Liber a ¶ De ipſa.ſ. ptāte data legato: valēt ergo lr̄e cuꝫ nō ſit talis v̓itas tacita: qͦ ⁊ ¶ Annexa. exquo.n. hꝫ vnū cōnexoꝝ ⁊ reliquū hr̄e dꝫ: de cōſti. tranſia exp̄ſſa nihilominus lr̄as habuiſſet. sͣ. e. ti. ſuꝑ lr̄is. lꝫ hoc in lr̄is ap beneficia ī to: ad hoc. sͣ. e. titulo ſuꝑ eo. habes igit̉ vnū caſuꝫ in quo ſcd̓s impetrās petratis generaliter nō ſit verū: vt. jͣ. eo. ti. ſi motu ⁊c̄. primo impetranti prefert̉. Aliū habuiſti. sͣ. eo. ſi clericus. Alium. jͣ. e. c. b ¶ Abſurdū. no. bonū modū argumētādi ex ſeqͥla abſurditatis: ſic. sͣ. d̓ exce. penul. Aliū de cōceſ. p̄bē. c. penul. Interdū hēs ꝙ vacat prebenda ⁊ ille cum inter priorē. c ¶ Noſtra. papa nō debet iuſticiā ſuā negligere: qui qui expectat primam: illā nō conſequitur: vnū caſum hēs. sͣ. eo. ti. c. ij. in alios ī ſua iuſticia fouet: vt. jͣ. fi. aliū. jͣ. e. cū in eccleſia de īmu. eccle. qm̄. tertiū. jͣ. e. ti. ei cui. quar d ¶ Incerto. ſicut cuꝫ ſcribitur bus non habita mentione deª ip̄a tū. jͣ. de reꝝ ꝑmu. c. vno Uiaᵖ ſepe dubitat̉q a multis alicui prouideri de beneficio qd̓ quintum. sͣ. de renunci quia foret abſurdumᵇ: ſi tam lata ſi canonicatus alicuius eccleprimo vacabit in ciuitate: vel cia. ij. alium hēs in cle. noſtraᶜ impediretur poteſtas ⁊ ſi in ſie ſit collatus a ſede ap. ſucceſſiue quod pͥmo vacabit in ꝓuincia gr̄e. de reſcriptis. oībus prouiſionuꝫ noſtroꝝ litteris duobus: fueritqꝫ mandatuꝫ primo vt. sͣ. eo. quāuis. incertum eſt Um in illis. quas concederemus in partibus ſu qd̓ beneficiuꝫ impetrans ſit ha de prebenda: ſecundo vero de pre ¶ Hec eſt notabilis biturus. ſed hic ceriuꝫ eſt de ca pradictis oporteret nos de ſepedi bēda ⁊ dignitate ꝑſonatu vel offō decre. Sūt qͣttuor dcā qͥ nonicatu lexon̄. cta poteſtate ſpecialeꝫ facer̄ mentio cū ſe facultas obtulerit ꝓuideri: ꝗs ſatis patent. Do. e ¶ Acceptādi. vt. jͣ. de cōceſ. nē: ⁊ ꝙ decretum noſtruꝫ predictū ip̄oꝝ in p̄bēdaʳ que cū dignitate per ꝯ ¶ Cum in. declarant̉ preben. qꝛ cūctis. ⁊. c. ne captā hic que no. ꝑ ber. innoc. maxime: hic vbi iam dictus cameſōatu vel officioᶠ uacatʳ ibi poſtmo de ⁊c̄. ⁊ hoſti. sͣ. eo. c. vlti. ⁊ per rarius ante dictam renunciationeꝫ dum debeat de iure p̄ferri. ¶ Nos ſ ¶ Reuocaſſe. lꝫ enim eandem cōpo. sͣ. de reſcriptis ca per nos erat lexon̄. effectus canoni retinuerit poteſtatem: ⁊ tamē dubitationem huiuſmodi ſopir̄ uo pitulum in glo. magna cus: ſtatim ignorantes ligauerat: maiorem.ſ. reuocādi ēt tacite: lentes: preſenti declaramusʸ edicto §. ſed quid in his. vt hic vides. cum ſuper incertoᵈ non eſſꝫ edictuꝫ primuꝫ cū ſit tempore anteriorˣ: cui ꝝ ¶ Reꝗrat̉. ē enim ars g ¶ Lucro. de dāno enim eius nec ex alieno penderet arbitrio vel artium regimen aīaruꝫ ꝑ mandatuꝫ ſecunduꝫ preiudicariˡ nō agitur: qꝛ ſi dimiſit priora volūtate cuiuſuis: qui acceptandiᶜ sͣ. de eta. ⁊ qͣli. c. pen. ad aut ius ipſius abſorberi non dꝫ: ex beneficia: recuperat illa ẜꝫ for hoc. sͣ. e. graue. ⁊. c. ſe. ⁊ poteſtatem haberet: et iccirco per il quo de ītentione mādātis ꝯͣria nō mā decre. jͣ. e. ſi beneficia. sͣ. eo. c. i. lud etiaꝫ expreſſiſſe videmur ne ali b ¶ Ad inſtar. coadiuuat ꝓxi apparetᶻ preferenduꝫ eē in dicta pre a ¶ Intētiōis. ad quā re us poſſet conferre et poteſtatem mam rōnem ꝑ duo legalia ar benda. Niſi vacanti dignitati ꝑ currendū ē: vt. sͣ. e. c. vl. gumēta ſic. jͣ. de cōceſ. p̄ben. qꝛ predictam quantum ad preſenteꝫ ſonatui vel offō ſit ānexaᵉ: nā ſi eēt ⁊ sͣ. de deci. ex multipli cunctis. de ſen. ex. ſi laicus. ſpeciem reuocaſſeʳ: que in hoc caannexa: ſecundus cui debet̉ dignici. vbi de hoc. Illa auteꝫ i ¶ Serui. hēs hoc. ff. ſi certuꝫ ſu: vbi de lucroᵍ dicti. G. tantum intentio ⁊ rō que fuit de tas ꝑſonatus vel officium preferet̉ pe. l. eius ꝗ in ꝓuincia. hic.n. n̄ agitur et non de preiudicio epiſcolegātis: dꝫ eſſe ⁊ delega in ipſa. ¶ Deꝫ. agit̉ de dāno ẜui: ⁊ ſi ab igno ti. sͣ. de reſcrip. ſuper lit pi memorati: ab ignorante potuit ¶ Mādatū ꝓuideri d̓ dignitatibꝰ rante ſeruo ptās reuocat̉ ſic in teris in fine. reuocari: nec poſt reuocationē hu vel beneficijs alijs eccleſiaſticis cuaducit ad propoſitum. b ¶ Cura. ēt ſi in lr̄is ꝓ iuſmodi ius per eum in alium etiā k ¶ Calendario.i. noībꝰ facien rata non includit: nō expreſſa cura. uideri mādet̉ ꝙ aīarum dis. ff. de leg. iij. ꝗ filium. ignorantem in reuocata tranſfer .h. d. vſqꝫ ad.§. illis. Do. cura nō negligat̉ ſi qua l ¶ Nō facit. debitorem tn̄ ſolri: et ad inſtarʰ etiam ſeruiˡ calenda īminet dignitati: qd̓ dic Um inꝰ illis: ꝗbus bn̄ficia cuuentem ſibi ⁊ hoc ignorātē lirioᵏ prepoſiti qui poſt mortem do vt in cle. eo. ti. ſi dignitarā aīarū hn̄tia cōmittunt̉: ma berat: vt in p̓dcā. l. eiꝰ ꝗ. ⁊. ff. d̓ tem. primo rn̄ſo. mini preponētis mutuatas pecuni ior qͣꝫ in his qui ad alia promouēt̉ ſol. l. ſi ꝗs ſeruo. ⁊. l. cū ꝗs.§. i. c ¶ Prouideri. hinc eſt as accipientis nonˡ facit: licet īter cō idoneitas reꝗrat̉ᵍ: intentionisª nr̄e m ¶ Reuocās. ſic. sͣ. e. li. de re ꝙ cū patiētibꝰ defectū in trahentes mors domini: prepoſitū ſcrip. ſi gratioſe.i. rn̄. vbi de hͦ nequaquā exiſtit: vt cū aliꝗbꝰ de ecetate diſpenſant ep̄i ī di jͣ. ne ſe. va. c. vno. in fi. ff. loca. reuocansᵐ fuerit ignorata: ⁊ domi cleſijs perſonatibus dignitatibꝰ vl̓ gnitatibus nō curatis: l. iiij. inſti. man.§. recte. niⁿ qui peculium quod proprio ſer alijs bn̄ficijs ꝗbuſcūqꝫ de aīarū cu ſed in curatis nō. sͣ. e. li. n ¶ Et domini. repete ad īſtar uo conceſſerat ſtatim perimit: cum ra mētione nō habita: ꝓuideri mā de eta. ⁊ qualita. c. vno. ⁊ hēs hoc. ff. de pecul. l. nō ſtain eo ſuaꝫ mutauerit voluntatem: ⁊ ē ēt ſimi. de fil. preſby. damus: ipſis de his ꝗbꝰ huiuſmotim. ff. de opti. le. apud aufidiū c. i. ⁊ eſt hoc propter be diſcretioni veſtre mandamus qua di curaʰ imminet: poſſit aūt debeat Et ē hoc caſu quoddaꝫ ſpecianeficioꝝ īpetrationē q̄ dr̄ tenus prefatum preſbyteruꝫ moni le ꝯͣ regulaꝫ. sͣ. de re. iur. c. i. ff. prouideriᵉ. ¶ Iillis vero pro qui ambitioſa ⁊ reſtringēda tione premiſſaº: per cenſurā ecclee. l. nihil. qꝛ peculiū re non tm̄ bus ſcribimꝰ: vt prouideatur eiſdē sͣ. e. quāuis. cum al̓s no verbis cōſtituit̉. ff. de pecul. pe ſiaſticā cōpellatis: vt collatione de d̓ ꝑſonatibꝰ vl̓ dignitatibus ēt ſi cu mine bn̄ficij dignitates culium.§. ſi v̓bis noīa. ⁊ tn̄ ver cāonicatū ⁊ prebēda predictis per rā habeāt aīarū ad collationeꝫ ꝓui ⁊ beneficia includantur bis tollit̉: vt hic ⁊ ī p̄dicta. l. nō dictū ep̄m ſibi facta: que nulla extivt. sͣ. de verboruꝫ ſigni ſionē p̄ſentationē vel diſpoſitionē ſtatim. tit non obſtāte dicto camerario pre fica. c. penul. Quid ſi pa ſpectātibus quorūcunqꝫ: prouide o ¶ Premiſſa. ſemꝑ enim p̄ce pa ſimpliciter mādat ꝓ bendam ipſaꝫ omnino dimittat: ⁊ dere dꝫ. xij. q. ij. indigne. sͣ. de ri nequibit de prelaturis perſonati uideri de beneficio nūꝗd eum ſuper ea deinceps nullatenus ſen. ex. ſacro. cum ſi. bus vel dignitatibus ad quos ſeu poterit ex ecutor de tali Uia ſepe. Duo facit pͥ inquietet. ¶ Dem. qͣs ꝑ electioneꝫᵈ hi ꝗ eisᵉ hn̄t p̄fici aſ bn̄ficio ꝓuidere: quod re mo ponit dubiū qd̓ diſtī¶ Secundus qui īpetrauit digniſumūturʳ. ¶ Cū āt inter collationē ꝗrat ſacrū ordinē: videt̉ guēdo declarat ibi: nos dubitē ⁊ prebendam preferetur priori: ꝙ nō. argu. huius. c. ad p̄ſentationeꝫ ⁊ inſtitutionē differen tationem. Et ſcd̓m membrum qui ſolū prebendam īpetrauerat: ſi hoc. sͣ. e. li. de fi. p̓ſby. c. tia magna eē noſcat̉ᵍ: ſi cui de bene ibi: niſi. Do. i. Sed dic ꝯͣ. jͣ. eo. ei cui. prebenda dignitati eſt ānexa: alias ficio ad alicuius collationem ſpep ¶ Quia. Emanauit autē h̓ ad idē. sͣ. ſi ꝓ clericis: ni nō. hoc dicit. Io. an. decre. ad declarationē ⁊ corre ctante prouideri mandetur: de illo ſi pateret̉ ī etate defectū ctionē eoꝝ qͥ nō Inno. ⁊ hoſti. ita ꝙ ad illū ordinē ꝓmo sͣ. eo. tit. c. vlti. ⁊ sͣ. de maio. ⁊ ueri nō poſſet: vt ibi. ⁊ sͣ. obe. ſtatuimꝰ ⁊ cōpoſt. de reſcrip. capl̓m ī glo. magna.§. vnū caſuꝫ. ⁊ reproba e. li. de reſcri. ſi eo tempore. Io. an. ta eſt opinio Inno. ⁊ cōpo. ꝗ dicebant lꝫ p̄bēda nō eſſet annexa dignitatē ha¶ Illis. In bn̄ficij ꝓuiſione modus electiuus nō includit̉ ſi alij mōi ꝓ bentē preferri: ⁊ ſic dicebat cōpo. ſe de mādato pape ꝓnūciaſſe in bon̄. eccl̓ia ī uidendi exprimant̉. h. d. vſqꝫ. ad.§. cū autem. Do. dignitate archipreſbyterali: approbata eſt aūt opi. Hoſti. d ¶ Electionē. electio igit̉ nō cōcludit̉ ſub v̓bo ꝓuiſionis vel diſpoſitōis: q ¶ Dubitatur. ⁊ merito fuit d̓claratio eoꝝ faciēda: ſic. sͣ. e. d̓ ele. qꝛ ſepe. sͣ. vt cū īter iſta tria ſit dr̄ia. ⁊ facit qd̓ ſtatim ſeꝗt̉: ⁊ ē ſi. sͣ. e. li. de offi. le. delibe li. nō ꝯte. qm̄. Dubitabat̉ ꝑꝑ varias opiniōes. qͣs. sͣ. vidiſti: ⁊ fuit ēt h̓ dubita ratiōe. rn̄. i. ⁊ facit qd̓ dixi. sͣ. e. li. de elec. c. vl. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. ij. rn̄. ī gl. ſꝫ nōne tio nr̄is tꝑibus in bon̄. eccleſia. r ¶ Prebenda. tantum. e ¶ Eis.ſ. p̄laturis ꝑſonatibꝰ vl̓ dignitatibus. s ¶ Officio. perpetuo ī eccleſia. vt. sͣ. de conſue. c. i. f ¶ Aſſumuntur. et ſi inhibeat̉ in lr̄is ne elec. eligant: vt in cle. e. ti. ſi di t ¶ Uacat. morte: renūciatiōe: vel ꝓmotiōe illiꝰ ꝗ dignitatē hēbat ⁊ p̄bendaꝫ. gnitatem. ij. rn̄ſo. v ¶ Declaramꝰ. no. qꝛ ius nouū n̄ ſac̄ ſꝫ vetꝰ d̓clarat. fac̄ qd̓ dixi. sͣ. ti. ꝓr. c. uno ¶ Cum autem. Beneficiales lr̄e vnū modū expͥmentes alios nō īclu x ¶ Anterior. ⁊ ſic ē iure potior: qꝛ exquo p̄bēda nō ē ānexa: vtriuſqꝫ quo ad hͦ dunt. h. d. vſqꝫ ad.§. ſi vero. eſt par cā. ſecus cū eſt ānexa: ⁊ facit qd̓ dixi. sͣ. e. hi qui. g ¶ Noſcat̉. hinc eſt ꝙ capl̓m vacāte ſede nō cōfert beneficia q̄ ſpeciāt ad y ¶ Preiudicari. gratia enim ſcd̓o facta intelligit̉ fieri ſine alicuius iuris p collationē ep̄i. sͣ. ne ſe. vacā. c. ij. ⁊. jͣ. e. li. e. ti. c. vno. ⁊ tn̄ tūc inſtituit inſti iudicio. sͣ. e. li. de reſcrip. quāuis. tuēdos ab ep̄o. jͣ. e. li. de inſti. c. i. sͣ. de maio. ⁊ obe. cum olim. ⁊ idē vides z ¶ Apparet. qꝛ tūc ſecus. jͣ. e. c. pe. ⁊. jͣ. de cōceſ. preben. auctoritate. in generali vicario. sͣ. de inſti. ex frequētibus. sͣ. e. li. de offi. vica. c. vlti.
zum Hauptmenü