Liber captande. Io. an. r Lr̄as. forte ē talis cā que nō cadit in cognitioneꝫ delegati ſine ſpāli Iſpendia. Diuidit̉ in duas partes. in pͥma pōit̉ cā cōſtitutiōis. ī ſcd̓a mādato pape. vi. q. iiij. ſi ꝗs ep̄s. sͣ. d̓ ꝯfir. vti. uel īuti. c. i. ⁊. ij. sͣ. d̓ reſt. Uibi decernimꝰ ip̄a conſtō ī qͣ duo facit. nā pͥmo ꝓuidet de actore. ⁊ ꝯͣfaciē in īteg. c. pe. al̓s enī qͣre oneraret ſe ī lr̄is īpetrandis: qꝛ ꝑ lr̄as actoris ti triplicē penā īponit. tertia ibi: reus quoqꝫ: ꝓuidet de reo in quo vnuꝫ caſuꝫ pōt ſuum expedire negocium. Io. an. excipiens predictā penā repetit. Io. an. s Experiri.i. agere: qꝛ in recōuentione reꝰ ſit actor. cōcor. sͣ. d̓ cā poſ­a Diſpēdia. vocat̉ aūt diſpē paſtoralis. alibi pōitur diū longū ⁊ inutile: cōpēdiū āt ꝓ d̓fender̄. sͣ. d̓ iudi. c. breue ⁊ vtile. ad idē d̓ accu. qͣli Iſpendiaª litiū eꝗtatis cōpē­.i. ⁊. viij. diſtin. quo iur̄ ctoritate dr̄ receptus. h. d. Io. ai. ter ⁊ qn̄. ij. ad finē. Io. an. dio volētes qͣ poſſumus īdu Io. an. Uꝫ aliꝗbusˣ recipiēdi aliquē b Qua poſſumꝰ. ad idē. sͣ. in t Recuſare. ab initio ſtria coartare: ſtatutū fe. re. greᶜ. pa in canonicū alicuiꝰ eccleſie: n̄ proemio huiꝰ libri ⁊ h̓ ſufficit an̄quā in eos cōſenſerit pe. ix. pͦ.n. ſuper hoc editū amplian obſtātibus eiuſdē eccl̓ieʸ p̄uilegijs .xliij. di. epheſis. xlvij. d. c. ul. ẜm ber. ul̓ ex ſuꝑueniē­tesᵇ. Decernimus: ut ſiꝗs cōtra c Gregorij. hec ē uera lr̄a: ⁊ ꝯſuetudinibꝰᶻ vel ſtatutisᵉ iuramē ti cā. de of. dele. inſinuā loꝗtur de dec. sͣ. e. ti. c. ul. ꝗdā aliū plures ꝑſonalesᵉ mouere uolū to confirmationeꝰ apoſtolica vel qͣ te ⁊ pēdēte ſuſpitiōis co olim habebāt Inno. papa. iij. erit qōnes: nō ad diuerſos iudices cūqꝫ firmitateᶻ alia roboratis: per gnitōe iudex nō ꝓcedet ⁊ male. Io. an. ſed ad eoſdem ſuper oībusᶠ huiuſ ī recōuētōis cā ꝑ lr̄as ī­noſtras litteras ꝯcedimusª faculta d Ampliantes. ampliauit ī petratas ꝑ reū: qꝛ ſi ꝯͣri modi qōnibusᵍ litteras ſtudeat im tē: ſi cāonicoꝝ receptioᶻ alias ī ip̄a eo ꝙ ſtatuit ꝙ ꝓceſſus nō uale um diceret̉ facile eēt de petrareʰ. Qui vero ꝯtrariū fecerit eccleſia nō ſpectāt ad eosᵉ ꝗbus hu at: ⁊ in eo ꝙ ſtatuit de reo. nā ludere huic cōſtitutioni oīꝰ ꝯmodo careat literaꝝ: nec pro iuſmodi littere dirigunt̉ ſed ex eaꝝ. hec in d̓cretali qꝛ nonnulli: ex ẜm Inno. ceſſusⁱ habitus valeat ꝑ eaſdē: al̓s preſſa non fuerant. viribus recipiūt ptātemº: is ꝗ reci y Sil̓i pena. ſuꝑiꝰ ex e Perſonales. qͣſi ſecꝰ in rea reo ſi eū ꝑ ipſas fatigauerit ī expen pit̉ auctoritate apoſtolica dignoſci preſſa ī actore.ſ. ut lr̄is libꝰ. xxv. di. qͣlis. ff. de iudi. pͥ­ſisᵐ legitimisⁿ ꝯdēnandꝰ. Reus tur eſſe receptꝰ. Si vero cano­careat: ꝓceſſus nō vale tor. ⁊ pōt eē rō diuerſitatis: qꝛ at: ⁊ ī expēſis ꝯdēnet̉: ꝑ quoqꝫ ſi eodeꝫ durāteº iudicio acto nicoꝝ receptio alias ꝑtineat ad eoſ ꝑſonales alteriꝰ nature ſūt ꝙͣ queꝫ aūt fiat talis ꝯdē­rē ſibi obnoxiūᵖ duxerit reconuētō demᵉ nō apoſtolica: ſꝫ recipientiuꝫ reales: ⁊ facilius expediunt̉: qꝛ natio: no. sͣ. eo. ti. c. vl. nis bn̄ficio uel cōuētiōisq ſi ꝯtra eū cenſet̉ auctoritate receptusʳ: niſiᵍ ꝙ ſepius ſit inde inſtrumentū vl̓ Um aliquibus. litterasᶠ īpetrare maluerit: de iure ſcriptura. ar. ff. de eden. l. ſi le auctoritateʸ noſtra reciperēt: in no Duo ſūt dicta pͥn gatū. ⁊ cōiter parue ſunt ꝑſo­ſuo dꝫ apud eoſdeꝫ iudices exꝑiriᶠ ſtris litteris caueretur expreſſeˡ. cipalia. ſcd̓m ibi: ſi vero nales qōes: reales v̓o magne niſi eos vt ſuſpectos poterit recuſa dominicus. Dem. itē ī vna petitōe ꝓ pluribꝰ ꝑſo reᵗ ſil̓i penaᵛ ſi contra hoc fecerit pu x Cuꝫ aliquibus. fuit Reſcriptuꝫ papale qd̓ concedit nalibꝰ actiōibꝰ agere pōt cuili tracta de extrauaganti. niendus. BOnifa. viij. ꝓmoto retētionē pͥmoꝝ bn̄ficiorū bet aſſignata cā. C. d̓ anna. ex alex. qͥ īcipiebat ꝯtingit Receptꝰ ꝑ litteras facultatis ſi vſqꝫ ad bn̄placituꝫ pape extinguit̉ cept. ſi ex ml̓tis. sͣ. d̓ libel. ob. Sed āte oīa quero: ad ad recipiētes ſpectabat receptio ip .c. vlti. ẜꝫ ber. uerior eſt rō ẜm mortuo papa: ſecꝰ ſi ibi dicatur vſ ꝗd expediat ſcire qd̓ dic̄ modernos: quare aliud in ꝑ­ſorum ⁊ non pape auctoritate ītel­qꝫ ad beneplacitū ap. ſe. nec intelli hec decre. expedit ꝑꝑ id ſonalibus aliud ī realibus: ꝗa ligit̉ eē receptꝰ: niſi in litteris aliud qd̓ habes. jͣ. d̓ p̄bē. hi ꝗ git̉ tale reſcriptū de bn̄ficijs pͥus n̄ due diete que oliꝫ dabantur ꝑ eſſet expreſſuꝫ. Si āt receptio non auctoritate. de ꝯceſ. pre canonice detētis. h. d. Io. an. d̓cre sͣ. e. nōnulli: uel vna que ben. c. vl. v̓. ul̓ eos. ema ſpectabat ad eos: tūc apoſtolica au U I gratioſeᵏ tibi a romāo pon dat̉ hodie ꝑ d̓cre..jͣ. eo. ſtatutū nauit autē ad d̓claratio ſeruata ipſius moderatiōe cō nem eorū q̄ no. Inno. ⁊ putantur a finibꝰ dioceſis ubi ſita eſt res: qn̄ agitur reali. sͣ. e. dilectꝰ. ij. contī hoſt. d̓ lr̄is facultatis. sͣ. d̓ prebē. relatum. ⁊ ꝯpoſt. sͣ. e. c. capl̓m vltra du geret ergo ꝙ ꝗs nō poſſit cōueniri ſuꝑ pluribꝰ realibus coram eodem iudice: as chartas. v̓. ꝗd ſi papa. ⁊. v̓. ſed pone ꝙ abbati. cum res eſſent adinuicē remote: ſed in ꝑſonalibꝰ ꝯputantur a finibus dio. ubi y Eiuſdem eccleſie. ad quam recipitur. habet domicilium: vnde ſuꝑ oībus ad vnū iudicē cōmodius īpetrātur ⁊ ideo z Conſuetudinibꝰ. que ſeruāde ſunt. jͣ. de prebē. cum in eccleſijs. in iſtis aliud ꝙͣ in illis: ſed forte iſta rō nō ceſſat hodie ꝑ decre. j. eo. ſtatutum ⁊ ⁊ Statutis. no. capl̓m eccleſie poſſe facere ſtatutū dūmodo ſit licituꝫ dic quod ibi dixi in.§. cum uero. in glo. olim dicebamus. ut. jͣ. d̓ v̓b. ſig. conſtō. ubi d̓ hoc. ⁊ cōcor. sͣ. d̓ conſti. cum oēs. f Suꝑ oībꝰ. ſed ſi reꝰ appellauerit ſuꝑ vna ꝑſonali: iudex nō poterit ꝓceder̄ ꝯ Confirmatione apoſtolica. quid operetur ꝯfirmatio. no. xvij. q. iiij. in alia p̓ma nō finita: cū ſuſpectus ſit illi. sͣ. d̓ appel. ad h̓ ſi in vna. gͦ nō ē cō­frater. ⁊ sͣ. de conceſ. preben. qꝛ diuerſitatem. modius agere ſub vna ꝙͣ ſub diuerſis: ⁊ ſic damnoſa videt̉ ꝯſtō hec actori. ſꝫ x Firmitate alia. puta vinculo pene cui ſe ſtatuētes ſpontanee obli­poteſt dici ẜꝫ ber. ꝙ iniꝗtas iudicis ꝗ ꝑperā ꝓceſſit: non facit ꝙ reus ꝑꝑ h̓ corā gauerūt: vel forte ꝑ ſuperiorē ipſis ſtatutis appoſito uel confirmatione alio iudice poſſit trahi: ⁊ ſibi īputet ꝗ talē obtinuit iudicē: ⁊ expectet actor do­legati uel alterius ſuperioris uel alia ſimili. nec appellatōis cā ſit finita qͥ ſi ꝓnūciata fuerit iuſta actor poſtmodū ſtudeat a Concedimus facultatē. no. v̓buꝫ. qꝛ ſi preciꝑet oī caſu diceretur apo aliū iudicē īpetrare al̓s ſi fuerit iniuſta ꝓcedit ī alijs īpedimētis re n̄ integra. ſtolica auctoritate receptꝰ. Et no. ꝑ hāc formā cū dirigitur eis ad quos g Queſtionibꝰ. ⁊ ſic ad eoſdē ⁊ nō ad diuerſos dꝫ lr̄as īpetrare ēt vna lite fi ſpęctat collatio q̄ hic vocatur receptio: n̄ dicit̉ grauata eccl̓ia adeo ꝙ lo nita ẜm ber. licꝫ ꝗdā ꝯͣ: dicētes ꝙ hec conſtitutio ⁊ illa qꝛ nonnulli intelligūtur cū habeat d̓cre. sͣ. eo. mādatū. ⁊. jͣ. e. c. pe. ī fi. qꝛ aliud ē concedere facul qn̄ actor trahit reum ad diuerſos iudices: uel una pendēte coram vno. tatē: ⁊ alid̓ p̄cipere. xiiij. q. i. qd̓ p̄cipit̉ ad idē. sͣ. d̓ arbi. cū olim. ff. mā. l. h Impetrare: quid ſi coram delegato conueniet ſuper vna: coraꝫ ordinario .ij. ī fi. b Receptio. ſumitur h̓ receptio non pro inſtallatione: ſꝫ ſuper alia: de hoc. sͣ. eo. c. ult. in glo. ſecus. pro collatione q̄ ius confert. ad idē. jͣ. de prebē. cum in eccleſijs. i Fecerit. cū effectu vtēdo.ſ. pluribꝰ lr̄is: qꝛ ſi vnicis tm̄ utet̉ bn̄ ualebit pro­c Ad eos. in quibuſdam eniꝫ eccleſijs canonicorū receptio ⁊ p̄bēdaꝝ ceſſus habitus ꝑ eaſdē ẜm inno. Io. an. k Omni. alias oīum. collatio ad ſolū ſpectat ep̄m uel p̄latum tm̄: in quibuſdam ad ſolum ca l Proceſſus ualeat. in hͦ ampliauit ſtatutū qꝛ nōnulli: ſꝫ pone ꝓceſſum fuit pitulum vl̓ conuētum: in quibuſdam cōiter ad vtrūqꝫ. hoc probat̉. sͣ. d̓ corā diuerſis iudicibus ⁊ nihil exceptū: nūꝗd valebit ſnīa uel ꝓceſſus. vr̄ ꝙ ſic elec. cum in eccleſia. jͣ. ne ſe. va. c. vno de reg. c. ulti. qꝛ hoc ē bn̄ficiū ꝑſonale ꝑ qd̓ ēt alteri nō p̄iudicatur. d̓ regula. ad apoſtolicā. Ptātem. recipiendi in canonicum. ſꝫ verius eſt ẜꝫ ber. ꝙ ꝓceſſus nō ualeat ꝑ hāc lr̄am al̓s nil videtur addere h̓ e Ad eoſdem. tm̄ intelligo. ꝗd̓ ſi cōiter ad eos ⁊ alios: adhuc idē cre­cōſtitutio illi decr. qꝛ nōnulli. ⁊ hoc idē tenet inno. ⁊ dicit per curiā obſeruari. do ꝙ ī pͥmo caſu cū iſti ptātē recipiant ex viribus lr̄aꝝ: nā qd̓ priꝰ facere m Expenſis. ⁊ damnis. sͣ. eo. c. vlt. Io. au. ſoli non poterāt modo pn̄t. Et d̓ cōi nullus recte dicit: h̓ meū ē. xij. q. i. n Legitimis. de hoc dic. ij. q. i. ī p̄miſ. de do. ⁊ ꝯtu. finē h̓ ē generale ut fati­.§. vl. ⁊. q. ij. ꝗ manumittitur ⁊. ar. ff. d̓ ſerui. vrb. pre. l. ſi parietē ibi qꝛ gās aduerſariū ī expēſis puniat̉. sͣ. d̓ pe. calūniā. d̓ reſcrip. ceterū cū ſimilibꝰ. volēs non ſolū dn̄s ē ⁊ facit. jͣ. de prebē. cum in illis. in fi. o Durāte. qualiter hēat fieri recōuētio. no. sͣ. d̓ mu. pe. c. i. ⁊. ij. Io. an. f Receptus. ſi ergo recipiatur alter auctoritate apo. ſecūdus ⁊ nō pri p Obnoxium. etiā actione reali. ẜm ber. mus prīo vacantē p̄bēdā habebit: ut. jͣ. de preben. hi qui. Io. an. q Uel cōuētiōis. ponit hic duo v̓ba: qꝛ ſi cōueniatur actor vna ⁊ eadē ſenten g Niſi. iſtud fuit additū qd̓ nō erat in extrauaganti d̓cre. contingit. tia dꝫ cā terminari: ſi conueniatur reus tunc poteſt prius terminari prima ꝙͣ h Auctoritate noſtra. tūc gͦ lꝫ ad eos pertineat receptio: apoſtolica di­ſecūda: probatur h̓. sͣ. d̓ mu. peti. c. i. ⁊ de or. cog. cū dilectus. uel forte vtroqꝫ citur auctoritate receptus. caſu vna ſentētia termināda eſt: ⁊ ſemꝑ eodeꝫ durāte iudicio corā eodeꝫ iudice i Exp̄ſſe. ſic. jͣ. eo. duobus. in fi. jͣ. d̓ preben. ſi motu proprio. in fi. agēdum eſt: quo finito corā alio qꝛ tunc nō poſſet reus agere corā primo dele gratioſe. Diuiditur quia ponit diſtinctionē bimembrē. ⁊ ſcd̓m gato cū finita ſit iuriſditio quātū ad cognitionē. sͣ. de of. dele. q̄renti. an auteꝫ Mmēbrum proſeꝗtur ibi: ſecus: ⁊ circa vtrūqꝫ determinat caſuꝫ dubi­eorā ordinario reconuenire poſſit eūdē eo. durāte iudicio dubitabat̉ ⁊ vr̄ ꝙ ſic um ibi. pretextu vero. do. cū hic dicat lr̄a: lr̄as maluerit īpetrare. vnde ſolū d̓ delegato loꝗ videt̉: ſed qꝛ k Si gratioſe. habuit aūt ortū hec decre. ab extrauagāti clemētis q̄ i eadem ratio eſt utrobiqꝫ idem ius videtur eē d̓bere ẜm ber. forte non eſt eadē cipiebat: ut petitioni tue cōgrue ſatiſfiat. ⁊ ibi clemēs nō diſtīguebat: ſꝫ ratio: qꝛ iuriſditio ordīaria fauorabilis eſt ⁊ extraordinaria odioſa: ⁊ ideo alid̓ ſimpl̓r dicebat: ꝙ ſi papa hāc gr̄aꝫ ꝯceſſerit vſqꝫ ad ſue volūtatis bene in ordinario dici poſſet ad hoc facit qd̓ tenet Inno. sͣ. c. ulti. placitū: ꝙ ꝑ eiꝰ obitū nō expirabat gr̄a. ar. legis dicētis ꝙ vſufructꝰ re