Liber a ¶ Taliter.ſ. violenter. facit pro eo qd̓. sͣ. dixi. ⁊c̄. t ¶ Pōt. emanauit hec decre. ad declarationē eoꝝ q̄ no. Inno. sͣ. d̓ e le. b ¶ Ad ea. differentia eſt inter ius qd̓ competit in re ⁊ qd̓ competit ad rem vt dudū. ij. in glo. hoc intellige in fi. q̄ ibi no. hoſti. ⁊ de reſcrip. poſtulaſti. ⁊ videbis. jͣ. de conceſ. preben. c. vl. de prebē. ſuꝑ inordinata in fi. ⁊ cōpo. in decre. capl̓m de reſcrip. ad fi. glo. Scui Primo determinat duos caſus. ſcd̓s ibi: ſi vero. Scd̓o decretū magne. v̓. itē qͥrit̉ de hac. ⁊. c. in noſtra. in glo. pen. ⁊ gar. sͣ. de offi. ordi. apponit ibi: ꝓuiſio quoqꝫ. Prima ēt ſudiuidit̉: qꝛ pͥmo ponit dcm̄ a quo in fi. ⁊ guil. in ſpe. ti. de le.§. videndū. v̓. illud. cū ſe. vſqꝫ ad fi. duos caſus excipit ibi: niſi. ⁊ ſe v ¶ Modicū. ſi.n. in im cūdū d̓termīat ibi: tūc enī. do. petratiōe hoc locū hꝫ. sͣ. c ¶ Cōcedit̉. approbat̉ hec opi. frenētur: eoipſo ius: ſi quod ī digni d̓ r̄ſcri. l. ſi ꝓponēte. jͣ. e. dictorū adeptioneꝫ dimiſſaº ꝑ eos hoſtiē. quā no. sͣ. e. ti. c. vl. ī fi. ſi motu. multo fortius ī tatibus perſonatibus ⁊ beneficijs alijs aſſignariᵖ. Ne talis ignorā ⁊ re ꝓbat̉ opinio Inno. ibi no. diſpēſatiōe locū dꝫ hr̄e: occupatis taliterª vel ad eaª ipſis tia eis: cum ſint ſine culpaq: preiu⁊ cōpo. no. sͣ. de reſcri. cū adeo cum ⁊ ip̄e diſpenſatōes forſitan competebat amittant. dicialis exiſtat: ¶ Statuimus vt ſi in fi. ⁊ fuit d̓ facto ī mediolan̄. ſint ambitioſe ⁊ reſtrin¶ Dem. ipſi de collatione ſeu reſeruatione archiep̄o hec qd̓ primi dicti. gende. sͣ. de fi. p̓ſby. c. ij. ¶ Hn̄s poteſtatē apoſtolicaꝫ per d ¶ Idonee. ⁊ ſi non opponat̉ p̄dicta poſtea certioresʳ effecti ſub ꝗs aūt ſuper pluralitate hoc idem ītelligo. sͣ. de ele. caꝫ ſone idonee de bn̄ficio prouidendi lata difficultate quacunqꝫ omnino beneficioꝝ dipēſar̄ poſſit qͥ. sͣ. de reſcrip. cū adeo: ad hoc al̓s beneficio ſufficienter prouidevide. lxx. di. ſcōꝝ. ⁊. xxi. dimiſerint bn̄ficia ſic ſibi d̓ fctō col de preſum. c. vl. q. ij. ſi ꝗs iam trāſlatꝰ. ⁊ re nō poterit: niſi in litteris hoc exlata: ad beneficia ſua priora collae ¶ Sufficiēs. gͦ ſi nō ē ſufficiēs .sͣ. e. ti. de ml̓ta. An aūt primatur: ⁊ tūc vnicū ſimplex obtione quibuſcunqꝫ perſonis facta ſecus eſt: ad hoc. sͣ. de reſcri. po de iure ſine diſpenſatiotinenti prouidebit. Si vero concede ipſis nequaquam obſtante libei ſtulaſti. Quid aūt vēiat ī hac ne teneri poſſit: vide qd̓ ditur vt prouideat beneficio obtiſufficiētia. no. ꝑ Io. xxj. q. i. c. reuertantur. Alioquin redeūdi ad dixi. sͣ. de reſcrip. gr̄a. nenti ad duo tātuꝫ r̄fertur ⁊ contra i. ⁊ ꝑ ber. sͣ. eo. ti. d̓ monachis. ea ſi difficultateꝫ adhibuerint in ali ¶ Ap. ſe. not. ar. ꝓ illa f ¶ Nō pōt. ꝯͣrium notabāt diſcūꝫ eſt nullum. h. d. Do. opi. que habet ꝙ ſolꝰ pa is dimittendis: ſit ipſis penitus incti doctores ⁊ mouebāt̉ illa rō pa diſpenſet in curatis. Scui ꝯcedit̉ᵉ: vt auctoritate terdicta facultas. y Eundem quo ne: qꝛ hoc caſu nō fiebat gr̄a ꝓ ¶ Curā aīaꝝ. pone ha apo. poſſit vni perſone idoqꝫ modum in dimittendo recepta uiſo ſed ꝓuidēti: nec poterat ẜꝫ bens eccleſiā curatā diſneeᵇ in ſua vel alia eccleſia prouide ⁊ recuperando dimiſſa quo ad om eos ꝓuiſus hoc caſu ambitiopēſationē obtinuit ut lice re alicui alid̓ beneficiū ſufficiensᵉ ob nesˡ alias qui forſan occaſione pre ſus dici: cū ad ſui inſtantiā nil ret ſibi recipere aliud be fuerit obtētū. sͣ. e. ꝙͣuis. jͣ. e. ſi tinenti prouidere non pōtᶠ: y Niſi dicta ſua dimiſerint beneficia: ⁊ di neficiuꝫ: et ſi ſit ꝑſonatꝰ motu ꝓprio. Sed ꝯͣriū ē veruꝫ pͥmo ille beneficiū qd̓ obtinet oīno miſſa per alios fuerint aſſecuti: per ſil̓eꝫ curā n̄ hn̄s: ⁊ cū p̓o qꝛ beneficiatꝰ idoneꝰ nō ē. sͣ. e. ri tenere: ꝯfertur ſibi ardimittatᵍ: vel niſi in cōceſſione hu omnia decernimus obſeruandum. ſuꝑ īordinata. ⁊ iure cōi benefi chidiaconatꝰ: qͥritur an iuſmodi ſit expreſſū: ꝙ alias bene¶ Dem. ciatꝰ beneficiari nō mādat̉. sͣ. poſſit illū r̄tiner̄: ⁊ vr̄ ꝙ ficiate valeat prouidere perſone. ¶ Taciturnitas beneficij: etiā mo e. ti. qꝛ in tantum. Io. an. ſic: qꝛ lꝫ archidiaconꝰ cudici viciat diſpenſationem ſuꝑ plu ¶ Tūc eniꝫʰ prouidere poterit vni g ¶ Dimittat. ſi ergo dimittit rā hēat: non tn̄ curā ſil̓eꝫ tūc ſibi poterit ꝓuideri ⁊ in h̓ ē cū duntarat beneficiū obtinēti: dū ralitate beneficioꝝ: que ēt legitime cure parochialis eccleſie dr̄ia inter iſtam formā. ⁊ illam tn̄ illi cura non īmineat animaruꝫ. ſuper duobus obtenta ad duo prī vt. sͣ. de electiōibꝰ dudū quā ī pͥncipio īpetrauit ille cui ¶ Si vero ꝯceſſuꝫ fuerit: ut proui .ij. ad finem. ad hoc. sͣ. ꝗ ma recepta refertur. Item ꝓuiſio ꝓuidet̉: qꝛ ī illa nō ſufficit mō fi. ſint legi. ꝑ venerabilē der̄ illi valeat qui alia beneficia no alicui fctā de beneficio n̄ obſtāte ꝙ beneficiū primuꝫ dimittere: ſi ver. verū. nec ēt pōt dici ſcitur obtinere: huiuſmodi plurali aliquid hēat diſpēſationē ſuꝑ vtro tūc tacuit. jͣ. eo. ſi motu. h̓ ſufſil̓e: vbi eſt aliqͣ diſſil̓itu tas debebat ſoluꝫ ad duo beneficia qꝫ retinēdo nō īducit. h. d. ẜm zenficit nūc dimittere: lꝫ in cōceſdo. xxviij. q. i. ſic.n. ff. de ſione gr̄e uihil fuerit dictum. ſine curaⁱ reſtringi. ¶ Prouiſio qͦ On poteſtᵗ diſpēſatio ſuper iniuſto rup. teſta. l. iiij. ⁊ h ¶ Tūc.n. No. interp̄tationē qꝫ facta cōtra premiſſa eoipſo viri I. T pluxalitate beneficiorum con expreſſa ſil̓itudo requiri ſtrictā: ad ideꝫ. sͣ. e. cū in illis. ceſſa impetranti prodeſſe: qui alitur sͣ. de trāſlatio. inter bus non ſubſiſtatᵏ. T Deni. i ¶ Sine cura. ſi igit̉ vtrūqꝫ vl̓ ¶ Si quis ignorans fcipiat bene corporalia. item v̓buꝫ ſi quod quantuncunqꝫ modicumʸ be alteꝝ ſit curatū tali non pote mile in īdulgētia poſitū ficiuꝫ prius r̄ſeruatuꝫ vel alteri col neficium ſubticuit in eadem. ¶ Il rit ꝓuidere. Et no. pl̓alis elogr̄oſe īterp̄tandū ē. sͣ. d̓ latū per papā: ſi ex quo ſciuit illud lud autem apoſtoˣ. ſe. indultum vt cutio nō ē vaga: īmo potiꝰ arv̓.ſi. ſi olim. ſꝫ dic ꝯͣ ẜm ſine difficultate dimittit: recuperat ta ⁊ reſtringēda: ſit ergo ꝯtēta quis duo beneficia curamʸ anima. guil. ꝗ hoc not. in ſpe. ti. priora beneficia ꝓpter illud dimiſ duoꝝ numero. jͣ. de re. iu. plu rum habentia ſi alias canoniceᶻ con d̓ leg.§. vidēdū. v̓. ꝗd ſi ralis. cū ſuis cōcor. ſa: alias non. Io. an. hn̄s eccl̓iā. ⁊ sͣ. de. of. or. ferantur eidem: poſſit recipere ac k ¶ Subſiſtat. poterit igit̉ illd̓ in fi. ſil̓itudo.n. de qͣ fit ☞I beneficiaˡ que per ſe. apo ſimul licite retinereᵉ: intelligitur de beneficiū alteri conferri. ſed ſi mētio in indulgētia: n̄ ad ꝯferunt̉: aut decreto ītrerpoſi duobus primisᵈ beneficijs: que cuꝫ ille poſſidet nō poterit ſine co ſpēs ſed ad genꝰ refert̉: ⁊ to reſeruantur: interdum cōtingat cura poſt dictum indultum obtine gnitione cauſe de poſſeſſiōe re ſufficit qͣlitercūqꝫ curam abⁿ his: ad quos alias pertinet col pelli. jͣ. e. licet. re contingit eundemª. ¶ Cum ue hēat: cū tai īdulgētia ve latio eorundē aliquibus huiuſmo ¶ VIbeneficia. Primo ꝓ ro tibi non obſtante ꝙ aliud benefi lut ābitioſa ſit reſtringē uidet ignorātie pͥmi gradi collationē ſeu reſeruationē igno cium obtinere noſcaris a ſede pre da vt h̓ vides. sͣ. e. li. de dus. Scd̓o ſcd̓i ⁊ vltimorū ibi dicta de aliquo beneficio prouiderantibus de facto cōferri: ⁊ benefi reſcri. ſi gr̄oſe. d̓ fi. p̓ſby. eundē. Et prima ſubdiuidit̉ in c. ij. C. d̓. ſenatuſcon. l. i. cia que illi tenebant ātea: ⁊ poſt pre ri contingit: per hoc tecum ut pͥmū tres: qꝛ pͥmo pōit caſū. ſcd̓o rō z ¶ Canonice. ꝯcor. sͣ. e. nem ꝓuiſiōis ibi: ne talis. Ter li. de reſcri. ſi gr̄oſe. ⁊ sͣ. tio ꝓuidet parēti ibi: Statuimꝰ. Quarto v̓o ꝓuidet reſiſtēti ibi: Alioꝗn. do. de elec. dūdū. ij. ad fi. ⁊ ¶ Retinere. q̄ro de duobꝰ. pͥmo nūꝗd ꝑ ta l ¶ Beneficia. hec decre. ſūme īnitit̉ eꝗtati: ⁊ iuſte ignorātie ꝓuidet. lē indulgētiā videat̉ ꝯceſſuꝫ ꝙ ī neutro reſidere teneat̉. vr̄ ꝙ ſic ne īutilis m ¶ Sedem apo. idem ſi per aliū qui cōferre poſſet puta ꝑ legatū. jͣ. eo. ti. ſi a ſit īdulgētia ⁊ hoc vr̄ tener̄ Io. vij. q. i. ſi ꝗs ī clero. ī gl. ij. cā.n. ꝓhibitō ſede: qꝛ nō ius potuit ſed factum. nis eē vr̄ ne ꝗs plura bn̄ficia hēat: qꝛ reſider̄ tenet̉. h̓ īducere vr̄ īdulgētia n Ab his. ſcientibꝰ vel ignorantibꝰ nō curo: vnde ſi bene aduertis h̓ decre. pͥncipal̓r ꝙ ad hoc nō teneat̉. dic ẜm guil. ꝗ no. in p̄di.§. v̓. ꝗd ſi indulge nō reꝗrit ignorantiā in ꝯferēte: ſed ſolū in eo cui cōfert̉: preſumit̉ aūt ignorātur: ꝙ tenet̉ ī altera reſidere: niſi illd̓ exp̄ſſe in indulgētia caueret̉ ꝙ ad tia: niſi ꝓbet̉ ſcientia. jͣ. de reg. iur. preſumit̉. qd̓ intellige vt ibi dixi. hoc nō teneret̉. ābitioſe.n. ſūt tales īdulgētie ⁊ reſtringēde: vt. sͣ. dixi. r̄fi o ¶ Dimiſſa. vel iuris neceſſitate vel ignorantia vel ſola voluntate. Io. an. deat gͦ ī altera quā vult: vel nūc ī iſta: nūc in illa ⁊ ſic vtriqꝫ ſatiſfiet: Sed p ¶ Aſſignari. multo ergo fortiꝰ recuperabūt: ſi adhuc n̄ ſint alijs aſſignata ꝗd dicēs ī īdulgētia cauet̉ h̓ clauſula: dūmō bn̄ficio ī quo nō reſidꝫ faciat vt. sͣ. e. ſi tibi ī fi. q Culpa. ⁊ ſic deberet eē ſine pena: de ꝯſti. cognoſcētes canonice deẜuiri. nūc ꝗd ſi hūc modū nō ẜuauerit: valet viſpēſatio ⁊ bn̄ jͣ. de re. iur. ſine culpa. ſi gͦ ſciuiſſent fuiſſent in culpa: ⁊ ſic tali pͥuilegio nō vtēficiorū retētio. Rn̄deo ẜm inno. ⁊ hoſ. ⁊ ꝯpoſt. ꝗ h̓ no. ī dcā decre. dudū. tur. Io. an. r ¶ Certiores. ⁊ ſic cuilibet referēti credere nō tenent̉: de ſi. ꝑ ⁊ de p̄ſū. c. vl. ⁊ guil. ꝗ h̓ no. ī p̄di.§. in v̓. ſed ꝗd ſi īdulgentia: ꝙ bn̄ tenet tuas. ij. ſed nō dꝫ ſe dicere dubitare: vbi certꝰ eē dꝫ: d̓ reſcrip. cū ꝯtingat. ⁊ ē ſi. diſpēſatio: illud.n. dūmō nō hꝫ vim cōditionis. ſed potius admonitiōis xxxij. di. habuiſſe in pͥn. s ¶ Oēs alios. hoc vult dicere beneficia iſtius. a. vl̓ cōminatiōis: vt. ff. d̓ tute. l. muto. C. cōmi. ul̓ epiſto. ꝑ totū: ⁊ vide ꝙ di fuerūt collata. b. iſte dimiſit q̄ prius hēbat: ⁊ fuerunt collata. c. cuius. c. priora xi. jͣ. de re. iu. actꝰ. poterit tn̄ ꝑꝑ ẜuitij negligētiā eo iuſte pͥuari. sͣ. de cle. beneficia fuerūt collata. d. aget. a. ꝯͣ. b. ꝗ ſi dimittat in pace: aget ꝯͣ. c. ꝗ ēt ſi ſinō reſi. relatū. 9 ¶ Primus. ita dicebāt p̄dicti doctores ⁊ ꝓbabāt de difficultate dimittit: repetet. a. d. ⁊ ſic de ſingulis. ꝑ. l. ff. de le. iij. fideicōmiſſa.§. ſi ꝗs. x. ff. de cōdi. ⁊ demō. l. hec cōditio. ff. On poteſt. Sunt tria dicta ꝑ.§. diuiſa. Scd̓m ibi illud. Tertiuꝫ ibi: de v̓bo. ſi. ſi boues.§. i. ff. de v̓bo. ob. eum qui calendis. ⁊ idem erat ſatis e cū vero. rōnem ſubdens ibi: hoc.n. do. expreſſum per decre. sͣ. eo. li. de of. ordi. ordinarij. ad fi. ibi dum dicitur:
zum Hauptmenü