Seite
Lucas quaſi ꝯtaminatos ab errore demonū ⁊ idolatrie. ⁊ quaſi nuꝑ conuerſos a vita execrabili ⁊ impudica ⁊ ideo dicit ꝙ oportet p̄dicari priꝰ qͥdem penitenciaꝫ ꝯſequenter remiſſionē peccatoꝝ in om̄s gentes. eis em̄ qui pͥus qͣꝫ veram on̄derunt maloꝝ penitenciam ſalubri gr̄a veniam cōmiſſorum donauit. ꝓ qͥbus ⁊ xp̄c mortem ſubijt. Theo. in hoc v̓o ꝙ dicit peni­tenciā ⁊ remiſſionē peccatoꝝ. eciā de baptiſmate me minit in quo ꝑ depoſicionē pͥorum ſcelerum ſubſeqͥ tur venia peccatoꝝ Sed quo pacto intelliget̉ ī ſolo xp̄i noīe beptiſma fieri cum alibi mandet hoc fieri ī noīe patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. Et pͥmo quidem dici mus ꝙ non intelligitur ꝙ in ſolo xp̄i noīe fiat bap tiſma. ſed ꝙ xp̄i baptiſmate aliquis baptizet̉ id eſt ſpiritalit̓ nō uidante nec tali quali ioh̓es baptiſabat ad ſolā penitenciam. ſed ad ſpūs almi ꝑticipacionem ſicut ⁊ xp̄c in iordane baptiſatꝰ oſtendit ſpm̄ſanctuꝫ in ſpecie columbina. Porro baptiſma in xp̄i nomīe id eſt morte xp̄i intelligas. ſic̄ em̄ ipſe poſt mortem triduo reſurrexit ſic ⁊ nos ter in aquā mergimur. ⁊ ꝯuenienter emergimur incorruptibilitatis ſpūs arram recipientes. Hoc eciam xp̄c nomē ꝯtinet in ſe ⁊ pr̄em quaſi vnctorem. ⁊ ſpm̄ quaſi vnctionē. ⁊ filium quaſi vnctum ſcꝫ ẜm humanam naturā. Nō aūt decebat ampliꝰ biꝑtitum eſſe humanū genꝰ in uideos ⁊ gentiles. Et id̓o vt om̄es in vnum vniret mandauit inciꝑe ẜmonē a ieruſalem ⁊ ad gētes ter minari. Vn̄ ſequit̉. Incipi. ab iheru Dedā. Non ſolum quia credita ſunt illis eloqͥa dei ⁊ eorum eſt ad optio filioꝝ ⁊ gl̓ia. verumēciā vt gētes varijs erroribꝰ implicate hoc maxime indicio diuine pieta tis ad ſpem venie ꝓuocentur ꝙ eis qui filiū dei cru­cifixerunt venia concedetur Criẜ. Inſuper ne di cerent aliqui ꝙ omiſſis notis uerunt ſe oſtentatos ad extraneos. Ideo pͥus apud ip̄os occiſores pan dunt reſurrectionis ſigna in eadem ciuitate. in qua ꝓrupit temerariꝰ auſus. Vbi em̄ crucifixores crede re videntur reſurrectio pl̓imū demōſtrat̉. Euſebi Quod ſi ea que xp̄us p̄dixit iam ſortiunt̉ effectum ⁊ v̓bum eius viua efficax ꝑ vniuerſū munduꝫ occulata fide ꝑſpicitur tempꝰ eſt nō incredulos eſſe erga eū qui ꝓtulit v̓bum. eum em̄ neceſſe eſt diui­nam vitam ducere cuiꝰ opera viuida verbis ꝯſona oſtenduntur. Que quidem mīſterio apl̓orum imple ta ſunt. vnde ſubdit. Vos aūt eſtis teſtes horū mor tis ſcilicet ⁊ reſurrectionis. Theo. Conſequenter ne turbati cogitarent quomodo nos homīes idiote teſtimoniū ꝑhibebimus gētibꝰ ⁊ uideis qui te occide runt ſubiungit ⁊ Ego mitto ꝓmiſ. pa. mei in vos. quod ſcꝫ ꝑ iohelem ꝓmiſerat dicens. effundam ſpm̄ meum ſuꝑ omneꝫ carnē. Criẜ. Sicut aūt milites inuaſuros multos nemo dux exire ſinit donec arma ti ſint. ſic ⁊ diſcipulos ante ſpūs deſcenſum ad confli­ctum egredi non ꝑmittit. vnde ſubdit. vos aūt ſe. in ciui. quo. indua. vir ex alto. Theo. Id eſt v̓tute non humana ſed celeſti. Nec dixit ſuſcipiatis. ſꝫ in duamī. integrā tutelam ſpiritalis munimīs īdicans. Brd̓. De hac at̄ v̓tute.i. ſpūſſancto dicit eciā an­gelus marie. ⁊ virtus altiſſimi obumbrabit tibi. ⁊ ip̄e dn̄s alibi. Nam ⁊ ego noui v̓tutem de me exiſ ſe Theo. cur autē non xp̄o preſente vel eo diſce dente ſtatim ſpiritꝰ venit Decebat em̄ eos fieri cupi­dos rei. ⁊ demum reciꝑe graciam. tunc em̄ magis ad deum erigimur. cū incumbit neceſſitas. Oporte bat em̄ interim nr̄am ꝯparere naturam in celo ⁊ fe dera ꝯſummari ac deinde ſpm̄ aduenire ⁊ gaudia ce­lebrari ſerena. Attende eciaꝫ quantam eis neceſſita tem impoſuit ieroſolimis eſſe in eo ꝙ illic ſpm̄ pro miſit largiri. Ne em̄ rurſus pꝰ eius reſurrectioneꝫ aufugerent hac expectaciōe quaſi qͦdam vincl̓o oēs ſimul eos ibi detinuit. Dicit autem donec induamini v̓tute ex alto. nec expreſſit qn̄ vt ſint igitur vigi­les quid ergo miraris ſi diem nouiſſimum non pan dit cū diē hunc ꝓpinquum pandere noluit Gre­in paſto. Admonendi ſunt ergo quos a predicacio nis officio vel imꝑfectio vel etas ꝓhibet ⁊ tamen p̄ cipitacō impellit. ne dum ſibi tm̄ onus officij p̄cipita cione arrogant viā ſibi ſb̓ſequētis melioracionis ab ſcidant. Ip̄a em̄ veritas que repente quos vellet re probare potuiſſet vt exemplum ſequētibꝰ daret ne imꝑfecti p̄dicare p̄ſumerent poſtqͣꝫ plene diſcipl̓os de virtute predicacōis inſtruxit mandauit eis vt in ciuitate ſederent donec induerentur v̓tute ex alto. In ciuitate quippe ſedemꝰ ſi intra m̄cium nr̄aꝝ nos clauſtra ꝯſtringimꝰ. ne loquendo exteriꝰ euāgemur vt cuꝫ v̓tute diuina ꝑfecte induimur. tc̄ quaſi a nob̓ metip̄is foras eciā alios īſtruētes exeamꝰ Amb̓ Conſideremꝰ autem quō ẜm ioh̓em acceperint ſpm̄ ſanctum. h̓ autem ī ciuitate iubent̉ ſedere quoaduſqꝫ induant̉ v̓tute ex alto. ſed ſpm̄ſanctum vel illis. xj. quaſi ꝑfectioribꝰ īſufflauit ⁊ reliquis poſtea t̓buē dum ꝓmittit vl̓ eiſdem ibi inſufflauit. hic ſpōſpōdit Nec videtur eſſe cōtrariuꝫ cū diuiſiones ſint gr̄a rum Ergo aliam īſufflauit ibi operacionē. hic aliam pollicetur. Ibi em̄ remittendorum gr̄a tributa eſt peccatorum. quod eſſe videt̉ anguſtius. Et ideo in ſufflatur a xp̄o. vt credas ſpm̄ſanctum xp̄i ⁊ cre das d̓ eo ſpm̄. Deꝰ em̄ ſolꝰ dimittit peccata. Lucas autem linguaꝝ graciam deſcribit effuſam. Criſo Ul̓ dicit accipite ſpm̄ſanctum vt eos idoneos faceret ad recepcionem. aut quod futurum eſt. vt preſens indicauit. Aug. xv. de trinitate. Ul̓ dominꝰ poſt reſurrectionem ſuam bis dedit ſpm̄ſanctum ſemel in terra ꝓpter dilectionem ꝓximorum ⁊ iterum d̓ celo ꝓpter dilectionē dei. Gduxit aūt eos foras in bethaneā ⁊ ele uatis māibꝰ ſuis benedixit eis. Et factum eſt dū benediceret illis receſſit ab eis ⁊ fere bat̉ ī celū. Et ipſi adorantes regreſſi ſūt in iheruſalē cū gaudio magno. ⁊ erant ſemꝑ in templo laudantes ⁊ benedicentes deum Beda. Pretermiſſis omnibus que ꝑ. xliiij. dies agi a domino cum diſcipulis potuerunt primo diei reſurrectionis euis coniungit tacite nouiſſimum di em̄ quo aſcendit in celum dicens. Eduxit auteꝫ eos foras in bethanam. Primo quidem propter nomē ciuitatis. que domus obediencie dicitur. Qui enim