Seite
atheus. Capitulum. primum. Iber generationis iheſu chriſti fily da uid. Fili Abra­ham. Ieronimꝰ Quia faciē hominis Matheus ſignificat qͣſi de hoīe exorſꝰ ē ſcribe̓ dicens. Liber gn̓atioīs Rabanꝰ. Ruo exor dio ſatis on̄dit gn̓ationē xp̄i ſcd̓m carnē ſuſcepiſſe narrādaꝫ. Criẜ. Ideis em̄ euāgeliū ſcripſit. qͥbꝰ ſuꝑfluū erat expone̓ diuītatis natā qͣꝫ ꝯgnoſcebat nec̄ariū aūt fuit eis miſteriū incarnacōis oſtendere Ioh̓es aūt cauſa gentiū euāgeliū ſcripſit. que non ꝯgnoſcebant ſi deꝰ filiū habet id̓o nec̄ariū fuit pͥmū illis oſtēdere. quia ē filiꝰ dei deꝰ deinde quia carnem ſuſcepit. Rabanꝰ. Cuꝫ aūt ꝑuam libri ꝑticl̓am teneat gn̓atio dixit. Liber gn̓atiōis. ꝯſuetudo enim hebreoꝝ ē ut voluībꝰ ex eoꝝ pnͥcipijs īponāt noīa ut ē geneſis. Ploſa. Planior aūt ſenſꝰ eēt. h̓ eſt liber gn̓acōis. Sꝫ h̓ ē mos in ml̓tis vt viſio eſaie. ſubaudis hec ē. gnacōis at̄ ſingl̓arit̓ dr̄ qͣꝫuis ml̓te ꝑ ordinē r̓plicēt̉ qꝛ ꝓpt̓ xp̄i gn̓acōeꝫ cete̓ h̓ īducūt̉ Gre. in omē. Ul̓ id̓o libꝝ hūc gn̓acōis noīat qꝛ hec ē totiꝰ diſpēſatiōis ſūna ⁊ radie bonoꝝ omniū deū hoīem factū eſſe hͦ em̄ facto alia ẜm ratiōeꝫ ſeq̄bā tur. Remi. dicit at̄. Liber gn̓atiōis ieſu xp̄i quia nouat ſcriptū eſſe libe̓ gn̓atiōis ade ⁊ id̓o ſic exortꝰ eſt vt oppone̓t librū libro. adaꝫ nouū Ade veteri qꝛ oīa ꝑ iſtū ſūt r̓ſtaurata q̄ ꝑ illū ſūt corrupta Ie in iſaia aūt legimꝰ. Gn̓ationē eiꝰ qͥs enarrbit nō g pucemꝰ euāgeliſtam ꝓph̓e eē ꝯtrariū. ut qd̓ ille im­poſſibile dixit eē affatu h̓ narrare incipiat qꝛ ibi de gn̓atiōe diuinitatis h̓ de īcarnatiōe dc̄m ē. Criẜ. in omē. Nec tn̄ ꝑua eſtimes te audire hāc audiens gnatiōeꝫ ē eī vald̓ īeffabile ꝙ deꝰ ex mulie̓ naſci dignatꝰ ē ⁊ hr̄e ꝓgeītores dauid ⁊ abrahā. Re migius. Si at̄ aliquis dixerit qꝛ ꝓph̓a d̓ natiuitate hūanitatis dixe̓it nō ē r̓ſpōdēdū nullꝰ gn̓atiōeꝫ dn̄i narrauit ſꝫ prarꝰ quia matheꝰ ⁊ lucas. Rabanꝰ. In hoc aūt ꝙ dicit ieſu xp̄i r̓galem ⁊ ſace̓dotalem in eo expͥmit dignitatē Nam ieſꝰ qͥ noīs hꝰ p̄ſagiū p̄tulit pͥmꝰ pꝰmoijſen ī ppl̓o iſrl̓ ducatū tenuit Na rō v̓o miſtico ꝯſecratꝰ vnguēto pͥmꝰ ī lege ſace̓dos fuit. Aug. d̓ qͥ. no. ⁊ ve. Quod at̄ ꝑ olei vnctio nem p̄ſtabat deus illis qui in reges ul̓ ſace̓dotes vn gebant̉ hͦ p̄ſtitit ſpūſſanctꝰ homini xp̄o addita expi atiōe. Spūs em̄ ſanctꝰ purifitauit qd̓ d̓ maria v̓gine in corpꝰ ſaluatoris ꝓfecit ⁊ hec ē vnctio corꝑis ſal uatoris quae̓ xp̄ꝰ eſt appellatus. Criẜ. ſuꝑ mat. Quia v̓o impia impudicitia uideoꝝ negabat ih̓m de dauid ſemine eſſe natū ſubdit filij dauid filij abrahā Quae̓ aūt nō ſufficiebat dice̓ illum filium. Abrahe ſoliꝰ aut dauid ſoliꝰ qui ad ambos de xp̄o naſcit̉o ex eis ꝓmiſſio fue̓at facta ad abrahā quidem ſic ⁊ ī ſemine tuo benedicent̉ omnes gētes t̓re. Ad dauid aut ita de fructu ventris tui ponam ſuꝑ ſedem tuam Ideo gͦ vtriuſqꝫ filium dixit vt vtriuſqꝫ ꝓmiſſio nem in xp̄o ad impletas on̄deret deinde qꝛ xp̄ꝰ tres dignitates fuerat habiturus Rex ꝓpheta. ſacerdos Abraham ꝓpheta fuit ⁊ ſacerdos. Sacerdos ſicut deꝰ ad illū dicit ī geneſi accipe mihi vaccā tenē ruf fā re ꝓph̓a at̄. ſic̄ ait dn̄s ad Abimelech de illo ꝓph̓a eſt ⁊ orabit pro te Dauid rex fuit ⁊ ꝓpheta. ſacer­dos autem non fuit Ideo ergo amborum filius noīa tus eſt ut vtriuſqꝫ patris t̓plex dignitas originali iure recognoſceretur in chriſto. Ambroſius ſuꝑ Lucam Ideo etiam duos generis autores elegit. vnum qui de cognatione populoꝝ promiſſum acce pit alterum qui de generatione chriſti oraculum cō ſecutus eſt Et ideo licet ſit ordine ſucceſſionis po­ſterior. prior tamē deſcribit̉ quia plus eſt promiſſū accepiſſe de xp̄o qͣꝫ de eccleſia que eſt per xp̄m. Pe tior eſt enim qui ſaluat eo quod ſaluatur. Iero. Ordo etiam prepoſterus ſed neceſſario cōmutatus Si em̄ primū poſuiſſet Abraham ⁊ poſtea Dauid rurſus ei repetendum fuit Abraham vt generatio nis ſeries texeretur. Criẜ. ſuꝑ math̓. Altera aūt ratio eſt quia regni dignitas maior eſt qͣꝫ nature. nā etſi Abraham precedebat in temꝑe. Dauid prece debat indignitate Glo. Quia vero ex hoc titulo aparet totum hunc librum conſcribi de iheſu xp̄o. neceſſarium eſt precognoſcere. quid ſit ſentiendum de ipſo. Sic em̄ melius exponi potuerunt que ī hoc libro de eo dicuntur. Aug. de queſtio. euā. Error autem hereticorum de chriſto tribus generibus ter minatur. aut de dimitate. aut humanitate aut de vtroqꝫ falluntur Aug. hereſibus Cherintus g ⁊ Ebon iheſum xp̄m hominē tantū fuiſſe dixerūt quos ſecutus Paulus Samoſetanus chriſtum non ſemper fuiſſe. ſed eius mitium ex quo de Maria na tus ē aſſeruerat. nec em̄ aliquid amplius qͣꝫ hominē putat. Et hec hereſis poſtea a Photino cōfirmata eſt. Aug. cōtra hereticos. Iohannes autem apo ſtolꝰ iſtius inſaniā longe an̄ ſpirituſancto conſpiciēs eum alto imperitie ſopore demerſum ſue vocis preco mo excitat dicens. In principio erat verbum. Et ergo quod in principio apud deum non relinquit̉. nouiſſimo tempore vt originis ſue ab homine prin cipium ſumpſerit. Item inquit Pater glorifica me illa gloria quā habui apud te priuſqͣꝫ mūdus fieret audiat Photinus eum gloriaꝫ ante principium poſ ſediſſe Augꝰ. de here. Neſtorij autem ꝑuerſitas fuit vt homine tantūmodo ex beata Maria virgīe genitum predicaret quem verbum dei non vnitatē perſone ⁊ inſocietatem ī ſeparabileꝫ recepiſſet. qd̓ catholicorum aures nequaqͣꝫ ferre potuerunt. Augꝰ. ad monachos Egipti Ait enim apoſtolus de vingenito. ꝙ cum in fo. ma dei eſſet non rapinam arbitratꝰ eſt eſſe ſe equalem deo Quis eſt ergo ille qui ē in forma dei aut qūo exinanitus eſt ⁊ d̓ſcendit ad humilitatem ſecundum homīs formā Et quidem ſi predicti heretici in duos diuidentes xp̄m id eſt in hominē ⁊ verbum hominē dicunt ſuſtinuiſſe ex ma­nitionē ſeꝑantes ab eo dei verbum proſtendendū ē quia informa ⁊ īequalitate ītelligit̉ ⁊ frat pr̄is ſui ut ex manitiōis ſuſtine̓ modū ſꝫ nihil creaturaꝝ ē ſi ẜm ꝓpriā intelligatur naturam in patris equalitate