Tercio ex ꝑte ip̄oꝝ mādatoꝝ. tū qꝛ ſūt irrep̄ hēſibilia. nihil em̄ ꝯtinēt irrōnabile Ro. vij. mādatū iuſtū ſctm̄ et bonū. Tū qꝛ ſūt leuia. ni chil em̄ ꝯtinēt graue. j. ioh. v. hec eſt caritas d̓i vt mādata eiꝰ cuſtodiamꝰ. et mādata eius grauia nō ſunt. vn̄ dicit hec ē caritas dei habēti em̄ caritatē dei p̄cepta ſūt facilia nō habēti ſūt difficilia. Et poīt augͥ. exēplū de aue ſine plumis cui difficile ē volare hn̄ti v̓o facile. Sil̓r hn̄ti ꝑuerſaꝫ volūtatē vidēt̉ mādata difficilia q̄ hn̄ti caritatē ſunt facilia. Sꝫ dicēs gͦ n̄ hn̄ti caritatē ſūt difficilia. veꝝ eſt ſꝫ cuilibꝫ nō hn̄ti caritatē facile eſt eā hr̄e. qꝛ deꝰ ꝑatus ē eam dare cuiqꝫ ſe diſponēti eam reciꝑe. vn̄ deū. iij. mādatū qd̓ ego tibi p̄cipio hodie nō ē ſuꝑ te nec ꝓcul poſitū nec in celo ſitum ſed iuxta te ē valde ſermo meus in ore tuo et in corde tuo vt facias illum. Equit̉ videre de quīto ſcꝫ de poſſibilitate diſpēſatōis. x. p̄ceptoꝝ. Et circa hoc q̄rỉ vtꝝ p̄cepta d̓calogi ſint diſpēſabilia ℟º ꝙ n. p̄cepta eī legis eterne n̄ ſūt diſpēſabilia ſiue ꝑ hoīes ſiue ꝑ deū. Fidelis eſt em̄ deꝰ et ſeip̄ꝫ negare nō p̄t. j. thi. ij. ſic̄ aūt dicit augͥ. xxij. li. ꝯtra fauſtū lex eterna ē rō vel volun tas diuīa ordinē naturalē ꝯſeruari iubēs et ꝑ turbari ꝓhibēs. ī quo patꝫ ex ꝯn̄ti ꝙ nec deꝰ nec hō diſpenſare p̄t ī lege nature. Eſt em̄ vt dicit augͥ. li. lxxxiij. qōnū. q. liij. trāſcripta ī aīmā rōnale ex īeffabili atꝫ ſublimi reꝝ admīſtratōe q̄ fit ꝑ diuinā ꝓuidētiā. Et iō vt d̓r diſtinctōne. v. ius naturale cepit ab exordio rōnalis creature nec variat̉ tꝑe ſꝫ ꝑmanet im mutabile. Om̄ia ergo p̄cepta q̄ ex primo principio legis nature ncc̄io et īmutabiliter cōſequūtur ſūt īmutabilia et ꝑ ꝯn̄s īdiſpēſabilia talia āt ſūt oīa p̄cepta decalogi accepta ſꝫm intētōꝫ p̄cipiētis. et iō ſic accepta ſūt ita īmu tabilia ꝙ ī illis nec deus nec hō diſpēſare p̄t vn̄. di. vj. c. ij. his itaqꝫ rn̄det̉. d̓r. Moralia p̄ cepta ad naturale ius ſpectāt atꝫ iō nullā mu tabilitatē recepiſſe mōſtrātur. In aliqͥbus aūt alijs mādatis ex primo prinº legis nature ſequētibus. nō tn̄ ita īmutabiliter quin ī pauci oribꝰ ꝓpter aliqͣs ꝑticulares circūſtātias poſſit ꝯtingere vt eoꝝ obſeruatio nō eſſꝫ ſcd̓m le gem nature. ſꝫ magis ꝯtra: p̄t diſpenſatō locū hr̄e. vtꝫ in p̄cepto de reddendo depoſitū petē ti qd̓ depoſitū ſi qͥs redderet qn̄ eſſꝫ īnotabile p̄iudiciū ip̄iꝰ petētis et reipublice. n̄ faceret ſcd̓ꝫ legē nature ſꝫ magis ꝯtra. qꝛ talis reddi tio ꝑturbaret ordinē rōis que eterna lex et na turalis iubēt īuiolabiliter obſꝫuari ¶ Nec p̄dctīs obſtat ꝙ deꝰ p̄cepit abrahe ꝙ filiū ſuū occiderꝫ. Gen̄. xxij. qꝛ ꝑ illud p̄ceptū nō occi des. ꝓhibet̉ ſcd̓ꝫ intentōꝫ ꝓhibentis occiſio hoīs ſine cā rōnabili. īnocens aūt ex cauſa rō nabili p̄t occidi. ſcꝫ cum hͦ p̄cipit ille qͥ ē dn̄s vite et mortis. Quod ip̄e dn̄s rōnabiliter p̄t. tū qꝛ hō ī ſtatu nature lapſe ē debitor mortis ꝓpter pctm̄ originale. tū etiā ꝓpter maiorem vtilitatē eiꝰ q̄ occidit̉ qͣ de cauſa afflixit iob pluſꝙͣ exigerēt pctā actualia que fecerat Iob .vj. vtinā appenderēt̉ peccata mea quibꝰ irā merui et cala. ꝙͣ patior in ſtatera qͣi are. mariſ hoc gͣuior apparerꝫ ¶ Cū aūt deꝰ p̄cepit oſee primo facere filios fornicationū qd̓ ē ꝯtra iᵈ nō mechaberis. ītelligit̉ ꝙ illos de muliere fornicaria generaret. ad quā nō affectu forni cario ſꝫ ſic̄ ad mulierē ex mādato dei factam ſuā accederet. ¶ Cū etiā p̄cepit filijs iſrl̓ ꝙ a ſportarēt res egiptioꝝ nō p̄cepit eis furtū. ſꝫ ꝙ res illas quas dn̄s oīm tranſtulerat in ius eoꝝ ꝓpter maliciā egiptōꝝ et ꝓpter ſeruiciū qd̓ a filijs iſrl̓ receperāt portaret ſecū ¶ Qd̓ aūt dicit bern. ij. de diſpe. et. p̄. c. v. ꝙ in pre ceptis ſcd̓e tabule diſpēſare p̄t deꝰ et nō hō intelligit̉ nō de p̄ceptis acceptis ſcd̓m intēti onē mādātis qꝛ ſic claudūt in ſe debitū ordinē ad ꝓximū quē dn̄s infringere nō p̄t. ꝓpter qd̓ idē bern. e. li. c. vj. dic̄ a deo n̄ p̄t īmutari quidqͥd de dilectōe de huīlitate ceteriſqꝫ virtutibꝰ tam ī nouo ꝙͣ in veteri teſtamēto ſpūaliter obſeruandū tradit̉. ſꝫ intelligit̉ ꝙͣtū ad actus qui ſcd̓m virtutē lr̄e nō hn̄t ordinē hūc annexū. vt eſt nō occidere. ꝑentes honorare. qui nō eſſent honorādi inꝙͣtum facerent ꝯtra deū et retraherent honorantē a dei amore. in quo caſu dicit dn̄s luc̓. xiiij. ſi quis venit ad me et n̄ odit pa. ſu. et ma. ⁊cͣ ¶ Sed quare lex nature nō p̄t reuocari vel a ſuo mutari cōdito re ſic̄ lex poſitīa. ℟º qꝛ lex nature cū ſit qued̓ ꝑticipatio legis eterne vt dictū eſt a deo mētibus nr̄is eſt imp̄ſſa quātum ad ſuū primū prī cipiū ſeu p̄ceptū et ꝙͣtum ad. x. p̄cepta decalo gi accepta ſcd̓ꝫ intētionē p̄cipiētis. ꝯtinet ho mīs ordinē ad deū et ad ꝓximū. eo aūt ip̄o ꝙ deꝰ ē vltīꝰ finis debet hō ordinari ad deū et eo ip̄o ꝙ ꝓximꝰ ē ordinabilis ad eundē fineꝫ debet ordinari ad ꝓximū. ſic̄ ergo deꝰ nō p̄t negare ſeip̄ꝫ eſſe vltimū finem. ita negare nō p̄t hoīem ordinari debere ad ip̄ꝫ et ꝑ ꝯn̄s nec ad ꝓximū. vn̄ etiā ſequit̉ ꝙ legē nature nō p̄t infrīgere inꝙͣtū eſt ꝯtinens ordinē iſtum. lex aūt hūana cū nō ꝯtineat niſi p̄cepta q̄ ſunt de termīatōnes quedā p̄ceptoꝝ legis nature. et ꝯcluſiones tales que vt in paucioribuſ ꝓpter circūſtātias aliquas ꝑticulares pn̄t a lege na ture deuiare nō habꝫ p̄dictū ordinē dupliceꝫ īmutabiliter ānexū. et iō magis p̄t reuocari l̓ mutari a ſuo cōditore vel a ſua ꝯditōne ꝙͣ lex nature. hec rich ¶ Dixerūt tn̄ quidā ꝙ deꝰ diſpenſare poterat in p̄ceptis ſcd̓e tabule qꝛ ꝑ p̄cepta ſcd̓e tabule ordinat̉ hō ad ꝓximū. ꝑ p̄cepta vero prime tabule ordinat̉ ad deū ſic ad finē vltimū. ſublato aūt ordīe rei ad fineꝫ tollit̉ ordo vnius rei ad aliā et nō ecōuerſo. Cuiꝰ rō ē qꝛ ille ordo eſt ꝓpter illū et nō ecō uerſo et iō ſublato ordīe ad ꝓximū adhuc remanet ordo ad deū nō ecōuerſo. et iō deus di ſpenſare p̄t in iſtis p̄ceptis nō in illis. ¶ Sed ꝯtra hoc obỉ. qꝛ ordinem hoīs ad deū facit amor dei et ordinē hoīs ad ꝓximū facit amor ꝓximi. ſed remoto amore ꝓximi remouetur amor dei. j. ioh. iiij. ſi quis dixerit qꝛ diligo de um et fr̄em ſuū odit mēdax eſt ergo ⁊cͣ. Preterea ꝑ hoc ꝙ filij iſrl̓ mādato dei acceperunt vaſa egiptioꝝ non tollebatur ordo ꝓximi ad
zum Hauptmenü