acto nicoꝝ receptio alias ꝑtineat ad eoſ ꝑſonales alteriꝰ nature ſūt ꝙͣ queꝫ aūt fiat talis ꝯdērē ſibi obnoxiūᵖ duxerit reconuētō demᵉ nō apoſtolica: ſꝫ recipientiuꝫ reales: ⁊ facilius expediunt̉: qꝛ natio: no. sͣ. eo. ti. c. vl. nis bn̄ficio uel cōuētiōisq ſi ꝯtra eū cenſet̉ auctoritate receptusʳ: niſiᵍ ꝙ ſepius ſit inde inſtrumentū vl̓ Um aliquibus. litterasᶠ īpetrare maluerit: de iure ſcriptura. ar. ff. de eden. l. ſi le auctoritateʸ noſtra reciperēt: in no ¶ Duo ſūt dicta pͥn gatū. ⁊ cōiter parue ſunt ꝑſoſuo dꝫ apud eoſdeꝫ iudices exꝑiriᶠ ſtris litteris caueretur expreſſeˡ. cipalia. ſcd̓m ibi: ſi vero nales qōes: reales v̓o magne niſi eos vt ſuſpectos poterit recuſa dominicus. ¶ Dem. itē ī vna petitōe ꝓ pluribꝰ ꝑſo reᵗ ſil̓i penaᵛ ſi contra hoc fecerit pu x ¶ Cuꝫ aliquibus. fuit ¶ Reſcriptuꝫ papale qd̓ concedit nalibꝰ actiōibꝰ agere pōt cuili tracta de extrauaganti. niendus. BOnifa. viij. ꝓmoto retētionē pͥmoꝝ bn̄ficiorū bet aſſignata cā. C. d̓ anna. ex alex. qͥ īcipiebat ꝯtingit ¶ Receptꝰ ꝑ litteras facultatis ſi vſqꝫ ad bn̄placituꝫ pape extinguit̉ cept. ſi ex ml̓tis. sͣ. d̓ libel. ob. Sed āte oīa quero: ad ad recipiētes ſpectabat receptio ip .c. vlti. ẜꝫ ber. uerior eſt rō ẜm mortuo papa: ſecꝰ ſi ibi dicatur vſ ꝗd expediat ſcire qd̓ dic̄ modernos: quare aliud in ꝑſorum ⁊ non pape auctoritate ītelqꝫ ad beneplacitū ap. ſe. nec intelli hec decre. expedit ꝑꝑ id ſonalibus aliud ī realibus: ꝗa ligit̉ eē receptꝰ: niſi in litteris aliud qd̓ habes. jͣ. d̓ p̄bē. hi ꝗ git̉ tale reſcriptū de bn̄ficijs pͥus n̄ due diete que oliꝫ dabantur ꝑ eſſet expreſſuꝫ. Si āt receptio non auctoritate. de ꝯceſ. pre canonice detētis. h. d. Io. an. d̓cre sͣ. e. nōnulli: uel vna que ben. c. vl. v̓. ul̓ eos. ema ſpectabat ad eos: tūc apoſtolica au U I gratioſeᵏ tibi a romāo pon dat̉ hodie ꝑ d̓cre..jͣ. eo. ſtatutū nauit autē ad d̓claratio ſeruata ipſius moderatiōe cō nem eorū q̄ no. Inno. ⁊ putantur a finibꝰ dioceſis ubi ſita eſt res: qn̄ agitur reali. sͣ. e. dilectꝰ. ij. contī hoſt. d̓ lr̄is facultatis. sͣ. d̓ prebē. relatum. ⁊ ꝯpoſt. sͣ. e. c. capl̓m vltra du geret ergo ꝙ ꝗs nō poſſit cōueniri ſuꝑ pluribꝰ realibus coram eodem iudice: as chartas. v̓. ꝗd ſi papa. ⁊. v̓. ſed pone ꝙ abbati. cum res eſſent adinuicē remote: ſed in ꝑſonalibꝰ ꝯputantur a finibus dio. ubi y ¶ Eiuſdem eccleſie. ad quam recipitur. habet domicilium: vnde ſuꝑ oībus ad vnū iudicē cōmodius īpetrātur ⁊ ideo z ¶ Conſuetudinibꝰ. que ſeruāde ſunt. jͣ. de prebē. cum in eccleſijs. in iſtis aliud ꝙͣ in illis: ſed forte iſta rō nō ceſſat hodie ꝑ decre. j. eo. ſtatutum ⁊ ⁊ ¶ Statutis. no. capl̓m eccleſie poſſe facere ſtatutū dūmodo ſit licituꝫ dic quod ibi dixi in.§. cum uero. in glo. olim dicebamus. ut. jͣ. d̓ v̓b. ſig. conſtō. ubi d̓ hoc. ⁊ cōcor. sͣ. d̓ conſti. cum oēs. f ¶ Suꝑ oībꝰ. ſed ſi reꝰ appellauerit ſuꝑ vna ꝑſonali: iudex nō poterit ꝓceder̄ ꝯ ¶ Confirmatione apoſtolica. quid operetur ꝯfirmatio. no. xvij. q. iiij. in alia p̓ma nō finita: cū ſuſpectus ſit illi. sͣ. d̓ appel. ad h̓ ſi in vna. gͦ nō ē cōfrater. ⁊ sͣ. de conceſ. preben. qꝛ diuerſitatem. modius agere ſub vna ꝙͣ ſub diuerſis: ⁊ ſic damnoſa videt̉ ꝯſtō hec actori. ſꝫ x ¶ Firmitate alia. puta vinculo pene cui ſe ſtatuētes ſpontanee oblipoteſt dici ẜꝫ ber. ꝙ iniꝗtas iudicis ꝗ ꝑperā ꝓceſſit: non facit ꝙ reus ꝑꝑ h̓ corā gauerūt: vel forte ꝑ ſuperiorē ipſis ſtatutis appoſito uel confirmatione alio iudice poſſit trahi: ⁊ ſibi īputet ꝗ talē obtinuit iudicē: ⁊ expectet actor dolegati uel alterius ſuperioris uel alia ſimili. nec appellatōis cā ſit finita qͥ ſi ꝓnūciata fuerit iuſta actor poſtmodū ſtudeat a ¶ Concedimus facultatē. no. v̓buꝫ. qꝛ ſi preciꝑet oī caſu diceretur apo aliū iudicē īpetrare al̓s ſi fuerit iniuſta ꝓcedit ī alijs īpedimētis re n̄ integra. ſtolica auctoritate receptꝰ. Et no. ꝑ hāc formā cū dirigitur eis ad quos g ¶ Queſtionibꝰ. ⁊ ſic ad eoſdē ⁊ nō ad diuerſos dꝫ lr̄as īpetrare ēt vna lite fi ſpęctat collatio q̄ hic vocatur receptio: n̄ dicit̉ grauata eccl̓ia adeo ꝙ lo nita ẜm ber. licꝫ ꝗdā ꝯͣ: dicētes ꝙ hec conſtitutio ⁊ illa qꝛ nonnulli intelligūtur cū habeat d̓cre. sͣ. eo. mādatū. ⁊. jͣ. e. c. pe. ī fi. qꝛ aliud ē concedere facul qn̄ actor trahit reum ad diuerſos iudices: uel una pendēte coram vno. tatē: ⁊ alid̓ p̄cipere. xiiij. q. i. qd̓ p̄cipit̉ ad idē. sͣ. d̓ arbi. cū olim. ff. mā. l. h ¶ Impetrare: quid ſi coram delegato conueniet ſuper vna: coraꝫ ordinario .ij. ī fi. b ¶ Receptio. ſumitur h̓ receptio non pro inſtallatione: ſꝫ ſuper alia: de hoc. sͣ. eo. c. ult. in glo. ſecus. pro collatione q̄ ius confert. ad idē. jͣ. de prebē. cum in eccleſijs. i ¶ Fecerit. cū effectu vtēdo.ſ. pluribꝰ lr̄is: qꝛ ſi vnicis tm̄ utet̉ bn̄ ualebit proc ¶ Ad eos. in quibuſdam eniꝫ eccleſijs canonicorū receptio ⁊ p̄bēdaꝝ ceſſus habitus ꝑ eaſdē ẜm inno. Io. an. k ¶ Omni. alias oīum. collatio ad ſolū ſpectat ep̄m uel p̄latum tm̄: in quibuſdam ad ſolum ca l ¶ Proceſſus ualeat. in hͦ ampliauit ſtatutū qꝛ nōnulli: ſꝫ pone ꝓceſſum fuit pitulum vl̓ conuētum: in quibuſdam cōiter ad vtrūqꝫ. hoc probat̉. sͣ. d̓ corā diuerſis iudicibus ⁊ nihil exceptū: nūꝗd valebit ſnīa uel ꝓceſſus. vr̄ ꝙ ſic elec. cum in eccleſia. jͣ. ne ſe. va. c. vno de reg. c. ulti. qꝛ hoc ē bn̄ficiū ꝑſonale ꝑ qd̓ ēt alteri nō p̄iudicatur. d̓ regula. ad apoſtolicā. ¶ Ptātem. recipiendi in canonicum. ſꝫ verius eſt ẜꝫ ber. ꝙ ꝓceſſus nō ualeat ꝑ hāc lr̄am al̓s nil videtur addere h̓ e ¶ Ad eoſdem. tm̄ intelligo. ꝗd̓ ſi cōiter ad eos ⁊ alios: adhuc idē crecōſtitutio illi decr. qꝛ nōnulli. ⁊ hoc idē tenet inno. ⁊ dicit per curiā obſeruari. do ꝙ ī pͥmo caſu cū iſti ptātē recipiant ex viribus lr̄aꝝ: nā qd̓ priꝰ facere m ¶ Expenſis. ⁊ damnis. sͣ. eo. c. vlt. Io. au. ſoli non poterāt modo pn̄t. Et d̓ cōi nullus recte dicit: h̓ meū ē. xij. q. i. n ¶ Legitimis. de hoc dic. ij. q. i. ī p̄miſ. de do. ⁊ ꝯtu. finē h̓ ē generale ut fati.§. vl. ⁊. q. ij. ꝗ manumittitur ⁊. ar. ff. d̓ ſerui. vrb. pre. l. ſi parietē ibi qꝛ gās aduerſariū ī expēſis puniat̉. sͣ. d̓ pe. calūniā. d̓ reſcrip. ceterū cū ſimilibꝰ. volēs non ſolū dn̄s ē ⁊ facit. jͣ. de prebē. cum in illis. in fi. o ¶ Durāte. qualiter hēat fieri recōuētio. no. sͣ. d̓ mu. pe. c. i. ⁊. ij. Io. an. f ¶ Receptus. ſi ergo recipiatur alter auctoritate apo. ſecūdus ⁊ nō pri p ¶ Obnoxium. etiā actione reali. ẜm ber. mus prīo vacantē p̄bēdā habebit: ut. jͣ. de preben. hi qui. Io. an. q ¶ Uel cōuētiōis. ponit hic duo v̓ba: qꝛ ſi cōueniatur actor vna ⁊ eadē ſenten g ¶ Niſi. iſtud fuit additū qd̓ nō erat in extrauaganti d̓cre. contingit. tia dꝫ cā terminari: ſi conueniatur reus tunc poteſt prius terminari prima ꝙͣ h ¶ Auctoritate noſtra. tūc gͦ lꝫ ad eos pertineat receptio: apoſtolica diſecūda: probatur h̓. sͣ. d̓ mu. peti. c. i. ⁊ de or. cog. cū dilectus. uel forte vtroqꝫ citur auctoritate receptus. caſu vna ſentētia termināda eſt: ⁊ ſemꝑ eodeꝫ durāte iudicio corā eodeꝫ iudice i ¶ Exp̄ſſe. ſic. jͣ. eo. duobus. in fi. jͣ. d̓ preben. ſi motu proprio. in fi. agēdum eſt: quo finito corā alio qꝛ tunc nō poſſet reus agere corā primo dele gratioſe. Diuiditur quia ponit diſtinctionē bimembrē. ⁊ ſcd̓m gato cū finita ſit iuriſditio quātū ad cognitionē. sͣ. de of. dele. q̄renti. an auteꝫ Mmēbrum proſeꝗtur ibi: ſecus: ⁊ circa vtrūqꝫ determinat caſuꝫ dubieorā ordinario reconuenire poſſit eūdē eo. durāte iudicio dubitabat̉ ⁊ vr̄ ꝙ ſic um ibi. pretextu vero. do. cū hic dicat lr̄a: lr̄as maluerit īpetrare. vnde ſolū d̓ delegato loꝗ videt̉: ſed qꝛ k ¶ Si gratioſe. habuit aūt ortū hec decre. ab extrauagāti clemētis q̄ i eadem ratio eſt utrobiqꝫ idem ius videtur eē d̓bere ẜm ber. forte non eſt eadē cipiebat: ut petitioni tue cōgrue ſatiſfiat. ⁊ ibi clemēs nō diſtīguebat: ſꝫ ratio: qꝛ iuriſditio ordīaria fauorabilis eſt ⁊ extraordinaria odioſa: ⁊ ideo alid̓ ſimpl̓r dicebat: ꝙ ſi papa hāc gr̄aꝫ ꝯceſſerit vſqꝫ ad ſue volūtatis bene in ordinario dici poſſet ad hoc facit qd̓ tenet Inno. sͣ. c. ulti. placitū: ꝙ ꝑ eiꝰ obitū nō expirabat gr̄a. ar. legis dicētis ꝙ vſufructꝰ re
zum Hauptmenü