Seite

Primus De ſumma trinitate ⁊ fide catho. ⁊ ſic eſſent in deitate duo verba: ſed cū vno dei verbo: oīa ꝑfectiſſime di­ k. Ex tꝑe. quod tempus ſatis notū eſt: ⁊ ab hac incarnatione cōputant ꝗdaꝫ cant̉ ⁊ creētur: aliud ſuꝑfluū ⁊ nugatoriū fuiſſet. nam duorum ad idē ſuf annos dn̄i. xxiij. di. in nomine dn̄i. in pͥn. alij a natiuitate ⁊ de hoc in ſpec. de inſtru. edi. in. i. col. Dubitari poſſet de tꝑe incarnatiōis. qͣre tunc ⁊ non prius fragrantium quoꝝ vnum ſufficit: alteruꝫ ſuperfluū eſt: quod nō eſt ī dei tate poſſibile. ⁊ philoſophus.i. phiſicorum. Fruſtra ſit per plura qd̓ po­vel tardius: canoniſte dicūt ſatis eē dicere cū paulo. O altitudo diuitiaꝝ ⁊cͣ. teſt fleri per pauciora. Io. an. ad ro. xi. in fi. de pe. diſtin. iiij. ſi ex bono. nam: ⁊ in ptāte miſerantis eſt qn̄ ⁊ Filiū de ſpiritu ſan­ꝙͣtū miſereri velit: facit d̓ pe. cto ⁊ eiꝰ eterna proceſſio di. ij. ſi.n. inquit vltra mediū ne. sͣ. e. fideli. li. vi. ver. ſicut. ⁊ qd̓ no. qui cle. vel dei filiumª in his omnibusᵇ in qui ſo iaꝫ ſpiritu perforari lancea ſuſti­b Omnibꝰ. ꝑ hoc com vo. c. ij. dicunt tn̄ theologi ꝙ bus deus pater exiſtitᶜ vna cuꝫ pa­nuit latus ſuum: vt exinde proflu prehēdit īmēſitatē: incō­certū eſt nō fuiſſe ꝯueniēs an̄ tre eternaliterᵇ ſubſiſtentem: par­entibusˡ vndis aqueᵗ ⁊ ſanguinis mutabilitatem: incom­peccatū deū incarnari: cū op tes noſtre nature ſimul vnitasᵉ ex formaretur vnica ⁊ immaculata prehenſibilitatem: omni incatnatiōis pͥncipaliter ordi potentiam: ⁊ ineffabili­quibus in ſe verus deus exiſtens: fi ac virgo ſancta mater eccleſia con net̉ ad abolitionē peccati: ⁊ vt tatem. Itē eſſentiaꝫ. ſub eretʳ verus homo humanum vi­dr̄ luce. v. non ſanis ſꝫ īfirmis iunx chriſti: ſicutˣ d̓ latere primi ho ſtantiam: ſeu naturā. de opꝰ eſt medico: nec venit voca delicet corpꝰ paſſibileᵍ: ⁊ animaꝫ minis ſoporatiʸ Eua ſibi in coniu his omnibus sͣ. e. firmi­re iuſtos ſed peccatores. ij. q. i. intellectiuam ſeu rationaleꝫˢ: ip̄m gium eſt formataᶻ: vt ſic certe figu ter. in prin. ⁊ in diuinis multi. de pe. di. i. libēter. Iteꝫ corpus vere per ſe ⁊ eſſentialiter in re primi ⁊ veteris ade: qui ẜm apo hec tria vltīa repetimꝰ nec fuit ꝯueniēs ſtatiꝫ poſt pec formantem aſſumpſiſſe ex tempo­ſtolumᵉ eſt forma futuri in noſtro ad maiorē expreſſioneꝫ. catū deū incarnari: cū.n. ex ſu reᵏ in virginaliˡ thalamoᵐ ad vni nouiſſimo Adaꝫ ideſt Chriſto ve Si enim ad diuinam et perbia peccatū ꝓueniſſet: ſic li ritas reſponderet. Hec eſt in­ſentiam habeatur reſpe tatem ſue hypoſtaſisⁿ ⁊ perſone: ⁊ berādus erat hō ut humiliat. ctus: quaſi mathemati recognoſceret ſe liberatore īdi ꝙ in hac aſſumpta naturaº ipſum quaꝫ veritas illius pregrandis a ce.i. abſtracte non redu­gere: quod magno ꝯſilio dela quile vallata teſtimonio: quā pro dei verbum pro omniuꝫᵖ operan cta ꝯſideratione ad per­tum fuit: vt cognita ſui īfirmi da ſalute: non ſolum affigi cruciq ⁊ pheta vidit Ezechielꝰ animalibus ſonas: ſic eſt eſſentia. ſi tate hō clamaret ad medicū: ⁊ in ea moriʳ voluit: ſed etiam emiſ ceteris euangelicis tranſuolantem conſideretur concrete ha gr̄e poſceret auxiliū. Ad fineꝫ bito reſpectu ad ꝑſonas vero ſeculi nō debuit differri: ſic eſt ſubſtantia: quia in vt de imꝑfectiōe humane na­qualibet perſona ſubſtat. ⁊ eſt nota. sͣ. eo. dānamꝰ. v̓. nos autē. ſi vtroqꝫ ture per incarnationeꝫ perueniretur gradatī ad p̄fectionē glorie in fine ſeculi. modo: quaſi in cōſideratione vniuerſali: ſic eſt natura qꝛ naturale eſt di Item fuit equū poſt datam legem moſaycā ⁊ propheticā quaꝫ multi ſꝑnebāt uine eſſentie ꝙ ſit vna: ⁊ ꝙ in ea ſint perſone: ſimplex tamen eſt īpartia­iuſtificari deo genus humanū per incarnationē ⁊ tꝑe gr̄e: qd̓ ſi delatū fuiſſet lis: ⁊ indiuiſibilis. ad finē ſeculi: forſan reuerētia: ⁊ noticia dei ⁊ morum honeſtas ī terris fuiſſet c Exiſtit. dānati ſunt ergo bonoſiani: qui xp̄m dicebant nō ꝓpriuꝫ ſed abolita: fuit etiam hoc cōueniēs ad manifeſtandū diuinam virtutem ſaluātē adoptiuū filiū dei. xxiiij. q. iiij. quidam. ver. bonoſiani. ⁊ de hoc de cele. per fidē preteriti preſentis ⁊ futuri. vt no. Ber. sͣ. e. ti. ſuꝑ rub. miſ. in quadam. Uirginali. quare de maria virgine ⁊ nō de alia voluit īcarnari? Dicunt Eternaliter. arriani negauerūt filium coeternū patri. xv. di. c. pͥmo. ſancti ꝙ ſicut ex ſuꝑbiſſima natus eſt morbus: ſic ꝑ ꝯͣrium ex humiliſſima in xxiiij. q. iij. quidam. ver. arriani. ⁊ arguebant ſic. omne qd̓ natū eſt prin­choari debuit medicina: vn̄ v̓ſo noīe eue ipſi dictū eſt aue. luce. Iteꝫ ſicut ad cipium habet ergo filius qui natus eſt principium habuit ⁊ eſſe cepit. vi ſummā humilitatē dei filiꝰ voluit incarnari. ſic ſūme humilē eligere voluit dicebat arrianus: ſi filius eſt: natus eſt: ſi natꝰ eſt: ergo tp̄s fuit quādo nō in qua ⁊ a qua tāta deberet humilitas inchoari: vn̄ ipſa in cantico ſuo dixit erat filius. Sed cōtra eū dicit ambroſius lib. i. de trini. c. v. idē poſſet di ibidē: reſpexit dn̄s humilitatē ancille ſue. Tertio qꝛ vt quedā refert hiſtoria: cere d̓ deo ꝙ ſi cepit eſſe pater: ergo primo fuit deꝰ quaꝫ pater: ⁊ fuit tp̄s pͥma ipſa fuit qͥ v̓ginitatē deo obtulit: vn̄ qꝛ nouū doni genꝰ obtulit: nouo ⁊ quo non erat pater: ſed cum ex hoc ſequeretur eum mutabilem.i. genera inaudito dono debuit honorari. In cōiugio aūt Ioſeph ꝯſenſit īſtinctu ſpūs tionis acceſſione mutatum: hoc dicere amentia eſt: ſemꝑ enim fuit pr̄ ⁊ ſancti ad celandū myſterium: qd̓ dic vt. xxvij. q. ij.§. ij. ⁊. c. inuenta. ii filius: nam ex vi correlatiui poſito vno ponitur ⁊ reliquuꝫ. dicebat ergo m Talamo.i. cubiculo vel vtero. nitati in Aug. ⁊ de fide ad petrū. c. ij. ſi dei filius virtus ⁊ ſapiētia dei eſt: nec vn n Hypoſtaſis. greci eo modo vtunt̉ hoc noīe hyppſtaſis quo nos vtimur hͦ noīe perſona: de hoc noīe.i. ſen. xxiiij. ⁊. xxv. di. hypoſtaſis āt ꝯponit̉ ab hy­ꝙͣ fuit deus ſine virtute ⁊ ſapientia: dei ergo filius coeternus eſt deo pa pos qd̓ eſt ſub: ⁊ ſtaſis qd̓ eſt ſtatus vel ſtans: ⁊ dicit̉ hypoſtaſis ſubſtātia ītel­tri. primum probat apoſtolus.i. ad corinthios.i. ⁊ habetur. xxxvi. diſt.§ hinc etiā. ergo dicit Grego. ⁊ Auguſtīus ꝙ ſicut ſplēdor ꝗ gignitur al lectiua ſiue forma.ſ. pͥmordialis materia. ⁊ dr̄ qͣſi ſubſtās: qꝛ hꝫ ſubſtare oībꝰ igne coeternus eſt illi ⁊ eſſet coeternus ſi ignis eſſet eternus. ſic eſt ītelli­accidētibꝰ: ⁊ oīa accidētia ad ſe recipit: a nullo tn̄ infor matur ẜm Hug. gendum ex deo natum eſſe ſempiternum: vt ſit patri filius coeternus: ⁊ o Natura.ſ. vera humana. Io. an. iiim hoc ꝓſequitur magiſter ſen. li. i. di. ix. p Omnium. quo ad ſufficientiam: ſed quo ad efficaciam pro deſtinatis tm̄: e Unitas. dicunt theologi ꝙ in īſtanti cōceptionis ꝑfectus fuit homo: de hoc de con. di. ij. ſemel. ij. q Cruci. in huius paſſionis memoriam videmus in ſingulis particularibꝰ ⁊ fuit aīa rōnalis infuſa: tum ꝓpter īfinitā virtutē agētis.ſ. ſpūs ſancti: tum qꝛ incōgruuꝫ fuiſſet filiū dei corpus aſſumpſiſſe: niſi formatum. In eccleſijs depictā crucē in altū erigi: ⁊ celebramꝰ ēt feſtū inuētionis ipſiꝰ de cō alijs aūt uō infundit̉ niſi organizato embrione: ⁊ pleno habilitato ad ip­ſe. di. iij. crucis. Dicit Aug. Crux. q̄ erat ſuppliciū latronū: uūc trāſit ad frō tes imperatoꝝ: ſi tm̄ honorē deꝰ ꝯtulit ſupplicio ſuo. qͣntū cōferet ſeruo ſuo: ſam recipiendam: de hoc. xxiij. q. ij. quod vero. quod dicunt quidaꝫ fieri Inter alias fuit quadruplex cā quare xp̄s crucis mortē elegit. Prīo vt in illa per dr̄iam ſexuū. a. xl. vel. lxxx. die a ꝯceptione embrionis. d̓ hoc. xv. di. pendēs in aere ſe īter deū ⁊ hominē mediatorē oſtēderet: ⁊ ſic no. i. ad thimo. §. i. de purifi. poſt partū. c. vnico. ij. ⁊. x. di. qm̄. Scd̓o vt dāna que obuenerāt per lignū pͥmis parētibꝰ vetitū: Fieret. cōcor. sͣ. e. firmiter. ver. ⁊ tandem ibi: vetus hō factꝰ eſt ⁊ cōfi­per lignū crucis reſtauraret. Tertio vt diabolū qui ꝑ lignū vincebat ꝑ lignū derā verba. non.n. fuit xp̄s cōpoſitus ex deitate ⁊ humanitate: nam ſim plicitas deitatis nullam recipit cōpoſitionē: vt ibi ſatis no. in pͥnci. ⁊ qd̓ ſuꝑaret: ⁊ hec duo gregorius exprimit in p̄fatiōe de cruce. Qui ſalutē hūani generis ⁊cͣ. de qua de con. di. i. inuenimus. ⁊. jͣ. de reli. ⁊ ve. ſan. ſi dn̄m: ante ibi dicitur xp̄m fuiſſe cōpoſitum. veruꝫ eſt reſpectu humanitatis. q̄ fuit mediū. Quarto vt euidenter oſtēderet ꝓ ꝗbꝰ reſtaurādis patiebat̉.ſ. pro ſupi cōpoſita ex aīa rōnali ⁊ humana carne: vt ibi ⁊ hic. ⁊ sͣ. de here. cuꝫ xp̄s ris angeloꝝ ruinis replendis. pro iuſtis de limbo educēdis pro amicis colligē ⁊ vide qd̓ no. de conſe. di. ij. hoc eſt qd̓ dicimus. dis ⁊ adiuuādis: pro inimicis recōciliādis. Primū deſignat̉ ꝑ brachiū ſuꝑiꝰ Paſſibile. intantū ꝙ vt dicit Aug. oēs defectus noſtros aſſumpſit Scd̓m per inferius. Textiū per dextrū. Quartū per ſiniſtrum. Fertur ēt crur filius dei preter ignorantiam ⁊ peccatū. vel magiſter de hoc. iij. ſen. xv. quattuor genera lignoꝝ habuiſſe.ſ. cedrū ī ſtipite: palmā in palo ꝑ longū: cu di. lꝫ igitur in aſſumptione ſui ipſins caro fuerit a ſpiritu ſancto ab oībꝰ preſſum in ligno ex tranſuerſo: oliuā in tabulā ſuꝑ crucē loco quarti brachij. ⁊ reliquijs peccati mūdata: vnde angelus ad virginē luce.i. Spūſſanct datur verſus. ligna crucis palma cedrus cupreſſus oliua. Et qūo ꝓprietates ſuperueniet in te ⁊ virtꝰ altiſſimi obumbrabit tibi: qd̓.n. ex te naſcet̉ ſan ctum vocabitur filius dei: tamen vt dicit ipſe Auguſtinus. Si in cruce lignoꝝ bene cōueniant inſtant theologi: quod omitto. mortuus non fuiſſet ad vltimum ſenio defeciſſet: frigus ergo caloreꝫ fa­Mori. de ꝯſe. di. ij. timorem. men ſitim ⁊ alias humanas penalitates pati poterat: ⁊ ſic habuit corpꝰ Profluētibus. ſeparatim. de hoc de cō. di. ij. c. i. t Aque. ⁊ fuit vera aqua: de quo ſatis de cele. miſ. in quadaꝫ. ⁊ fuit aqua re paſſibile. Fuit autem hoc congruū ꝙ noſtros defectus aſſumeret ꝓpter iuſticiam ſatiſfactionis: quam pro nobis faciendam aſſumpſerat: vt pro generationis ⁊ ſanguis redemptionis. vt ibi. nobis perfecte ſatiſfaceret per penalitates carnis noſtre. Item ꝓpter fi­Et īmaculata. ad ephe. v. ante finem. Sicut. ponit figurā quā etiā īducebat Hoſt. de cele. miſ. in quadā. v̓. ꝑ h̓. dem incarnationis. ſine his enim penalitatibus humana natura homi Soporati. ergo dormitio ade ⁊ mors xp̄i cōueniūt in figura. ſicut ꝯueniūt nibus nota non fuiſſet. Item propter exemplum patientie nobis p̄bēdū in figura vigilans ⁊ viuēs. ſi de latere ergo viuētis debuiſſet formari ꝯiunx. ad tolerandas penalitates carnis humane. b Animā. non ſpiritum vitalem tm̄ de cele. miſ. in quadam. vbi plu­ecōtra de latere vigilantis fuiſſet eua formata. Apoſtolum. ad ro. v. poſt mediū. ribus auctoritatibus ꝓbatur. qd̓ dic de vera anima dicitur. Formata. gen̄. ij. Ezechiel. i. c. ⁊. xvij. in prin. Io. Greg. in. iiij. homel. ſuꝑ ezechiele d̓ viſio i Rationalem. non dicit ſenſitiuam vel vegetabilem tm̄: de quibꝰ. jͣ. ne quattuor aīaliuꝫ hn̄tiū facies diuerſas.ſ. hoīs leonis bouis ⁊ aꝗle. dicit ꝙ in parte proxima dicetur. A iij